Belangrijkste punten
  • De effecten van semaglutide volgen een voorspelbare volgorde: eetlustremming binnen enkele dagen, aanzienlijk gewichtsverlies over maanden en een maximaal effect rond week 60-68 in de STEP-trials.
  • In de STEP 1-trial verloren volwassenen zonder diabetes gemiddeld 14,9% van hun lichaamsgewicht over 68 weken, tegenover 2,4% met placebo.
  • De startdosis van 0,25 mg is een stap voor de verdraagbaarheid en geen therapeutische dosis voor gewichtsverlies. De eerste weken draaien vooral om de dosisopbouw en het beheersen van maag-darmklachten.
  • Glykemische verbeteringen (lager HbA1c) verschijnen in de SUSTAIN-diabetestrials binnen de eerste 8-12 weken, vaak vóór het maximale gewichtsverlies.
  • Het cardiovasculaire voordeel heeft jaren nodig: de SELECT-trial liet een afname van 20% zien in ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen over een mediane duur van 3,3 jaar.
  • Gewichtstoename na het stoppen is gebruikelijk: gegevens uit de STEP 1-extensie lieten zien dat deelnemers binnen een jaar na het stoppen ongeveer twee derde van het verloren gewicht terugkregen.
  • Semaglutide is een receptplichtig geneesmiddel dat medisch toezicht vereist. Dit artikel is educatief en vervangt geen professioneel advies.
GLP-1: Semaglutide vs Tirzepatide vs RetatrutideEnglish, subtitles FR · ES · DE · IT · PT

Wat is semaglutide en hoe werkt het?

Semaglutide is een langwerkende glucagon-like peptide-1 (GLP-1)-receptoragonist, op de markt gebracht als Ozempic en Rybelsus voor type 2-diabetes en als Wegovy voor chronisch gewichtsbeheer. Structureel is het een analoog van 31 aminozuren met 94% homologie met natief humaan GLP-1, aangepast met drie belangrijke modificaties: een substitutie van alfa-aminoisoboterzuur op positie 8 om afbraak door DPP-4 te weerstaan, een verandering van arginine naar lysine op positie 34 en een C18-vetdizuurketen die aan albumine bindt en de halfwaardetijd verlengt tot ongeveer een week.

Deze dosering van één keer per week is essentieel om de tijdlijn van de resultaten te begrijpen. Omdat het middel zich geleidelijk ophoopt en de dosis stapsgewijs wordt verhoogd, ontvouwen de biologische effecten zich over maanden in plaats van dagen. Semaglutide werkt door het incretinehormoon GLP-1 na te bootsen: het versterkt de glucoseafhankelijke insulinesecretie, remt de afgifte van glucagon, vertraagt de maaglediging en werkt in op de eetlustcentra in de hypothalamus om honger te verminderen en verzadiging te vergroten.

Semaglutide kreeg in 2017 FDA-goedkeuring voor type 2-diabetes (Ozempic) en in 2021 voor gewichtsbeheer (Wegovy). Het is een van de middelen binnen de bredere klasse van GLP-1-receptoragonisten, die het landschap van stofwisseling en gewichtsverlies nu domineert. Anders dan experimentele onderzoekspeptiden is semaglutide een volledig goedgekeurd receptplichtig geneesmiddel met een uitgebreide klinische bewijsbasis.

Inzicht in het werkingsmechanisme verklaart de chronologie. De effecten op de eetlust, die patiënten als eerste merken, komen voort uit snelle signalering in het centrale zenuwstelsel. De grote veranderingen in lichaamssamenstelling, glykemische markers en cardiovasculair risico weerspiegelen een cumulatieve metabole aanpassing die langdurige blootstelling vereist. Dit artikel brengt die chronologie in kaart met gegevens uit de STEP-, SUSTAIN- en SELECT-programma's.

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. Semaglutide is een receptplichtig geneesmiddel dat onder toezicht van een bevoegde zorgverlener moet worden gebruikt.

Wat gebeurt er in de eerste maand (week 1-4)?

De eerste vier weken van de behandeling met semaglutide worden gekenmerkt door één vaste dosis: 0,25 mg eenmaal per week. Het is belangrijk te begrijpen dat dit geen therapeutische dosis voor gewichtsverlies is. Het is een startdosis, bedoeld om het maag-darmstelsel te laten wennen aan de vertraagde maaglediging en om misselijkheid te beperken. Patiënten die in de eerste maand grote veranderingen op de weegschaal verwachten, raken vaak teleurgesteld, en deze kloof tussen verwachting en werkelijkheid is een veelvoorkomende reden om vroegtijdig te stoppen.

