- Tirzepatide, GIP ve GLP-1 reseptörlerinin ikili agonistidir ve onaylıdır (tip 2 diyabet için Mounjaro, obezite için Zepbound adıyla). Retatrutide ise üçüncü bir hedef olan glukagon reseptörünü ekler ve hâlâ araştırma aşamasındadır.
- Faz 2'de retatrutide, en yüksek dozda 48 haftada ortalama yaklaşık %24 kilo kaybı sağlamıştır. Tirzepatide ise SURMOUNT obezite çalışmalarında yaklaşık %20-22 kilo kaybı elde etmiştir. Çalışmalar arası karşılaştırmalar temkinli yorumlanmalıdır.
- Glukagon reseptör agonizmi belirleyici mekanistik farktır: enerji harcamasını artırdığı ve karaciğer yağını azalttığı düşünülür, ancak glukoz ve kalp hızında geçici artış olması yönünde teorik bir risk de taşır.
- Her ikisi de yağ asidi modifikasyonuna sahip, haftada bir deri altına uygulanan 39 amino asitlik peptidlerdir. İkisi de doza bağlı mide-bağırsak yan etkilerine, örneğin bulantı, kusma ve ishale yol açar.
- Retatrutide'in 2026 itibarıyla tamamlanmış bir Faz 3 programı yoktur ve hiçbir yerde onaylı değildir. Klinik dışı her materyal kesinlikle yalnızca araştırma amaçlı satılır.
- Bu peptidlerin hiçbiri tıbbi bakımın yerini tutmaz. İnkretin tedavisiyle ilgili kararlar nitelikli bir sağlık profesyoneliyle birlikte verilmelidir.
Retatrutide ve Tirzepatide Nedir?
Tirzepatide ve retatrutide, inkretin reseptör agonistleri olarak bilinen, hızla gelişen bir mühendislik ürünü peptid hormon sınıfına aittir. Bu moleküller, vücudun yemekten sonra salgılanan ve iştahı, insülin salgısını ve enerji dengesini düzenlemeye yardımcı olan kendi bağırsak hormonlarını taklit eder. İkisi de 39 amino asitten oluşan tek zincirli sentetik peptidlerdir, ikisi de haftada bir deri altına enjeksiyonla uygulanır ve ikisi de aynı üretici tarafından geliştirilmiştir. Benzerlikler büyük ölçüde burada biter, çünkü farklı hormon reseptörü kombinasyonlarını harekete geçirirler.
Tirzepatide, ikisi arasında daha köklü olanıdır. Aynı anda iki reseptörü aktive eder: glukoza bağımlı insülinotropik polipeptid (GIP) reseptörü ve glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) reseptörü. 2022'de tip 2 diyabet için Mounjaro, 2023'te ise kronik kilo yönetimi için Zepbound adıyla piyasaya çıkmış ve o tarihten bu yana dünyada en çok aranan peptidlerden biri olmuştur.
Literatürün büyük bölümünde hâlâ geliştirme kodu LY3437943 ile anılan Retatrutide ise bir adım daha ileri gider. Çoğu zaman “triagonist” olarak adlandırılan bir üçlü agonisttir ve GIP reseptörünü, GLP-1 reseptörünü ve ek olarak glukagon reseptörünü uyarır. 2026 itibarıyla ileri evre klinik testlerden geçen bir araştırma bileşiği olmaya devam etmektedir ve ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA), Avrupa İlaç Ajansı (EMA) veya başka herhangi bir büyük düzenleyici otorite tarafından onaylanmamıştır.
Araştırmacıların neden üçüncü bir reseptörü incelediğini anlamak için inkretin biyolojisinin nasıl işlediğini gözden geçirmek yararlıdır. GLP-1 rehberimiz, her iki ilacın paylaştığı temel reseptör yolunu ele alır. Bu terminolojiye yeni olan okurlar için peptid sözlüğümüz de faydalı olabilir. Bu makale özellikle iki molekülün ayrıştığı noktalara ve kanıtların şu anda ne gösterdiğine odaklanır.
Bu içerik yalnızca eğitim amaçlıdır ve tıbbi tavsiye değildir. Retatrutide insan kullanımı için onaylı değildir; herhangi bir inkretin tedavisini düşünmeden önce nitelikli bir sağlık profesyoneline danışın.
