Druk op ESC om te sluiten

Peptide Lab App Inloggen Artikelen Gids Producten
Meer Peptide Tracker Calculator Beste calculators Peptidestatistieken Contact Nieuwsbrief
Français English Deutsch Español Português العربية Italiano Polski 한국어 日本語 中文 Русский Nederlands Čeština Svenska Türkçe
GCGR/GLP-1
vs amyline

Survodutide, Mazdutide and Cagrilintide

Survodutide (BI 456906), mazdutide (IBI362 / LY3305677) en cagrilintide (AM833)

Survodutide: approximately 4231.7 g/mol Molecuulgewicht
Survodutide: C₁₉₂H₂₈₉N₄₇O₆₁ Molecuulformule
Mazdutide is alleen in China goedgekeurd. Survodutide en cagrilintide zijn nog experimenteel en in geen enkel land goedgekeurd. Registratiestatus
Survodutide is a 29-amino-acid acylated dual glucagon receptor and GLP-1 receptor agonist. Mazdutide is an acylated synthetic analogue of the gut hormone oxyntomodulin. Cagrilintide is a long-acting acylated analogue of human amylin. Full manufacturing sequences remain proprietary to their sponsors.
Bijgewerkt op 7 november 2026
Survodutide, Mazdutide and Cagrilintide Photo: Google DeepMind
GLP-1: Semaglutide vs Tirzepatide vs RetatrutideEnglish, subtitles FR · ES · DE · IT · PT

Waarom verder kijken dan semaglutide en tirzepatide?

Het publieke gesprek over metabole peptiden wordt al jaren gedomineerd door twee moleculen: semaglutide, een enkelvoudige GLP-1-receptoragonist, en tirzepatide, dat zowel de GLP-1- als de GIP-receptor aanspreekt. Daarachter beweegt een derde golf zich door de klinische ontwikkeling, en de namen die het vaakst in zoekopdrachten opduiken zijn survodutide, mazdutide (vaak foutief geschreven als maxdutide) en cagrilintide.

Deze drie stoffen worden online routinematig op één hoop gegooid, alsof het varianten van hetzelfde idee zijn. Dat zijn ze niet. Twee ervan voegen glucagonreceptoractiviteit toe aan GLP-1-activiteit. De derde laat de incretine-as volledig los en werkt via amyline, een totaal ander verzadigingshormoon dat samen met insuline door de bètacellen van de alvleesklier wordt uitgescheiden. Het indelen op marketingcategorie in plaats van op receptordoel is veruit de meest gemaakte fout in consumenteninhoud over dit onderwerp.

De tweede terugkerende fout betreft de ontwikkelingsfase. Een molecuul dat een fase 2-doseringsonderzoek heeft afgerond, een molecuul met één gepubliceerd fase 3-onderzoek en een molecuul dat al een nationale goedkeuring heeft, staan op totaal verschillende plekken op de bewijsladder, ook als hun percentages gewichtsverlies in een kop er hetzelfde uitzien. Percentages uit afzonderlijke onderzoeken met verschillende populaties, looptijden en statistische schatters (estimands) kunnen niet tot een ranglijst worden samengevoegd.

Deze gids doet drie dingen. Hij vermeldt waaraan elk molecuul bindt, hij vermeldt welke fase van klinisch onderzoek elk molecuul werkelijk heeft bereikt met de bijbehorende publicatie, en hij zegt duidelijk welk molecuul ergens is goedgekeurd en welke nergens. De hieronder genoemde cijfers komen, waar zulke publicaties bestaan, uit peer-reviewed onderzoekspublicaties die zijn gecontroleerd aan de hand van hun PubMed-registratie. Resultaten die alleen door een bedrijf zijn aangekondigd, worden als bedrijfsdata aangeduid.

Medische disclaimer: dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Het is geen medisch advies, bevat geen doseringsaanbevelingen en niets hierin mag worden gebruikt als richtlijn voor zelftoediening. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voordat u een metabole therapie overweegt.

Wat is een dubbele of drievoudige receptoragonist?

