Wat is thymalin en wat zit er eigenlijk in?
Thymalin is een peptidepreparaat dat wordt verkregen door weefsel van de thymus (zwezerik) van kalveren (runderen) te extraheren en te fractioneren. In Rusland wordt het geleverd als gevriesdroogd poeder voor injectie. Het cruciale punt voor wie onderzoek over thymalin leest, is dat thymalin geen afzonderlijk molecuul is: het is een polypeptidecomplex, een mengsel van korte peptiden en kleine polypeptiden waarvan de exacte samenstelling afhangt van het gebruikte extractie- en zuiveringsproces.
Dat onderscheid is belangrijker dan het misschien klinkt. Wanneer een studie over BPC-157 of over semaglutide rapporteert, is het geteste molecuul van laboratorium tot laboratorium identiek. Wanneer een studie over thymalin rapporteert, is het geteste materiaal een extract, en twee partijen die onder verschillende omstandigheden zijn geproduceerd, zijn niet noodzakelijk hetzelfde. Dit is hetzelfde probleem dat de interpretatie van de vroege westerse thymusextracten in de jaren zeventig bemoeilijkte, voordat afzonderlijke thymische peptiden werden geïsoleerd en gesynthetiseerd.
Morozov en Khavinson meldden dat specifieke korte peptiden uit het thymalincomplex konden worden geïsoleerd en afzonderlijk onderzocht. Het bekendste is het dipeptide Glu-Trp (afgekort EW), dat de basis werd van een apart Russisch preparaat genaamd Thymogen. Een tweede dipeptide, Lys-Glu (KE), is de basis van het preparaat dat als Vilon wordt verkocht. Een groot deel van de moderne mechanistische literatuur die aan thymalin wordt toegeschreven, gaat in feite over deze twee dipeptiden en niet over het hele extract.
Dat heeft een praktisch gevolg. Materiaal dat internationaal onder de naam thymalin door leveranciers van onderzoekschemicaliën wordt verkocht, heeft geen aangetoonde gelijkwaardigheid met het in Rusland geregistreerde geneesmiddel. Het kan een ander extract zijn, een synthetisch mengsel van dipeptiden of iets heel anders, en kopers kunnen dat niet controleren. Om die reden bevat deze gids bewust geen doseringsinformatie, geen aanwijzingen voor reconstitutie en geen toedieningsprotocol.
Uitsluitend educatieve inhoud. Thymalin is geen goedgekeurd geneesmiddel in de Verenigde Staten, de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk, Canada of Australië. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voor elke medische vraag.
Wie ontwikkelde thymalin en waarom in de USSR?
Thymalin kwam voort uit de Sovjet-militaire geneeskunde. In de jaren zeventig werkten onderzoekers van de Militair-Medische Academie in Leningrad, voornamelijk Vyacheslav G. Morozov en Vladimir Kh. Khavinson, aan preparaten uit de thymus die bedoeld waren om de immuunfunctie te herstellen na blootstelling aan straling, brandwonden, trauma, operaties en ernstige infecties. Khavinson stichtte later het Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie in Sint-Petersburg, dat het centrum van dit onderzoeksprogramma werd.
De timing was geen toeval. In datzelfde decennium werd in het Westen intensief gewerkt aan thymusextracten, met als bekendste voorbeeld thymosinfractie 5 van Allan Goldstein, waaruit uiteindelijk thymosin alpha-1 en thymosin beta-4 werden gezuiverd. Sovjet- en westerse groepen jaagden vanuit verschillende richtingen op hetzelfde biologische idee: als de thymus factoren produceert die de rijping van T-cellen aansturen, en als de thymus met de leeftijd slinkt (involutie), dan zou het toedienen van die factoren een leeftijds- of stressgerelateerde achteruitgang van de afweer gedeeltelijk kunnen terugdraaien.