Wat patiënten wel vaak melden binnen de eerste dagen tot weken, is een verandering in eetlust en eetgedrag. Omdat GLP-1-receptoren in de hypothalamus en de hersenstam snel reageren op het circulerende middel, beschrijven veel mensen minder honger, eerder een verzadigd gevoel, kleinere porties en minder trek of “food noise”. Deze subjectieve effecten kunnen optreden terwijl de meetbare gewichtsverandering nog beperkt is.

Maag-darmklachten zijn eveneens het meest uitgesproken tijdens de start en bij elke volgende dosisverhoging. In de STEP- en SUSTAIN-trials waren misselijkheid, diarree, obstipatie en af en toe braken de meest voorkomende bijwerkingen. Ze waren over het algemeen mild tot matig en van voorbijgaande aard. Ze pieken meestal kort na een dosiswijziging en nemen af naarmate de gewenning toeneemt.

Qua meetbare resultaten is het gemiddelde gewichtsverlies in de eerste maand doorgaans klein, vaak in de orde van 1-2% van het lichaamsgewicht, en sterk wisselend tussen individuen. Sommige mensen zien in week 1-4 nauwelijks verandering, wat volledig past bij de trialdata gezien de subtherapeutische startdosis. De eerste maand moet worden gezien als een fase waarin de basis wordt gelegd en niet als een prestatiemaatstaf.

Wie tijdens de start ernstig of aanhoudend braakt, tekenen van uitdroging heeft of hevige buikpijn krijgt, moet snel contact opnemen met de zorgverlener, omdat dit soms op ernstiger problemen zoals pancreatitis kan wijzen.

Welke resultaten zie je tijdens de dosisopbouw (week 4-16)?

Week 4 tot en met 16 vormen de kernfase van de dosisopbouw. Bij gewichtsbeheer (Wegovy) wordt de dosis volgens het standaardschema ongeveer elke vier weken verhoogd: 0,25 mg → 0,5 mg → 1,0 mg → 1,7 mg → 2,4 mg, waarbij de onderhoudsdosis van 2,4 mg meestal rond week 16-20 wordt bereikt. Elke stap verhoogt de receptoractivatie en daarmee de sterkte van de eetlustremming en het metabole effect.

Dit is de periode waarin de meeste patiënten de weegschaal gestaag zien dalen. Aan het einde van deze periode bedraagt het gemiddelde gewichtsverlies in klinische trials doorgaans ongeveer 5-8% van het uitgangsgewicht, al is de spreiding groot. Het verloop is meestal niet lineair: sommige weken laten een duidelijke daling zien, andere een korte plateaufase, vooral direct na een dosisverhoging wanneer het lichaam zich aanpast.

Het opbouwschema is een bewuste afweging tussen werkzaamheid en verdraagbaarheid. Te snel verhogen vergroot de maag-darmklachten, te langzaam verhogen vertraagt de resultaten. Artsen stemmen het tempo vaak af op de persoon en houden patiënten langer op een bepaalde dosis als bijwerkingen lastig zijn, wat de tijdlijn kan verschuiven. Als bijwerkingen bij een hogere dosis niet te verdragen zijn, heeft het over het algemeen de voorkeur om op een lagere, goed verdragen dosis te blijven in plaats van helemaal te stoppen.

Rond week 12 zijn de glykemische voordelen bij mensen met type 2-diabetes meestal goed zichtbaar. In het SUSTAIN-programma waren dalingen van het HbA1c al binnen de eerste twee tot drie maanden zichtbaar, vaak vóór het maximale gewichtsverlies. Dit komt doordat de insulinestimulerende en glucagonremmende effecten van semaglutide relatief snel werken, terwijl veranderingen in lichaamssamenstelling zich geleidelijker opbouwen.

Consistentie is in deze fase enorm belangrijk. Semaglutide combineren met aanpassingen in voeding, voldoende eiwitinname en lichaamsbeweging ondersteunt zowel vetverlies als behoud van spiermassa. Voor lezers die willen weten hoe stoffen in andere contexten worden gecombineerd, bespreekt ons overzicht van principes van peptide stacking de algemene logica van het combineren van effecten, al mag dit niet zonder medische begeleiding worden toegepast op receptplichtige GLP-1-therapie.

