Belangrijkste punten
  • TB-500 is een synthetisch fragment van 17 aminozuren van Thymosine Beta-4, een actinebindend eiwit van 43 aminozuren dat betrokken is bij celmigratie en weefselherstel.
  • Onderzoeksprotocollen volgen doorgaans een structuur in twee fasen: een oplaadfase met hogere frequentie, gevolgd door een onderhoudsfase met lagere frequentie.
  • Vaak genoemde onderzoeksdoses liggen in het bereik van 2-2,5 mg per toediening, met weektotalen die verschillen tussen de oplaad- en de onderhoudsfase.
  • Correcte reconstitutie met bacteriostatisch water en nauwkeurige spuitberekeningen zijn essentieel om onder- of overdosering te voorkomen.
  • TB-500 is niet goedgekeurd door de FDA of EMA voor gebruik bij mensen, is te allen tijde verboden door WADA en moet uitsluitend als onderzoeksstof worden beschouwd.
BPC-157 & TB-500: The Recovery Stack ExplainedEnglish, subtitles FR · ES · DE · IT · PT

Wat is TB-500 en waarom is de dosering belangrijk?

TB-500 is een synthetisch peptide afgeleid van Thymosine Beta-4 (TΒ4), een van nature voorkomend eiwit van 43 aminozuren (molecuulgewicht ongeveer 4.963 Da) dat in vrijwel alle menselijke cellen aanwezig is, met uitzondering van rode bloedcellen. Thymosine Beta-4 is het meest voorkomende lid van de bèta-thymosinefamilie en werkt voornamelijk als actine-sequestrerend eiwit. Dat betekent dat het monomeer actine (G-actine) bindt en de opbouw en afbraak van het actinecytoskelet reguleert. Deze werking ligt ten grondslag aan zijn rol bij celmigratie, angiogenese en weefselherstel.

TB-500 zelf wordt meestal beschreven als een synthetisch fragment dat overeenkomt met het biologisch actieve gebied van Thymosine Beta-4, vaak genoemd als een sequentie van 17 aminozuren die het actinebindende domein bevat. Omdat het de functionele kern van het oorspronkelijke molecuul vertegenwoordigt, bestuderen onderzoekers het als een toegankelijker analoog om wondgenezing, celmigratie en regeneratieve processen te onderzoeken die in preklinische modellen worden waargenomen. Het is belangrijk onderscheid te maken tussen het volledige recombinante Thymosine Beta-4 dat in sommig klinisch onderzoek wordt gebruikt en het TB-500-fragment dat gewoonlijk voor laboratoriumgebruik wordt verkocht.

De dosering is om meerdere samenhangende redenen van belang. Ten eerste vertonen peptiden in laboratoriummodellen dosisafhankelijke effecten, en de relatie tussen concentratie en biologische respons is zelden lineair. Ten tweede heeft TB-500 in zijn ongemodificeerde vorm een relatief korte halfwaardetijd in de circulatie, wat bepaalt hoe vaak het in onderzoeksopzetten wordt toegediend. Ten derde, en vooral, bestaan er geen vastgestelde therapeutische doseerrichtlijnen voor mensen, omdat de stof het klinische onderzoekstraject dat voor goedkeuring nodig is niet heeft doorlopen.

Voor lezers die nog niet bekend zijn met deze klasse moleculen biedt ons overzicht van wat peptiden zijn nuttige achtergrond over hoe aminozuurketens verschillen van volledige eiwitten en waarom hun farmacologie anders is. De uitgebreide monografie over TB-500 behandelt het werkingsmechanisme en de onderzoeksgeschiedenis uitgebreider dan deze gids, die op dosering is gericht.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. TB-500 is een onderzoekspeptide dat niet is goedgekeurd voor gebruik bij mensen. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgprofessional voordat je een peptide overweegt.

Wat zijn oplaad- en onderhoudsprotocollen?

