- Groeihormoon-secretagogen zoals CJC-1295 en Ipamorelin bevatten zelf geen groeihormoon: ze stimuleren de eigen afgifte door de hypofyse in een pulserend, fysiologischer patroon.
- IGF-1 is de belangrijkste downstream mediator van de anabole effecten van groeihormoon, maar analogen van onderzoekskwaliteit brengen aanzienlijke bedenkingen op het gebied van veiligheid en regelgeving met zich mee.
- BPC-157 en TB-500 worden vooral onderzocht voor herstel van pezen, banden en zacht weefsel in preklinische (dier)modellen, niet voor directe hypertrofie.
- Het combineren van een GHRH (CJC-1295) met een GHRP (Ipamorelin) is de meest beschreven synergetische combinatie in de literatuur over groeihormoonafgifte.
- Geen van deze peptiden is door de FDA of EMA goedgekeurd voor spiergroei; de meeste zijn geclassificeerd als ‘uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden’. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voordat u iets gebruikt.
Waarom worden peptiden besproken voor spiergroei en herstel?
Peptiden zijn korte ketens van aminozuren (meestal 2 tot 50) die in het hele lichaam als signaalmoleculen werken. Het menselijk lichaam maakt meer dan 7.000 bekende peptiden aan, waarvan er veel stofwisseling, weefselherstel en hormoonafgifte reguleren. Bij spiergroei en herstel ligt de belangstelling bij een specifieke groep: groeihormoon-secretagogen, groeifactoren en weefselherstellende peptiden.
De aantrekkingskracht is mechanistisch. In plaats van rechtstreeks exogene hormonen toe te dienen, werken verschillende van deze peptiden hoger in de keten: ze zetten de hypofyse ertoe aan het eigen groeihormoon (GH) af te geven in een natuurlijk, pulserend ritme. GH stimuleert vervolgens de lever en perifere weefsels tot de productie van insulineachtige groeifactor 1 (IGF-1), de belangrijkste aanjager van spiereiwitsynthese en activering van satellietcellen. Deze indirecte aanpak is een van de redenen waarom peptiden de aandacht hebben getrokken van onderzoekers die anabolisme en herstel bestuderen.
Het is essentieel om de verwachtingen zorgvuldig te kaderen. Een groot deel van de meest overtuigende gegevens, met name voor herstelpeptiden zoals BPC-157 en TB-500, komt uit diermodellen en niet uit grote klinische studies bij mensen. De wereldwijde markt voor peptidetherapeutica bereikte in 2025 ongeveer 48 miljard dollar en zal naar verwachting tegen 2032 bijna verdubbelen, maar commerciële groei is geen klinische validatie. In dit artikel maken we steeds duidelijk onderscheid tussen aangetoond bewijs bij mensen en opkomend preklinisch onderzoek.
Deze gids is opgebouwd als toplijst met vijf van de meest besproken peptiden op dit gebied, ingedeeld in twee functionele groepen: peptiden die worden onderzocht voor hypertrofie (CJC-1295, Ipamorelin, IGF-1) en peptiden die worden onderzocht voor herstel (BPC-157, TB-500). Per peptide behandelen we het werkingsmechanisme, representatieve doseringsprotocollen uit de literatuur en realistische tijdlijnen. Wilt u weten hoe deze moleculen verschillen van peptiden in voeding of cosmetica, lees dan ons overzicht over wat peptiden zijn.
Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. De besproken peptiden zijn niet goedgekeurd voor menselijk gebruik voor spiergroei en moeten worden beschouwd als onderzoeksstoffen. Raadpleeg altijd een zorgverlener.
Hoe ondersteunt CJC-1295 hypertrofie?
CJC-1295 is een synthetisch analoog van het groeihormoon-releasing hormoon (GHRH). Het bindt aan GHRH-receptoren op de voorkwab van de hypofyse en stimuleert de aanmaak en afgifte van endogeen groeihormoon. Omdat het de eigen GH-productie van het lichaam versterkt in plaats van zelf GH te leveren, wordt het ingedeeld als groeihormoon-secretagoog, een onderscheid dat zowel fysiologisch als voor de onderzoeksopzet van belang is.