Hormonal Hedefleri Nasıl Farklılaşıyor?
Bu iki peptidi ayırt etmenin en net yolu, aktive ettikleri reseptörlere bakmaktır. Her reseptör kendi fizyolojik rolüne sahip ayrı bir sinyal sistemidir ve kombinasyon, ilacın genel metabolik profilini belirler.
GLP-1 reseptörü, her iki molekülün ve semaglutide gibi daha geniş ilaç sınıfının ortak omurgasıdır. Aktive edilmesi mide boşalmasını yavaşlatır, glukoza bağımlı insülin salınımını artırır, öğünlerden sonra uygunsuz glukagon salgısını baskılar ve iştahı ve besin alımını azaltan beyin devreleri üzerinde etki eder. Hastaların tarif ettiği azalmış açlık hissinden en çok sorumlu olan yol budur.
GIP reseptörü, tirzepatide ve retatrutide'in paylaştığı ikinci hedeftir. GIP başlı başına bir inkretin hormonudur. GLP-1 aktivitesiyle birleştiğinde insülin duyarlılığını iyileştirdiği, GLP-1'e bağlı bulantının bir kısmını hafifletebileceği ve ek kilo ve glukoz yararlarına katkıda bulunduğu görülmektedir. İkili GIP/GLP-1 yaklaşımı, tirzepatide'i daha önceki tek hedefli GLP-1 agonistlerinden ayıran özelliktir.
Glukagon reseptörü retatrutide'e özgü hedeftir. Glukagon çoğu zaman yalnızca kan şekerini yükselten hormon olarak düşünülür, ancak karaciğer ve metabolik olarak aktif dokular düzeyinde enerji harcamasını da artırır, depolanmış yağın yıkımını teşvik eder ve karaciğerdeki yağ miktarını azaltır. Glukagon aktivitesini güçlü GLP-1 kaynaklı iştah baskılanmasıyla eşleştirmek triagonistin temel tasarım fikridir: GLP-1 bileşeni kan şekerini kontrol altında tutarken glukagon bileşeni enerji çıkışını daha da yukarı iter.
| Özellik | Tirzepatide | Retatrutide |
|---|---|---|
| Reseptör hedefleri | GIP + GLP-1 | GIP + GLP-1 + glukagon |
| Sınıf | İkili agonist | Üçlü agonist (triagonist) |
| Dozlama | Haftada bir, deri altı | Haftada bir, deri altı |
| Onay durumu | Onaylı (diyabet ve obezite) | Araştırma aşamasında (Faz 3) |
Kısacası retatrutide, tirzepatide'in iki reseptörlü tasarımının üzerine üçüncü bir metabolik kaldıraç eklenmiş hâli olarak anlaşılabilir.
Glukagon Eklenmesi Mekanizmayı Nasıl Değiştirir?
Glukagon agonizminin eklenmesi küçük bir ince ayar değildir. Vücudun enerjiyi yakma biçimini değiştirir ve hem olası avantajları hem de yeni farmakolojik zorlukları beraberinde getirir. Bu dengeyi anlamak, çalışma verilerini adil biçimde yorumlamak için şarttır.
Tirzepatide ile kilo kaybı esas olarak denklemin iştah ve tokluk tarafından yönlendirilir. Azalan besin alımı, gecikmiş mide boşalması ve açlık üzerindeki merkezi etkiler sürekli bir kalori açığı yaratır. GIP bileşeni bu etkileri güçlendirir ve daha iyi glukoz kullanımını destekler. Bu, temelde gelişmiş metabolik verimlilikle desteklenen bir “daha az ye” mekanizmasıdır.
Retatrutide, bu iştah baskılayıcı düzeneği korur ancak üzerine glukagon reseptörü aracılığıyla bir “çıkışı artır” mekanizması ekler. Klinik öncesi ve erken insan çalışmalarında glukagon sinyali, özellikle karaciğerde daha yüksek istirahat enerji harcaması ve artmış lipoliz (yağ yıkımı) ile ilişkilendirilmiştir. Daha fazla enerji harcarken daha az yeme biçimindeki bu ikili itiş, bir triagonistin toplam kilo kaybında ve karaciğer yağı azalmasında ikili bir agonisti geçebilmesinin teorik nedenidir.