Een agonist is een molecuul dat aan een receptor bindt en die activeert, waarbij het het natuurlijke hormoon nabootst dat normaal die plek bezet. Een enkelvoudige agonist zoals semaglutide is ontworpen om één receptor te raken, in dat geval de GLP-1-receptor. Een dubbele agonist is één peptideketen die zo is ontworpen dat hetzelfde molecuul twee verschillende receptoren activeert. Een drievoudige agonist activeert er drie.

Dit is niet hetzelfde als twee geneesmiddelen tegelijk gebruiken. Bij een dubbele agonist is één aminozuursequentie zo aangepast dat ze genoeg structurele gelijkenis met twee verschillende natuurlijke hormonen behoudt om aan beide receptoren te binden, meestal met bewust ongelijke potentie bij elk van beide. Survodutide en mazdutide doen dit allebei voor de glucagonreceptor en de GLP-1-receptor. Retatrutide, apart behandeld in onze retatrutide-gids, breidt het principe uit naar drie receptoren: GLP-1, GIP en glucagon.

De verhouding tussen de twee activiteiten is net zo belangrijk als het bestaan van beide. Een molecuul dat sterk naar GLP-1 is gewogen, gedraagt zich grofweg als een GLP-1-agonist met een metabool accent. Een molecuul dat meer naar glucagon is gewogen, heeft een ander risicoprofiel, omdat activering van de glucagonreceptor de glucoseproductie door de lever verhoogt. Sponsors publiceren de exacte potentieverhouding niet altijd, wat een van de redenen is dat vergelijkingen tussen moleculen op basis van het werkingsmechanisme alleen onbetrouwbaar zijn.

Cagrilintide behoort tot een aparte familie. Amylineanalogen binden aan amylinereceptoren, dit zijn calcitoninereceptoren die zijn aangepast door receptoractiviteit-modificerende eiwitten. Ze vertragen de maaglediging en verminderen de voedselinname via hersenstamcircuits die overlappen met, maar niet identiek zijn aan, de GLP-1-route. Dat is de biologische reden om een amylineanaloog te combineren met een GLP-1-agonist in plaats van tussen beide te kiezen.

Het praktische gevolg voor lezers is eenvoudig. Twee van de moleculen op deze pagina zijn op incretine gebaseerd en één niet, dus de verwachting dat ze een bijwerkingenprofiel, een lijst contra-indicaties of een responspatroon delen, wordt door hun farmacologie niet ondersteund.

Waarom naast GLP-1 ook glucagon aanspreken?

Glucagon heeft een imagoprobleem. Het wordt onderwezen als het hormoon dat de bloedsuiker verhoogt, de tegenregulerende tegenhanger van insuline, waardoor het toevoegen ervan aan een diabetes- of obesitasmiddel contra-intuïtief klinkt. De redenering berust op het feit dat glucagon meer doet dan glucose mobiliseren.

Aanhoudende activering van de glucagonreceptor verhoogt het energieverbruik en stimuleert de vetzuuroxidatie in de lever. In principe pakt een molecuul dat via de GLP-1-receptor de eetlust onderdrukt en tegelijk via de glucagonreceptor het energieverbruik en de vetoxidatie in de lever verhoogt, het lichaamsgewicht van twee kanten aan in plaats van van één. De GLP-1-component zou ook de glykemische keerzijde van glucagonreceptoractivering moeten compenseren, en daarom worden deze moleculen ontworpen als één peptide met een bewuste potentiebalans in plaats van als afzonderlijke middelen.

De lever is het interessantste deel van deze redenering. Omdat glucagonreceptoren dicht op levercellen voorkomen, zijn glucagonbevattende agonisten specifiek onderzocht bij met metabole dysfunctie geassocieerde steatohepatitis (MASH), waarbij overtollig leververvet en fibrose de ziekte aandrijven. Het fase 2-onderzoek van survodutide naar MASH, in 2024 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine door Sanyal en collega's, bestaat precies vanwege dit mechanistische argument, en het includeerde deelnemers met biopsie-bevestigde ziekte in plaats van alleen te vertrouwen op beeldvormende surrogaten.