Er worden gewoonlijk twee vormen beschreven. Het oorspronkelijke CJC-1295 bevat een Drug Affinity Complex (DAC) dat aan albumine bindt en de halfwaardetijd verlengt tot ongeveer zes tot acht dagen, wat zorgt voor een aanhoudende verhoging van GH en IGF-1. De versie zonder DAC, vaak aangeduid als modified GRF (1-29), heeft een veel kortere halfwaardetijd van ongeveer 30 minuten en bootst daarmee beter de natuurlijke pulserende afgifte van het lichaam na. Onderzoekers die hypertrofie bestuderen geven vaak de voorkeur aan de kortwerkende vorm, juist omdat pulsatiliteit belangrijk lijkt voor de downstream-signalering. Voor een uitgebreidere monografie verwijzen we naar onze CJC-1295-gids.
De veronderstelde anabole route is indirect: verhoogd GH vergroot de IGF-1-productie in de lever, en IGF-1 stimuleert eiwitsynthese in spieren, de deling van satellietcellen en stikstofretentie. In de praktijk wordt CJC-1295 zelden alleen gebruikt. Het wordt meestal gecombineerd met een groeihormoon-releasing peptide (GHRP) zoals Ipamorelin, omdat GHRH en GHRP via complementaire receptoren werken en samen een synergetische GH-puls opleveren die groter is dan die van elk afzonderlijk.
Representatieve protocollen uit niet-klinische literatuur beschrijven modified GRF (1-29) in een dosis van ongeveer 100 mcg, één tot drie keer per dag, getimed voor het slapen en rond de training. De DAC-versie wordt doorgaans beschreven met 1-2 mg, één of twee keer per week. Deze cijfers worden alleen ter context vermeld en vormen geen medisch advies.
Gemelde aandachtspunten zijn vochtretentie, tintelingen of blozen en tijdelijke veranderingen in de insulinegevoeligheid door verhoogd GH. CJC-1295 is niet goedgekeurd voor therapeutisch gebruik bij mensen, is verboden in de wedstrijdsport onder WADA-categorie S2 en moet strikt worden beschouwd als onderzoeksstof.
Waarom is Ipamorelin zo populair voor herstel en groei?
Ipamorelin is een selectief groeihormoon-releasing peptide (GHRP) en een agonist van de ghreline-receptor (GHS-R). Het stimuleert de GH-afgifte vanuit de hypofyse via een andere route dan GHRH, en vult CJC-1295 daardoor zo goed aan. Het kenmerkende van Ipamorelin is zijn selectiviteit: anders dan oudere GHRP’s zoals GHRP-6 geeft Ipamorelin een zuivere GH-puls met minimale stimulering van cortisol, prolactine of eetlust.
Deze selectiviteit is de belangrijkste reden dat Ipamorelin een van de meest besproken peptiden werd in onderzoek naar herstel en lichaamssamenstelling. Eerdere secretagogen veroorzaakten vaak aanzienlijke hongergevoelens en een stijging van stresshormonen, wat het gebruik bemoeilijkte. Dankzij de gerichte werking van Ipamorelin gaat de GH-puls minder snel gepaard met ongewenste hormonale ruis, een zinvol voordeel in gecontroleerde onderzoeksomstandigheden. In onze bronnen over groeihormoon-secretagogen gaan we dieper in op deze receptorroutes.
De mechanistische logica voor spieren en herstel is dezelfde als bij andere GH-secretagogen: een sterkere, goed getimede GH-puls verhoogt IGF-1, wat eiwitsynthese en weefselherstel ondersteunt. Omdat GH van nature vrijkomt tijdens de diepe slaap, wordt vaak beschreven dat Ipamorelin vlak voor het slapengaan wordt toegediend om de nachtelijke puls te versterken, soms met extra doses rond de training.