Buradaki sorun, glukagonun tek başına kan glukozunu yükseltebilmesidir. Tasarım, GLP-1 ve GIP bileşenlerinin glukagonun glukoz yükseltici eğilimini dengeleyecek kadar insülin aktivitesi oluşturmasına dayanır. Bu dengeyi doğru kurmak, retatrutide'in geliştirilmesinin dikkatli ve doz aralığı belirlemeye dayalı yürütülmesinin nedenlerinden biridir: GLP-1'e kıyasla çok fazla glukagon aktivitesi glisemik kontrolü kötüleştirebilirken, çok az aktivite metabolik avantajdan vazgeçmek anlamına gelir. Erken veriler dengenin sağlanabileceğini düşündürmektedir, ancak büyük Faz 3 çalışmaları tam olarak bu tür soruları yanıtlamak için vardır.
Glukagon aktivitesi ayrıca kalp hızını hafifçe artırabilir ve protein döngüsü ile diğer yolların göstergelerini etkileyebilir. Bunlar yaklaşımı reddetmek için gerekçe değildir, ancak düzenleyici otoritelerin bir triagonisti onaylamadan önce neden çok daha fazla uzun vadeli veri istediğini açıklar.
Klinik Çalışmalar Ne Gösteriyor?
İki peptidin kanıt tabanı birbirinden çok farklı olgunluk aşamalarındadır ve bu fark her karşılaştırmanın çerçevesini belirlemelidir. Tirzepatide'in tamamlanmış, yayımlanmış, geniş ölçekli bir Faz 3 programı vardır. Retatrutide'in öne çıkan verileri ise hâlâ esas olarak Faz 2'den gelir.
Tirzepatide'in obezite kanıtları SURMOUNT programından, diyabet kanıtları ise SURPASS programından gelir. SURMOUNT-1'de obezitesi olan ancak diyabeti olmayan yetişkinler, test edilen dozlara göre 72 hafta içinde ortalama olarak vücut ağırlıklarının yaklaşık %15 ile %21'ini kaybetmiş, en yüksek doz yaklaşık %20-22'ye ulaşmıştır. Bunlar, binlerce katılımcıda, bir yıldan çok daha uzun süre izlenen, randomize ve plasebo kontrollü sonuçlardır ve düzenleyici onayı destekleyen sağlam bir veri setini oluşturur.
Retatrutide'in bugüne kadarki en etkili sonucu, 2023'te yayımlanan bir Faz 2 çalışmasıdır. Bu çalışmada obezitesi olan yetişkinler 48 hafta boyunca artan haftalık dozlar almıştır. En yüksek dozda ortalama kilo kaybı yaklaşık %24'e ulaşmış, katılımcıların önemli bir bölümü vücut ağırlıklarının dörtte birini veya daha fazlasını kaybetmiş ve kilo kaybı eğrileri çalışmanın sonunda net biçimde plato yapmamıştır. Ek Faz 2 çalışmaları, metabolik disfonksiyonla ilişkili steatotik karaciğer hastalığı olan katılımcılarda karaciğer yağında anlamlı azalmalar ve tip 2 diyabette cesaret verici glukoz kontrolü bildirmiştir.
Bu rakamlar gerçekten çarpıcıdır, ancak üç çekince önemlidir. Birincisi, %24'lük bir Faz 2 sonucu ile %20-22'lik bir Faz 3 sonucu doğrudan karşılaştırılamaz, çünkü farklı çalışmalardan, popülasyonlardan, sürelerden ve analiz yöntemlerinden gelirler. İkincisi, Faz 2 çalışmaları daha küçük ve daha kısadır; bu nedenle daha nadir güvenlik sinyalleri ve etkinin kalıcılığı daha belirsizdir. Üçüncüsü, retatrutide'in doğrulayıcı Faz 3 programı (çoğunlukla TRIUMPH çalışmaları olarak anılır) 2026 itibarıyla hâlâ veri üretmekteydi; dolayısıyla kesin etkinlik ve güvenlik tablosu henüz ortaya çıkmamıştır.