Het bijbehorende risico is even mechanistisch. Als de glucagonactiviteit relatief te sterk is, kan de glucoseregulatie verslechteren, en effecten op hartslag en bloeddruk vereisen monitoring in onderzoeken. Dat is de reden dat toezichthouders voor deze klasse specifieke gegevens over cardiovasculaire uitkomsten verwachten, en waarom een fase 2-resultaat voor gewichtsverlies, hoe groot ook, de vraag niet afsluit. Lezers die het bredere verdraagbaarheidsbeeld van op incretine gebaseerde middelen willen bekijken, kunnen ons overzicht van GLP-1-bijwerkingen raadplegen, al beschrijft die pagina goedgekeurde enkelvoudige agonisten en geen van deze experimentele stoffen.

Kortom, glucagon wordt aangesproken omdat het naast eetlustonderdrukking mogelijk vetoxidatie en energieverbruik toevoegt. Of dat leidt tot een betere langetermijnbalans tussen voordeel en risico dan GLP-1 of GLP-1 plus GIP is een open empirische vraag die geen enkel gepubliceerd onderzoek tot nu toe heeft beantwoord.

Hoe verhouden de drie moleculen zich naast elkaar?

De onderstaande tabel vat per molecuul de receptordoelen, de sponsor, de meest gevorderde gepubliceerde klinische fase, de registratiestatus per 22 september 2026 en wat nog onbekend is samen. Ze weerspiegelt peer-reviewed publicaties en geen bedrijfsaankondigingen.

OnderdeelSurvodutide (BI 456906)Mazdutide (IBI362)Cagrilintide (AM833)
DoelreceptorenGlucagonreceptor en GLP-1-receptor (dubbel)Glucagonreceptor en GLP-1-receptor (dubbel), analoog van oxyntomodulineAmylinereceptoren. Geen GLP-1- of glucagonactiviteit
SponsorBoehringer Ingelheim, met Zealand PharmaInnovent Biologics met Eli Lilly, ontwikkeld in ChinaNovo Nordisk
Meest gevorderde gepubliceerde faseFase 3 (SYNCHRONIZE-1, gepubliceerd in juni 2026)Fase 3 (GLORY-1, gepubliceerd in 2025)Fase 3 in combinatie met semaglutide (REDEFINE 1, gepubliceerd in 2025)
Belangrijkste gepubliceerde humane dataFase 2-onderzoeken naar obesitas en MASH, plus een 76 weken durend fase 3-onderzoek naar obesitas bij 725 volwassenenFase 2 (248 Chinese volwassenen) en fase 3 GLORY-1 (610 Chinese volwassenen, 48 weken)Fase 2-doseringsonderzoek met monotherapie (706 volwassenen, 26 weken) en fase 3-combinatieonderzoeken
RegistratiestatusIn geen enkel land goedgekeurd. De Breakthrough Therapy-aanduiding bij MASH is geen goedkeuringGoedgekeurd in China (NMPA) voor gewichtsbeheer in juni 2025 en voor diabetes type 2 in september 2025. Geen goedkeuring van de FDA of EMANergens als losse stof goedgekeurd. De CagriSema-combinatie werd in december 2025 bij de FDA ingediend, zonder aangekondigd besluit
Belangrijkste open vragenCardiovasculaire uitkomsten, langetermijn-leverendpoints, duurzaamheid van het effect na 76 wekenOf de Chinese onderzoeksresultaten gelden voor andere populaties, langetermijnuitkomstenPositionering als monotherapie, bijdrage van elke component in de combinatie, veiligheid op lange termijn

Uit deze tabel volgen twee observaties. Ten eerste bevinden de drie moleculen zich echt op verschillende niveaus van rijpheid, en alleen mazdutide kan als goedgekeurd geneesmiddel worden beschreven, in één land. Ten tweede heeft geen van deze programma's een gerandomiseerde vergelijking met een van de andere gepubliceerd, dus elke bewering dat het ene sterker is dan het andere is een gevolgtrekking over niet-verwante onderzoeken en geen gemeten resultaat.

Lezers die het bredere veld vergelijken, vinden misschien ook ons artikel over retatrutide versus tirzepatide nuttig, omdat het dezelfde bewijsgerichte aanpak toepast op de drievoudige agonist en de goedgekeurde dubbele incretineagonist.

Waar staat survodutide in de klinische ontwikkeling?

