- Tirzepatide is een dubbele GIP/GLP-1-receptoragonist, terwijl semaglutide alleen op de GLP-1-receptor werkt. Dat kan het grotere gemiddelde effect van tirzepatide op het gewicht verklaren.
- In klinische studies gaf semaglutide een gemiddeld gewichtsverlies van ongeveer 15-17%, terwijl tirzepatide bij de hoogste doses ongeveer 20-22% bereikte.
- Een directe vergelijkende studie (SURMOUNT-5) toonde meer gewichtsverlies met tirzepatide dan met semaglutide bij volwassenen met obesitas.
- De meest voorkomende bijwerkingen van beide medicijnen zijn maag-darmklachten zoals misselijkheid, diarree en obstipatie, doorgaans mild tot matig en afhankelijk van de dosis.
- Beide zijn door de FDA goedgekeurd voor diabetes type 2 en voor chronisch gewichtsbeheer, onder verschillende merknamen.
- De keuze tussen beide hangt af van het individuele gezondheidsprofiel, de verdraagbaarheid, de vergoeding door de verzekering en de beoordeling van een arts, niet van één ‘winnaar’.
- Dit zijn receptplichtige geneesmiddelen. Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter educatie en is geen medisch advies.
Wat zijn semaglutide en tirzepatide?
Semaglutide en tirzepatide behoren tot de meest besproken receptplichtige medicijnen in de metabole geneeskunde. Beide maken deel uit van een bredere familie van GLP-1-gebaseerde therapieën die darmhormonen (incretines) nabootsen die betrokken zijn bij de regulering van bloedsuiker en eetlust. Hoewel ze vaak in één adem worden genoemd, zijn het verschillende moleculen met andere werkingsmechanismen en een andere klinische staat van dienst.
Semaglutide wordt onder verschillende merknamen verkocht. Het kreeg in 2017 FDA-goedkeuring voor diabetes type 2 (als Ozempic) en in 2021 voor chronisch gewichtsbeheer (als Wegovy). Daarnaast is er een orale formulering voor diabetes (Rybelsus). Tirzepatide is nieuwer: het werd in 2022 door de FDA goedgekeurd voor diabetes type 2 (als Mounjaro) en in 2023 voor gewichtsbeheer (als Zepbound).
Beide middelen worden bij hun goedgekeurde obesitasdoses toegediend als wekelijkse onderhuidse injectie. De snelle opmars weerspiegelt de grote vraag: tirzepatide is momenteel de meest gezochte peptidegerelateerde term online, met ongeveer 1 miljoen zoekopdrachten per maand, en middelen voor gewichtsbeheer nemen het grootste deel van het zoekverkeer naar peptiden voor hun rekening. Om te begrijpen waarom deze moleculen zich verschillend gedragen, helpt het om te weten wat een incretinehormoon eigenlijk doet. Dat komt aan bod in ons overzicht over wat peptiden zijn.
Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter educatie. Semaglutide en tirzepatide zijn receptplichtige geneesmiddelen. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voordat u een van beide overweegt.
Hoe verschillen hun werkingsmechanismen?
Het kernverschil tussen de twee medicijnen is het aantal receptoren waarop ze werken. Semaglutide is een enkelvoudige agonist: het activeert de glucagonachtige peptide-1-receptor (GLP-1). Deze receptorsignalering versterkt de glucoseafhankelijke insulinesecretie, remt glucagon, vertraagt de maaglediging en werkt in op de eetlustcentra in de hersenen om de honger te verminderen.
Tirzepatide is een dubbele agonist: het activeert zowel de GLP-1-receptor als de receptor van het glucoseafhankelijke insulinotrope polypeptide (GIP). GIP is een tweede incretinehormoon dat ook de insulinesecretie en het energiemetabolisme beïnvloedt. De gecombineerde activiteit op twee complementaire signaalwegen is de voornaamste hypothese voor waarom tirzepatide in studies doorgaans grotere effecten op gewicht en glykemische controle geeft.
Belangrijkste mechanistische verschillen:
- Receptordoelwitten: semaglutide: alleen GLP-1; tirzepatide: GLP-1 + GIP.
- Effect op de eetlust: beide verminderen eetlust en voedselinname, maar het dubbele mechanisme kan de respons versterken.