De twee onderzoekstradities liepen daarna sterk uiteen. Westerse groepen isoleerden afzonderlijke moleculen, synthetiseerden ze en leidden ze door de gebruikelijke regelgevende trajecten. Het Sovjet- en later Russische programma hield het extract in klinisch gebruik, isoleerde daarnaast actieve dipeptiden en ontwikkelde een breder theoretisch kader dat Khavinson peptidebioregulatie noemde: het idee dat zeer korte peptiden de genexpressie in specifieke weefsels reguleren. Het preparaat met pijnappelklierpeptiden Epithalamin en het synthetische tetrapeptide dat daaraan verwant is, besproken in onze gids over Epithalon, komen uit hetzelfde programma.
Deze geschiedenis verklaart een obstakel dat iedereen frustreert die thymalin vandaag probeert te beoordelen. Een groot deel van de primaire literatuur is in het Russisch, gepubliceerd in tijdschriften met beperkte internationale indexering, en via PubMed alleen beschikbaar als Engelstalige samenvattingen. Tientallen jaren aan klinische rapporten kunnen daardoor door de meeste internationale onderzoekers niet volledig worden gelezen, laat staan in detail worden beoordeeld.
Hoe zou thymalin werken?
De kernhypothese is immuunmodulatie en niet immuunstimulatie. In het artikel uit 1997, dat nog steeds de duidelijkste Engelstalige beschrijving van het mechanisme is, meldden Morozov en Khavinson dat zowel het natuurlijke extract als het synthetische dipeptide de T-celdifferentiatie en de herkenning van peptide-MHC-complexen door T-cellen activeerden, en de intracellulaire cyclische nucleotiden en de cytokineproductie van lymfocyten in het bloed veranderden. Ze meldden ook een verschil tussen de twee: het synthetische dipeptide activeerde de chemotaxis en fagocytose van neutrofielen, maar had, anders dan de natuurlijke peptiden, geen invloed op de antioxidantrespons in thymocyten. Hun uitgangspunt was dat thymische peptiden als cytokine-antagonisten deelnemen aan de regulatie van ontstekingsprocessen, wat een heel andere bewering is dan simpelweg de afweer versterken.
De tweede laag van de hypothese betreft genexpressie. In een artikel uit 2023 in het International Journal of Molecular Sciences gebruikten Linkova, Khavinson en collega's moleculaire modellering en docking om te onderzoeken hoe de dipeptiden EW en KE zouden kunnen interageren met dubbelstrengs DNA. De auteurs meldden dat GGAG de voorkeurssequentie van het DNA was voor binding van EW en GCGC voor KE, en dat clusteranalyse wees op AKT1 en AKT2 als kandidaatgenen die relevant zijn voor de biologie van de cytokinestorm. In hetzelfde artikel wordt KE beschreven als werkzaam op macrofagen, lymfocyten in het bloed, thymocyten en neutrofielen, terwijl EW wordt beschreven als een middel dat de door angiotensine veroorzaakte vaatvernauwing vermindert en de endotheelafhankelijke vaatverwijding behoudt.
Dat werk is het lezen waard, en het is ook de moeite waard het juist te benoemen: het is computationele en in-vitro-redenering over plausibele doelwitten. Een dipeptide in silico aan een DNA-motief koppelen is een oefening die hypothesen genereert, geen bewijs dat dezelfde gebeurtenis plaatsvindt in een menselijke lymfocyt bij haalbare concentraties.
De achtergrondbiologie die de hypothese aantrekkelijk maakt, is echt. Involutie van de thymus begint vroeg in het leven en vordert met de leeftijd, waardoor de productie van naïeve T-cellen afneemt en immuunveroudering (immunosenescentie) wordt bevorderd. Een review uit 2020 van Rezzani en collega's over de thymus-pijnappelklieras vat samen hoe de gelijktijdige involutie van deze twee klieren de immuun- en hormonale veroudering kan vormgeven. Een stof die de thymusproductie werkelijk zou herstellen, zou een belangrijke vooruitgang zijn.