De termen oplaadfase en onderhoudsfase beschrijven een doseerstructuur in twee stappen die overal in de literatuur over onderzoekspeptiden en in protocollen uit de community voorkomt. De onderliggende logica is ontleend aan de gevestigde farmacologie: een oplaaddosis wordt gebruikt om sneller een beoogde weefselconcentratie te bereiken, waarna een kleinere onderhoudsdosis die concentratie in stand houdt. Het is essentieel te begrijpen dat dit kader, zoals toegepast op TB-500, is afgeleid van preklinische redeneringen en anekdotische onderzoeksrapporten, en niet van gevalideerde farmacokinetische studies bij mensen.

Tijdens een oplaadfase is de toedieningsfrequentie doorgaans hoger. Het doel in onderzoeksmodellen is het peptide op te bouwen in de relevante weefsels en de vroege, meest actieve fase van een herstelproces te ondersteunen. Volgens de beschrijvingen duurt deze fase vaak enkele weken. Omdat TB-500 zich systemisch verspreidt en niet alleen op de injectieplaats werkt, is de frequentie, en niet één grote bolus, de variabele die het vaakst wordt aangepast.

Daarna volgt de onderhoudsfase, die wordt gekenmerkt door een lagere frequentie. Zodra de gewenste concentratie theoretisch is bereikt, wordt minder vaak gedoseerd om die in stand te houden en tegelijk de totale hoeveelheid toegediend peptide te beperken. Sommige onderzoeksprotocollen gebruiken onderhoudsdosering gedurende langere tijd, terwijl andere na een afgebakende kuur volledig afbouwen.

De onderstaande tabel vat het conceptuele verschil tussen de twee fasen samen zoals het gewoonlijk in de literatuur wordt beschreven:

ParameterOplaadfaseOnderhoudsfase
Typische duur4-6 weken4 weken of doorlopend
FrequentieHoger (meerdere keren per week)Lager (vaak eenmaal per week)
DoelBeoogde weefselconcentratie bereikenBereikte concentratie in stand houden
WeektotaalHogerLager

Onderzoekers die combinatiebenaderingen bestuderen, combineren TB-500 soms met andere regeneratieve peptiden. Onze gids over peptide stacking bespreekt de gedachte daarachter en de hiaten in het bewijs voor dergelijke combinaties.

Welke doseringen komen voor in TB-500-onderzoeksprotocollen?

Het kan niet genoeg benadrukt worden dat er geen officieel goedgekeurde dosis voor mensen bestaat voor TB-500. De hier besproken cijfers weerspiegelen bereiken die steeds terugkomen in onderzoeksrapporten, leveranciersdocumentatie en protocollen die in de community worden gedeeld. Ze worden gepresenteerd als educatieve context, niet als aanbevelingen. Doordat er geen afgeronde klinische onderzoeken bij mensen zijn, geldt voor elk specifiek getal een aanzienlijke onzekerheid over zowel werkzaamheid als veiligheid.

Binnen deze kanttekeningen ligt een vaak genoemde hoeveelheid per toediening in het bereik van ongeveer 2 tot 2,5 mg. Weektotalen worden rond deze eenheid opgebouwd. Tijdens een oplaadfase is een veelvoorkomend patroon in de literatuur een weektotaal van ongeveer 4 tot 10 mg, verdeeld over twee of meer toedieningen. Tijdens de onderhoudsfase wordt het weektotaal doorgaans verlaagd tot ongeveer 2 tot 6 mg, vaak in één wekelijkse dosis.

