- BPC-157, neredeyse yalnızca hayvan modellerinde incelenmiş, 15 amino asitten oluşan sentetik bir peptittir. 100'den fazla klinik öncesi yayın bulunmasına rağmen hiçbir endikasyon için tamamlanmış bir Faz III insan çalışması yoktur.
- Klinik öncesi çalışmalar, bel ağrısıyla ilişkili birçok doku tipini kapsar: tendonlar, bağlar, kas, periferik sinirler ve daha az ölçüde omurgaya yakın yapılar.
- Öne sürülen mekanizmalar anjiyogenez (yeni kan damarı oluşumu), büyüme faktörü ve nitrik oksit yollarının modülasyonu ve iyileşme sırasında kolajen organizasyonu üzerindeki etkiler etrafında toplanır.
- Bildirilen siyatik sinir bulguları sıçan transeksiyon ve ezilme modellerinden gelir. Genellikle disk veya omurga kaynaklı olan insan siyatiğindeki sonuçları öngördükleri varsayılamaz.
- Hiçbir düzenleyici kurum BPC-157'yi insan kullanımı için onaylamamıştır, yasal durum ülkeye göre değişir ve bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır, tıbbi tavsiye değildir.
BPC-157 Nedir ve Neden Bel Ağrısıyla İlişkilendirilir?
BPC-157, on beş amino asitten oluşan bir zincir olan sentetik bir pentadekapeptittir ve ilk olarak insan mide suyunda tanımlanan kısmi bir diziden türetilmiştir. Tam adı olan Body Protection Compound 157, ilk kez tanımlandığı bağlamı yansıtır: sindirim sistemindeki koruyucu faktörler üzerine araştırma. Molekül ağırlığı yaklaşık 1.419 Dalton, amino asit dizisi ise Gly-Glu-Pro-Pro-Pro-Gly-Lys-Pro-Ala-Asp-Asp-Ala-Gly-Leu-Val şeklindedir. Bu moleküllerin nasıl tanımlandığına dair daha geniş bir giriş için peptitlerin ne olduğuna dair genel bakışımıza göz atabilirsiniz.
BPC-157'ye bel kaynaklı yakınmalar için duyulan ilgi, doğrudan omurga çalışmalarından doğmadı. Bunun yerine, peptidin yaralanma sonrasında bağ dokusu ve yumuşak dokuların nasıl iyileştiğini etkileyebileceğini öne süren geniş bir hayvan araştırmaları birikiminden doğdu. Bel ağrısı ve siyatik sıklıkla kasları, tendonları, bağları ve sinirleri içerdiğinden, bazı okuyucular ve uygulayıcılar bu genel onarım gözlemlerini bele doğru genişletmiştir. Bu genişletme bir hipotezdir, yerleşik bir bulgu değildir.
Arama ilgisi de bu merakı yansıtır. BPC-157'nin aylık yaklaşık 165.000 arama çektiği bildirilmektedir. Bu da onu kilo vermeye yönelik olmayan peptitler arasında en çok aranan peptit yapar ve bileşik için PubMed dizinlemesi son yıllarda önemli ölçüde artmıştır. Ancak popülerlik klinik doğrulama ile aynı şey değildir. Yüksek arama hacmi insanların ilgili olduğunu gösterir, müdahalenin herhangi bir insan hastalığı için güvenli veya etkili olduğunu göstermez.
BPC-157'yi en baştan doğru çerçevelemek önemlidir. Bir araştırma peptidi olarak sınıflandırılır ve FDA, EMA veya benzeri kurumlar tarafından insanlarda bel ağrısı, siyatik veya başka herhangi bir durumun tedavisi için onaylanmamıştır. Ayrıntılı BPC-157 rehberimiz geçmişini daha derinlemesine ele alır. Bu makale ise klinik öncesi literatürün bel ağrısında rol oynayan dokular için neyi öne sürüp neyi sürmediğine dar bir odakla bakar.
Klinik Öncesi Araştırmalar Belin Hangi Dokularını Kapsayabilir?
