- Problem badawczy: literatura opisuje spadek stężenia NAD+ w tkankach ludzkich wraz z wiekiem, co Massudi i wsp. (PLoS ONE 2012) wykazali w próbkach skóry od 49 osób w wieku od 0 do 77 lat.
- Mechanizmy łączone z tym zjawiskiem w pracach przeglądowych (Covarrubias i wsp., Nature Reviews Molecular Cell Biology 2021): zużywanie NAD+ przez enzymy PARP, CD38 i sirtuiny oraz wydajność szlaku odzysku nikotynamidu.
- Badane związki: NAD+ podawany dożylnie, domięśniowo i podskórnie oraz prekursory doustne, czyli rybozyd nikotynamidu (NR) i mononukleotyd nikotynamidu (NMN).
- Najwyższy istniejący poziom dowodów: randomizowane badania kontrolowane placebo i metaanalizy dotyczą prekursorów doustnych; dla NAD+ wstrzykiwanego dostępne są pojedyncze badania pilotażowe (Grant i wsp. 2019, Reyna i wsp. 2026) na próbach poniżej 15 osób.
- Status regulacyjny: żaden produkt NAD+ do wstrzykiwań nie jest dopuszczony przez FDA ani EMA we wskazaniach związanych ze starzeniem lub energią; FDA ostrzega osobno przed używaniem NAD+ w klasie spożywczej do sporządzania preparatów dożylnych.
Co badania pokazują o zastrzykach z NAD+?
Badania nad zastrzykami z NAD+ są nieliczne i małe. Dostępne są pojedyncze prace pilotażowe nad farmakokinetyką i tolerancją wlewu dożylnego na próbach liczących od 11 do 14 osób. Randomizowane badania z punktami końcowymi klinicznymi dotyczą prekursorów doustnych, nie formy wstrzykiwanej. Żaden produkt NAD+ do wstrzykiwań nie posiada dopuszczenia FDA ani EMA.
Ta asymetria jest kluczowa dla czytania jakichkolwiek materiałów o wlewach NAD+. Większość liczb powtarzanych w kontekście tej drogi podania pochodzi z badań, w których uczestnicy przyjmowali NR lub NMN doustnie, a nie NAD+ dożylnie. Przenoszenie tych wyników na inną cząsteczkę i inną drogę podania nie ma uzasadnienia farmakologicznego, ponieważ losy metaboliczne tych substancji w organizmie różnią się.
Artykuł zestawia trzy odrębne zbiory danych: fizjologię NAD+ jako koenzymu, dowody dla prekursorów doustnych oraz to, co opublikowano dla NAD+ podawanego pozajelitowo. Opis samej cząsteczki, jej budowy i funkcji biochemicznych znajduje się w osobnym opracowaniu: przewodnik po NAD+. Niniejszy tekst dotyczy wyłącznie drogi iniekcyjnej i jej poziomu dowodów.
Wszystkie przytoczone wielkości są parametrami badań naukowych, a nie wskazówkami stosowania. Treść ma charakter edukacyjny. Decyzje dotyczące zdrowia należą do lekarza lub farmaceuty, który zna pełny obraz kliniczny danej osoby.
Dlaczego poziom NAD+ zmienia się z wiekiem?
Dinukleotyd nikotynamidoadeninowy (NAD+) jest koenzymem uczestniczącym w reakcjach przenoszenia elektronów w glikolizie, cyklu Krebsa i łańcuchu oddechowym. Jest również substratem, czyli cząsteczką zużywaną, dla kilku rodzin enzymów regulacyjnych. Prace przeglądowe opisują spadek jego stężenia w tkankach wraz z wiekiem jako wynik przewagi zużycia nad odtwarzaniem.
Covarrubias i wsp. (Nature Reviews Molecular Cell Biology 2021) opisują trzy grupy enzymów zużywających NAD+: sirtuiny, polimerazy poli(ADP-rybozy) (PARP) oraz ektoenzymy z rodziny CD38. Każda z nich rozkłada NAD+ do nikotynamidu i reszty ADP-rybozy w trakcie swojej pracy katalitycznej. Aktywność PARP rośnie w odpowiedzi na uszkodzenia DNA, a aktywność CD38 wiąże się z przewlekłym pobudzeniem komórek odpornościowych.