Wat ontbreekt, is het middenstuk van de keten. Voor thymalin specifiek bevat de internationale literatuur geen gepubliceerde farmacokinetiek bij mensen, geen karakterisering van de dosis-responsrelatie, geen biodistributiegegevens en geen gevalideerde biomarker die toediening van het extract koppelt aan een gedefinieerde moleculaire gebeurtenis bij mensen. Het mechanisme is samenhangend als verhaal. Het is niet bewezen.
Wat laat het bewijs bij mensen zien?
Het meest geciteerde onderzoek bij mensen is het artikel van Khavinson en Morozov uit 2003 in Neuro Endocrinology Letters. Onderzoekers van het Instituut voor Bioregulatie en Gerontologie in Sint-Petersburg en het Instituut voor Gerontologie van de Oekraïense Academie voor Medische Wetenschappen beoordeelden preparaten met thymische (thymalin) en pijnappelklierpeptiden (epithalamin) bij 266 ouderen gedurende 6 tot 8 jaar. De samenvatting meldt een daling van het sterftecijfer met een factor 2,0 tot 2,1 in de thymalingroep, 1,6 tot 1,8 in de epithalamingroep en 2,5 bij beide, vergeleken met controle, en een daling met een factor 4,1 in een subgroep die gedurende 6 jaar jaarlijkse kuren van beide preparaten kreeg. Ook wordt een daling met een factor 2,0 tot 2,4 van de incidentie van acute luchtwegaandoeningen gemeld, naast verbeteringen in indicatoren van het hart- en vaatstelsel, het hormoonstelsel, het immuunsysteem en het zenuwstelsel.
De tweede reeks gegevens bij mensen komt uit de COVID-19-periode. Een Russischtalig rapport in Advances in Gerontology vergeleek patiënten van middelbare en oudere leeftijd met ernstige COVID-19 in drie groepen: basistherapie, basistherapie plus tocilizumab en basistherapie plus thymalin. De ziekenhuissterfte werd respectievelijk gemeld als 40,9 procent, 28,4 procent en 20,6 procent. In de thymalingroep beschreven de auteurs een verdubbeling van het aantal lymfocyten en monocyten, een 1,3 keer hoger aantal leukocyten, een 1,5 keer hoger aantal bloedplaatjes en dalingen met een factor 1,2, 1,8 en 1,7 van fibrinogeen, lactaatdehydrogenase en D-dimeer.
De reden om het in die situatie te testen werd apart uiteengezet door Kuznik, Khavinson en Smirnov in een review uit 2021 in Advances in Gerontology. Daarin werd betoogd dat ernstige COVID-19 bij oudere patiënten wordt gedreven door disfunctie van het aangeboren immuunsysteem, activatie van het NLRP3-inflammasoom en synthese van pro-inflammatoire cytokines, waarbij lymfocytopenie en een verhoogd D-dimeer tot de belangrijkste risicofactoren voor multiorgaanfalen en overlijden behoren.
Daarnaast indexeert PubMed een lange staart van oudere Russischtalige samenvattingen: effecten van thymalin op de thymus en immunologische indicatoren bij bestraalde dieren, op immunogenese en hemostase bij patiënten met ischemische hartziekte, en het gebruik bij etterige ontstekingsprocessen. Dit zijn samenvattingen, vaak uit de jaren tachtig, meestal zonder toegankelijke volledige tekst en zonder de methodologische details die nodig zijn voor beoordeling.
Wij kennen geen enkele afgeronde gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde multicenterstudie met thymalin die in een groot internationaal tijdschrift is gepubliceerd, en ook geen enkele beoordeling van het product door de FDA of de EMA.
Hoe betrouwbaar is dat bewijs?
Hier moet een naslaggids er geen doekjes om winden. De literatuur over thymalin heeft structurele zwakheden die niet verdwijnen door simpelweg citaties te tellen.