- Maaglediging: beide vertragen de maaglediging, wat bijdraagt aan verzadiging en aan maag-darmbijwerkingen.
Het is belangrijk op te merken dat de precieze bijdrage van GIP-receptoractiviteit aan de voordelen van tirzepatide nog onderwerp is van actief onderzoek. De wetenschap is goed onderbouwd voor GLP-1-signalering, maar blijft zich ontwikkelen voor de dubbele-agonistbenadering.
Welk middel geeft meer gewichtsverlies?
Gewichtsverlies is de vergelijking waar de meeste mensen om geven, en hier wijst het bewijs gemiddeld consequent in het voordeel van tirzepatide, hoewel individuele resultaten sterk verschillen.
In het STEP-studieprogramma gaf semaglutide 2,4 mg bij volwassenen met obesitas of overgewicht een gemiddeld gewichtsverlies van ongeveer 15-17% over 68 weken. In het SURMOUNT-studieprogramma gaf tirzepatide in de hoogste dosis (15 mg) over een vergelijkbare periode een gemiddeld verlies van ongeveer 20-22%.
| Medicijn | Studieprogramma | Gemiddeld gewichtsverlies |
|---|---|---|
| Semaglutide 2,4 mg | STEP | ~15-17% |
| Tirzepatide 15 mg | SURMOUNT | ~20-22% |
Het is belangrijk dat dit aparte studies waren, dus vergelijkingen tussen studies moeten voorzichtig worden geïnterpreteerd. Het meest directe bewijs komt van SURMOUNT-5, een gerandomiseerde studie waarin de twee medicijnen rechtstreeks werden vergeleken bij volwassenen met obesitas (zonder diabetes). Daarin werd significant meer gewichtsverlies gezien met tirzepatide dan met semaglutide, wat de indirecte gegevens ondersteunt.
Toch betekent “gemiddeld meer” niet “beter voor iedereen”. Sommige mensen reageren sterk op semaglutide, verdragen het beter of hebben te maken met toegang en kosten die het tot de praktischere keuze maken. Voor context over hoe stoffen soms worden gecombineerd in onderzoeksomgevingen, zie onze gids over peptide stacking. Het combineren van juist deze middelen is echter geen standaardpraktijk en mag nooit op eigen initiatief gebeuren.
Hoe verhouden ze zich bij de bloedsuikerregulatie?
Beide medicijnen zijn oorspronkelijk ontwikkeld en goedgekeurd voor diabetes type 2, en beide geven een duidelijke daling van HbA1c (een maat voor de gemiddelde bloedglucose over ongeveer drie maanden).
In diabetesstudies gaf tirzepatide doorgaans een grotere daling van HbA1c dan semaglutide, ook in directe vergelijkingen binnen het SURPASS-programma. Een groter deel van de patiënten op tirzepatide bereikte de streefwaarden voor HbA1c, en ook hier lijkt het dubbele mechanisme bij te dragen aan het sterkere glykemische effect.
Belangrijke klinische punten:
- Beide middelen verlagen de bloedsuiker glucoseafhankelijk, wat betekent dat het risico op hypoglykemie relatief laag is bij gebruik als enig middel (zonder insuline of sulfonylureumderivaten).
- Beide zijn onderzocht op cardiovasculaire uitkomsten. Voor semaglutide zijn er rijpere gegevens over cardiovasculaire uitkomsten, omdat het langer op de markt is.
- Voor patiënten bij wie glykemische controle het hoofddoel is, hangt de keuze nog steeds af van het volledige klinische beeld, bijkomende aandoeningen en verdraagbaarheid.
Geen van beide medicijnen vervangt de basispijlers van diabeteszorg: voeding, lichaamsbeweging en regelmatige controle. Elke beslissing over diabetesbehandeling moet worden genomen met een zorgverlener die de volledige medische voorgeschiedenis kan afwegen.
Cardiovasculaire en metabole voordelen
Naast gewicht en glucoseregulatie laten beide medicijnen gunstige effecten zien op cardiovasculaire gezondheidsmarkers. Dat is een belangrijke overweging voor patiënten met obesitas en diabetes, die een verhoogd cardiovasculair risico lopen.