Veelgemelde protocollen beschrijven Ipamorelin in ongeveer 200-300 mcg per dosis, één tot drie keer per dag, vaak samen met modified GRF (1-29) in dezelfde injectie. Wanneer ze zo worden gecombineerd, wordt de combinatie in de volksmond “CJC/Ipa” genoemd. Ook hier gaat het om cijfers uit de literatuur, niet om aanbevelingen.
De gemelde verdraagbaarheid is over het algemeen gunstig in vergelijking met oudere GHRP’s, maar Ipamorelin blijft een niet-goedgekeurd onderzoekspeptide. Mogelijke aandachtspunten zijn lichte hoofdpijn, tijdelijke vochtretentie en de algemene voorzorgen die gelden bij elke verhoging van GH en IGF-1. Het is geen vervanging voor voldoende slaap, voeding en progressieve training, de werkelijke fundamenten van hypertrofie.
Welke rol speelt IGF-1 bij spieropbouw?
Insulineachtige groeifactor 1 (IGF-1) staat centraal in de anabole cascade. Het is het belangrijkste hormoon waarmee groeihormoon zijn spieropbouwende effecten uitoefent. Wanneer GH stijgt, hetzij natuurlijk, hetzij door secretagogen als CJC-1295 en Ipamorelin, verhogen de lever en het lokale spierweefsel de IGF-1-productie. Dat activeert vervolgens de PI3K/Akt/mTOR-signaalroute die de eiwitsynthese in spieren aanstuurt.
IGF-1 is vooral opmerkelijk vanwege het effect op satellietcellen, de spierstamcellen die verantwoordelijk zijn voor herstel en groei. Door de deling van satellietcellen en hun versmelting met bestaande spiervezels te bevorderen, ondersteunt IGF-1 zowel hypertrofie als herstel van trainingsschade. Een lokaal werkende splicevariant, de mechano growth factor (MGF), komt vrij als reactie op mechanische belasting en wordt veel bestudeerd vanwege zijn rol in dit herstelproces.
Er bestaan verschillende onderzoeksanalogen, waaronder IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1), ontworpen voor een langere halfwaardetijd en minder binding aan IGF-bindende eiwitten, waardoor de werking langer duurt. In preklinisch onderzoek vertonen deze stoffen krachtige effecten op spieren en andere weefsels, maar juist die kracht is de reden dat voorzichtigheid geboden is. Directe toediening van IGF-1 omzeilt de natuurlijke regulerende feedbacklussen van het lichaam.
Het veiligheidsprofiel is het belangrijkste punt van zorg. Omdat IGF-1 celgroei breed bevordert, roepen aanhoudend suprafysiologische niveaus theoretische zorgen op over effecten op niet-doelweefsels, de regulatie van de bloedsuiker (IGF-1 heeft een structurele verwantschap met insuline en kan hypoglykemie veroorzaken) en orgaangroei. Deze zorgen zijn de reden dat veel onderzoekers de voorkeur geven aan de secretagogenbenadering hoger in de keten, die de fysiologische feedbackcontrole behoudt in plaats van het systeem te overspoelen met exogene groeifactor.
IGF-1-analogen zijn niet-goedgekeurde onderzoeksstoffen, zijn verboden in de sport volgens WADA en brengen aanzienlijke veiligheidsrisico’s met zich mee. Dit deel is uitsluitend informatief en is geen aanbeveling om ze te gebruiken. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener.
Hoe versnelt BPC-157 het herstel?
BPC-157 (Body Protection Compound-157) is een synthetisch peptide van 15 aminozuren, afgeleid van een eiwit in menselijk maagsap. Anders dan de hierboven besproken secretagogen wordt het niet onderzocht voor hypertrofie, maar voor weefselherstel, met name van pezen, banden, spieren en het maag-darmkanaal. Het is het meest gezochte peptide buiten de afslankpeptiden, met PubMed-vermeldingen die stegen van ongeveer 45 in 2020 tot meer dan 180 in 2025.