Dürüst özet şudur: retatrutide'in erken verileri, herhangi bir kilo yönetimi ajanı için bildirilenler arasında en etkileyici olanlardandır, tirzepatide'in verileri ise daha olgundur ve düzenleyici otoriteler tarafından zaten doğrulanmıştır. Bu ajanların daha geniş tabloya nasıl oturduğunu görmek için peptidlerin ne olduğu ve nasıl incelendikleri hakkındaki genel bakışımıza göz atın.
Kilo ve Kan Şekeri Açısından Nasıl Karşılaştırılırlar?
Hastaların en çok önem verdiği iki sonuçta, yani vücut ağırlığı ve glisemik kontrolde, her iki peptid de güçlü performans gösterir, ancak profilleri reseptör tasarımlarını yansıtır.
Kilo kaybı açısından tirzepatide onaylı tedavide yeni bir ölçüt belirlemiştir ve retatrutide'in Faz 2 sonuçları bu ölçütü daha da yukarı taşıyabileceğini düşündürmektedir. Önerilen açıklama mekanistiktir: retatrutide'in glukagon bileşeni, tirzepatide'in zaten sağladığı iştah baskılanmasının üzerine bir enerji harcaması yolu ekler. Faz 3, Faz 2'deki büyüklüğü doğrularsa retatrutide bugüne kadar incelenen en etkili tek ajanlı kilo verme peptidi olabilir, ancak bunun henüz gösterilmesi gerekir.
Kan şekeri açısından tirzepatide, tip 2 diyabette hemoglobin A1c üzerinde iyi belgelenmiş ve güçlü bir etkiye sahiptir ve bu yüzden ilk olarak bu endikasyon için onaylanmıştır. Retatrutide, Faz 2 diyabet çalışmalarında umut verici glukoz düşürme göstermiştir ve önemlisi, test edilen dozlarda glukagon bileşeninin glisemik kontrolde net bir kötüleşmeye yol açmaması, reseptör dengesinin amaçlandığı gibi işlediğine dair erken bir işarettir. Yine de retatrutide için uzun vadeli glisemik kalıcılık ve kardiyovasküler sonuçlar belirlenmemiştir.
Dikkat çekilmesi gereken iki ek sonlanım noktası daha vardır. Retatrutide, glukagon yolunun karaciğer yağlanması hastalığıyla ilgili bir avantaj sağlayabileceği hepatik (karaciğer) yağın azalması konusunda özellikle ilgi uyandırmıştır. Her iki ajan da, büyük ölçüde belirgin kilo kaybının bir sonucu olarak, kan basıncı ve lipidler gibi ilgili kardiyometabolik göstergeleri de iyileştirir.
Pratik bir hatırlatma: çalışmalarda bildirilen yüzdeler, yapılandırılmış doz artırımı ve yaşam tarzı desteğiyle yakın tıbbi gözetim altında elde edilen ortalamalardır. Bireysel sonuçlar geniş ölçüde değişir ve bu rakamların hiçbiri garanti edilen sonuçlar olarak okunmamalıdır. Bu tedavileri düşünen herkes, tıbbi sorumluluk reddi bölümümüzde belirtildiği gibi, risk ve yararları bir hekimle gözden geçirmelidir.
Yan Etkiler ve Güvenlik Sinyalleri Nelerdir?
Her iki peptid de bağırsak ve iştah yolları üzerinde yoğun etki gösterdiği için, mide-bağırsak belirtilerinin baskın olduğu, genel olarak benzer bir yan etki profili paylaşırlar. Retatrutide'in glukagon aktivitesi ise kendine özgü birkaç husus ekler.
Her iki ilaç için de en sık görülen advers etkiler bulantı, kusma, ishal ve kabızlıktır. Bunlar genellikle doz artırımı sırasında en şiddetli olur ve vücut uyum sağladıkça hafifleme eğilimindedir. Bu yüzden her ikisine de tam dozla başlanmaz, doz kademeli olarak artırılır. İştah azalması ve ara sıra görülen enjeksiyon yeri reaksiyonları da yaygındır.