- Opzet. De belangrijkste studie van 6 tot 8 jaar is een open, niet-gerandomiseerde vergelijking met een controlegroep, geen gerandomiseerde gecontroleerde studie. Zonder randomisatie en blindering kunnen verschillen in uitgangsgezondheid, motivatie, intensiteit van de follow-up en toegang tot zorg gemakkelijk de gemelde richting van het effect opleveren.
- Onwaarschijnlijke effectgrootte. Een daling met een factor 2,0, laat staan 4,1, van de totale sterfte bij mensen boven de 60 zou het effect van elke interventie in de moderne geriatrie overtreffen, inclusief optimale bloeddrukregeling en statines. Buitengewone effectgroottes uit niet-gerandomiseerde onderzoeken zeggen meestal iets over de opzet, niet over de stof.
- Herkomst uit één groep. Het meeste positieve klinische onderzoek komt van één instituut en zijn medewerkers, waarbij de ontwikkelaars van het product auteur zijn. Onafhankelijke herhaling buiten Rusland ontbreekt vrijwel volledig.
- Rapportage. Resultaten worden vaak uitgedrukt als veranderingsfactoren, zonder betrouwbaarheidsintervallen, zonder vooraf gespecificeerde primaire eindpunten en zonder registratie van de studie, waardoor selectieve rapportage niet kan worden beoordeeld.
- Taal en toegang. Als de volledige tekst niet gelezen kan worden, kunnen vakgenoten het onderzoek niet beoordelen. Engelstalige samenvattingen zijn daarvoor geen vervanging.
- Productdefinitie. Omdat het geteste materiaal een extract is, zou zelfs een perfecte studie met één partij open laten in hoeverre het resultaat geldt voor andere partijen of voor producten die elders onder dezelfde naam worden verkocht.
Niets hiervan bewijst dat thymalin inert is. Het betekent dat de eerlijke indeling niet bewezen is: ondersteund door een mechanistische hypothese en door tientallen jaren nationale klinische praktijk, maar niet door het soort bewijs dat vertrouwen in een specifieke bewering zou rechtvaardigen. Lezers die willen weten hoe wij bewijsniveaus in dit vakgebied beoordelen, kunnen ter vergelijking onze bespreking in peptiden en anti-agingonderzoek raadplegen.
Wat het beeld zou veranderen is niet mysterieus: een vooraf geregistreerde gerandomiseerde studie, met een gekarakteriseerd product dat per partij wordt gecontroleerd, geblindeerde beoordeling van uitkomsten, harde klinische eindpunten zoals het aantal infecties of ziekenhuisopnames, uitgevoerd op onafhankelijke locaties en volledig gepubliceerd. Zolang zoiets niet bestaat, blijft thymalin een historisch interessant preparaat met een zwakke internationale bewijsbasis.
Waarin verschilt thymalin van thymosin alpha-1 en thymosin beta-4?
Deze drie worden online routinematig door elkaar gehaald, omdat alle drie teruggaan op onderzoek naar de thymus, maar ze zijn in geen enkel zinvol opzicht uitwisselbaar.
Thymosin alpha-1 is een gedefinieerd synthetisch peptide van 28 aminozuren, op de markt gebracht als thymalfasine. Het overzichtsartikel van Goldstein en Goldstein uit 2009 in Expert Opinion on Biological Therapy beschrijft het als goedgekeurd in meer dan 35 landen voor hepatitis B en C en als immuunstimulans en adjuvans, met in die tijd late fasen van onderzoek in de Verenigde Staten en Europa voor hepatitis C en melanoom stadium IV, en met gemelde toepassingen die werden onderzocht bij septische shock, acuut respiratoir distresssyndroom (ARDS), peritonitis, cytomegalovirusinfectie, tuberculose en longinfectie bij kritiek zieke patiënten. Onze speciale pagina behandelt het uitgebreid: thymosin alpha-1.