Bel ağrısı nadiren tek bir dokunun sorunudur. Klinisyenler bunu çok faktörlü olarak tanımlar, çünkü ağrı paraspinal kaslardan, omurgayı sabitleyen tendon ve bağlardan, omurlar arası disklerden, faset eklemlerinden ve omurga kanalından çıkan sinir köklerinden kaynaklanabilir. Siyatik özellikle siyatik sinir yolu boyunca yayılan ağrıyı ifade eder ve çoğunlukla bir sinir kökünün tahriş olması veya sıkışması nedeniyle ortaya çıkar. Bu anatomiyi anlamak önemlidir, çünkü BPC-157 araştırmaları beli bir bütün olarak ele almaz. Tek tek doku tiplerini ayrı ayrı inceler.
BPC-157 için en güçlü klinik öncesi sinyal tendon ve bağ dokusuyla ilgilidir. Sıçan tendon yaralanması modellerinde Staresinic ve çalışma arkadaşları gibi araştırmacılar, tedavi edilmeyen kontrollere kıyasla hızlanmış iyileşme bildirmiş, bazı çalışmalar tedavi edilen hayvanlarda tendon defekti iyileşmesinin yaklaşık yüzde 60 ila 80 daha hızlı olduğunu tanımlamıştır. Bağ çalışmaları da benzer bir örüntü izlemiştir. Bu dokular bel açısından önemlidir, çünkü bağ ve tendon zorlanması mekanik bel ağrısının önemli bir bölümüne katkıda bulunur.
İskelet kası, bulguların bildirildiği ikinci dokudur. Kemirgenlerde kas ezilme ve transeksiyon modelleri, BPC-157 uygulamasıyla daha hızlı fonksiyonel iyileşme tanımlamıştır. Paraspinal kas işlev bozukluğu ve spazmı bel yakınmalarının yaygın özellikleri olduğundan, bu da bazı gözlemcilerin işaret ettiği bir alandır. Ancak veriler yine hayvan temellidir ve omurgaya özgü değildir.
Periferik sinir literatürü siyatikle en doğrudan ilgili olanıdır ve aşağıda ayrıntılı olarak ele alıyoruz. Son olarak, omurlar arası diskin kendisine dokunan kanıtlar çok daha zayıf ve dolaylıdır. Kısacası, insan bel ağrısında rol oynayan dokuların her birinin klinik öncesi veri desteği çok farklı miktarlardadır ve bu verilerin hiçbiri insan bel ağrısı hastalarından gelmemektedir.
Bu bölüm hayvan araştırmalarını anlatır ve BPC-157'nin herhangi bir insan bel rahatsızlığını tedavi ettiğine dair kanıt olarak okunmamalıdır.
BPC-157 Onarımı Mekanizma Düzeyinde Nasıl Destekleyebilir?
Araştırmacılar hayvan çalışmalarında bildirilen iyileştirici etkileri açıklamaya çalışırken genellikle bir avuç biyolojik mekanizmada buluşurlar. En sık anılan, yeni kan damarlarının oluşumu olan anjiyogenezdir. Yeterli kanlanma, zaten çoğunlukla zayıf damarlanmış olan tendon, bağ ve sinirlerin onarımında hız sınırlayıcı bir faktördür. Birkaç çalışma BPC-157'nin yaralanma bölgelerinde yeni mikrodamarların büyümesini destekleyebileceğini, böylece oksijen, besin ve onarıcı hücrelerin iletimini potansiyel olarak iyileştirebileceğini düşündürmektedir.
İlgili bir tema nitrik oksit (NO) yoludur. Nitrik oksit damar tonusunu ve kan akışını düzenler ve birçok makale BPC-157'nin NO sistemiyle etkileşime girdiğini, hasarlı doku çevresinde perfüzyonun ve damar işlevinin korunmasına yardımcı olduğunu öne sürer. Bazı yazarlar bunu, stres veya yaralanma koşullarında endotelin, yani kan damarlarının iç yüzeyinin, üzerinde dengeleyici bir etki olarak tanımlar.
Büyüme faktörü sinyalleşmesi önerilen üçüncü mekanizmadır. Araştırmalar vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) gibi yollarla etkileşimlere ve doku yenilenmesinde rol oynayan reseptörlerin ekspresyonunun artmasına işaret etmiştir. Buna BPC-157'yi tendon fibroblastlarındaki büyüme hormonu reseptörüyle ilişkilendiren bildirimler de dahildir. Bu sinyaller fibroblastların çoğalmasını ve kolajen oluşturmasını etkiliyorsa, iyileşen bağ dokusunun organizasyonunu ve çekme dayanımını akla yatkın biçimde etkileyebilirler.