Cardiovasculair bewijs voor semaglutide
Semaglutide heeft de rijpere cardiovasculaire bewijsbasis. De SUSTAIN-6-studie toonde een daling van 26% in ernstige cardiovasculaire voorvallen (MACE) bij patiënten met diabetes type 2. Recenter liet de SELECT-studie (2023) een daling van 20% in MACE zien met semaglutide 2,4 mg bij mensen met obesitas zonder diabetes. Daarmee is het het eerste afslankmiddel met bewezen cardiovasculair voordeel in deze populatie.
Cardiovasculair bewijs voor tirzepatide
De specifieke cardiovasculaire uitkomststudie van tirzepatide (SURPASS-CVOT) loopt nog, met resultaten die in 2027 worden verwacht. Tussentijdse gegevens van SURPASS-4 toonden cardiovasculaire veiligheid (non-inferioriteit ten opzichte van insuline glargine), maar dit was geen superioriteitsstudie. De SURMOUNT-OSA-studie liet significante dalingen zien in de ernst van obstructieve slaapapneu, wat indirect een cardiovasculair voordeel ondersteunt.
Metabole verbeteringen
Beide medicijnen verbeteren cardiometabole markers naast het gewicht:
| Parameter | Semaglutide | Tirzepatide |
|---|---|---|
| Daling systolische bloeddruk | 4-6 mmHg | 5-8 mmHg |
| Daling triglyceriden | 12-18% | 19-25% |
| Stijging HDL | 3-5% | 5-8% |
| Vermindering leververvetting (NAFLD) | 50-60% | 50-65% |
Voor patiënten bij wie vermindering van het cardiovasculaire risico het hoofddoel is, kunnen de gevestigde uitkomstgegevens van semaglutide op dit moment zwaarder wegen in de klinische besluitvorming, al kan dat veranderen zodra de CVOT van tirzepatide resultaten oplevert.
Wat zijn de bijwerkingen van elk middel?
De bijwerkingenprofielen van semaglutide en tirzepatide lijken globaal op elkaar, wat te verwachten is gezien hun gedeelde GLP-1-activiteit. De meest voorkomende bijwerkingen van beide zijn maag-darmklachten:
- Misselijkheid: de meest gemelde bijwerking, meestal het ergst bij het starten of verhogen van de dosis
- Diarree en obstipatie
- Braken
- Verminderde eetlust en soms buikklachten
Deze effecten zijn doorgaans mild tot matig, afhankelijk van de dosis, en nemen meestal af naarmate het lichaam went. Geleidelijke dosisverhoging (titratie) wordt juist gebruikt om de ernst ervan te beperken.
Ernstigere maar minder vaak voorkomende zorgen gelden voor beide klassen en staan beschreven in hun bijsluiters, waaronder het risico op pancreatitis, galblaasproblemen en een waarschuwing in een zwart kader (boxed warning) over schildklier-C-celtumoren die in studies bij knaagdieren zijn waargenomen (de relevantie voor mensen is onzeker). Beide zijn gecontra-indiceerd bij mensen met een persoonlijke of familiaire voorgeschiedenis van medullair schildkliercarcinoom of multipele endocriene neoplasie type 2.
Van GLP-1-gebaseerde medicijnen wordt over het algemeen gezegd dat hun bijwerkingenprofiel past bij hun hoge doelspecificiteit, maar “over het algemeen goed verdragen” is niet hetzelfde als “volledig veilig”. Bijwerkingen, contra-indicaties en geneesmiddelinteracties moeten individueel met een voorschrijver worden besproken. Zie onze medische disclaimer voor belangrijke beperkingen van deze informatie.
Resultaten in de praktijk vs klinische studies
Klinische studies worden uitgevoerd onder optimale omstandigheden die zich niet altijd laten vertalen naar de dagelijkse praktijk. Inzicht in dit verschil helpt om realistische verwachtingen van de behandeling te scheppen.
Belangrijkste verschillen tussen studies en praktijk
- Therapietrouw: deelnemers aan studies halen 85-95% therapietrouw; in de praktijk is de gemiddelde therapietrouw na 12 maanden 50-70%.
- Dosistitratie: veel patiënten bereiken in de praktijk de maximale doses niet vanwege bijwerkingen, kosten of voorzichtigheid van de arts.
- Leefstijlbegeleiding: studies bevatten gestructureerde voedings- en beweegadviezen, die in de klinische praktijk sterk uiteenlopen.