De volgende tabel illustreert een representatieve structuur in twee fasen zoals beschreven in protocollen uit de community en van leveranciers. Deze getallen zijn uitsluitend ter illustratie:

FasePer dosisDoses per weekWeektotaalDuur
Oplaadfase2-2,5 mg2-34-7,5 mg4-6 weken
Onderhoudsfase2-2,5 mg12-2,5 mg4 weken of doorlopend

Verschillende overwegingen nuanceren deze cijfers. Dosis-responsgegevens voor TB-500 bij mensen bestaan simpelweg niet, dus de aanname dat meer peptide evenredig meer voordeel geeft, is onbewezen. In dierstudies met Thymosine Beta-4 zijn effecten waargenomen over een reeks doses, en de optimale hoeveelheid lijkt sterk af te hangen van het model en het gemeten eindpunt. Grotere doses verhogen bovendien de kosten en het theoretische risico, zonder dat er bewijs is voor extra voordeel.

Ter vergelijking: wie geïnteresseerd is in weefselherstellende peptiden, onderzoekt vaak ook BPC-157, dat een eigen doseringsliteratuur en een veel grotere hoeveelheid preklinische publicaties heeft. De twee worden vaak samen besproken, maar hun farmacologie en aanbevolen hantering verschillen.

Hoe reconstitueer je TB-500 correct?

TB-500 wordt geleverd als gelyofiliseerd (gevriesdroogd) poeder in een verzegeld flesje, meestal aangeduid met de totale hoeveelheid in milligram, bijvoorbeeld 5 mg of 10 mg. Voor elk onderzoeksgebruik moet het poeder worden opgelost tot een vloeistof met bacteriostatisch water (steriel water met 0,9% benzylalcohol als conserveermiddel). Bacteriostatisch water heeft de voorkeur boven gewoon steriel water voor flesjes met meerdere doses, omdat het conserveermiddel de groei van micro-organismen remt gedurende de dagen of weken dat een gereconstitueerd flesje wordt bewaard.

Het volume toegevoegd bacteriostatisch water bepaalt de concentratie van de uiteindelijke oplossing, en daarmee hoeveel eenheden je op een insulinespuit moet optrekken. De basisrelatie is eenvoudig: concentratie (mg/mL) = totaal peptide (mg) ÷ toegevoegd water (mL). Een handige concentratie kiezen maakt het afmeten gemakkelijker en verkleint de kans op fouten.

De onderstaande tabel laat zien hoe het reconstitueren van een flesje van 5 mg met verschillende hoeveelheden water de dosis per eenheid verandert op een standaard U-100-insulinespuit (waarbij 100 eenheden = 1 mL):

FlesjeToegevoegd waterConcentratieEen dosis van 2 mg komt overeen met
5 mg1 mL5 mg/mL40 eenheden
5 mg2 mL2,5 mg/mL80 eenheden
5 mg2,5 mL2 mg/mL100 eenheden (volle spuit)

Om correct te reconstitueren moet het bacteriostatische water langzaam langs de binnenwand van het flesje worden gespoten, en niet rechtstreeks op het poeder, zodat de vloeistof het peptide voorzichtig oplost. Het flesje moet daarna voorzichtig worden gedraaid en niet krachtig worden geschud, omdat overmatig schudden de kwetsbare peptidestructuur kan beschadigen. De oplossing moet helder worden. Een troebele oplossing of een oplossing met deeltjes wijst op een probleem en mag niet worden gebruikt.

Na reconstitutie moet TB-500 gekoeld worden bewaard (meestal 2-8 °C) en tegen licht worden beschermd. Gereconstitueerd peptide wordt over het algemeen gedurende een beperkt aantal weken in de koelkast als stabiel beschouwd, terwijl het gelyofiliseerde poeder veel langer bevroren bewaard kan worden. Volg altijd de stabiliteitsrichtlijnen die bij het specifieke product horen en gooi elke oplossing weg die van uiterlijk verandert.

Voor een uitgebreide gids met geïntegreerde calculator en stapsgewijs protocol, zie onze Reconstitutie-app, die ook een tool voor het bijhouden van peptiden bevat.

Snelle berekening: Gebruik onze gratis Peptide-reconstitutiecalculator om milligrammen direct om te rekenen naar spuiteenheden voor TB-500 en meer dan 50 andere peptiden.