Bu mekanizmalar birlikte kâğıt üzerinde tutarlı bir hikâye oluşturur: daha iyi kanlanma, desteklenen damar işlevi ve artan fibroblast aktivitesi, her biri dokunun iyileşmesine yardımcı olabilir. Ancak makul bir mekanizma, klinik bir sonucun kanıtı değildir. Birçok bileşik hücre kültüründe ve kemirgenlerde umut verici mekanistik aktivite gösterir, sonra insanlarda fayda veya güvenlilik gösteremez. Peptitlerin onarım bağlamlarında bazen nasıl birleştirildiğini merak eden okuyucular arka plan bilgisi için peptit kombinasyonu (stacking) rehberimizi faydalı bulabilir. Yine de kombinasyon kullanımının belirsizliği azaltmadığını, artırdığını akılda tutmalıdır.
Hayvan Araştırmaları Siyatik Sinir Yaralanması Hakkında Ne Gösteriyor?
Siyatik temelde bir sinir sorunu olduğundan, periferik sinir çalışmaları BPC-157 literatürünün en doğrudan ilgili kısmıdır. Birkaç sıçan deneyi özellikle siyatik siniri model olarak kullanmıştır. Bu, sinirbilimde yaygındır, çünkü bu sinir büyüktür ve erişimi kolaydır. Sinirin kesilip onarıldığı transeksiyon modellerinde ve sıkıştırıldığı ezilme modellerinde bazı çalışmalar, tedavi edilen hayvanlarda kontrollere kıyasla daha iyi fonksiyonel iyileşme, daha iyi sinir iletim ölçümleri ve hızlanmış akson yenilenmesi belirtileri bildirmiştir.
Bu bulgular mekanistik açıdan gerçekten ilginçtir, ancak insan siyatiği için yorum boşluğu büyüktür. Laboratuvarda yaralanma, sağlıklı bir periferik sinire uygulanan kontrollü, akut, cerrahi bir travmadır. İnsanlarda siyatik çoğunlukla omurga yakınında bir sinir kökünü sıkıştıran disk herniasyonu veya spinal stenozdan kaynaklanır, sıklıkla iltihap eşlik eder ve çoğu durumda daha kronik bir seyir izler. Bir sıçanda temiz biçimde kesilmiş bir sinir modeli, insanda sıkışmış bir lomber sinir kökünün anatomisini veya patolojisini yeniden üretmez.
Bileşiğin ilgili dokuya nasıl ulaşacağı sorusu da vardır. Bir sıçanda sistemik uygulama, insan omurgasının derinliğindeki iltihaplı bir sinir köküne hedefli iletimle eşdeğer değildir ve BPC-157'nin insandaki farmakokinetiği, kararlılığı ve dağılımı dahil, hakemli klinik çalışmalarda iyi karakterize edilmemiştir.
Son olarak, yürüme izi analizi gibi kemirgenlerdeki fonksiyonel iyileşme skorları yararlı araştırma sonlanım noktalarıdır, ancak doğrulanmış insan ağrı ve disabilite sonuçlarıyla aynı şey değildir. Dürüst özet şudur: hayvan siyatik sinir verileri bilimsel merak için bir gerekçe sağlar, insan siyatiğinde rahatlama beklemek için bir temel sağlamaz.
Hiçbir insan çalışması BPC-157'yi siyatik için test etmemiştir. Bacağa yayılan ağrı, uyuşma veya güçsüzlük yaşayan herkes bir sağlık uzmanına başvurmalıdır, çünkü bunlar uygun değerlendirme gerektiren durumların işareti olabilir.
Disk ve Omurga ile İlgili Herhangi Bir Kanıt Var mı?
Omurlar arası disk, ciddi bel ağrısının büyük bir bölümünün ve gerçek siyatik vakalarının çoğunun merkezindedir. Bu nedenle BPC-157 araştırmalarının buna dokunup dokunmadığı doğal bir sorudur. Burada dürüst yanıt, doğrudan kanıtın çok sınırlı olduğudur. Klinik öncesi literatürün büyük kısmı diskin kendisinden ziyade tendon, bağ, kas, bağırsak ve periferik sinir dokusuyla ilgilidir. BPC-157'nin insan disklerini onardığı veya yenilediği iddiaları sağlam yayımlanmış verilerle desteklenmemektedir.