- Leveringsproblemen: tekorten aan het middel hebben buiten studies geleid tot dosisverlagingen of onderbrekingen van de behandeling.
Gegevens over gewichtsverlies in de praktijk
| Maat | Klinische studies | Praktijkstudies |
|---|---|---|
| Gewichtsverlies semaglutide | 15-17% | 10-14% |
| Gewichtsverlies tirzepatide | 20-22% | 14-18% |
| Voortzetting na 12 maanden | 85-90% | 40-60% |
Deze praktijkcijfers blijven klinisch betekenisvol, want een gewichtsverlies van 10-15% verbetert de metabole gezondheid aanzienlijk, maar ze liggen lager dan de veelgeciteerde cijfers uit de studies. Slechts 30-40% van de patiënten gebruikt na 2 jaar nog GLP-1-medicijnen, vooral vanwege kosten, bijwerkingen of omdat ze na het bereiken van hun doel proberen te stoppen.
Speciale populaties en contra-indicaties
Niet iedereen komt in aanmerking voor deze medicijnen. Kennis van de contra-indicaties zorgt voor veilig voorschrijven en geïnformeerde beslissingen van patiënten.
Absolute contra-indicaties (beide medicijnen)
- Medullair schildkliercarcinoom (MTC): persoonlijke of familiaire voorgeschiedenis.
- Multipele endocriene neoplasie type 2 (MEN 2)
- Bekende overgevoeligheid voor het medicijn of de bestanddelen.
Zwangerschap en borstvoeding
Beide zijn gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap en moeten ten minste 2 maanden vóór een geplande zwangerschap worden gestopt. Deze medicijnen kunnen de vruchtbaarheid verhogen doordat de ovulatie terugkeert bij vrouwen met obesitasgerelateerde anovulatie. Betrouwbare anticonceptie is dus essentieel als een zwangerschap niet gewenst is.
Speciale populaties
- Nierziekte: geen dosisaanpassing bij lichte tot matige nierinsufficiëntie, voorzichtigheid bij ernstige nierinsufficiëntie (eGFR <15).
- Leverziekte: veilig bij lichte tot matige insufficiëntie, kan gunstig zijn voor patiënten met NAFLD.
- Ouderen (65+): vergelijkbare werkzaamheid, let tijdens de titratie op voldoende hydratatie.
- Adolescenten: semaglutide (Wegovy) is goedgekeurd vanaf 12 jaar, pediatrische studies met tirzepatide lopen nog.
- Gastroparese: met extreme voorzichtigheid gebruiken of vermijden, want beide vertragen de maaglediging.
Geneesmiddelinteracties
- Insuline/sulfonylureumderivaten: verlaag de doses om hypoglykemie te voorkomen.
- Orale anticonceptiva: vertraagde opname mogelijk, overweeg barrièremethoden tijdens de titratie.
- Warfarine: controleer de INR in het begin vaker.
Gewichtsbehoud op lange termijn
Een cruciale vraag: wat gebeurt er als u stopt? Inzicht in de dynamiek op lange termijn is essentieel voor een weloverwogen beslissing.
Gewichtstoename na stoppen
Klinische gegevens tonen consequent een aanzienlijke gewichtstoename na het stoppen:
- STEP-1 Extension: deelnemers die met semaglutide stopten, kregen binnen 12 maanden ongeveer twee derde van het verloren gewicht terug.
- SURMOUNT-4: deelnemers die van tirzepatide overstapten op placebo, kregen over 52 weken grofweg de helft van het verloren gewicht terug.
Dit weerspiegelt het chronische karakter van obesitas: hormonale aanpassingen (meer honger, minder verzadiging, lager metabolisme) blijven bestaan na gewichtsverlies. Deze medicijnen werken die aanpassingen tegen, en bij stoppen vervalt die ondersteuning.
Is levenslange behandeling nodig?
Voor veel patiënten kan een langdurige of onbeperkte behandeling nodig zijn, vergelijkbaar met de behandeling van hoge bloeddruk of diabetes. Sommigen houden het gewichtsverlies vast als ze grote leefstijlveranderingen hebben doorgevoerd of een bescheiden hoeveelheid zijn kwijtgeraakt, maar dit is eerder de uitzondering dan de regel.