Massudi i wsp. (PLoS ONE 2012) zbadali 49 próbek skóry okolicy miednicy pochodzących od noworodków oraz osób w wieku od 15 do 77 lat. Autorzy odnotowali silną odwrotną korelację między stężeniem NAD+ a wiekiem u obu płci oraz wzrost aktywności PARP z wiekiem u mężczyzn, odwrotnie skorelowany ze stężeniem NAD+. Aktywność sirtuiny SIRT1 malała z wiekiem jedynie u mężczyzn, co autorzy opisali jako zależność ograniczoną do jednej płci.
Odtwarzanie NAD+ zachodzi głównie w szlaku odzysku, w którym nikotynamid jest przekształcany przez enzym NAMPT do mononukleotydu nikotynamidu, a następnie do NAD+. Szlak de novo z tryptofanu oraz szlak Preissa-Handlera z kwasu nikotynowego mają mniejszy udział ilościowy. Wydolność tych szlaków, a nie samo dostarczenie substratu, jest w literaturze opisywana jako czynnik ograniczający.
Dane te mają charakter korelacyjny i pochodzą z ograniczonej liczby tkanek, przede wszystkim skóry, mięśnia szkieletowego i wątroby. Wykazanie zależności między wiekiem a stężeniem koenzymu nie dowodzi, że obniżone stężenie wywołuje objawy, ani że jego podniesienie je odwraca. Badacze traktują ten związek jako hipotezę do testowania, nie jako ustalony mechanizm chorobowy.
Co ma dziś potwierdzenie regulacyjne i kliniczne?
W obszarze metabolizmu NAD+ potwierdzenie regulacyjne mają wyłącznie witaminy z grupy B3 w niedoborach żywieniowych. Niacyna i nikotynamid są uznanymi składnikami odżywczymi stosowanymi w pelagrze i niedoborze witaminy B3. Żadna agencja nie dopuściła NAD+ ani jego prekursorów we wskazaniach dotyczących starzenia, poziomu energii czy funkcji poznawczych.
W Unii Europejskiej chlorek rybozydu nikotynamidu uzyskał status nowej żywności na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/16 z 10 stycznia 2020 r., z przeznaczeniem do suplementów diety dla populacji dorosłej. Jest to decyzja dotycząca bezpieczeństwa składnika żywności w określonych warunkach stosowania, a nie uznanie skuteczności terapeutycznej. Kategoria prawna nowej żywności nie zawiera oceny korzyści zdrowotnych.
W Stanach Zjednoczonych NAD+ był rozpatrywany jako substancja czynna do receptury aptecznej w trybie sekcji 503A ustawy FD&C. Komitet doradczy FDA ds. receptury aptecznej (Pharmacy Compounding Advisory Committee) głosował 8 maja 2017 r. przeciw umieszczeniu NAD na liście substancji dopuszczonych w tym trybie; ocena dotyczyła wówczas zmęczenia u osób ze stwardnieniem rozsianym. Projekt rozporządzenia opublikowany w Federal Register 5 września 2019 r. podtrzymał stanowisko, że właściwości fizykochemiczne, bezpieczeństwo, skuteczność i historia stosowania przemawiają przeciw wpisaniu tej substancji na listę.
Status NMN w USA był zmienny. Po pismach FDA z 2022 i 2023 r. wykluczających ten składnik z definicji suplementu diety, agencja w 2025 r. odstąpiła od tych rozstrzygnięć, a NMN pozostaje nowym składnikiem żywności podlegającym obowiązkowi zgłoszenia przed wprowadzeniem do obrotu. Zmienność ta dotyczy prawa żywnościowego i nie zmienia poziomu dowodów naukowych.
Towarzystwa naukowe zajmujące się geriatrią i medycyną metaboliczną nie rekomendują interwencji opartych na NAD+ w zaleceniach praktyki klinicznej. Brak takiego umocowania wynika z braku badań fazy III z twardymi punktami końcowymi, a nie z braku zainteresowania tematem.
Jakie związki są badane w metabolizmie NAD+?