Het voorgestelde mechanisme draait om angiogenese, de vorming van nieuwe bloedvaten. BPC-157 lijkt de vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) te verhogen en de stikstofmonoxideroute te moduleren, waardoor de doorbloeding van beschadigd weefsel verbetert en de aanvoer van voedingsstoffen en herstelcellen versnelt. In celkweekstudies lijkt het ook de migratie van fibroblasten en de uitgroei van pezen te bevorderen, wat rechtstreeks relevant is voor het herstel van bindweefsel.
De preklinische gegevens zijn bijzonder opvallend. In rattenmodellen zou BPC-157 de genezing van pezen en van de pees-botovergang met 60-80% versnellen ten opzichte van controles en het oppervlak van maagzweren met ongeveer 78% verkleinen. Er zijn meer dan 100 preklinische studies gepubliceerd. Maar, en dit is het cruciale voorbehoud: er zijn nul gepubliceerde klinische fase III-studies bij mensen. Het bewijs bij mensen blijft anekdotisch. Voor het volledige beeld verwijzen we naar onze speciale BPC-157-gids.
In onderzoekscontexten wordt BPC-157 zowel beschreven als subcutane injectie (vaak genoemd rond 250-500 mcg, één of twee keer per dag, soms nabij de blessure) als, voor toepassingen in het maag-darmkanaal, oraal. Het wordt vaak gecombineerd met TB-500 bij blessures aan zacht weefsel, een combinatie die we hieronder bij het onderdeel over stacking bespreken.
BPC-157 is door de FDA of EMA niet goedgekeurd voor menselijk gebruik en is geclassificeerd als uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden. Hoewel de preklinische verdraagbaarheid gunstig lijkt, kunnen zonder gecontroleerde veiligheidsgegevens bij mensen geen verantwoorde uitspraken over veiligheid of werkzaamheid worden gedaan. Dit is informatie uit het onderzoeksstadium, geen medisch advies.
Waarom wordt TB-500 gebruikt voor weefselherstel?
TB-500 is een synthetisch peptide op basis van een fragment van thymosine bèta-4, een natuurlijk voorkomend eiwit van 43 aminozuren dat in vrijwel alle menselijke cellen aanwezig is, behalve in rode bloedcellen. TB-500 komt overeen met het actieve deel van thymosine bèta-4 dat verantwoordelijk is voor actinebinding en celmigratie. Net als BPC-157 wordt het onderzocht voor herstel en weefselreparatie en niet voor directe spiergroei.
Het kernmechanisme is actineregulatie. Door G-actine te binden en vast te leggen, beïnvloedt TB-500 de hermodellering van het cytoskelet die cellen nodig hebben om naar plaatsen van letsel te migreren. Dit bevordert de beweging van herstelcellen, ondersteunt angiogenese en kan ontsteking en de vorming van fibreus littekenweefsel verminderen. In diermodellen levert dat een beter herstel op van spieren, pezen, banden en zelfs hartweefsel.
Omdat thymosine bèta-4 systemisch aanwezig is en TB-500 zich goed door het weefsel verspreidt, wordt vaak beschreven dat het een meer “lichaamsbreed” herstellend effect heeft, in tegenstelling tot de meer lokaal gerichte werking die aan BPC-157 wordt toegeschreven. Deze complementariteit is de reden om de twee te combineren. Onze TB-500-gids behandelt de farmacologie van het molecuul uitgebreid.
Gemelde onderzoeksprotocollen beschrijven doorgaans een oplaadfase gevolgd door onderhoud, bijvoorbeeld ongeveer 2-2,5 mg twee keer per week gedurende enkele weken, daarna verlaagd naar een wekelijkse onderhoudsdosis. Omdat TB-500 een relatief lange weefselhalfwaardetijd heeft, wordt vaak een lagere doseerfrequentie dan bij BPC-157 beschreven.