Omurlar arası disk, herhangi bir onarım stratejisi için zorlu bir hedeftir. İç çekirdeği olan nükleus pulpozus büyük ölçüde avasküler yapıdadır, yani doğrudan kanlanması azdır ve besinler için yavaş difüzyona dayanır. Disk dejenerasyonunun tersine çevrilmesinin zor olmasının nedeni tam olarak budur. Kan damarı büyümesini teşvik etmeye dayanan bir mekanizmayı, doğal olarak avasküler bir dokuya uygulamak ilkesel olarak daha zordur ve bu, diske özgü umutlara bir biyolojik şüphecilik katmanı ekler.
Bazen dolaylı bir akıl yürütme sunulur: çevredeki bağlar, kaslar ve sinirler daha iyi iyileşirse, omurganın genel mekanik ortamı iyileşebilir. Bu spekülatiftir ve öyle adlandırılmalıdır. Komşu yumuşak dokudaki iyileşme, dejenere veya fıtıklaşmış bir diskin onarılmasıyla aynı şey değildir ve hiçbir kontrollü insan çalışması böyle bir etki göstermemiştir.
Pazarlama coşkusunu kanıttan ayırmaya çalışan okuyucular için bu disk sorusu yararlı bir test örneğidir. Belirli, mekanistik olarak makul ve iyi çalışılmış bir doku etkisi varsa, literatür bunu ayrıntılı olarak anlatma eğilimindedir. İddialar verinin önüne geçtiğinde, disk yenilenmesinde olduğu gibi, ilgisiz deneylerden çıkarıma dayanma eğilimindedirler. Peptit güvenliği değerlendirmelerine dair tartışmamız, çıkarımın neden temkinle ele alınması gerektiğini pekiştirir.
Bel Ağrısı İçin Neden Özel Bir Klinik Çalışma Yok?
BPC-157 ve bel ağrısı hakkındaki en önemli tek olgu, özel insan klinik çalışmalarının bulunmamasıdır. Yüzden fazla klinik öncesi yayına rağmen, BPC-157 için hiçbir endikasyonda tamamlanmış Faz III insan çalışması yoktur, bel ağrısı veya siyatik için özel olarak da yoktur. Yukarıdaki bölümlerde anlatılan her şey hayvan modellerinden, hücre çalışmalarından veya mekanistik çalışmalardan gelmektedir.
Bu boşluğu birkaç etken açıklar. Birincisi, BPC-157 bir şirketin geliştirme hattında ilerleyen patentli bir ilaç değildir. Büyük ve pahalı insan çalışmalarını finanse eden olağan itici güç ise budur. İkincisi, onaylı bir ilaç yerine araştırma bileşiği olarak düzenleyici sınıflandırılması, Amerika Birleşik Devletleri'nde ve Avrupa Birliği'nde büyük ölçüde resmi klinik geliştirme sisteminin dışında var olduğu anlamına gelir. Üçüncüsü, bel ağrısı kadar heterojen bir durum için titiz çalışmalar lojistik açıdan zorlu ve maliyetlidir ve belirtinin birçok örtüşen nedeninin dikkatli biçimde kontrol edilmesini gerektirir.
Sonuç, translasyonel bilimde iyi bilinen bir örüntüdür: cesaret verici hayvan verilerini, insan doğrulamasından önce uzun, çoğu zaman kalıcı bir gecikme izler. Tıp tarihi, kemirgenlerde umut verici görünüp insanlarda doğru biçimde incelendiğinde fayda göstermeyen veya kabul edilemez risk taşıyan bileşiklerle doludur. Hayvan çalışmalarında zararın görülmemesi de insan güvenliğini kanıtlamaz, çünkü doz, süre ve uzun vadeli etkiler kontrollü insan araştırmalarında karakterize edilmemiştir.
Pratikte bu, bel ağrısı için BPC-157'nin bugünkü her insan kullanımının, bir tedaviyi normalde haklı çıkaracak kanıt temeli olmadan gerçekleştiği anlamına gelir. Klinik öncesi umut ile klinik kanıt arasındaki bu önemli fark, sorumlu kaynakların peptidi bir çözüm olarak çerçevelemekten kaçınmasının nedenidir. Peptit kanıtlarının nasıl tartıldığına dair genel bir zemin için ana BPC-157 monografimiz araştırma durumunu bütünüyle ortaya koyar.