Wat verandert er tussen week 16 en 28?

Zodra de onderhoudsdosis van 2,4 mg is bereikt, meestal rond week 16 tot 20, komen patiënten in een fase met gestagere, cumulatieve resultaten. Week 16 tot en met 28 leveren vaak een van de meest zichtbare vorderingen op, omdat het middel nu op volledige therapeutische concentratie is en de eetlustregulatie maximaal wordt aangesproken. Veel mensen melden dat veranderingen in lichaamssamenstelling in deze periode ook voor anderen zichtbaar worden, en niet alleen op de weegschaal.

In het verloop van de STEP 1-trial bleef de gemiddelde curve van gewichtsverlies in dit tijdvak gestaag dalen, waarbij deelnemers de drempel van 10% gewichtsverlies passeerden op weg naar het hoogtepunt van de trial. De mijlpaal van 10% is klinisch betekenisvol: het is het punt waarop veel aan obesitas gerelateerde aandoeningen, zoals bloeddruk, lipidenprofiel, glykemische markers en ontstekingsindicatoren, meetbaar beginnen te verbeteren.

Bijwerkingen stabiliseren in deze periode over het algemeen. Omdat de dosisopbouw is afgerond, nemen de maag-darmklachten die elke verhoging begeleidden meestal af en vinden de meeste patiënten een goed verdragen routine. Aanhoudende bijwerkingen na dit punt zijn reden voor overleg met een arts, omdat ze kunnen wijzen op de noodzaak van een dosisaanpassing.

Het is ook gebruikelijk dat het tempo van gewichtsverlies tegen het einde van dit tijdvak begint af te nemen. Dit is normale fysiologie: naarmate het lichaamsgewicht daalt, daalt ook het totale energieverbruik, en de compensatiemechanismen van het lichaam heffen het tekort gedeeltelijk op. Een afvlakkende curve is niet hetzelfde als mislukking: ze weerspiegelt het naderen van een nieuw metabool evenwicht.

Naast gewicht behouden patiënten met type 2-diabetes doorgaans de eerder bereikte glykemische winst, en veel van hen ervaren verdere verbeteringen in nuchtere glucose en HbA1c. Dit dubbele voordeel, gewicht en glykemische controle, is een bepalend kenmerk van de GLP-1-klasse en een belangrijke reden voor de brede klinische toepassing.

Wanneer is het gewichtsverlies maximaal (week 28-68)?

De cruciale STEP 1-trial liep 68 weken, en de gegevens geven het duidelijkste beeld van wanneer het gewichtsverlies door semaglutide zijn hoogtepunt bereikt. Gemiddeld bleef het gewichtsverlies oplopen tot ongeveer week 60, waarna de curve afvlakte tot een plateau. Aan het einde van de trial hadden volwassenen zonder diabetes die wekelijks 2,4 mg kregen gemiddeld 14,9% van hun lichaamsgewicht verloren, tegenover 2,4% in de placebogroep.

Binnen het bredere STEP-programma lag het gemiddelde gewichtsverlies met semaglutide bij deelnemers zonder diabetes in het bereik van 15-17%. Het gaat daarbij nadrukkelijk om gemiddelden: ruwweg een derde van de deelnemers in STEP 1 verloor 20% of meer van het lichaamsgewicht, terwijl een minderheid relatief weinig verloor. De individuele respons verschilt aanzienlijk, en deze heterogeniteit is een van de belangrijkste punten om te benadrukken bij de tijdlijn.

Het plateau dat tegen het einde van deze periode ontstaat, is te verwachten en fysiologisch bepaald. Naarmate massa verloren gaat, daalt het rustmetabolisme en passen de hormonen die de eetlust reguleren zich gedeeltelijk aan. Een plateau bij een stabiele dosis betekent niet dat het middel niet meer werkt. Het betekent dat het lichaam een nieuw evenwichtspunt heeft bereikt waarop inname en verbruik in balans zijn. Het behouden van het bereikte verlies is op zichzelf een klinisch waardevol resultaat.

De volgende tabel vat de bij benadering waargenomen chronologie in het trialprogramma voor gewichtsbeheer samen. Dit zijn populatiegemiddelden en schattingen op basis van het titratieschema, geen garanties voor een individu.

