Druk op ESC om te sluiten

Peptide Lab App Inloggen Artikelen Gids Producten
Meer Peptide Tracker Calculator Beste calculators Peptidestatistieken Contact Nieuwsbrief
Français English Deutsch Español Português العربية Italiano Polski 한국어 日本語 中文 Русский Nederlands Čeština Svenska Türkçe
SLU-PP
332

SLU-PP-332

SLU-PP-332, een synthetische pan-agonist van de oestrogeen-gerelateerde receptoren (ERRα, ERRβ, ERRγ)

290.32 g/mol Molecuulgewicht
C₁₈H₁₄N₂O₂ Molecuulformule
Alleen preklinisch: studies bij knaagdieren en in cellen, geen gepubliceerde humane data, door geen enkele toezichthouder goedgekeurd Onderzoeksstatus
Not applicable. SLU-PP-332 is a synthetic small molecule and has no amino acid sequence. It is not a peptide.
Bijgewerkt op 7 november 2026
SLU-PP-332 Photo: Kalistro

Wat is SLU-PP-332 en waarom is het geen peptide?

SLU-PP-332 is een synthetisch klein molecuul dat is ontworpen om de oestrogeen-gerelateerde receptoren (ERRα, ERRβ en ERRγ) te activeren, een familie van nucleaire receptoren die het mitochondriale en oxidatieve metabolisme aansturen. Het werd ontwikkeld in het laboratorium van Thomas Burris aan Saint Louis University, waar de SLU in de codenaam vandaan komt. Het werkt als pan-agonist, wat betekent dat het alle drie de receptoren aanspreekt, met de grootste potentie bij ERRα.

Eerst moet een etiketteringsprobleem worden opgelost dat deze stof overal achtervolgt. SLU-PP-332 is geen peptide. Peptiden zijn korte ketens van aminozuren die door peptidebindingen zijn verbonden, conventioneel 2 tot 50 residuen lang. SLU-PP-332 heeft molecuulformule C₁₈H₁₄N₂O₂ en een molecuulgewicht van ongeveer 290 g/mol, ongeveer een vijfde van de grootte van een klein onderzoekspeptide zoals BPC-157. Het bevat geen aminozuren en geen peptidebindingen en heeft dus geen sequentie om te vermelden. Het is een ligand van een nucleaire receptor, in dezelfde brede farmacologische familie als stoffen zoals GW501516 of SR9009, en niet in de familie van injecteerbare onderzoekspeptiden.

Dit onderscheid is geen muggenzifterij. Het verandert vrijwel alles aan hoe het molecuul zich gedraagt. Peptiden worden meestal in de darm afgebroken en werken op receptoren aan het celoppervlak. Een kleinmoleculige nucleaire-receptoragonist zoals SLU-PP-332 wordt anders opgenomen en verdeeld, passeert celmembranen en werkt in de celkern door te veranderen welke genen worden getranscribeerd. Het betekent ook dat geen van de algemene aannames die mensen uit peptideonderzoek meenemen, waaronder aannames over verdraagbaarheid, klaring of detectie, hier van toepassing is.

De verwarring houdt aan om commerciële redenen. Verkopers van onderzoekspeptiden hebben SLU-PP-332 aan dezelfde catalogi en dezelfde marketingtaal toegevoegd, waardoor het routinematig wordt beschreven als het “exercise peptide”. Als u die formulering ziet, beschouw dat dan als een teken dat de bron het niet nauw neemt met basale farmacologie. Voor context over hoe echte peptiden worden ingedeeld en onderzocht is ons overzicht van peptideveiligheid en bewijsstandaarden een goed beginpunt.

Wat betekent “exercise mimetic” eigenlijk?

Een exercise mimetic is een stof die een deel van de moleculaire signatuur van lichaamsbeweging nabootst zonder de beweging zelf. De term kwam in 2008 in de gangbare farmacologie, toen Narkar en collega's in Cell meldden dat activatoren van AMP-geactiveerd proteïnekinase (AMPK) en agonisten van de nucleaire receptor PPARδ aan beweging gekoppelde genprogramma's in skeletspierweefsel van muizen konden opwekken. In die studie bracht vier weken behandeling met alleen AICAR metabole genen op gang en verhoogde het hardloopuithoudingsvermogen van sedentaire muizen met 44 procent.