Zoals bij elke stof in dit artikel is TB-500 een niet-goedgekeurd onderzoekspeptide, verboden in de wedstrijdsport volgens WADA en ontbreken grootschalige veiligheidsstudies bij mensen. De bemoedigende preklinische bevindingen mogen niet worden aangezien voor klinisch bewijs. Wie peptiden voor weefselherstel overweegt, moet eerst een zorgverlener raadplegen en de wettelijke status in het eigen rechtsgebied nagaan.
Hoe worden deze peptiden gecombineerd voor synergie?
Stacking (het combineren van peptiden met complementaire mechanismen) is een centraal thema op dit gebied, omdat de moleculen via verschillende routes werken die elkaar kunnen versterken. De twee meest beschreven stacks richten zich op verschillende doelen: de GH-afgifte maximaliseren voor groei en het herstel van zacht weefsel versnellen voor herstel. Onze algemene gids over peptide-stacking behandelt de onderliggende principes.
De klassieke groeistack combineert CJC-1295 (een GHRH-analoog) met Ipamorelin (een GHRP). Omdat deze op afzonderlijke receptoren werken, is hun gecombineerde GH-puls groter dan de som van beide afzonderlijk, een echte synergie die in onderzoek naar GH-afgifte is gedocumenteerd. De twee worden vaak samen opgelost en geïnjecteerd, meestal voor het slapen om de natuurlijke nachtelijke GH-puls te versterken.
De klassieke herstelstack combineert BPC-157 met TB-500. BPC-157 wordt beschreven als meer lokaal werkend op angiogenese en peesherstel, terwijl TB-500 bredere, systemische ondersteuning van celmigratie biedt. Samen zouden ze letsel van zacht weefsel vanuit complementaire hoeken aanpakken. De onderstaande tabel vat representatieve protocollen uit de literatuur samen.
| Stack | Peptiden | Doel | Gemeld doseerpatroon |
|---|---|---|---|
| Groei (GH-afgifte) | CJC-1295 (mod GRF 1-29) + Ipamorelin | Hypertrofie, lichaamssamenstelling | ~100 mcg + ~200-300 mcg, 1-3x per dag, voor het slapen |
| Herstel (zacht weefsel) | BPC-157 + TB-500 | Herstel van pezen, banden en spieren | BPC ~250-500 mcg per dag; TB-500 ~2 mg 2x per week |
| Uitgebreid | Groei en herstel gecombineerd | Training en blessuremanagement | In cycli, onder professioneel toezicht |
Een calculator voor oplossen en doseren kan helpen deze cijfers correct te interpreteren; onze tool Peptide Lab is precies daarvoor gemaakt. Het is belangrijk te benadrukken dat meer stoffen en hogere doses niet lineair betere resultaten betekenen: ze vergroten het aantal onbekende factoren en de risico’s.
Deze protocollen zijn samengesteld uit niet-klinische onderzoeksliteratuur, uitsluitend ter educatieve context. Het zijn geen voorschriften. Geen enkele combinatie van deze peptiden is goedgekeurd voor menselijk gebruik, en het combineren van niet-goedgekeurde stoffen vergroot de onzekerheid over de veiligheid. Professioneel medisch toezicht is essentieel.
Welke resultaten en tijdlijnen zijn realistisch?
Eerlijke verwachtingen scheppen is een van de belangrijkste onderdelen van elke bespreking van deze peptiden. Marketing suggereert vaak snelle, dramatische verandering; de biologie wijst op iets geleidelijkers. Hieronder volgt een realistisch tijdlijnkader, samengesteld uit hoe deze stoffen mechanistisch werken en uit gemelde gebruikerservaringen, niet uit gecontroleerde werkzaamheidsstudies bij mensen, die voor spiertoepassingen grotendeels niet bestaan.