PeriodeGebruikelijke dosisVerwachte resultaten
Week 1-40,25 mgVerminderde eetlust; minimale gewichtsverandering (~1-2%)
Week 4-160,5-1,7 mgGestaag vroeg verlies (~5-8%); maag-darmklachten bij elke stap
Week 16-282,4 mgPasseren van ~10%; bijwerkingen stabiliseren
Week 28-602,4 mgVerder verlies richting het hoogtepunt; tempo neemt af
Week 60-68+2,4 mgPlateau rond een gemiddelde van ~15%; onderhoudsfase

Deze cijfers komen uit gecontroleerde trials waarin het middel werd gecombineerd met een leefstijlinterventie. Resultaten in de praktijk verschillen, afhankelijk van therapietrouw, de verdragen dosis en de individuele biologie.

Wat gebeurt er na 68 weken en na het stoppen?

Obesitas wordt steeds vaker gezien als een chronische aandoening, en de trialdata weerspiegelen dat. Extensiestudies wijzen erop dat voortgezet gebruik van semaglutide na 68 weken het gewichtsverlies over het algemeen in stand houdt, waarbij het plateau standhoudt zolang de therapie en de leefstijlmaatregelen worden voortgezet. Het middel verliest bij voortgezet gebruik in de loop van de tijd zijn werkzaamheid niet, maar houdt een nieuw evenwicht in stand.

De belangrijkere vraag is wat er na het stoppen gebeurt. De STEP 1-extensiestudie volgde deelnemers nadat ze waren gestopt met semaglutide en de leefstijlinterventie. Gemiddeld kregen deelnemers binnen een jaar na het stoppen ongeveer twee derde van hun eerdere gewichtsverlies terug, en veel cardiometabole verbeteringen keerden terug richting het uitgangsniveau. Deze bevinding geeft de hele tijdlijn een ander perspectief: de resultaten zijn afhankelijk van voortgezette behandeling en zijn geen eenmalige transformatie.

Deze gewichtstoename is geen teken van persoonlijk falen en ook geen rebound-effect dat uniek is voor dit middel. Het weerspiegelt de onderliggende biologie van obesitas: dezelfde mechanismen van eetlust en energieverbruik die semaglutide tegengaat, komen weer terug zodra het middel wordt gestopt. Daarom beschouwen klinische richtlijnen GLP-1-therapie steeds vaker als potentieel langdurig, vergelijkbaar met medicijnen voor hypertensie of type 2-diabetes.

Beslissingen over stoppen moeten altijd samen met een zorgverlener worden genomen, die afbouw, overgangsstrategieën en een geïntensiveerde leefstijlondersteuning kan overwegen om gewichtstoename te beperken. Sommige patiënten en artsen onderzoeken lagere onderhoudsdoses, al is de bewijsbasis voor een geïndividualiseerde onderhoudsdosering nog in ontwikkeling.

Voor lezers die nieuw zijn in het bredere onderwerp van hoe deze moleculen in het lichaam werken, biedt onze inleiding over wat peptiden zijn nuttige achtergrond over peptidestructuur en signalering, die ten grondslag liggen aan de werking van middelen als semaglutide.

Hoe verlopen de glykemische en cardiovasculaire voordelen?

Gewicht is slechts één dimensie van de resultaten van semaglutide in de tijd. Bij type 2-diabetes ontstaan de glykemische voordelen relatief vroeg. In het SUSTAIN-trialprogramma gaf semaglutide klinisch significante dalingen van het HbA1c, bij hogere doses vaak in de orde van 1,5 procentpunt, waarbij een betekenisvolle verbetering doorgaans binnen de eerste 8 tot 12 weken zichtbaar is. De nuchtere plasmaglucose kan zelfs nog eerder beginnen te dalen, binnen de eerste weken van een adequate dosering.

Dit vroege glykemische effect volgt rechtstreeks uit het werkingsmechanisme: glucoseafhankelijke insulinesecretie en glucagonremming werken snel en hebben geen aanzienlijk gewichtsverlies nodig om zich te manifesteren. Daardoor kunnen patiënten met diabetes eerder betere glucosewaarden zien dan grote veranderingen op de weegschaal, wat een belangrijke motivatie kan zijn tijdens de langzamere vroege gewichtsfase.

Het cardiovasculaire voordeel werkt op een veel langere tijdschaal. De SELECT-trial, gepubliceerd in 2023, includeerde volwassenen met bestaande hart- en vaatziekte en overgewicht of obesitas, maar zonder diabetes. Over een mediane follow-up van 3,3 jaar verlaagde semaglutide 2,4 mg het risico op ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen (cardiovasculair overlijden, niet-fatale hartaanval of niet-fatale beroerte) met ongeveer 20% in vergelijking met placebo.