Thymosin beta-4 behoort tot een heel andere familie. Het is een van nature voorkomend peptide van 43 aminozuren dat actine bindt en vasthoudt. Het overzichtsartikel van Goldstein, Hannappel, Sosne en Kleinman uit 2012 beschrijft de rol ervan bij herstel en regeneratie: het komt na een letsel vrij uit bloedplaatjes, macrofagen en andere celtypen, bindt actine, bevordert celmigratie en angiogenese en vermindert apoptose, ontsteking en littekenvorming. De onderzoeksinteresse betreft weefselherstel en niet de rijping van T-cellen, en het veelverkochte fragment TB-500 is een gedeeltelijke sequentie ervan, niet het volledige peptide. Zie onze gids over thymosin beta-4.
Thymalin valt buiten beide categorieën. Het is een extract en geen gesynthetiseerd molecuul, de bewijsbasis is nationaal en niet internationaal, en de regelgevende status weerspiegelt dat.
| Eigenschap | Thymalin | Thymosin alpha-1 | Thymosin beta-4 |
|---|---|---|---|
| Chemische aard | Polypeptidecomplex uit kalfsthymus | Synthetisch peptide van 28 aminozuren | Natuurlijk peptide van 43 aminozuren |
| Chemische definitie | Mengsel, afhankelijk van de partij | Volledig gedefinieerd | Volledig gedefinieerd |
| Belangrijkste onderzoeksfocus | Immuunmodulatie, geroprotectie | Antivirale en antitumorale immuunmodulatie | Weefselherstel, actinebinding, angiogenese |
| Regelgevende status | Geregistreerd in Rusland; niet goedgekeurd door FDA of EMA | Goedgekeurd in meer dan 35 landen (hepatitis B en C, gebruik als adjuvans) | Niet goedgekeurd als geneesmiddel; klinisch onderzoek loopt |
| Bewijsbasis | Grotendeels Russischtalig, voornamelijk niet-gerandomiseerd | Internationale studies, waaronder gerandomiseerde studies | Preklinisch plus klinische studies bij specifieke indicaties |
De gedeelde terminologie is een historisch toeval van de nomenclatuur uit de jaren zeventig. Een studie over thymosin alpha-1 lezen en de bevindingen aan thymalin toeschrijven, is een categoriefout.
Wat is de status van thymalin buiten Rusland?
In Rusland is thymalin een geregistreerd geneesmiddel dat onder medisch toezicht per injectie wordt toegediend bij indicaties die verband houden met immuundisfunctie. Buiten Rusland is het beeld heel anders. Wij vonden geen handelsvergunning voor thymalin van de FDA, de EMA, de MHRA, Health Canada of de TGA. In die rechtsgebieden is het geen geneesmiddel, en elk product met die naam wordt meestal aangeboden als onderzoekschemicalie die niet is goedgekeurd voor gebruik bij mensen.
Dat heeft verschillende concrete gevolgen. Achter internationaal verkocht materiaal staat geen gereguleerde productienorm, dus steriliteit, endotoxinegehalte, identiteit van het peptide en consistentie tussen partijen zijn niet geverifieerd, tenzij een koper onafhankelijke tests laat uitvoeren. Omdat het oorspronkelijke product is afgeleid van runderweefsel, roept materiaal van dierlijke oorsprong bovendien vragen op over herkomst en biologische veiligheid die synthetische peptiden niet oproepen, waaronder de immunogeniciteit van lichaamsvreemd eiwit.
De wettelijke status verschilt per land en kan veranderen. In sommige rechtsgebieden wordt bezit voor persoonlijk onderzoeksgebruik gedoogd terwijl verkoop voor toediening aan mensen dat niet is; in andere is de invoer zelf beperkt. Lezers moeten de regels van hun eigen land nagaan in plaats van iets aan te nemen. Wedstrijdsporters moeten bovendien bij hun antidopingautoriteit navragen voordat ze aannemen dat een immuunmodulerend peptide is toegestaan, omdat verboden per stofklasse ook stoffen kunnen omvatten die niet individueel zijn genoemd.