Hoe wordt TB-500 toegediend?

In onderzoeksomgevingen wordt TB-500 meestal toegediend via een subcutane injectie, dat wil zeggen in het vetweefsel direct onder de huid, met een insulinespuit met dunne naald. Subcutane toediening heeft de voorkeur vanwege de eenvoud en omdat TB-500 zich vermoedelijk systemisch verspreidt, ongeacht de precieze injectieplaats. Intramusculaire injectie wordt in sommige protocollen ook beschreven, vooral wanneer een afgebakend gebied het onderzoeksonderwerp is, hoewel de systemische verspreiding van het peptide betekent dat de keuze van de plaats minder kritisch is dan bij lokaal werkende stoffen.

Veelgebruikte subcutane plaatsen zijn de buik (met uitzondering van de directe omgeving van de navel), het bovenbeen en de flank. Het afwisselen van injectieplaatsen helpt lokale irritatie en weefselreacties te beperken. Standaard aseptische techniek is essentieel: de stop van het flesje en de injectieplaats reinigen met een alcoholdoekje, voor elke injectie een nieuwe steriele naald gebruiken en nooit materiaal delen.

Een praktische volgorde om een dosis op te trekken is: de bovenkant van het flesje afvegen, de zuiger terugtrekken tot de gewenste eenheidsmarkering zodat de spuit met lucht gevuld wordt, die lucht in het flesje spuiten om de druk gelijk te trekken, het flesje omdraaien en de oplossing optrekken tot de berekende eenheidsmarkering. Eventuele luchtbellen moeten naar boven worden getikt en verwijderd voordat je injecteert, aangezien bellen vloeistof verdringen en de daadwerkelijk toegediende dosis verlagen.

Omdat de berekening die milligrammen aan spuiteenheden koppelt volledig afhangt van de reconstitutieconcentratie, loont het om de berekening vóór elke injectie te controleren, vooral wanneer je overstapt op een nieuw gereconstitueerd flesje met een andere concentratie. Een eenvoudige rekenfout is hier een van de meest voorkomende oorzaken van onbedoelde onder- of overdosering.

De bovenstaande beschrijvingen vatten technieken samen die in de onderzoeksliteratuur worden gerapporteerd, voor educatieve doeleinden. Het zijn geen medische instructies. Elke parenterale toediening brengt risico's op infectie, bloeding en bijwerkingen met zich mee en mag alleen overwogen worden met passende professionele en wettelijke toestemming.

Hoe vaak en wanneer wordt TB-500 gedoseerd?

Frequentie is misschien wel de meest onderscheidende variabele in TB-500-protocollen en hangt nauw samen met het eerder besproken verschil tussen oplaad- en onderhoudsfase. Tijdens de oplaadfase zijn meerdere toedieningen per week gebruikelijk, waarbij twee tot drie injecties per week een vaak beschreven patroon is. De redenering is dat vaker doseren helpt weefselconcentraties op te bouwen en te behouden in de periode die in onderzoeksmodellen als het meest actief voor herstelprocessen wordt beschouwd.

Tijdens de onderhoudsfase daalt de frequentie doorgaans naar eenmaal per week. Deze verlaging weerspiegelt de gedachte dat het in stand houden van een bereikte concentratie minder input vereist dan het aanvankelijk bereiken ervan. Sommige protocollen zetten de onderhoudsdosering gedurende een bepaald aantal weken voort, terwijl andere na de oplaadfase helemaal stoppen en de kuur als tijdelijk in plaats van onbepaald beschouwen.

Wat het tijdstip van de dag betreft, is er geen robuust bewijs dat toediening 's ochtends of 's avonds de uitkomsten van TB-500 merkbaar verandert. In tegenstelling tot groeihormoonvrijmakende peptiden zoals CJC-1295, waarvan de timing ten opzichte van slaap en maaltijden relevant wordt geacht voor hun werkingsmechanisme, zijn de veronderstelde effecten van TB-500 niet gekoppeld aan circadiane hormoonpulsen. Over het algemeen wordt meer nadruk gelegd op een consistent schema dan op het precieze uur.