Praktische implicaties
| Factor | Pleit voor langdurig gebruik | Overweeg een stopproef |
|---|---|---|
| Ernst van de obesitas | BMI ≥35, meerdere bijkomende aandoeningen | BMI 27-30, weinig bijkomende aandoeningen |
| Leefstijlveranderingen | Minimale gedragsverandering | Duurzame voedings- en beweeggewoonten |
| Gewichtsgeschiedenis | Meerdere eerdere cycli van gewichtstoename | Eerste significante afname |
| Toegang/kosten | Stabiele verzekering, betaalbaar | Onzekere vergoeding |
De maandelijkse kosten zonder verzekering bedragen meer dan USD 1.000-1.500. De vergoeding door verzekeraars is wisselend, en veel polissen sluiten indicaties voor gewichtsbeheer uit. Denk na over de toegang op lange termijn voordat u begint.
Kortom: deze medicijnen werken het best als onderdeel van een langetermijnbehandeling en niet als tijdelijke oplossing.
Hoe worden ze gedoseerd en toegediend?
Beide medicijnen worden voor gewichtsbeheer gegeven als wekelijkse onderhuidse injectie en worden gestart met een lage dosis die geleidelijk wordt verhoogd om de verdraagbaarheid te verbeteren.
| Kenmerk | Semaglutide (gewichtsbeheer) | Tirzepatide (gewichtsbeheer) |
|---|---|---|
| Toedieningsweg | Onderhuidse injectie | Onderhuidse injectie |
| Frequentie | Eenmaal per week | Eenmaal per week |
| Titratie | Stapsgewijs over weken/maanden | Stapsgewijs over weken/maanden |
| Onderhoudsdoel | 2,4 mg per week | Tot 15 mg per week |
Semaglutide bestaat ook als dagelijkse tablet voor diabetes (een formulering die onder specifieke nuchtere omstandigheden wordt ingenomen voor de opname), terwijl tirzepatide op consumentenniveau momenteel alleen als injectie beschikbaar is. Het langzame titratieschema voor beide middelen is bedoeld om maag-darmbijwerkingen te beperken en mag nooit zonder medisch toezicht worden versneld.
Zelf doses aanpassen, niet-voorgeschreven bronnen gebruiken of doseerschema’s volgen die u online vindt, brengt reële risico’s met zich mee. De juiste dosering hangt af van het specifieke product, de indicatie en de individuele respons, en daarvoor zijn een bevoegde voorschrijver en apotheek nodig.
Hoe verhouden ze zich qua kosten en toegang?
Kosten en beschikbaarheid zijn in de praktijk vaak doorslaggevend, ongeacht welk middel in studies het grotere gemiddelde effect laat zien.
Beide medicijnen zijn in de meeste markten alleen als merkproduct verkrijgbaar, zonder generieke versies, en de catalogusprijzen zijn hoog. De werkelijke eigen bijdrage hangt sterk af van:
- Vergoeding door de verzekering: veel polissen vergoeden deze middelen sneller bij diabetes dan bij gewichtsbeheer
- Indicatie: vergoeding en prijs verschillen tussen de diabetes- en de obesitasmerken
- Kortingsprogramma’s van de fabrikant en regionale prijzen
- Aanbod: beide producten hebben periodiek tekorten gekend door de sterk gestegen vraag
Het commerciële succes van tirzepatide illustreert de omvang van deze markt: het diabetesmerk bracht in 2025 in één kwartaal ongeveer 10 miljard dollar op. Deze vraag heeft soms de levering van beide moleculen onder druk gezet.
Omdat prijzen vaak veranderen en per land en polis verschillen, is de enige betrouwbare manier om uw werkelijke kosten te vergelijken, de actuele vergoeding na te vragen bij uw verzekeraar en apotheek. Wees voorzichtig met ongewoon goedkope bronnen die online worden aangeboden: producten die buiten gereguleerde apotheekkanalen worden verkocht, kunnen verkeerd gelabeld zijn, van onbekende kwaliteit zijn of als “alleen voor onderzoeksdoeleinden” zijn geclassificeerd. Dat heeft juridische en veiligheidsgevolgen die per rechtsgebied verschillen.
Welk middel past mogelijk bij u?