Het verschil in tijdlijnen is leerzaam. Effecten op de eetlust verschijnen in dagen, glykemische effecten in weken, maximaal gewichtsverlies na ongeveer een jaar en vermindering van cardiovasculair risico over meerdere jaren. Deze voordelen hangen samen maar zijn niet identiek, en een deel van het cardiovasculaire effect lijkt onafhankelijk van gewichtsverlies alleen te zijn, wat wijst op directe vasculaire en ontstekingsremmende werking.

Bloeddruk en lipidenwaarden verbeteren doorgaans parallel aan het gewichtsverlies en worden over het algemeen meetbaar zodra patiënten de drempel van 5-10% gewichtsverlies passeren. Zoals bij alle hier besproken uitkomsten zijn dit bevindingen op populatieniveau uit gecontroleerde trials, die individueel met een arts moeten worden geïnterpreteerd.

Welke factoren bepalen jouw persoonlijke tijdlijn?

Trialgemiddelden beschrijven populaties en geen individuen, en de spreiding rond het gemiddelde is groot. Verschillende factoren helpen verklaren waarom twee mensen met identieke doseerschema's sterk uiteenlopende tijdlijnen van resultaten kunnen hebben. Inzicht in deze variabelen helpt om realistische verwachtingen te scheppen en vermindert de frustratie die tot voortijdig stoppen leidt.

Belangrijke factoren zijn onder meer:

  • Uitgangskenmerken: Startgewicht, lichaamssamenstelling, geslacht en de aanwezigheid van type 2-diabetes beïnvloeden allemaal zowel het tempo als de omvang van de respons. In verschillende trials verloren mensen met diabetes gemiddeld iets minder gewicht dan mensen zonder diabetes.
  • Maximaal verdragen dosis: Niet iedereen bereikt 2,4 mg of blijft daarop. Patiënten die vanwege bijwerkingen op lagere doses blijven, zien doorgaans proportioneel kleinere effecten, wat de tijdlijn verschuift.
  • Therapietrouw en consistentie: Gemiste doses, onderbrekingen door leveringsproblemen en een wisselend injectiemoment verzwakken allemaal het cumulatieve effect.
  • Leefstijlcontext: Voedingskwaliteit, eiwitinname, slaap, krachttraining en het algemene activiteitsniveau bepalen mede hoeveel van het verlies vet of spiermassa is, en hoe goed de resultaten behouden blijven.
  • Individuele farmacologie en genetica: Variatie in GLP-1-receptorsignalering en metabole respons betekent dat sommige mensen simpelweg sterker of zwakker op het middel reageren.

Het is ook zinvol om resultaten uit gecontroleerde trials te onderscheiden van uitkomsten in de praktijk. In trials krijgen deelnemers gestructureerde leefstijlbegeleiding en nauwe monitoring. Gewichtsverlies in de praktijk is vaak bescheidener, deels door lagere therapietrouw en minder intensieve ondersteuning. Geen van beide cijfers is “fout”: ze beantwoorden verschillende vragen.

Een woord over herkomst en veiligheid: semaglutide is een receptplichtig geneesmiddel, en de wettelijke status, beschikbaarheid en samenstelling verschillen per rechtsgebied. Apotheekbereide (compounded) of ongereguleerde producten brengen risico's met zich mee, zoals onjuiste dosering, verontreiniging en verkeerde etikettering. Semaglutide mag alleen via legitieme medische kanalen worden verkregen en onder professioneel toezicht worden gebruikt. Onze medische disclaimer beschrijft de grenzen van educatieve inhoud zoals dit artikel.

Uiteindelijk kan de tijdlijn van semaglutide het best worden begrepen als een waarschijnlijkheidskaart en niet als een schema. De hier beschreven chronologie, met eerst verandering in eetlust, gestaag verlies tijdens de opbouw, een hoogtepunt rond een jaar en voordelen die afhangen van voortgezet gebruik, geldt in grote lijnen, maar jouw individuele curve is van jou alleen. Regelmatige controle bij een zorgverlener is de enige betrouwbare manier om je voortgang in context te interpreteren.