Het is belangrijk het woord “mimetic” beperkt te lezen. Wat deze stoffen nabootsen is een transcriptionele respons: het aanzetten van genen die betrokken zijn bij mitochondriale biogenese, vetzuuroxidatie en de specificatie van oxidatieve vezeltypen. Beweging doet veel meer dan dat. Het belast bot en pezen, verbetert de vaatfunctie en de bloeddruk, beïnvloedt eetlust en slaap, verandert de insulinesignalering in meerdere weefsels, werkt in op stemming en cognitie en zorgt voor gecoördineerde aanpassingen in hart, longen en zenuwstelsel. Geen enkel huidig molecuul reproduceert dat pakket, en van geen enkel molecuul is aangetoond dat het de gezondheidsuitkomsten op lange termijn levert die beweging bij mensen levert.

De legitieme wetenschappelijke motivatie achter dit veld is klinisch, niet sportief. Een groot aantal patiënten kan niet zinvol bewegen: mensen met gevorderd hartfalen, ernstige obesitas met beperkte mobiliteit, neuromusculaire ziekte, cachexie of langdurige immobilisatie. Een farmacologische manier om het oxidatieve spiermetabolisme bij die groepen op peil te houden zou echt waardevol zijn, en daarom blijven academische groepen eraan werken.

De belangstelling voor sport en lichaamssamenstelling die rond deze stoffen is gegroeid, loopt ver voor op de data. Een betere loopbandprestatie bij knaagdieren is een signaal dat een signaalroute wordt aangesproken. Het is geen bewijs dat een getrainde mens sneller gaat lopen, beter herstelt of veilig vet verliest. Lezers die opties in dit gebied vergelijken, kunnen ook onze bredere bespreking lezen van wat de literatuur ondersteunt voor peptiden die in een sportcontext zijn onderzocht, waar dezelfde bewijskloof telkens terugkeert.

Hoe werkt SLU-PP-332 op moleculair niveau?

De oestrogeen-gerelateerde receptoren worden vaak beschreven als orphan nucleaire receptoren: ondanks de naam worden ze niet door oestrogeen geactiveerd en is voor hen geen endogeen ligand met zekerheid vastgesteld. Het zijn constitutief actieve transcriptiefactoren, en hun activiteit wordt grotendeels bepaald door hoeveel coactivatoreiwit, met name PGC-1α, voor hen beschikbaar is. PGC-1α wordt zelf sterk geïnduceerd door beweging, en dat is de mechanistische brug die ERR tot een aantrekkelijk doelwit voor een exercise mimetic maakt.

Samen vormen ERR en PGC-1α een centrale regelmodule voor het oxidatieve metabolisme. Ze reguleren genen voor mitochondriale biogenese, de elektronentransportketen, de citroenzuurcyclus, vetzuuropname en bètaoxidatie, en de specificatie van oxidatieve spiervezeltypen. SLU-PP-332 werd ontworpen om de transcriptionele output van ERR te verhogen, wat in het gepubliceerde celwerk resulteerde in een betere mitochondriale functie en celademhaling in een skeletspiercellijn.

Bij muizen leidde dat moleculaire effect tot een meetbare verschuiving in het spierfenotype. Billon en collega's meldden een toename van oxidatieve type IIa-skeletspiervezels en de inductie van een genprogramma voor acute aerobe inspanning in skeletspier. Cruciaal is dat het effect receptorafhankelijk was: bij dieren zonder ERRα ging het voordeel voor het uithoudingsvermogen verloren, wat sterk intern bewijs is dat de stof via het beoogde doelwit werkt en niet via een off-targetmechanisme.

Een gevolg van dit mechanisme verdient aandacht. ERR's komen niet alleen in skeletspier voor. Ze komen sterk tot expressie in het hart, de nier, bruin vetweefsel en andere metabool actieve organen, en ERR-signalering wordt in de oncologie bestudeerd omdat tumorcellen ook afhankelijk zijn van oxidatief en biosynthetisch metabolisme. Een systemisch toegediende pan-agonist werkt dus niet alleen op spieren. Daarom bestaan de hieronder beschreven hartdata, en daarom mag chronische systemische ERR-activatie bij mensen niet als onschuldig worden aangenomen op basis van enkele weken dosering bij muizen.

Wat tonen de dierstudies werkelijk aan?

De gepubliceerde literatuur over SLU-PP-332 is volledig preklinisch en berust op drie primaire artikelen plus één vervolgstudie uit de medicinale chemie.