Tirzepatide'in güvenlik profili, büyük çalışmalarından ve pazarlama sonrası kullanımından artık iyi tanımlanmıştır. GLP-1 tabanlı ajanlar için sınıf genelindeki önlemler arasında olası artmış pankreatit riski, safra kesesi sorunları ve kemirgen çalışmalarına dayanan, medüller tiroid karsinomuna ilişkin bir kutu uyarısı (siyah kutu uyarısı) yer alır. Bu, söz konusu kanserin ya da multipl endokrin neoplazi tip 2'nin kişisel veya ailesel öyküsü olan kişilerde kullanımının kontrendike olduğu anlamına gelir.
Retatrutide bu GLP-1/GIP ile ilişkili hususları paylaşır ve glukagona özgü olanları ekler. Faz 2'de araştırmacılar doza bağlı kalp hızı artışları gözlemlemiş ve glukagon bileşeninden kaynaklanan glukoz üzerindeki herhangi bir geçici etkiyi izlemiştir. Bileşik araştırma aşamasında olduğu için nadir olaylar ve kardiyovasküler sonuçlar da dahil olmak üzere tam uzun vadeli güvenlik profili henüz belirlenmemiştir. Süren Faz 3 çalışmaları da tam olarak bunu karakterize etmek için tasarlanmıştır.
Klinik veya düzenlenmiş bir eczane ortamı dışında satın alınan, ilaç olmayan “araştırma sınıfı” materyalin molekülün kendisiyle ilgisi olmayan ek riskler taşıdığını vurgulamak gerekir: belirsiz saflık, yanlış konsantrasyon, kontaminasyon ve doz artırımı sırasında tıbbi gözetimin olmaması. Bunlar teorik kaygılar değildir ve bu sınıfın yalnızca profesyonel rehberlik altında kullanılması gerektiğinin başlıca nedenlerinden biridir.
Her Birinin Düzenleyici Durumu Nedir?
Düzenleyici durum, bu iki peptid arasındaki pratik açıdan belki de en önemli farktır ve sıklıkla yanlış anlaşılır.
Tirzepatide onaylı bir ilaçtır. Tip 2 diyabet için Mounjaro (FDA tarafından 2022'de onaylandı) ve kronik kilo yönetimi için Zepbound (2023'te onaylandı) adıyla pazarlanır ve diğer yargı bölgelerinde de karşılık gelen onaylar vardır. Farmasötik standartlarda üretilen, düzenlenmiş kanallar aracılığıyla dağıtılan bir reçeteli üründür. Ruhsatlı hâliyle bir “araştırma kimyasalı” değildir; hekimler tarafından reçete edilen ve izlenen bir ilaçtır.
Retatrutide hiçbir yerde onaylı değildir. 2026 itibarıyla ileri evre klinik geliştirme aşamasındaki bir araştırma bileşiğidir. FDA, EMA veya benzeri düzenleyici otoritelerden pazarlama izni almamıştır ve onaylı bir endikasyon, onaylı bir doz veya onaylı bir ürün yoktur. Retatrutide adı altında halka satılan her materyal, tanımı gereği onaysızdır ve insan tüketimi için değil, yalnızca araştırma amaçlı pazarlanır.
Bu ayrımın gerçek sonuçları vardır. Her iki bileşiğin yasal durumu yargı bölgesine göre değişir ve değişebilir. Onaylanmamış bir maddeyi insan kullanımı için bulundurmak veya satmak, yaşadığınız yere bağlı olarak yasa dışı veya kısıtlı olabilir. Spor otoriteleri de önemlidir: inkretin agonistleri ve ilgili metabolik peptidler doping kontrolü izlemesine tabi olabilir, bu nedenle sporcular güncel durumu bağlı oldukları kuruluşla doğrulamalıdır.
Sonuç olarak, bu iki peptid bir eczanede birbirinin yerine geçebilecek seçenekler değildir. Biri, yerleşik bir yarar-risk profiline sahip ruhsatlı bir tedavidir. Diğeri ise onayı, gelirse, süren çalışmaların sonucuna bağlı olan umut verici deneysel bir moleküldür.
Pratikteki Temel Farklar Nelerdir?
Tüm bunları bir araya getirdiğimizde karşılaştırma, birkaç belirleyici farka indirgenir. İki peptid yapısal olarak benzerdir ve aynı uygulama biçimini paylaşır; bu nedenle farklar farmakolojilerinde, kanıtlarında ve erişilebilirliklerinde yatar.