Bij de GH-secretagogenstacks (CJC-1295 + Ipamorelin) zijn de eerste veranderingen doorgaans slaapkwaliteit en herstel in de eerste één tot twee weken, als gevolg van betere nachtelijke GH-pulsen. Veranderingen in lichaamssamenstelling (bescheiden verbeteringen in vetvrije massa en afname van vet) voltrekken zich meestal over 8 tot 12 weken of langer, omdat door IGF-1 gemedieerde hypertrofie een traag, cumulatief proces is bovenop training en voeding.
| Periode | GH-stack (CJC/Ipamorelin) | Herstelstack (BPC-157/TB-500) |
|---|---|---|
| Week 1-2 | Betere slaap, sneller herstel | Vroege afname van pijn/ontsteking (gemeld) |
| Week 3-6 | Beter herstel na trainingen, licht vollere spieren | Geleidelijke verbetering van zacht weefsel |
| Week 8-12 | Geleidelijke veranderingen in vetvrije massa/samenstelling | Voortgaande weefselhermodellering |
| Na 12 weken | Cumulatieve, trainingsafhankelijke winst | Onderhoudsfase (lagere dosering) |
Voor de herstelstack (BPC-157 + TB-500) beschrijven gemelde tijdlijnen voor klachten aan zacht weefsel vaak merkbare veranderingen binnen de eerste paar weken, met voortgaande verbetering over vier tot zes weken. Ook dit weerspiegelt de genezingskinetiek in diermodellen en anekdotische meldingen van mensen, en geen klinische eindpunten.
De belangrijkste variabele is in alle gevallen het fundament van training en voeding. Geen enkel peptide maakt progressieve belastingopbouw, voldoende eiwitinname, voldoende calorieën en slaap overbodig. Deze stoffen kunnen mechanistisch het best worden gezien als mogelijke versterkers van een al degelijk programma, niet als vervanging ervan. Resultaten zorgvuldig bijhouden (met een gestructureerd logboek zoals de Peptide Tracker) is de enige manier om echte effecten van verwachtingen te onderscheiden.
Tijdlijnen zijn illustratief en individuele reacties lopen sterk uiteen. Omdat robuuste werkzaamheidsgegevens bij mensen ontbreken, moeten deze projecties worden behandeld als hypothesen, niet als beloften. Dit is uitsluitend voor educatieve doeleinden.
Wat zijn de veiligheids- en juridische aspecten?
Dit is het belangrijkste onderdeel van het artikel. Elk hier besproken peptide is een onderzoeksstof: geen enkele is door de FDA, EMA of vergelijkbare toezichthouders goedgekeurd voor spiergroei of herstel bij mensen. De meeste worden verkocht met het expliciete label “uitsluitend voor onderzoeksgebruik”, en de FDA heeft waarschuwingsbrieven gestuurd aan bedrijven die niet-goedgekeurde peptideproducten op de markt brengen. De juridische status verschilt sterk per rechtsgebied en verandert in de loop van de tijd, dus het controleren van de lokale regelgeving is onontbeerlijk.
De bewijskloof is reëel en moet duidelijk worden benoemd. Vooral bij de herstelpeptiden komen de indrukwekkende bevindingen bijna uitsluitend uit preklinische dierstudies. BPC-157 heeft meer dan 100 preklinische publicaties, maar nul gepubliceerde fase III-studies bij mensen. Werkzaamheid en veiligheid bij dieren laten zich niet betrouwbaar vertalen naar mensen, en door het ontbreken van langetermijngegevens bij mensen kunnen werkelijke risico’s gewoonweg onbekend zijn in plaats van afwezig.