Inspanningsvermogen (ACS Chemical Biology, 2023). Billon en collega's karakteriseerden SLU-PP-332 als een pan-ERR-agonist met de hoogste potentie bij ERRα, toonden een verbeterde mitochondriale functie en ademhaling in een skeletspiercellijn aan en testten het bij sedentaire muizen. Van behandelde dieren werd gemeld dat ze ongeveer 70 procent langer en circa 45 procent verder liepen tot uitputting dan dieren die het vehikel kregen, samen met een toename van oxidatieve type IIa-vezels. Het voordeel vereiste ERRα, want het ontbrak bij ERRα-knock-outmuizen.

Metabool syndroom en vetmassa (Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, 2024). Dezelfde groep bestudeerde door voeding obees geworden muizen en genetisch obese ob/ob-muizen, met 8 tot 10 mannelijke dieren per groep, en diende 50 mg/kg toe via intraperitoneale injectie twee keer per dag gedurende 28 dagen in het dieetgeïnduceerde model en 12 dagen in het ob/ob-model. De behandeling verhoogde het energieverbruik van het hele lichaam en de vetzuuroxidatie, verminderde de opbouw van vetmassa, verlaagde cholesterol en triglyceriden en verbeterde de insulinegevoeligheid, zonder verandering in voedselinname. Die milligram-per-kilogramcijfers bij muizen worden hier alleen vermeld als studieparameters. Ze kunnen niet worden omgerekend naar een humane dosis, en voor deze stof is geen humaan equivalente dosis vastgesteld.

Hartfunctie (Circulation, 2024). Xu en collega's testten SLU-PP-332 en een structureel afwijkend analoog, SLU-PP-915, in een muismodel van hartfalen door drukoverbelasting. Beide stoffen verbeterden de ejectiefractie, verminderden fibrose en verhoogden de overleving zonder invloed op cardiale hypertrofie, met effecten die grotendeels aan ERRγ en aan een brede transcriptionele activatie van genen voor vetzuurmetabolisme en mitochondriën werden toegeschreven.

Vervolg in de chemie (International Journal of Biological Macromolecules, 2026). Een structuur-activiteitsrelatiestudie van het SLU-PP-332-skelet meldde dat de oorspronkelijke stof een maatstaf voor ERR-activatie blijft, terwijl verschillende analogen vergelijkbare transcriptionele responsen bereikten met een betere ligandefficiëntie, oplosbaarheid of metabole stabiliteit. Simpel gezegd: de medicinale chemie is verder gegaan, wat zelf al iets zegt over de beperkingen van SLU-PP-332 als geneesmiddel.

De beperkingen van dit onderzoek zijn structureel en niet incidenteel. Elke bevinding over werkzaamheid komt van knaagdieren, grotendeels mannelijke, gedurende dagen tot weken, met toediening via injectie. Er zijn geen gepubliceerde langetermijnstudies naar toxiciteit, carcinogeniteit, reproductie of hartveiligheid bij chronische blootstelling, en geen data bij getrainde dieren of bij vrouwtjes van vergelijkbare diepgang. Metabole en uithoudingsresultaten bij muizen hebben historisch gezien een povere staat van dienst bij de vertaling naar humane uitkomsten, zoals lezers die bekend zijn met het bewijs achter vetverliesmiddelen zullen herkennen.

Hoe verhoudt SLU-PP-332 zich tot MOTS-c en AICAR?

SLU-PP-332 wordt meestal besproken naast twee andere moleculen die als exercise mimetics worden bestempeld. Ze werken via verschillende doelwitten en staan op verschillende punten van de bewijscurve, maar delen dezelfde centrale beperking: van geen enkele is bij mensen aangetoond dat ze training kan vervangen.

StofChemische klassePrimair doelwitSterkste gepubliceerde bewijsHumane data
SLU-PP-332Synthetisch klein molecuulERRα, ERRβ, ERRγUithoudingsvermogen, vetmassa en hartfunctie bij muizenGeen gepubliceerd
MOTS-cPeptide, 16 aminozurenAMPK-routeMetabole en spierstudies bij muizen; door beweging geïnduceerd bij mensenBeperkt, vroege fase met een analoog
AICAR (acadesine)NucleosideanaloogAMPK-activatieUithoudingsvermogen bij muizen; grote humane hartchirurgiestudieJa, en de cruciale studie faalde