De duur van de kuur is een andere overweging. Veel protocollen uit de community beschrijven totale kuren van 4 tot 12 weken, inclusief beide fasen, waarna een pauze wordt genomen. Het ontbreken van langetermijnveiligheidsgegevens bij mensen is de belangrijkste reden dat in de literatuur over het algemeen wordt afgeraden om het onbeperkt en continu te gebruiken. Er is simpelweg geen klinische dataset die aantoont wat langdurige blootstelling aan TB-500 bij mensen over maanden of jaren doet.

Uiteindelijk beschrijft elke uitspraak over frequentie en timing hier patronen die door onderzoekers en leveranciers worden gerapporteerd, en geen gevalideerde doseerschema's. De eerlijke samenvatting is dat de optimale frequentie voor welk eindpunt bij mensen dan ook onbekend blijft.

Welke factoren beïnvloeden de juiste dosis?

Zelfs binnen het kader van onderzoeksprotocollen worden vaak verschillende variabelen genoemd die van invloed zijn op hoe TB-500 wordt gedoseerd. Als je ze begrijpt, wordt duidelijk waarom er geen enkel universeel getal bestaat. De eerste is het lichaamsgewicht. Zoals bij veel peptiden en kleine moleculen wordt soms beschreven dat zwaardere personen naar verhouding hogere hoeveelheden gebruiken, hoewel er voor TB-500 bij mensen geen gevalideerde omrekening in milligram per kilogram bestaat.

Een tweede factor is het onderzoeksdoel. Protocollen die zijn opgezet rond acuut onderzoek van een specifiek weefsel leggen de nadruk doorgaans op een intensievere oplaadfase, terwijl protocollen gericht op langdurig onderzoek op lager niveau het onderhoudspatroon verkiezen. Het gemeten eindpunt bepaalt in de onderliggende dierliteratuur zowel de dosis als de duur.

Een derde factor is de productkwaliteit en nauwkeurigheid van de concentratie. Onderzoekspeptiden verschillen aanzienlijk in zuiverheid, en het werkelijke peptidegehalte van een flesje kan afwijken van het etiket als het afkomstig is van een onbetrouwbare leverancier. Dit beïnvloedt rechtstreeks de werkelijk toegediende dosis, hoe zorgvuldig de spuitberekening ook is. Analysecertificaten van derden zijn de enige objectieve manier om te beoordelen wat een flesje daadwerkelijk bevat.

Een vierde overweging is individuele respons en verdraagbaarheid. Omdat peptiden interageren met complexe biologische systemen, verschillen reacties van persoon tot persoon. Gerapporteerde aandachtspunten zijn onder meer lokale reacties op de injectieplaats en algemene verdraagbaarheid, waardoor onderzoekers de frequentie kunnen aanpassen. Het fragmentkarakter van TB-500 en zijn korte natieve halfwaardetijd bepalen ook hoe de effecten in de tijd worden gespreid en volgehouden, en daarom wordt de frequentie vaker aangepast dan de grootte van een enkele dosis.

Tot slot zijn gelijktijdig gebruikte stoffen van belang. Wanneer TB-500 samen met andere peptiden wordt bestudeerd, kan het gecombineerde protocol anders zijn opgebouwd dan voor TB-500 alleen. De interacties, additieve effecten of overlappingen van zulke combinaties zijn bij mensen slecht in kaart gebracht, wat een extra reden voor voorzichtigheid is. Lezers kunnen de algemene principes nalezen in onze gids over peptide stacking.

Wat zijn de veiligheids- en juridische aspecten?