Tot slot een opmerking over marketing. Thymalin wordt online vaak aangeprezen met taal over het terugdraaien van immuunveroudering, en die voorstelling gaat veel verder dan wat de gepubliceerde literatuur ondersteunt. Klow Peptide verkoopt geen thymalin en deze gids bevat geen aankooplinks.
Medische disclaimer. Niets in dit artikel is medisch advies, en geen enkel deel ervan mag worden gelezen als een aanbeveling om het te gebruiken. Preklinische en niet-gerandomiseerde bevindingen tonen de veiligheid of werkzaamheid bij mensen niet aan. Praat met een bevoegd arts of apotheker over elke beslissing die uw gezondheid raakt.
Wat zijn de risico's en de open vragen?
De Russische klinische praktijk van enkele decennia wordt vaak aangevoerd als bewijs dat thymalin goed wordt verdragen. Die ervaring is echt, maar ze komt niet neer op een farmacovigilantiedatabase die een internationale toezichthouder zou accepteren, en ze laat zich niet vertalen naar ongereguleerd materiaal dat zonder toezicht wordt toegediend.
De risicocategorieën die aandacht verdienen, zijn overzichtelijk. Elk injecteerbaar preparaat dat van dierlijk weefsel is afgeleid, kan overgevoeligheids- en allergische reacties veroorzaken op lichaamsvreemd eiwit. Elke injectie brengt risico's van een lokale reactie en infectie met zich mee, die groter zijn wanneer het product niet steriel is vervaardigd volgens farmaceutische normen. En elke stof die de immuunfunctie moduleert, roept vragen op bij mensen met een auto-immuunziekte, bij transplantatiepatiënten, bij mensen die immunosuppressiva of checkpointremmers gebruiken en bij mensen met een actieve maligniteit, waar de richting van een immunologisch effect eenvoudigweg niet is gekarakteriseerd.
De eerlijke lijst van onbekenden is langer dan de lijst van wat bekend is:
- Geen gepubliceerde farmacokinetiek, halfwaardetijd of biobeschikbaarheid bij mensen in de geïndexeerde internationale literatuur.
- Geen gekarakteriseerde dosis-responsrelatie, en dus geen basis waarop iemand verantwoord een hoeveelheid zou kunnen voorstellen.
- Geen samenstellingsnorm per partij die van toepassing is op internationaal verkocht materiaal.
- Geen interactiestudies met immunosuppressiva, biologicals of vaccins.
- Geen gegevens die gebruik tijdens zwangerschap, borstvoeding of bij kinderen ondersteunen.
- Geen veiligheidsfollow-up op lange termijn in een populatie buiten Rusland.
Daarom geeft deze gids geen dosering, geen kuurduur, geen toedieningsroute en geen suggestie voor combinaties, en zouden wij elke bron die dat wel doet met argwaan bekijken. Het uitblijven van gemelde schade in een literatuur die nooit is opgezet om schade op te sporen, is geen veiligheidsbevinding.
Wat moet een kritische lezer concluderen?
Thymalin is een legitiem stuk farmacologische geschiedenis. Het kwam voort uit een serieus Sovjet-onderzoeksprogramma, het bevindt zich in een biologisch plausibel terrein (involutie van de thymus en immuunveroudering zijn echte kenmerken van veroudering) en het leverde een nuttig bijproduct op in de geïsoleerde dipeptiden EW en KE, die nog steeds worden onderzocht als mogelijke regulatoren van de expressie van immuungenen.
Tegelijk lopen de beweringen die er in consumentenkanalen aan worden gekoppeld ver voor op de gegevens. De opvallende bevindingen over sterfte komen uit een niet-gerandomiseerde langetermijnobservatie onder leiding van de ontwikkelaars van het product zelf. De vergelijking uit de COVID-tijd is één enkel niet-gerandomiseerd rapport in een Russischtalig tijdschrift. Het mechanistische werk is grotendeels computationeel of in vitro. Niets in dat pakket vormt bewijs van klinisch voordeel, en de omvang van de gemelde effecten is zelf een reden voor scepsis en niet voor enthousiasme.