Bu, Belgelenmiş Konvansiyonel Yaklaşımlarla Nasıl Karşılaştırılır?
BPC-157'yi bağlamına oturtmak için, bel ağrısı ve siyatik için konvansiyonel, kanıta dayalı tedavinin gerçekte neleri içerdiğine bakmak yardımcı olur. BPC-157'nin aksine bu yaklaşımlar büyük insan çalışmalarında incelenmiştir ve büyük tıbbi kuruluşların klinik kılavuzlarına yansımıştır. Karşıtlık öğreticidir, çünkü kanıt düzeylerinin ne kadar farklı olduğunu vurgular.
Çoğu spesifik olmayan bel ağrısı için birinci basamak yönlendirme konservatif önlemleri vurgular: yatakta dinlenmek yerine aktif kalmak, fizik tedavi ve yapılandırılmış egzersiz, eğitim ve zaman, çünkü akut atakların büyük bir bölümü haftalar içinde düzelir. Manuel terapi, sıcak uygulama ve bilişsel ve davranışsal destek de bazı hastalar için kılavuzlarda yer alır. Bu müdahaleler, etki büyüklükleri mütevazı olsa bile sistematik derlemeler ve randomize çalışmalarla desteklenir.
Farmakolojik seçenekler daha seçici kullanılır ve belgelenmiş dezavantajlar taşır. Steroid olmayan antiinflamatuvar ilaçların (NSAİİ) kısa vadeli rahatlama için kanıtı vardır, ancak gastrointestinal, renal ve kardiyovasküler riskler taşırlar. Özellikle siyatik için epidural steroid enjeksiyonları seçilmiş vakalarda kısa vadeli rahatlama sağlayabilir ve diskektomi gibi cerrahi, tanımlı durumlara ayrılmıştır, örneğin konservatif tedaviye yanıt vermeyen kalıcı, şiddetli radiküler ağrı veya nörolojik defisitler.
Aşağıdaki karşılaştırma tablosu kanıt boşluğunu özetler. Amaç konvansiyonel tedavinin kusursuz olduğunu söylemek değildir, çünkü değildir. Amaç, risklerinin ve faydalarının insanlarda karakterize edilmiş olduğunu, BPC-157'nin ise tek bir özel insan bel ağrısı çalışmasında test edilmediğini göstermektir.
| Yaklaşım | İnsan kanıt düzeyi | Düzenleyici durum |
|---|---|---|
| Egzersiz ve fizik tedavi | Birden fazla RKÇ ve kılavuz destekli | Standart bakım |
| NSAİİ (kısa süreli) | RKÇ kanıtı, bilinen risk profili | Onaylı |
| Epidural steroid enjeksiyonu (siyatik) | RKÇ kanıtı, seçilmiş vakalar | Onaylı işlem |
| Cerrahi (tanımlı endikasyonlar) | RKÇ ve uzun vadeli veri | Onaylı işlem |
| BPC-157 | Yalnızca klinik öncesi, özel çalışma yok | Onaylı değil, araştırma kullanımı |
Bireysel bir bel sorununu ancak nitelikli bir klinisyen değerlendirebilir ve uygun, kanıta dayalı bakımı önerebilir.
Hangi Önlemler ve Yasal Noktalar Bilinmelidir?
BPC-157 onaylı bir ilaç olmadığından, birkaç pratik ve güvenlik hususu vurgulanmayı hak eder. Birincisi ürün kalitesidir. Araştırma peptitleri laboratuvar kullanımı için satılır ve piyasa farmasötik düzeyde bir denetime tabi değildir. Saflık, gerçek içerik ve sterilite tedarikçiler arasında değişebilir. Düzenlenmemiş bir alanda kirletici maddeler veya yanlış etiketleme gerçek endişelerdir. Bu belirsizlik, peptidin işe yarayıp yaramadığına dair belirsizlikten ayrıdır ve onu artırır.