Aanbevolen producten

Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:

Pen · Europa
Retatrutide Pen

Retatrutide Pen

Voorgevulde pen Retatrutide

Set · Europa
Transform DUO

Transform DUO

Set van 2 pennen: Retatrutide, Glow

Nieuw
Retatrutide

Retatrutide

Metabool peptide

Test je kennis

Snelle quiz · 6 vragen

Veelgestelde vragen

Hoe snel zie ik gewichtsverlies met semaglutide?
De meeste mensen merken binnen de eerste één tot twee weken een verminderde eetlust, maar merkbaar gewichtsverlies op de weegschaal ontstaat meestal geleidelijk over de eerste maanden naarmate de dosis wordt verhoogd. In klinische trials was het gewichtsverlies tijdens de eerste maand met 0,25 mg doorgaans slechts ongeveer 1-2%, met aanzienlijkere resultaten die zich vanaf week 4-16 opbouwen. De startdosis van 0,25 mg is bedoeld voor de verdraagbaarheid en niet voor de werkzaamheid.
Wanneer bereikt semaglutide zijn maximale effect?
In de STEP 1-trial van 68 weken bleef het gemiddelde gewichtsverlies toenemen tot ongeveer week 60 voordat het afvlakte, om uit te komen op gemiddeld 14,9% van het lichaamsgewicht. Glykemische verbeteringen in diabetestrials verschijnen veel eerder, binnen 8-12 weken, terwijl de vermindering van cardiovasculair risico zich over meerdere jaren opbouwt, zoals de SELECT-trial liet zien over een mediane duur van 3,3 jaar.
Wat is het gemiddelde gewichtsverlies met semaglutide?
In het STEP-trialprogramma bij volwassenen zonder diabetes gaf semaglutide 2,4 mg een gemiddeld gewichtsverlies van ruwweg 15-17% van het lichaamsgewicht over 68 weken. De respons verschilt echter sterk: ongeveer een derde van de deelnemers aan STEP 1 verloor 20% of meer, terwijl anderen aanzienlijk minder verloren. Mensen met type 2-diabetes verloren gemiddeld doorgaans iets minder.
Kom ik weer aan als ik stop met semaglutide?
Gewichtstoename na het stoppen komt vaak voor en is te verwachten. In de STEP 1-extensiestudie kregen deelnemers binnen een jaar na het stoppen met semaglutide en de leefstijlinterventie ongeveer twee derde van hun verloren gewicht terug, en veel cardiometabole verbeteringen gingen weer verloren. Dit weerspiegelt de chronische biologie van obesitas, en daarom wordt GLP-1-therapie steeds vaker gezien als potentieel langdurig. Stoppen moet altijd met een zorgverlener worden besproken.
Waarom val ik de eerste weken niet af?
Beperkte gewichtsverandering in de eerste vier weken is normaal en past bij de trialdata. De startdosis van 0,25 mg is bedoeld om het lichaam te laten wennen en misselijkheid te beperken, niet om gewichtsverlies te veroorzaken. Consistente resultaten beginnen meestal tijdens de dosisopbouw vanaf week 4. Als je de onderhoudsdosis hebt bereikt en na enkele maanden nog steeds geen respons ziet, bespreek dat dan met je arts, omdat de individuele respons verschilt.

Bronnen

  1. Wilding JPH, Batterham RL, Calanna S, et al. (2021). Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity (STEP 1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
  2. Wilding JPH, Batterham RL, Davies MJ, et al. (2022). Weight regain and cardiometabolic effects after withdrawal of semaglutide: The STEP 1 trial extension. Diabetes, Obesity and Metabolism. (PubMed)
  3. Lincoff AM, Brown-Frandsen K, Colhoun HM, et al. (2023). Semaglutide and Cardiovascular Outcomes in Obesity without Diabetes (SELECT). New England Journal of Medicine. (PubMed)
  4. Sorli C, Harashima SI, Tsoukas GM, et al. (2017). Efficacy and safety of once-weekly semaglutide monotherapy versus placebo in type 2 diabetes (SUSTAIN 1). The Lancet Diabetes & Endocrinology. (PubMed)
  5. Knudsen LB, Lau J. (2019). The Discovery and Development of Liraglutide and Semaglutide. Frontiers in Endocrinology. (PubMed)
  6. Davies M, Færch L, Jeppesen OK, et al. (2021). Semaglutide 2.4 mg once a week in adults with overweight or obesity and type 2 diabetes (STEP 2). The Lancet. (PubMed)

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vormt geen medisch advies. Raadpleeg een zorgverlener voordat je beslissingen neemt. Lees onze volledige medische disclaimer