Literatura bada cztery grupy związków w kontekście metabolizmu NAD+: sam NAD+ podawany pozajelitowo, rybozyd nikotynamidu (NR), mononukleotyd nikotynamidu (NMN) oraz nikotynamid i niacynę. Poziom dowodów różni się między nimi o kilka rzędów wielkości, od pojedynczych serii przypadków do metaanaliz randomizowanych badań.
NAD+ podawany dożylnie. Mechanizm rozważany w badaniach polega na dostarczeniu całej cząsteczki koenzymu do krążenia. Grant i wsp. (Frontiers in Aging Neuroscience 2019) przeprowadzili pilotażowe badanie u 11 zdrowych mężczyzn, z których ośmiu otrzymało sześciogodzinny wlew NAD+ w tempie około 3 µmol na minutę, a trzech sól fizjologiczną. Stężenia NAD+ i jego metabolitów w osoczu nie zmieniały się do upływu drugiej godziny wlewu, a w moczu po szóstej godzinie rosło wydalanie metylonikotynamidu i NAD+. Autorzy wnioskowali, że NAD+ był szybko i całkowicie usuwany z osocza przez co najmniej pierwsze dwie godziny, a profil metabolitów odpowiadał aktywności glikohydrolaz i pirofosfataz NAD+. Ograniczenia: brak randomizacji, wyłącznie mężczyźni, brak punktów końcowych klinicznych. Status regulacyjny: brak produktu dopuszczonego przez FDA lub EMA.
NAD+ domięśniowo i podskórnie. Mechanizm hipotetyczny jest ten sam, a różnica dotyczy szybkości wchłaniania z tkanki. Zarejestrowane badania porównujące iniekcję domięśniową i podskórną z podaniem dożylnym były opisywane jako prowadzone, lecz recenzowane dane farmakokinetyczne dla tych dróg praktycznie nie istnieją. Poziom dowodów: brak publikacji recenzowanych z pomiarem biodostępności. Status regulacyjny: identyczny jak dla formy dożylnej, czyli brak dopuszczenia.
Rybozyd nikotynamidu (NR). Mechanizm badany to wejście do szlaku odzysku po fosforylacji do NMN. Conze, Brenner i Kruger (Scientific Reports 2019) w randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo u osób z nadwagą odnotowali zależny od ilości wzrost NAD+ w krwi pełnej o 22 procent, 51 procent i 142 procent odpowiednio dla 100, 300 i 1000 mg na dobę w ciągu dwóch tygodni, utrzymujący się przez pozostały czas ośmiotygodniowego badania, bez istotnych różnic w zdarzeniach niepożądanych wobec placebo. Martens i wsp. (Nature Communications 2018) w badaniu krzyżowym 2 x 6 tygodni u zdrowych osób w wieku 55 do 79 lat opisali dobrą tolerancję i wzrost NAD+ w komórkach krwi; obniżenie ciśnienia skurczowego i sztywności aorty autorzy określili jako obserwacje eksploracyjne. Status: nowa żywność w UE, suplement diety w USA.
Mononukleotyd nikotynamidu (NMN). Yoshino i wsp. (Science 2021) w dziesięciotygodniowym badaniu randomizowanym u 25 kobiet po menopauzie ze stanem przedcukrzycowym i nadwagą lub otyłością (13 osób przyjmowało 250 mg NMN na dobę, 12 placebo) odnotowali o 25 ± 7 procent większe tempo zużycia glukozy stymulowanego insuliną w mięśniu po interwencji, przy braku zmian wrażliwości na insulinę w wątrobie i tkance tłuszczowej. Autorzy wprost przestrzegali przed wyciąganiem wniosków klinicznych z tak małej próby. Status: nowy składnik żywności z obowiązkiem zgłoszenia w USA, brak dopuszczenia jako nowa żywność w UE.
Nikotynamid i niacyna. Są to uznane formy witaminy B3 z ustaloną pozycją w niedoborze żywieniowym. W kontekście podnoszenia NAD+ bada się je jako punkt odniesienia dla nowszych prekursorów, a nie jako interwencje związane ze starzeniem.
Czym różnią się droga dożylna, domięśniowa i podskórna od prekursorów doustnych?