Er is geen universele winnaar. Het bewijs toont dat tirzepatide gemiddeld meer gewichtsverlies en een grotere HbA1c-daling geeft, maar de juiste keuze voor een individu hangt af van een samenspel van factoren die alleen een arts goed kan afwegen.
Overwegingen die de beslissing doorgaans bepalen:
- Hoofddoel: gewichtsbeheer, glykemische controle of beide
- Verdraagbaarheid: hoe de bijwerkingen van elk middel u persoonlijk beïnvloeden
- Medische voorgeschiedenis: contra-indicaties, bijkomende aandoeningen en gelijktijdig gebruikte medicijnen
- Cardiovasculaire gegevens: semaglutide heeft langer bestaand uitkomstbewijs
- Toegang en kosten: vergoeding door de verzekering, prijs en lokaal aanbod
- Voorkeur voor toedieningsvorm: injectie, of bij semaglutide ook een orale optie voor diabetes
Een praktische manier om het te bekijken: het dubbele mechanisme geeft tirzepatide een voorsprong in gemiddelde werkzaamheid, terwijl semaglutide een langere staat van dienst in de praktijk heeft en meer flexibiliteit in toedieningsvormen biedt. Beide hebben de verwachtingen over wat op incretine gebaseerde therapie kan bereiken veranderd, en bij beide vragen de risico’s respect.
Als u verwante stoffen en de bredere wetenschap achter incretinetherapie wilt verkennen, biedt onze GLP-1-gids extra achtergrond. Uiteindelijk moet de keuze tussen semaglutide en tirzepatide samen met een zorgverlener worden gemaakt die uw volledige medische voorgeschiedenis kent. Dit artikel is educatief en vormt geen medisch advies.
Aanbevolen producten
Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:
Retatrutide Pen
Voorgevulde pen Retatrutide
Transform DUO
Set van 2 pennen: Retatrutide, Glow
Retatrutide
Metabool peptide
Test je kennis
Snelle quiz · 6 vragen
Veelgestelde vragen
Is tirzepatide beter dan semaglutide om af te vallen?
Wat is het belangrijkste verschil tussen semaglutide en tirzepatide?
Hebben semaglutide en tirzepatide dezelfde bijwerkingen?
Zijn beide medicijnen door de FDA goedgekeurd?
Kan ik overstappen van semaglutide naar tirzepatide?
Hoe lang duurt het voordat ik resultaat zie bij het afvallen?
Wat gebeurt er als ik stop met semaglutide of tirzepatide?
Wat kosten deze medicijnen zonder verzekering?
Zijn er nieuwere alternatieven in ontwikkeling?
Is een van de twee medicijnen veiliger dan het andere?
Bronnen
- Wilding JPH, Batterham RL, Calanna S, et al. (2021). Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity (STEP 1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Jastreboff AM, Aronne LJ, Ahmad NN, et al. (2022). Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Aronne LJ, Horn DB, le Roux CW, et al. (2025). Tirzepatide as Compared with Semaglutide for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-5). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Frías JP, Davies MJ, Rosenstock J, et al. (2021). Tirzepatide versus Semaglutide Once Weekly in Patients with Type 2 Diabetes (SURPASS-2). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Nauck MA, Quast DR, Wefers J, Meier JJ (2021). GLP-1 receptor agonists in the treatment of type 2 diabetes — state-of-the-art. Molecular Metabolism. (PubMed)
- Rosenstock J, Wysham C, Frías JP, et al. (2021). Efficacy and safety of a novel dual GIP and GLP-1 receptor agonist tirzepatide in patients with type 2 diabetes (SURPASS-1). The Lancet. (PubMed)
- Lincoff AM, Brown-Frandsen K, Colhoun HM, et al. (2023). Semaglutide and Cardiovascular Outcomes in Obesity without Diabetes (SELECT). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Marso SP, Bain SC, Consoli A, et al. (2016). Semaglutide and Cardiovascular Outcomes in Patients with Type 2 Diabetes (SUSTAIN-6). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Wilding JPH, Batterham RL, Davies M, et al. (2022). Weight Regain and Cardiometabolic Effects after Withdrawal of Semaglutide (STEP 1 Extension). Diabetes, Obesity and Metabolism. (PubMed)
- Jastreboff AM, Kaplan LM, Frías JP, et al. (2023). Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity (Phase 2 Trial). New England Journal of Medicine. (PubMed)