Specifieke veiligheidsaspecten verschillen per stof. GH-secretagogen kunnen de insulinegevoeligheid beïnvloeden en vochtretentie veroorzaken; langdurig verhoogd IGF-1 roept theoretische zorgen op over effecten op celdeling. Directe IGF-1-analogen brengen bovendien het risico van hypoglykemie en het verlies van natuurlijke feedbackregulatie met zich mee. Productkwaliteit is een bijkomend gevaar, geheel los van de moleculen zelf: peptiden van onderzoekskwaliteit worden niet volgens farmaceutische normen geproduceerd, en verontreiniging, verkeerde etikettering of onjuiste dosering zijn gedocumenteerde problemen op de grijze markt.
Voor wedstrijdatleten is het beeld ondubbelzinnig: al deze peptiden zijn verboden door het World Anti-Doping Agency, voornamelijk onder categorie S2 (peptidehormonen, groeifactoren en verwante stoffen). Gebruik kan een carrière beëindigen, ongeacht enig waargenomen voordeel.
Medische disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve en informatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. De beschreven peptiden zijn niet goedgekeurd voor menselijk gebruik voor spiergroei of herstel en moeten worden beschouwd als experimentele onderzoeksstoffen. Niets hierin is een aanbeveling om ze te gebruiken. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener voordat u een peptide overweegt, en lees onze volledige medische disclaimer voor meer details.
Verdiep je in dit onderwerp
Uitgebreide gidsen
Vergelijkingen en analyses
- BPC-157 vs TB-500: een complete vergelijking van twee herstelpeptiden
- Ipamorelin vs CJC-1295: complementaire werkingsmechanismen, optimale stack en dosering
- Peptiden voor bodybuilding: de complete wetenschappelijke gids
- Peptiden voor herstel na een operatie: wat de wetenschap zegt over BPC-157, TB-500 en GHK-Cu
Aanbevolen producten
Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:
GHK-Cu
Anti-agingstof
GHK-Cu Pen
Voorgevulde pen GHK-Cu
GLOW-UP Ritual
Set van 3 pennen: Glow, NAD+, GHK-Cu
Test je kennis
Snelle quiz · 6 vragen
Veelgestelde vragen
Welk peptide is het beste voor spiergroei?
Wat is het verschil tussen peptiden voor groei en peptiden voor herstel?
Kun je BPC-157 en TB-500 samen stacken?
Hoe lang duurt het voordat je resultaat ziet van peptiden voor spieren en herstel?
Zijn peptiden voor spiergroei legaal en veilig?
Bronnen
- Staresinic M, Petrovic I, Novinscak T, et al. (2006). Effective therapy of transected quadriceps muscle in rat: gastric pentadecapeptide BPC 157. Journal of Orthopaedic Research. (PubMed)
- Chang CH, Tsai WC, Lin MS, et al. (2011). The promoting effect of pentadecapeptide BPC 157 on tendon healing involves tendon outgrowth, cell survival, and cell migration. Journal of Applied Physiology. (PubMed)
- Sikiric P, Rucman R, Turkovic B, et al. (2018). Novel cytoprotective mediator, stable gastric pentadecapeptide BPC 157: Vascular recruitment and gastrointestinal tract healing. Current Pharmaceutical Design. (PubMed)
- Teichman SL, Neale A, Lawrence B, et al. (2006). Prolonged stimulation of growth hormone (GH) and insulin-like growth factor I secretion by CJC-1295, a long-acting analog of GH-releasing hormone, in healthy adults. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. (PubMed)
- Raun K, Hansen BS, Johansen NL, et al. (1998). Ipamorelin, the first selective growth hormone secretagogue. European Journal of Endocrinology. (PubMed)
- Goldstein AL, Hannappel E, Sosne G, Kleinman HK (2012). Thymosin β4: a multi-functional regenerative peptide. Basic properties and clinical applications. Expert Opinion on Biological Therapy. (PubMed)
- Philippou A, Maridaki M, Pneumaticos S, Koutsilieris M (2014). The complexity of the IGF1 gene splicing, posttranslational modification and bioactivity. Molecular Medicine. (PubMed)
- Velloso CP (2008). Regulation of muscle mass by growth hormone and IGF-I. British Journal of Pharmacology. (PubMed)