Survodutide, eerder bekend onder de code BI 456906, is een geacyleerd peptide van 29 aminozuren, ontwikkeld door Boehringer Ingelheim in samenwerking met Zealand Pharma. Het activeert zowel de glucagonreceptor als de GLP-1-receptor en wordt in onderzoeken eenmaal per week subcutaan geïnjecteerd.

Het fase 2-doseringsonderzoek naar obesitas werd in 2024 gepubliceerd in The Lancet Diabetes and Endocrinology door le Roux en collega's. Het onderzoek includeerde volwassenen met een BMI van minimaal 27 kg/m² zonder diabetes, en de behandeling duurde 46 weken. Het gewichtsverlies was dosisafhankelijk en bedroeg tot ongeveer 12 procentpunten meer dan placebo, en 55% van de deelnemers met de dosis van 4,8 mg bereikte een gewichtsverlies van minimaal 15%. Maag-darmklachten waren de meest gemelde bijwerkingen.

Een apart fase 2-onderzoek richtte zich op leverziekte. Sanyal en collega's, publicerend in het New England Journal of Medicine in 2024, randomiseerden volwassenen met biopsie-bevestigde MASH en fibrosestadium F1 tot F3 naar wekelijks survodutide 2,4 mg, 4,8 mg of 6,0 mg, of placebo, gedurende 48 weken. Verbetering van MASH zonder verslechtering van fibrose trad op bij respectievelijk 47%, 62% en 43% van de drie actieve groepen, tegenover 14% bij placebo. De Amerikaanse FDA kende survodutide in 2024 de Breakthrough Therapy-aanduiding toe voor niet-cirrotische MASH met matige of gevorderde fibrose. Dat versnelt het overleg met de toezichthouder, maar is geen goedkeuring.

Het eerste fase 3-resultaat voor obesitas, SYNCHRONIZE-1, werd in juni 2026 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine. Het randomiseerde 725 volwassenen met obesitas, of overgewicht met minimaal één complicatie en zonder diabetes, naar wekelijks survodutide opgebouwd tot 3,6 mg of 6,0 mg, of placebo, gedurende 76 weken. De gemiddelde verandering in lichaamsgewicht ten opzichte van de uitgangswaarde in week 76 werd gerapporteerd als -12,2% in de groep met 3,6 mg, -13,0% in de groep met 6,0 mg en -5,4% in de placebogroep, waarbij 72,6%, 71,9% en 46,3% van de deelnemers respectievelijk minimaal 5% gewichtsverlies bereikten. Maag-darmbijwerkingen, meestal licht tot matig, traden op bij 80,9% en 89,7% van de actieve groepen tegenover 47,9% bij placebo.

Eén punt verdient nadruk omdat het tot verwarring leidt. In bedrijfscommunicatie over dit onderzoek werd een cijfer van tot 16,6% gewichtsverlies genoemd, dat voortkomt uit een andere statistische schatter (estimand) dan de getallen in het gepubliceerde abstract. Beide kunnen juiste beschrijvingen van hetzelfde onderzoek zijn onder verschillende analytische aannames. Deze gids vermeldt de gepubliceerde onderzoekscijfers. Per 22 september 2026 is survodutide in geen enkel land goedgekeurd en loopt het onderzoek naar cardiovasculaire uitkomsten nog.

Is mazdutide (ook geschreven als maxdutide) ergens goedgekeurd?

De spelling maxdutide circuleert veel in zoekopdrachten en op aanbiedingen van leveranciers, maar de correcte internationale generieke naam is mazdutide, met de ontwikkelcodes IBI362 en LY3305677. Het is een synthetisch analogon van oxyntomoduline, een van nature voorkomend darmhormoon dat zowel de glucagon- als de GLP-1-receptor activeert, en het wordt ontwikkeld door Innovent Biologics in samenwerking met Eli Lilly, met een klinisch programma dat zich op China richt.