Veiligheid moet het kader vormen voor elke bespreking van de TB-500-dosering. Het belangrijkste feit is regulatoir: TB-500 is niet goedgekeurd door de FDA, de EMA of een vergelijkbare instantie voor gebruik bij mensen. Het wordt strikt als onderzoeksstof geclassificeerd en verkocht, meestal met het etiket „alleen voor onderzoek”. Er is geen goedgekeurde indicatie, geen goedgekeurde dosis en geen fabrikant die verantwoordelijk is voor de veiligheid voor mensen, zoals dat bij een geregistreerd geneesmiddel wel het geval zou zijn.

Ook het bewijs is beperkt. Thymosine Beta-4 is bestudeerd in preklinische modellen van wondgenezing, hartherstel en hoornvliesletsel en is in zijn volledige recombinante vorm onderwerp geweest van enig klinisch onderzoek in een vroeg stadium, maar voor het synthetische TB-500-fragment dat voor onderzoek wordt verkocht zijn er geen afgeronde fase III-onderzoeken bij mensen die werkzaamheid of veiligheid op lange termijn aantonen. De meeste ondersteunende gegevens komen uit dierstudies, die zich niet betrouwbaar laten vertalen naar uitkomsten bij mensen.

Vanuit het oogpunt van sport en wedstrijden is TB-500 verboden. Het World Anti-Doping Agency (WADA) plaatst Thymosine Beta-4 en verwante peptiden in categorie S2 (peptidehormonen, groeifactoren en verwante stoffen), en ze zijn te allen tijde verboden, zowel binnen als buiten wedstrijdverband. Sporters die onder antidopingregels vallen, riskeren bij gebruik ernstige consequenties, ongeacht de dosis.

Gerapporteerde nadelige aspecten van peptiden in deze klasse zijn onder meer lokale reacties op de injectieplaats zoals roodheid, zwelling of ongemak, tijdelijke vermoeidheid of een anekdotisch beschreven licht gevoel in het hoofd, en de algemene infectie- en letselrisico's die bij elke injectie horen. Omdat er geen systematische veiligheidsbewaking bij mensen bestaat, is het volledige bijwerkingenprofiel werkelijk onbekend, en het uitblijven van gerapporteerde ernstige voorvallen mag niet worden aangezien voor aangetoonde veiligheid.

De juridische status verschilt per rechtsgebied. In veel landen bevindt bezit voor eigen gebruik zich in een grijs gebied, terwijl verkoop voor menselijke consumptie aan beperkingen is gebonden. Wie deze stof overweegt, moet nagaan welke regels voor hem of haar gelden. Voor een uitgebreidere uiteenzetting van de beperkingen die voor alle inhoud van dit type gelden, zie onze medische disclaimer.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. TB-500 is een onderzoekspeptide dat niet is goedgekeurd voor gebruik bij mensen. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgprofessional voordat je een peptide overweegt en houd je aan alle toepasselijke wetten en antidopingregels.

Aanbevolen producten

Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:

Verzending EU
BPC-157 + TB-500

BPC-157 + TB-500

Herstelblend

TB-500

TB-500

Herstelpeptide

Oraal
TB-500 Oral

TB-500 Oral

Oraal herstelpeptide

BPC-157

BPC-157

Helend peptide

🏆

Waar kun je dit peptide kopen?

We hebben de beste leveranciers geanalyseerd om je te helpen een hoogwaardig, laboratoriumgetest product te vinden.