Reseptör tasarımı. Tirzepatide iki reseptörü (GIP ve GLP-1), retatrutide ise üç reseptörü (GIP, GLP-1 ve glukagon) aktive eder. Eklenen glukagon hedefi, sonraki tüm farkların kaynağıdır: daha fazla kilo kaybı ve karaciğer yağı azalması potansiyeli ve ek güvenlik soruları.
Mekanistik vurgu. Tirzepatide esas olarak alımı azaltarak ve insülin biyolojisini iyileştirerek çalışır. Retatrutide bunu korur ve glukagon aracılığıyla enerji harcaması ile yağ mobilizasyonu bileşeni ekler. Kavramsal olarak biri “daha az ye”, diğeri “daha az ye ve daha çok yak” demektir.
Kanıt olgunluğu. Tirzepatide'in tamamlanmış, yayımlanmış Faz 3 çalışmaları ve yıllara yayılan gerçek yaşam kullanımı vardır. Retatrutide'in öne çıkan rakamları Faz 2'den gelir ve Faz 3 hâlâ sürmektedir. Retatrutide için daha yüksek erken kilo kaybı rakamları cesaret vericidir ancak henüz doğrulayıcı değildir.
Onay ve erişim. Tirzepatide onaylı bir reçeteli ilaçtır. Retatrutide araştırma aşamasındadır ve onaylı değildir. Bu, düzenlenmiş bir tedavi ile deneysel bir bileşik arasındaki farktır.
- Çerçeveyi dikkatle seçin: onaylı bir ilacı deneysel bir ilaçla karşılaştırmak, kesinliği potansiyelle karşılaştırmaktır.
- Daha büyük Faz 2 rakamları ≠ kanıtlanmış üstünlük: bunu ancak doğrudan karşılaştırmalı veya tamamlanmış Faz 3 verileri belirleyebilir.
- İkisi de tıbbi gözetim gerektirir: hangi molekül olursa olsun doz titrasyonu, izleme ve kontrendikasyon taraması önemlidir.
Metabolik peptidleri daha geniş çerçevede karşılaştıran okurlar için GLP-1 reseptör rehberimiz ortak temeli sunar, peptid sözlüğü ise metin boyunca kullanılan teknik terimleri tanımlar. Her zaman olduğu gibi bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır: retatrutide insan kullanımı için onaylı değildir, yasal durum bölgeye göre değişir ve inkretin tedavisiyle ilgili her karar nitelikli bir sağlık profesyoneliyle birlikte verilmelidir.
Önerilen ürünler
Kalite ve saflık gözetilerek seçilmiş araştırma peptitleri:
Retatrutide Pen
Önceden doldurulmuş Retatrutide kalemi
Transform DUO
2 kalemlik set: Retatrutide, Glow
Retatrutide
Metabolik peptit
Bilginizi test edin
Hızlı test · 6 soru
Sık Sorulan Sorular
Retatrutide ile tirzepatide arasındaki temel fark nedir?
Kilo vermede retatrutide, tirzepatide'den daha etkili midir?
Retatrutide FDA onaylı mıdır?
Retatrutide ve tirzepatide aynı yan etkilere sahip midir?
Retatrutide neden glukagon reseptörünü hedefler?
Kaynaklar
- Jastreboff AM, Kaplan LM, Frías JP, et al. (2023). Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity — A Phase 2 Trial. New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Jastreboff AM, Aronne LJ, Ahmad NN, et al. (2022). Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Rosenstock J, Frias J, Jastreboff AM, et al. (2023). Retatrutide, a GIP, GLP-1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double-blind, placebo and active-controlled, parallel-group, phase 2 trial conducted in the USA. Lancet. (PubMed)
- Sanyal AJ, Kaplan LM, Frias JP, et al. (2024). Triple hormone receptor agonist retatrutide for metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease: a randomized phase 2a trial. Nature Medicine. (PubMed)
- Frías JP, Davies MJ, Rosenstock J, et al. (2021). Tirzepatide versus Semaglutide Once Weekly in Patients with Type 2 Diabetes (SURPASS-2). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Coskun T, Urva S, Roell WC, et al. (2022). LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss: From discovery to clinical proof of concept. Cell Metabolism. (PubMed)