MOTS-c. In tegenstelling tot SLU-PP-332 is MOTS-c wel een peptide: een molecuul van 16 aminozuren dat in mitochondriaal DNA is gecodeerd. Lee en collega's meldden in 2015 dat het de insulinegevoeligheid en de metabole homeostase via AMPK reguleert en dat het door voeding veroorzaakte obesitas en insulineresistentie bij muizen verminderde. Reynolds en collega's karakteriseerden het later als een door beweging geïnduceerde, mitochondriaal gecodeerde regulator van leeftijdsafhankelijke lichamelijke achteruitgang en spierhomeostase, met circulerende niveaus die op beweging reageren. Humaan bewijs blijft schaars: een gemodificeerd analoog bereikte een vroege, door een bedrijf gesponsorde studie, en de ontwikkeling werd niet voortgezet, dus er is geen robuuste werkzaamheidsdataset bij mensen. Onze speciale MOTS-c-gids behandelt die literatuur in detail, en de vergelijking tussen gemengde peptiden en MOTS-c gaat in op hoe het commercieel wordt gepositioneerd.

AICAR. AICAR is de stof waarmee het concept van de exercise mimetic in 2008 begon en is ook het waarschuwende voorbeeld van het veld. Onder de naam acadesine werd het voor een andere indicatie in grote humane studies opgenomen. De RED-CABG-studie, in 2012 gepubliceerd in JAMA, randomiseerde 3.080 patiënten met een gemiddeld tot hoog risico die een coronaire bypassoperatie ondergingen en werd vroegtijdig stopgezet bij een vooraf vastgestelde futiliteitsanalyse, omdat ze geen vermindering van morbiditeit of mortaliteit ten opzichte van placebo kon aantonen. Acadesine werd nooit voor enige indicatie goedgekeurd. Een stof kan de juiste route activeren, uitgebreide humane tests doorlopen en toch niets klinisch bruikbaars opleveren.

In volgorde gelezen beschrijven deze drie moleculen een gradiënt van onzekerheid. AICAR heeft humane blootstellingsdata en een negatieve cruciale studie. MOTS-c heeft sterke biologie bij knaagdieren en één afgebroken vroeg klinisch programma. SLU-PP-332 heeft de meest opvallende resultaten bij knaagdieren en de minste humane informatie van de drie, precies de combinatie die online vaak enthousiasme opwekt.

Wat is er bekend over de veiligheid bij mensen?

Het eerlijke antwoord is dat er niets bekend is. Er is geen gepubliceerde klinische studie met SLU-PP-332, geen gepubliceerde humane farmacokinetische of verdraagbaarheidsdataset en geen geregistreerde studie die wij konden vinden. Het ontbreken van gemelde bijwerkingen bij mensen is geen veiligheidsbevinding. Het is het voorspelbare gevolg van een stof die nooit formeel bij mensen is onderzocht.

Wat in 2026 is gepubliceerd is analytisch en niet klinisch. Twee onafhankelijke laboratoriumgroepen, een van het UCLA Olympic Analytical Laboratory en een uit de Duitse antidopingonderzoeksgemeenschap, karakteriseerden de fase I- en fase II-metabolieten van SLU-PP-332 met in vitro-systemen zoals gepoolde humane leverpreparaten en identificeerden gehydroxyleerde, gereduceerde, geglucuronideerde en gesulfateerde metabolieten. Dit zijn detectiestudies, opgezet zodat dopingcontrolelaboratoria de stof kunnen vinden. Ze vertellen ons iets over hoe humane enzymen het molecuul zouden verwerken, en niets over de vraag of die metabolieten veilig zijn, welke bloedspiegels een bepaalde inname zou opleveren of wat er gebeurt na weken blootstelling.

Verschillende mechanistische zorgen volgen rechtstreeks uit de farmacologie en blijven onopgelost. ERR-receptoren komen breed tot expressie in het hart, de nier en andere weefsels, dus een systemische pan-agonist werkt veel verder dan skeletspier. ERR-signalering overlapt met het tumormetabolisme, een vraag die elke chronisch ERR-activerende stof uiteindelijk in formele toxicologie moet beantwoorden. De literatuur over medicinale chemie zelf merkt op dat het oorspronkelijke skelet suboptimale geneesmiddeleigenschappen heeft, en daarom zijn analogen ontwikkeld. Geen van deze kwesties kan worden beslecht met knaagdierstudies van enkele weken.

Er is ook een productkwaliteitsaspect dat los staat van de farmacologie. Materiaal dat online als SLU-PP-332 wordt verkocht, is niet volgens farmaceutische normen vervaardigd, valt niet onder farmacopee-eisen voor identiteit, zuiverheid of endotoxinetests en wordt door de verkopers zelf vaak ten onrechte als peptide geëtiketteerd. Identiteit en zuiverheid van materiaal van de grijze markt zijn voor de eindgebruiker niet te controleren.