Bekijk onze selectie →

Test je kennis

Snelle quiz · 6 vragen

Veelgestelde vragen

Is er een officieel aanbevolen dosis voor TB-500?
Nee. TB-500 is niet goedgekeurd door de FDA of EMA voor gebruik bij mensen, dus er is geen officieel goedgekeurde dosis voor mensen. De cijfers die in onderzoeksprotocollen worden besproken, vaak rond 2-2,5 mg per toediening met aangepaste weektotalen tijdens de oplaad- en onderhoudsfase, komen uit meldingen uit de community, leveranciersdocumentatie en preklinische redeneringen, en niet uit gevalideerde klinische onderzoeken. Voor elk specifiek getal geldt een aanzienlijke onzekerheid.
Wat is het verschil tussen een oplaad- en een onderhoudsprotocol?
Een oplaadprotocol gebruikt een hogere toedieningsfrequentie (vaak twee tot drie keer per week gedurende enkele weken) om sneller een beoogde weefselconcentratie te bereiken. Een onderhoudsprotocol verlaagt daarna de frequentie, meestal tot eenmaal per week, om die concentratie in stand te houden met een lagere totale hoeveelheid peptide. Deze structuur in twee fasen is ontleend aan de algemene farmacologie en op TB-500 toegepast op basis van preklinische redeneringen, niet op basis van farmacokinetische gegevens bij mensen.
Hoe reconstitueer ik TB-500-poeder?
TB-500 wordt geleverd als gevriesdroogd poeder dat met bacteriostatisch water wordt gereconstitueerd. Spuit het water langzaam langs de binnenwand van het flesje en draai het daarna voorzichtig rond in plaats van te schudden. De concentratie is gelijk aan het totale aantal milligram gedeeld door het aantal milliliter toegevoegd water. Een flesje van 5 mg met 2,5 mL water geeft bijvoorbeeld 2 mg/mL, dus een dosis van 2 mg is 100 eenheden op een U-100-insulinespuit. Bewaar de gereconstitueerde oplossing in de koelkast en bescherm haar tegen licht.
Hoe wordt TB-500 doorgaans toegediend in onderzoek?
Meestal door een subcutane injectie in vetweefsel met een insulinespuit met dunne naald, hoewel ook intramusculaire injectie wordt beschreven. Omdat TB-500 zich vermoedelijk systemisch verspreidt, is de exacte plaats minder belangrijk dan bij lokaal werkende stoffen. Standaard aseptische techniek, het afwisselen van injectieplaatsen en zorgvuldige doseringsberekeningen worden benadrukt. Dit zijn beschrijvingen van gerapporteerde onderzoekspraktijk, geen medische instructies.
Is TB-500 verboden in de sport?
Ja. Het World Anti-Doping Agency (WADA) verbiedt Thymosine Beta-4 en verwante peptiden in categorie S2 (peptidehormonen, groeifactoren en verwante stoffen); ze zijn te allen tijde verboden, zowel binnen als buiten wedstrijdverband. Elke sporter die onder antidopingregels valt, riskeert bij gebruik ernstige sancties, ongeacht de ingenomen dosis.

Bronnen

  1. Goldstein AL, Hannappel E, Kleinman HK (2005). Thymosin β4: actin-sequestering protein moonlights to repair injured tissues. Trends in Molecular Medicine. (PubMed)
  2. Crockford D, Turjman N, Allan C, Angel J (2010). Thymosin beta4: structure, function, and biological properties supporting current and future clinical applications. Annals of the New York Academy of Sciences. (PubMed)
  3. Sosne G, Qiu P, Goldstein AL, Wheater M (2010). Biological activities of thymosin beta4 defined by active sites in short peptide sequences. The FASEB Journal. (PubMed)
  4. Goldstein AL, Hannappel E, Sosne G, Kleinman HK (2012). Thymosin β4: a multi-functional regenerative peptide. Basic properties and clinical applications. Expert Opinion on Biological Therapy. (PubMed)
  5. Xing Y, Ye Y, Zuo H, Li Y (2021). Progress on the Function and Application of Thymosin β4. Frontiers in Endocrinology. (PubMed)
  6. World Anti-Doping Agency (2026). The Prohibited List: S2 Peptide Hormones, Growth Factors, Related Substances and Mimetics. WADA. (wada-ama.org)

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vormt geen medisch advies. Raadpleeg een zorgverlener voordat je beslissingen neemt. Lees onze volledige medische disclaimer