Różnica dotyczy przede wszystkim tego, w jakiej formie cząsteczka dociera do komórki. Badania nad NAD+ podanym dożylnie wskazują na szybki rozkład zewnątrzkomórkowy, a nie na wejście całej cząsteczki do wnętrza komórek. Prekursory doustne są natomiast badane jako substraty szlaku odzysku, z mierzalnym wzrostem NAD+ w krwi pełnej.
Prace przeglądowe nad metabolizmem NAD+ opisują, że zewnątrzkomórkowy NAD+ i NMN są rozkładane przez ektoenzymy, w tym CD38 i CD73, do ADP-rybozy, nikotynamidu lub rybozydu nikotynamidu, zanim produkty tego rozkładu zostaną przetransportowane do komórki. Tożsamość transporterów dla samego nikotynamidu i NR pozostaje przedmiotem dyskusji, a rola CD73 w przetwarzaniu NMN była w niektórych pracach podważana. Obserwacje Granta i wsp. (2019), czyli brak zmian w osoczu przez pierwsze dwie godziny wlewu przy jednoczesnym pojawianiu się metabolitów w moczu, są spójne z tym modelem.
Z farmakologicznego punktu widzenia oznacza to, że podanie pozajelitowe omija barierę jelitową i pierwsze przejście przez wątrobę, ale nie omija rozkładu enzymatycznego w przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Założenie, że droga iniekcyjna automatycznie daje wyższe stężenia wewnątrzkomórkowe niż prekursor doustny, nie zostało potwierdzone w badaniach porównawczych z pomiarem NAD+ w tkankach.
Dla dróg domięśniowej i podskórnej nie opublikowano recenzowanych badań farmakokinetycznych pozwalających porównać biodostępność z drogą dożylną lub doustną. Materiały marketingowe opisujące formaty gotowe do użycia, w tym wstrzykiwacze, dotyczą wygody podania, a nie udokumentowanej przewagi biologicznej; format ten omawia osobny tekst o wstrzykiwaczu z NAD+.
Kwestie techniczne przygotowania preparatów nie są przedmiotem tego artykułu i zostały opisane w przewodniku po NAD+. Żadna droga podania nie jest tu rekomendowana, ponieważ wybór drogi podania leku jest decyzją medyczną.
Jak wygląda tabela dowodów?
Poniższa tabela zestawia opublikowane badania dotyczące NAD+ i jego prekursorów według typu badania, populacji, wyniku głównego i ograniczeń. Zestawienie pokazuje rozkład dowodów: formy wstrzykiwane reprezentowane są przez próby pilotażowe poniżej 15 osób, prekursory doustne przez badania randomizowane i metaanalizy.
| Związek i droga | Typ badania | Populacja | Wynik główny | Ograniczenia | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|
| NAD+ dożylnie | Pilotaż farmakokinetyczny z grupą kontrolną | 11 zdrowych mężczyzn (8 wlew, 3 sól fizjologiczna) | Brak zmian NAD+ w osoczu do 2. godziny wlewu; wzrost wydalania metylonikotynamidu i NAD+ w moczu po 6 godzinach | Brak randomizacji, tylko mężczyźni, brak punktów końcowych klinicznych | Grant i wsp., Front Aging Neurosci 2019 |
| NAD+ dożylnie vs NR dożylnie | Retrospektywne badanie tolerancji w warunkach rzeczywistych | 14 osób (6 NAD+, 8 NR), cztery wlewy po 500 mg w ciągu 4 dni | Średni czas wlewu 97 minut dla NAD+ wobec 37 minut dla NR; dłuższy czas wiązany z objawami o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego | Brak randomizacji i zaślepienia, bardzo mała próba, dane z praktyki komercyjnej | Reyna i wsp., Front Aging 2026 |
| NAD+ dożylnie vs NR dożylnie | Randomizowany pilotaż kontrolowany placebo, preprint | Zdrowi dorośli | Krótszy tolerowany czas wlewu dla NR niż dla NAD+ | Preprint bez recenzji; badanie zlecone przez producenta NR, co stanowi konflikt interesów | medRxiv 2024.06.06.24308565 |