Medische disclaimer: dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. SLU-PP-332 is niet door de FDA, de EMA of een andere toezichthouder goedgekeurd voor humaan gebruik, en de juridische status verschilt per rechtsgebied. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voordat u een experimentele stof overweegt. Wij geven geen doseringsinformatie of toedieningsprotocollen voor dit molecuul, omdat er geen bewijsbasis bestaat om ze van af te leiden.

Is SLU-PP-332 verboden in de sport?

Voor elke sporter die onder antidopingregels valt, is het praktische antwoord ja. De verboden lijst van het World Anti-Doping Agency opent met sectie S0, niet-goedgekeurde stoffen, die te allen tijde elke farmacologische stof verbiedt die niet onder een andere sectie van de lijst valt en die door geen enkele overheidsinstantie voor de gezondheidszorg is goedgekeurd voor humaan therapeutisch gebruik, uitdrukkelijk inclusief geneesmiddelen in preklinische of klinische ontwikkeling. SLU-PP-332 is een schoolvoorbeeld van een S0-stof.

De sectie over metabole modulatoren van de lijst is ook relevante context. In de editie van 2026 noemt sectie S4.4.1 specifieke voorbeelden van verboden metabole modulatoren, waaronder AMPK-activatoren zoals BAM15, AICAR en MOTS-c, de PPARδ-agonist GW1516 (ook bekend als GW501516) en de Rev-erbα-agonisten SR9009 en SR9011. In de tekst die wij hebben bekeken, worden ERR-agonisten niet als benoemd voorbeeld genoemd en komt SLU-PP-332 niet bij naam voor. Dat is geen maas in de wet. De voorbeelden op de lijst zijn illustratief en niet uitputtend, en S0 omvat al niet-goedgekeurde experimentele stoffen, ongeacht het mechanisme.

De detectie ontwikkelt zich snel. De twee metabolietenartikelen uit 2026 bestaan juist omdat dopingcontrolelaboratoria misbruik verwachten en moeten weten welke analytische doelwitten ze met vloeistofchromatografie en massaspectrometrie met hoge resolutie moeten bewaken. Sporters moeten ervan uitgaan dat de kloof tussen een stof die op de grijze markt circuleert en een gevalideerde test in geaccrediteerde laboratoria kleiner wordt, en dat retrospectieve analyse van bewaarde monsters een routinematige mogelijkheid is.

Nog een punt wordt vaak over het hoofd gezien. Een Therapeutic Use Exemption (TUE) vereist een legitieme medische indicatie en een goedgekeurde behandeling. Een stof zonder goedkeuring door een toezichthouder, waar ook ter wereld, kan geen TUE onderbouwen. Voor sporters die stoffen overwegen die voor uithoudingsvermogen of herstel worden aangeprezen, zet ons overzicht van wat het bewijs ondersteunt bij sporters dezelfde risicoafweging voor deze hele categorie uiteen.

Waarom wordt SLU-PP-332 online verkocht als research chemical?

SLU-PP-332 neemt een bekende commerciële positie in. Het werd gepubliceerd in toonaangevende tijdschriften, er hoort een pakkend verhaal bij (het middel waardoor muizen verder rennen en vet verliezen) en er is geen goedgekeurde status die de verkoop als laboratoriumreagens zou beperken. Legitieme chemicaliënleveranciers bieden het aan als onderzoeksstof voor in vitro-werk en dieronderzoek, wat gepast is. Een tweede groep verkopers verkoopt het vervolgens door naast onderzoekspeptiden, met consumentgerichte marketing, doseertabellen en reconstitutie-instructies.

Die doseertabellen voor consumenten hebben geen wetenschappelijke basis. Er is geen gepubliceerde humane farmacokinetische studie om een dosis aan te verankeren, geen verdraagbaarheidsstudie om een bovengrens te bepalen en geen klinisch eindpunt waaraan een schema als werkzaam zou kunnen worden beoordeeld. Cijfers die online circuleren zijn doorgaans afgeleid via allometrische schaling uit muisexperimenten, een hypothesegenererende oefening uit de vroege geneesmiddelenontwikkeling en geen methode om te bepalen wat een persoon zou moeten innemen. Schaling veronderstelt bovendien stilzwijgend dat het humane veiligheidsprofiel op het muisprofiel lijkt, precies de aanname die formele fase 1-studies moeten toetsen.