Een handige manier om het te plaatsen: wie een peptide uit de thymus wil met een internationaal beoordeelde bewijsbasis en echte registraties voor specifieke indicaties, kijkt naar thymosin alpha-1, niet naar thymalin. Wie geïnteresseerd is in weefselherstel in plaats van immuniteit, vindt de relevante literatuur in het onderzoek naar thymosin beta-4. Wie geïnteresseerd is in het bioregulatorkader van Khavinson als geheel, vindt de kant van de pijnappelklier van dat programma in onze gids over Epithalon, en dezelfde voorbehouden over het bewijs gelden daar ook.
Thymalin kan uiteindelijk worden gevalideerd, gedeeltelijk worden gevalideerd of worden verlaten. Welke van die drie gebeurt, hangt ervan af of iemand de gerandomiseerde, geregistreerde en onafhankelijk uitgevoerde studies uitvoert die zestig jaar enthousiasme nog niet hebben opgeleverd. Tot dan is de juiste uitspraak niet dat thymalin werkt en ook niet dat het faalt, maar dat we het niet weten en dat de gepubliceerde literatuur te zwak is om persoonlijk gebruik te rechtvaardigen.
Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Het is geen medisch advies en beveelt het gebruik van thymalin niet aan. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voordat u op gezondheidsinformatie handelt.
Aanbevolen producten
Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:
GHK-Cu
Anti-agingstof
GHK-Cu Pen
Voorgevulde pen GHK-Cu
GLOW-UP Ritual
Set van 3 pennen: Glow, NAD+, GHK-Cu
Test je kennis
Snelle quiz · 6 vragen
Veelgestelde vragen
Is thymalin hetzelfde als thymosin alpha-1?
Is thymalin goedgekeurd door de FDA of de EMA?
Verlengt thymalin echt de menselijke levensduur?
Wat is het verschil tussen thymalin, Thymogen en Vilon?
Is thymalin verwant aan TB-500?
Waarom is bijna al het onderzoek naar thymalin Russisch?
Is thymalin veilig?
Welk bewijs zou de kwestie echt beslechten?
Bronnen
- Khavinson V.Kh., Morozov V.G. (2003). Peptides of pineal gland and thymus prolong human life. Neuro Endocrinology Letters. (PubMed)
- Morozov V.G., Khavinson V.Kh. (1997). Natural and synthetic thymic peptides as therapeutics for immune dysfunction. International Journal of Immunopharmacology. (PubMed)
- Linkova N., Khavinson V. et al. (2023). The Influence of KE and EW Dipeptides in the Composition of the Thymalin Drug on Gene Expression and Protein Synthesis Involved in the Pathogenesis of COVID-19. International Journal of Molecular Sciences. (PubMed)
- Kuznik B.I., Khavinson V.K., Smirnov V.S. (2021). Features of pathogenesis and COVID-19 course for the elderly and old age (in Russian). Advances in Gerontology. (PubMed)
- Russian-language clinical report (author list per PubMed record) (2022). Morphological compound and indicators of the blood clotting system in severe COVID-19 patients of middle aged and elderly during treatment of Tocilizumab and Thymalin (in Russian). Advances in Gerontology. (PubMed)
- Goldstein A.L., Goldstein A.L. (2009). From lab to bedside: emerging clinical applications of thymosin alpha 1. Expert Opinion on Biological Therapy. (PubMed)
- Goldstein A.L., Hannappel E., Sosne G., Kleinman H.K. (2012). Thymosin β4: a multi-functional regenerative peptide. Basic properties and clinical applications. Expert Opinion on Biological Therapy. (PubMed)
- Rezzani R., Franco C., Hardeland R., Rodella L.F. (2020). Thymus-Pineal Gland Axis: Revisiting Its Role in Human Life and Ageing. International Journal of Molecular Sciences. (PMC)