| NR doustnie | Randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, 8 tygodni | Dorośli z nadwagą, poza tym zdrowi | Wzrost NAD+ w krwi pełnej o 22, 51 i 142 procent dla 100, 300 i 1000 mg na dobę w ciągu 2 tygodni | Punkty końcowe biochemiczne, brak twardych punktów klinicznych; finansowanie przemysłowe | Conze i wsp., Sci Rep 2019 |
| NR doustnie | Randomizowane, podwójnie zaślepione badanie krzyżowe 2 x 6 tygodni | Zdrowe osoby w wieku 55 do 79 lat | Dobra tolerancja i wzrost NAD+ w komórkach krwi; zmiany ciśnienia i sztywności aorty opisane jako eksploracyjne | Mała próba, krótki czas, punkty końcowe zastępcze | Martens i wsp., Nat Commun 2018 |
| NMN doustnie | Randomizowane, kontrolowane placebo, 10 tygodni | 25 kobiet po menopauzie ze stanem przedcukrzycowym (13 NMN, 12 placebo) | Wrażliwość mięśni na insulinę większa o 25 ± 7 procent po interwencji; brak zmian w wątrobie i tkance tłuszczowej | Bardzo mała próba, jedna płeć, autorzy odrzucają wnioski klinicystyczne | Yoshino i wsp., Science 2021 |
| NMN i NR doustnie | Przegląd systematyczny i metaanaliza 10 badań randomizowanych | Osoby starsze | Brak istotnych zmian masy mięśniowej, siły uchwytu ręki i wskaźników sprawności fizycznej | Heterogeniczność badań, krótki czas obserwacji; autorzy określają dowody jako niejednoznaczne | Prokopidis i wsp., J Cachexia Sarcopenia Muscle 2025 |
| NMN doustnie | Przegląd systematyczny i metaanaliza 9 badań randomizowanych | Dorośli | Brak istotnego wpływu na glukozę i insulinę na czczo, HbA1c oraz profil lipidowy | Mała liczba badań, różne czasy trwania i populacje | Zheng i wsp., Curr Diab Rep 2024 |
Osoby porównujące dostępność i źródła produktów znajdą odrębne omówienie rynku w tekście gdzie kupić NAD+, a format gotowego wstrzykiwacza w artykule o wstrzykiwaczu z NAD+. Powyższa tabela nie stanowi rekomendacji żadnego produktu ani drogi podania.
Czego badania jeszcze nie wiedzą?
Badania nie odpowiadają dziś na pytanie podstawowe: czy podniesienie stężenia NAD+ u człowieka zmienia jakikolwiek istotny klinicznie wynik zdrowotny. Dostępne badania randomizowane mierzyły głównie stężenia metabolitów i parametry zastępcze. Metaanalizy prekursorów doustnych dotyczące mięśni oraz metabolizmu glukozy i lipidów nie wykazały istotnych zmian.
Dla formy wstrzykiwanej nie istnieją dane o farmakokinetyce w tkankach docelowych. Badanie Granta i wsp. (2019) mierzyło osocze i mocz, a nie stężenia wewnątrzkomórkowe w mięśniu, mózgu czy wątrobie. Nie opublikowano badań porównujących wzrost NAD+ w tkankach po wlewie dożylnym i po przyjęciu prekursora doustnego, co oznacza brak podstaw do twierdzeń o przewadze którejkolwiek drogi.
Nie ma również danych o skutkach długotrwałych. Opublikowane badania nad NAD+ podawanym pozajelitowo obejmowały godziny lub dni, a nie miesiące. Nie badano dotąd wpływu powtarzanych wlewów na aktywność enzymów zużywających NAD+, na metylację jednowęglową przy dużym obrocie nikotynamidu ani na procesy, w których NAD+ pełni rolę substratu dla sirtuin i enzymów CD38 w komórkach nowotworowych i odpornościowych.
Brakuje danych o zależności między wielkością podania a efektem, o różnicach między płciami, o grupach wiekowych oraz o interakcjach z lekami. Nie przeprowadzono badań fazy III dla żadnej formy NAD+ ani jego prekursorów w jakimkolwiek wskazaniu związanym ze starzeniem. Autorzy przeglądu narracyjnego z 2026 r. dotyczącego dożylnego NAD+ i jego prekursorów stwierdzają, że obecne dowody są wstępne i niewystarczające, by uzasadnić rutynowe stosowanie kliniczne lub wellness.