De regelgevende positie is eenvoudig. SLU-PP-332 is niet goedgekeurd door de FDA, de EMA of een vergelijkbare instantie voor humaan gebruik. Verkoop voor menselijke consumptie, of marketing met gezondheidsclaims voor mensen, is in de meeste rechtsgebieden niet toegestaan, en producten die voor onderzoek worden verkocht zijn uitgezonderd van de productie- en etiketteringsregels die voor geneesmiddelen gelden. Regels voor invoer en bezit verschillen per land, en kopers dragen dat juridische risico zelf.

Tot slot is er nog een signaal dat de aandacht verdient. De academische groep die SLU-PP-332 heeft gemaakt, heeft al analogen met een betere oplosbaarheid en metabole stabiliteit gepubliceerd, en het hartonderzoek werd met zowel SLU-PP-332 als SLU-PP-915 uitgevoerd. Wanneer een laboratorium verder gaat dan de eigen leadstof, is dat meestal een uitspraak over de tekortkomingen van die leadstof als geneesmiddel en geen aanbeveling ervoor.

Wat blijft onbekend over SLU-PP-332?

De lijst met open vragen is langer dan de lijst met vaststaande feiten, en het is goed dat duidelijk te zeggen.

  • Humane farmacokinetiek. Absorptie, biologische beschikbaarheid, halfwaardetijd, verdeling en klaring bij mensen zijn niet gepubliceerd. Metabolietidentificatie is alleen in in vitro-systemen gedaan.
  • Elk veilig humaan blootstellingsbereik. Er bestaat geen dosisbepalingsstudie, dus er is geen vastgesteld no-effectniveau, geen therapeutisch venster en geen maximaal verdraagbare blootstelling.
  • Chronische veiligheid. Er zijn geen gepubliceerde langetermijnstudies naar toxiciteit, hart, lever, nieren, reproductie of carcinogeniteit bij langdurige blootstelling. Gezien het feit dat ERR-signalering betrokken is bij het tumormetabolisme en actief is in hart en nier, zijn dit geen vrijblijvende vragen.
  • Of de gensignatuur zich vertaalt. Het opwekken van een aeroob genprogramma is een mechanisme, geen uitkomst. Of dat bij mensen meetbare veranderingen in VO₂ max, tijd tot uitputting, lichaamssamenstelling of metabole gezondheid oplevert, is niet getest.
  • Verschillen tussen de seksen. Het cruciale metabole werk gebruikte mannelijke muizen. ERR-biologie werkt samen met het bredere landschap van nucleaire receptoren, en gegevens bij vrouwtjes van vergelijkbare diepgang ontbreken.
  • Interactie met echte training. Of ERR-agonisme aanpassingen door echte beweging aanvult, dupliceert of verstoort, is onbekend. In de eerdere literatuur over AICAR en PPARδ overlapten geneesmiddel- en trainingseffecten gedeeltelijk in plaats van simpelweg additief te zijn.
  • Vergelijkende waarde. Geen enkele studie heeft SLU-PP-332 met gestructureerde training vergeleken, en geen enkele heeft het in hetzelfde model rechtstreeks vergeleken met MOTS-c, AICAR of een goedgekeurd metabool middel.
  • Ontwikkelingstraject. Of SLU-PP-332 zelf, of een opvolger zoals SLU-PP-915 of een van de nieuwere analogen, ooit formeel bij mensen wordt getest, valt nog te bezien.

Hoe deze onzekerheid wordt opgelost, is conventioneel en traag: formele toxicologie, een aanvraag voor een investigational new drug, een fase 1-studie naar veiligheid en farmacokinetiek bij gezonde vrijwilligers, daarna gecontroleerde werkzaamheidsstudies met harde eindpunten in een afgebakende patiëntenpopulatie. Zolang minstens de eerste van die stappen niet openbaar is afgerond, is elke bewering over wat SLU-PP-332 in een menselijk lichaam doet extrapolatie vanuit muizen.

Dat is geen oordeel tegen de wetenschap. De ERR- en PGC-1α-as is een goed beredeneerd doelwit, de knaagdierdata zijn intern consistent en de experimenten naar receptorafhankelijkheid zijn het soort grondigheid dat een mechanistische bewering versterkt. Het is een oordeel over de kloof tussen een interessante preklinische stof en iets wat iemand redelijkerwijs kan gebruiken. Lezers die willen weten hoe die kloof in dit veld in het algemeen wordt beoordeeld, kunnen verdergaan met ons artikel over hoe u veiligheidsclaims op de markten voor peptiden en onderzoeksstoffen beoordeelt.