İkinci husus sınırlı insan güvenlik verisidir. Kemirgenlerde olumlu güvenlik sinyalleri, bir bileşiğin farklı dozlarda, sürelerde ve sağlık durumlarında insanlarda güvenli olduğunu kanıtlamaz. Uzun vadeli etkiler, ilaçlarla etkileşimler ve altta yatan hastalığı olan kişilerdeki etkiler kontrollü insan araştırmalarında karakterize edilmemiştir. Anjiyogenez önerilen mekanizmalardan biri olduğundan, kan damarı büyümesini teşvik etmenin bunun istenmediği durumlarla nasıl etkileşebileceğine dair teorik düzeyde sorular gündeme getirilmiştir. Bu, temkin ve profesyonel gözetim için bir nedendir, her iki yönde de kesinleşmiş bir bulgu değildir.
Üçüncüsü, yasal durum yargı alanına göre değişir. Birçok ülkede BPC-157 insan kullanımı için onaylı değildir ve yalnızca araştırma etiketiyle satılır. Sporcular ek bir kural katmanıyla karşılaşır, çünkü doping karşıtı otoriteler peptitleri ve büyüme faktörlerini izler ve kullanım sportif yaptırımlar doğurabilir. Teste tabi olan herkes önemli bir risk olduğunu varsaymalıdır.
Son olarak, kalıcı bel ağrısı veya siyatik için sorumlu yol tıbbi değerlendirmedir. Bacağa yayılan ağrı, uyuşma, güçsüzlük veya mesane ya da bağırsak kontrolünde herhangi bir kayıp, derhal profesyonel değerlendirme gerektiren belirtilerdir, çünkü özel tedavi gerektiren durumlara işaret edebilirler. Bu bilgilerin sunulduğu koşullar için tıbbi sorumluluk reddi beyanımıza göz atabilirsiniz.
Sorumluluk reddi: Bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır ve tıbbi tavsiye değildir. Dozaj yönlendirmesi içermez ve kullanımı önermez. BPC-157, insan kullanımı için onaylanmamış bir araştırma peptididir. Herhangi bir sağlık kararı almadan önce her zaman nitelikli bir sağlık uzmanına danışın.
Önerilen ürünler
Kalite ve saflık gözetilerek seçilmiş araştırma peptitleri:
BPC-157 + TB-500
İyileştirici blend
BPC-157
İyileştirici peptit
BPC-157 Oral
Oral iyileştirici peptit
TB-500
Toparlanma peptidi
Bilginizi test edin
Hızlı test · 6 soru
Sık Sorulan Sorular
BPC-157 bel ağrısını veya siyatiği iyileştirir mi?
BPC-157 araştırmaları bel ağrısında rol oynayan hangi dokuları incelemiştir?
BPC-157 çalışmalarında siyatik sinir neden bu kadar sık anılıyor?
BPC-157'nin dokunun iyileşmesine nasıl yardımcı olduğu varsayılıyor?
BPC-157 için insan klinik çalışmaları var mı?
BPC-157 fıtıklaşmış veya dejenere bir diski onarabilir mi?
BPC-157, bel ağrısında fizik tedaviyle nasıl karşılaştırılır?
BPC-157 yasal ve kullanımı güvenli mi?
BPC-157 onarım için sıklıkla diğer peptitlerle birleştirilir mi?
Peptitleri araştırmak yerine bel ağrısı veya siyatik için ne zaman doktora görünmeliyim?
Kaynaklar
- Sikiric P, Rucman R, Turkovic B, et al. (2018). Novel Cytoprotective Mediator, Stable Gastric Pentadecapeptide BPC 157: Vascular Recruitment and Gastrointestinal Tract Healing. Current Pharmaceutical Design. (PubMed)
- Staresinic M, Sebecic B, Patrlj L, et al. (2003). Gastric Pentadecapeptide BPC 157 Accelerates Healing of Transected Rat Achilles Tendon and in Vitro Stimulates Tendocytes Growth. Journal of Orthopaedic Research. (PubMed)
- Gwyer D, Wragg NM, Wilson SL. (2019). Gastric Pentadecapeptide Body Protection Compound BPC 157 and Its Role in Accelerating Musculoskeletal Soft Tissue Healing. Cell and Tissue Research. (PubMed)
- Chang CH, Tsai WC, Hsu YH, Pang JHS. (2014). Pentadecapeptide BPC 157 Enhances the Growth Hormone Receptor Expression in Tendon Fibroblasts. Molecules. (PubMed)
- Foster NE, Anema JR, Cherkin D, et al. (2018). Prevention and Treatment of Low Back Pain: Evidence, Challenges, and Promising Directions. The Lancet. (PubMed)