Dodatkowym ograniczeniem jest struktura finansowania. Część badań porównujących NR z NAD+ podawanym dożylnie była prowadzona na zlecenie producenta NR, co odnotowano w opisie badania zarejestrowanego pod numerem NCT06382688. Niezależne powtórzenie tych obserwacji pozostaje do wykonania.
Jakie zdarzenia niepożądane i jaki status prawny są raportowane?
Zgłaszane zdarzenia dotyczą zarówno reakcji w trakcie wlewu, jak i jakości samego preparatu. W badaniu retrospektywnym Reyna i wsp. (2026) objawy o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w grupie NAD+ obejmowały dolegliwości żołądkowo-jelitowe i uczucie ucisku w klatce piersiowej i przekładały się na dłuższy czas wlewu, średnio 97 minut wobec 37 minut dla NR. FDA odnotowała ponadto zgłoszenia ciężkich dreszczy, drżenia, wymiotów i zmęczenia po wstrzyknięciach NAD+.
Agencja wiąże te zgłoszenia z jakością surowca. W komunikacie dla podmiotów sporządzających preparaty recepturowe FDA poinformowała, że ma wiedzę o wykorzystywaniu NAD+ w klasie spożywczej, sprzedawanego przez przepakowywaczy, do przygotowywania produktów do podania dożylnego. Składniki oznaczone jako spożywcze nie są, według agencji, odpowiednie do sporządzania jałowych produktów leczniczych bez właściwego przetworzenia, z powodu wysokiego ryzyka zanieczyszczenia mikroorganizmami i endotoksynami, a opisane reakcje były spójne z nadmiernym poziomem endotoksyn.
Status prawny pozostaje restrykcyjny. Żaden produkt NAD+ do wstrzykiwań nie jest dopuszczony przez FDA ani EMA we wskazaniach dotyczących starzenia, energii czy funkcji poznawczych. W USA substancja nie została wpisana na listę dozwolonych substancji czynnych receptury aptecznej w trybie 503A; komitet doradczy FDA głosował przeciw takiemu wpisowi 8 maja 2017 r., a projekt rozporządzenia z 5 września 2019 r. podtrzymał negatywną ocenę. W UE jedynie chlorek rybozydu nikotynamidu uzyskał status nowej żywności (rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/16) i dotyczy to suplementów diety, nie preparatów do wstrzykiwań.
Preparaty sprzedawane jako przeznaczone wyłącznie do celów badawczych nie są produktami leczniczymi, nie podlegają kontroli jakości właściwej dla leków i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi. Szersze omówienie ram bezpieczeństwa dla tej kategorii substancji znajduje się w tekście czy peptydy są bezpieczne. Status prawny różni się między jurysdykcjami.
Zastrzeżenie medyczne: ten artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej, zalecenia stosowania ani wskazania drogi podania. Nie zawiera żadnych wskazówek praktycznych dotyczących przygotowania czy podawania jakiejkolwiek substancji. Każdą decyzję dotyczącą zdrowia, w tym ocenę przeciwwskazań i interakcji, należy podjąć wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.
Najczęstsze pytania
Co według badań robi wstrzyknięcie NAD+?
Czy NAD+ działa jak Ozempic?
Kto nie powinien przyjmować NAD+ w formie wstrzyknięć?
Czym różni się NAD+ podawany dożylnie od NMN i NR przyjmowanych doustnie?
Czy istnieje zarejestrowany produkt NAD+ do wstrzykiwań?
Jakie działania niepożądane zgłaszano po wstrzyknięciach i wlewach NAD+?
Czy wlew NAD+ podnosi stężenie NAD+ wewnątrz komórek?
Co mówią metaanalizy o prekursorach NAD+?