Test je kennis

Snelle quiz · 6 vragen

Veelgestelde vragen

Is SLU-PP-332 een peptide?
Nee. SLU-PP-332 is een synthetisch klein molecuul met formule C₁₈H₁₄N₂O₂ en een molecuulgewicht van ongeveer 290 g/mol. Het bevat geen aminozuren en geen peptidebindingen, dus het heeft geen sequentie. Het behoort tot de familie van liganden van nucleaire receptoren en niet tot de familie van onderzoekspeptiden, ook al vermelden veel verkopers het als het “exercise peptide”. Het doelwit is de familie van oestrogeen-gerelateerde receptoren in de celkern.
Vervangt SLU-PP-332 beweging?
Nee, en niets in de gepubliceerde literatuur ondersteunt die bewering. Bij muizen reproduceert SLU-PP-332 een deel van de transcriptionele respons op aerobe inspanning in skeletspier en verbetert het het uithoudingsvermogen op de loopband. Beweging bij mensen verbetert ook de vaatfunctie, de belasting van bot en pezen, slaap, stemming, cognitie en het langetermijnrisico op overlijden, en van geen enkele stof is aangetoond dat ze die uitkomsten reproduceert. De onderzoeksbelangstelling voor exercise mimetics richt zich vooral op patiënten die niet kunnen bewegen, niet op het vervangen van training bij gezonde mensen.
Is SLU-PP-332 bij mensen getest?
Er is geen gepubliceerde humane studie met SLU-PP-332 en geen gepubliceerde humane farmacokinetische of veiligheidsdataset. Wij konden geen geregistreerde klinische studie ervoor vinden. Het enige gepubliceerde werk met een humane component is laboratoriumonderzoek naar het metabolisme dat in vitro is uitgevoerd met preparaten van humane leverenzymen, zodat antidopinglaboratoria detectiemethoden kunnen ontwikkelen. Dat werk beschrijft welke metabolieten humane enzymen zouden vormen, niet of de stof veilig of werkzaam is bij mensen.
Is SLU-PP-332 verboden door WADA?
In de praktijk wel. Sectie S0 van de verboden lijst van het World Anti-Doping Agency verbiedt te allen tijde elke farmacologische stof zonder actuele goedkeuring door een overheidsinstantie voor de gezondheidszorg voor humaan therapeutisch gebruik, inclusief stoffen in preklinische of klinische ontwikkeling. SLU-PP-332 past in die definitie. Het wordt niet individueel genoemd op de lijst van 2026, en ERR-agonisten zijn momenteel geen benoemd voorbeeld onder de sectie metabole modulatoren S4.4, maar de voorbeelden op de lijst zijn illustratief en niet uitputtend. Een Therapeutic Use Exemption is niet beschikbaar voor een niet-goedgekeurde stof.
Welke dosis SLU-PP-332 is in onderzoek gebruikt?
Gepubliceerde knaagdierstudies gebruikten 50 mg/kg via intraperitoneale injectie twee keer per dag, gedurende 28 dagen bij door voeding obees geworden muizen en 12 dagen bij genetisch obese ob/ob-muizen, met 8 tot 10 mannelijke dieren per groep. Die cijfers zijn studieparameters bij muizen en kunnen niet worden omgerekend naar een humane dosis. Er is geen humaan equivalente dosis, geen veilig blootstellingsbereik en geen toedieningsprotocol vastgesteld, en dit artikel geeft er geen. Doseertabellen die online circuleren zijn extrapolaties zonder klinische basis.
Is SLU-PP-332 hetzelfde als MOTS-c?
Nee. Het zijn verschillende klassen moleculen met verschillende doelwitten. MOTS-c is een peptide van 16 aminozuren, gecodeerd in mitochondriaal DNA, dat grotendeels via de AMPK-route signaleert, en het wordt expliciet genoemd op de verboden lijst van WADA van 2026 onder de AMPK-activatoren. SLU-PP-332 is een klein molecuul dat de oestrogeen-gerelateerde receptoren rechtstreeks als transcriptiefactoren activeert. MOTS-c heeft een langere publicatiegeschiedenis en één afgebroken humaan programma in een vroege fase met een analoog, terwijl SLU-PP-332 helemaal geen humane data heeft.
Is het legaal om SLU-PP-332 te kopen?
Het wordt legaal door chemicaliënleveranciers verkocht als onderzoeksstof voor gebruik in het laboratorium en bij dieren, wat een andere juridische categorie is dan een geneesmiddel. Het is niet goedgekeurd door de FDA, de EMA of een vergelijkbare toezichthouder voor humaan gebruik, en marketing voor menselijke consumptie is over het algemeen niet toegestaan. Regels voor invoer en bezit verschillen per land, en materiaal dat als research chemical wordt verkocht is niet onderworpen aan farmaceutische tests op identiteit, zuiverheid of steriliteit, dus de inhoud kan door de koper niet worden gecontroleerd.
Wat is SLU-PP-915 en hoe verschilt het van SLU-PP-332?
SLU-PP-915 is een structureel afwijkende pan-ERR-agonist uit hetzelfde onderzoeksprogramma. Beide stoffen werden getest in de Circulation-studie van 2024 naar hartfalen door drukoverbelasting bij muizen, waar ze elk de ejectiefractie verbeterden, fibrose verminderden en de overleving verhoogden zonder invloed op cardiale hypertrofie. Vervolgwerk in de medicinale chemie heeft analogen nagestreefd met een betere oplosbaarheid en metabole stabiliteit dan het oorspronkelijke skelet. Net als SLU-PP-332 heeft SLU-PP-915 geen gepubliceerde humane data en geen goedkeuring van een toezichthouder.