Polecane produkty
Peptydy badawcze wybrane ze względu na jakość i czystość:
NAD+
Peptyd długowieczności
NAD+ Pen
Napełniony pen NAD+
GLOW-UP Ritual
Zestaw 3 penów: Glow, NAD+, GHK-Cu
Glutathione
Peptyd antyoksydacyjny
GHK-Cu
Peptyd anti-aging
GHK-Cu Pen
Napełniony pen GHK-Cu
Sprawdź swoją wiedzę
Szybki quiz · 6 pytań
Źródła
- Grant R, Berg J, Mestayer R, Braidy N, Bennett J, Broom S, Watson J (2019). A Pilot Study Investigating Changes in the Human Plasma and Urine NAD+ Metabolome During a 6 Hour Intravenous Infusion of NAD+ (badanie pilotażowe, poziom dowodów: niekontrolowane randomizacją badanie u ludzi). Frontiers in Aging Neuroscience. (PubMed)
- Reyna K, Heinzen G, Patel N, Ritter M, Siojo A, Legere H, Pojednic R (2026). Intravenous infusion of nicotinamide adenine dinucleotide (NAD+) versus nicotinamide riboside (NR): a retrospective tolerability pilot study in a real-world setting (poziom dowodów: badanie retrospektywne, obserwacyjne). Frontiers in Aging. (PubMed)
- Alangari A, Arif J, Al Qureshah F, Alkhodairy F (2026). Narrative review of intravenous NAD+ and NAD+ precursors in wellness and translational medicine (poziom dowodów: przegląd narracyjny). Frontiers in Aging. (frontiersin.org)
- Conze D, Brenner C, Kruger CL (2019). Safety and Metabolism of Long-term Administration of NIAGEN (Nicotinamide Riboside Chloride) in a Randomized, Double-Blind, Placebo-controlled Clinical Trial of Healthy Overweight Adults (poziom dowodów: randomizowane badanie kontrolowane placebo). Scientific Reports. (PubMed)
- Martens CR, Denman BA, Mazzo MR, Armstrong ML, Reisdorph N, McQueen MB, Chonchol M, Seals DR (2018). Chronic nicotinamide riboside supplementation is well-tolerated and elevates NAD+ in healthy middle-aged and older adults (poziom dowodów: randomizowane badanie krzyżowe kontrolowane placebo). Nature Communications. (PubMed)
- Yoshino M, Yoshino J, Kayser BD, i wsp. (2021). Nicotinamide mononucleotide increases muscle insulin sensitivity in prediabetic women (poziom dowodów: randomizowane badanie kontrolowane placebo, mała próba; NCT03151239). Science. (PubMed)
- Prokopidis K, Moriarty F, Bahat G, McLean J, Church D, Patel HP (2025). The Effect of Nicotinamide Mononucleotide and Riboside on Skeletal Muscle Mass and Function: A Systematic Review and Meta-Analysis (poziom dowodów: metaanaliza badań randomizowanych). Journal of Cachexia, Sarcopenia and Muscle. (PMC)
- Zheng i wsp. (2024). Effects of Nicotinamide Mononucleotide on Glucose and Lipid Metabolism in Adults: A Systematic Review and Meta-analysis of Randomised Controlled Trials (poziom dowodów: metaanaliza badań randomizowanych). Current Diabetes Reports. (link.springer.com)
- Massudi H, Grant R, Braidy N, Guest J, Farnsworth B, Guillemin GJ (2012). Age-associated changes in oxidative stress and NAD+ metabolism in human tissue (poziom dowodów: badanie obserwacyjne na tkankach ludzkich, n = 49). PLoS ONE. (PubMed)
- Covarrubias AJ, Perrone R, Grozio A, Verdin E (2021). NAD+ metabolism and its roles in cellular processes during ageing (poziom dowodów: przegląd systematyzujący mechanizmy). Nature Reviews Molecular Cell Biology. (PubMed)
- U.S. Food and Drug Administration (2024). FDA reminds compounders to use ingredients suitable for sterile compounding (komunikat regulacyjny dotyczący NAD+ w klasie spożywczej i zgłoszeń działań niepożądanych). FDA, Human Drug Compounding. (fda.gov)
- U.S. Food and Drug Administration (2019). Amendments to the List of Bulk Drug Substances That Can Be Used to Compound Drug Products in Accordance With Section 503A (projekt rozporządzenia; głosowanie komitetu doradczego z 8 maja 2017 r. przeciw wpisaniu NAD). Federal Register. (federalregister.gov)
- Komisja Europejska (2020). Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/16 z dnia 10 stycznia 2020 r. zezwalające na wprowadzenie na rynek chlorku rybozydu nikotynamidu jako nowej żywności (akt prawny). Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, L 7/6. (eur-lex.europa.eu)