Bronnen

  1. Billon C, Sitaula S, Banerjee S, et al. (2023). Synthetic ERRα/β/γ Agonist Induces an ERRα-Dependent Acute Aerobic Exercise Response and Enhances Exercise Capacity. ACS Chemical Biology, 18(4):756-771. (PubMed)
  2. Billon C, Schoepke E, Avdagic A, Butler AA, Elgendy B, Walker JK, Burris TP (2024). A Synthetic ERR Agonist Alleviates Metabolic Syndrome. Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics, 388(2):232-240. (jpet.aspetjournals.org)
  3. Xu W, Billon C, Li H, et al. (2024). Novel Pan-ERR Agonists Ameliorate Heart Failure Through Enhancing Cardiac Fatty Acid Metabolism and Mitochondrial Function. Circulation, 149(3):227-250. (ahajournals.org)
  4. Okda HE, Zhao P, Hayes M, Duvall C, Quillin E, Fang H, Mohammed BM, Hegazy L, Burris TP, Elgendy B (2026). Chemical optimization of the exercise mimetic SLU-PP-332 enables insight into estrogen-related receptor signaling. International Journal of Biological Macromolecules, 355. (PubMed)
  5. Avliyakulov NK, et al. (UCLA Olympic Analytical Laboratory) (2026). Analysis and Identification of In Vitro Metabolites of Exercise Mimetic SLU-PP-332 ERRα/β/γ Agonist for Doping-Control Purposes. Drug Testing and Analysis, 18(3):439-450. (PubMed)
  6. Möller T, Krug O, Thevis M (2026). In Vitro Metabolism and Analytical Characterization of SLU-PP-332 and SLU-PP-915: Novel Pan-ERR Agonists With Doping Potential. Rapid Communications in Mass Spectrometry. (PubMed)
  7. Narkar VA, Downes M, Yu RT, et al. (2008). AMPK and PPARδ Agonists Are Exercise Mimetics. Cell, 134(3):405-415. (cell.com)
  8. Lee C, Zeng J, Drew BG, et al. (2015). The Mitochondrial-Derived Peptide MOTS-c Promotes Metabolic Homeostasis and Reduces Obesity and Insulin Resistance. Cell Metabolism, 21(3):443-454. (cell.com)
  9. Reynolds JC, Lai RW, Woodhead JST, et al. (2021). MOTS-c is an exercise-induced mitochondrial-encoded regulator of age-dependent physical decline and muscle homeostasis. Nature Communications, 12:470. (nature.com)
  10. Newman MF, Ferguson TB, White JA, et al. (2012). Effect of Adenosine-Regulating Agent Acadesine on Morbidity and Mortality Associated With Coronary Artery Bypass Grafting: The RED-CABG Randomized Controlled Trial. JAMA, 308(2):157-164. (jamanetwork.com)
  11. World Anti-Doping Agency (2026). World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026 (sections S0 and S4.4). WADA. (wada-ama.org)

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vormt geen medisch advies. Raadpleeg een zorgverlener voordat je beslissingen neemt. Lees onze volledige medische disclaimer

GHK-Cu
GHK-Cu
Krachtige anti-aging →