Mazdutide is het enige molecuul op deze pagina dat ergens als geneesmiddel is goedgekeurd. Volgens de review in Drugs door Shirley uit 2025 kreeg mazdutide zijn eerste goedkeuring in China in juni 2025, in combinatie met dieetbeheersing en meer lichaamsbeweging, voor langdurig gewichtsbeheer bij volwassenen met een BMI van minimaal 28 kg/m², of minimaal 24 kg/m² samen met een of meer aan gewicht gerelateerde comorbiditeiten. In september 2025 werd het in China aanvullend goedgekeurd voor glykemische controle bij volwassenen met diabetes type 2. Er is geen goedkeuring van de FDA of EMA, en een goedkeuring in het ene rechtsgebied geeft geen wettelijke status in een ander.

Het belangrijkste bewijs voor obesitas is GLORY-1, gepubliceerd door Ji en collega's in het New England Journal of Medicine in 2025. Het onderzoek randomiseerde 610 Chinese volwassenen met obesitas, gedefinieerd als een BMI van minimaal 28 kg/m², of overgewicht tussen 24 en 28 kg/m² met minimaal één aan obesitas gerelateerde comorbiditeit, naar wekelijks subcutaan mazdutide 4 mg, 6 mg of placebo. De co-primaire eindpunten werden in week 32 beoordeeld, waarna de behandeling doorliep tot week 48. In week 48 bedroeg de gemiddelde procentuele verandering in lichaamsgewicht ten opzichte van de uitgangswaarde -11,00% in de groep met 4 mg en -14,01% in de groep met 6 mg, tegenover +0,30% bij placebo. Een gewichtsverlies van minimaal 15% werd bereikt door respectievelijk 35,7%, 49,5% en 2,0% van de deelnemers.

De verdraagbaarheid in GLORY-1 was in lijn met de klasse. De meest gemelde bijwerkingen waren maag-darmklachten, meestal licht tot matig, en stoppen vanwege bijwerkingen kwam voor bij 1,5% van de groep met 4 mg, 0,5% van de groep met 6 mg en 1,0% van de placebogroep. Eerder fase 2-werk van dezelfde groep, in 2023 gepubliceerd in Nature Communications, randomiseerde 248 deelnemers naar mazdutide 3 mg, 4,5 mg, 6 mg of placebo, met een primair eindpunt in week 24.

Het belangrijkste interpretatieve voorbehoud is de populatie. De cruciale onderzoeken werden uitgevoerd bij Chinese volwassenen, met BMI-drempels die zijn afgestemd op Chinese klinische richtlijnen en die lager zijn dan in Noord-Amerikaanse en Europese obesitasonderzoeken. Of de bevindingen over werkzaamheid en veiligheid ongewijzigd naar andere populaties vertaalbaar zijn, wordt door deze data niet aangetoond, en een hogere dosis van 9 mg is onderwerp van een verdere registratieaanvraag in China en geen vaststaand bewijs.

Waarin verschilt cagrilintide van de andere twee?

Cagrilintide is de buitenstaander op deze pagina. Het is een langwerkend geacyleerd analogon van humaan amyline, ontwikkeld door Novo Nordisk, en het werkt helemaal niet op de GLP-1-receptor of de glucagonreceptor. De effecten op de voedselinname lopen via amylinereceptorsignalering, die de maaglediging vertraagt en verzadiging bevordert via aparte hersenstamcircuits.

Omdat het tot een andere farmacologische klasse behoort, wordt cagrilintide het vaakst in combinatie onderzocht in plaats van alleen. De vastedosiscombinatie met semaglutide, bekend als CagriSema, is de formulering die de fase 3-dataset heeft opgeleverd, en het bewijs voor monotherapie berust grotendeels op het 26 weken durende doseringsonderzoek dat in 2021 werd gepubliceerd door Lau en collega's in The Lancet, waarin 706 volwassenen willekeurig werden verdeeld over vijf doses cagrilintide, liraglutide 3,0 mg of placebo.

De registratiestatus is ondubbelzinnig: cagrilintide is in geen enkel land als losse stof goedgekeurd. De CagriSema-combinatie werd in december 2025 bij de FDA ingediend, en per 22 september 2026 was er geen goedkeuringsbesluit aangekondigd. Materiaal dat buiten een klinisch onderzoek onder de naam cagrilintide wordt verkocht, is een onderzoekschemicalie en geen geneesmiddel.

We herhalen hier niet de volledige farmacologie, omdat cagrilintide al een eigen monografie heeft. Voor de receptorbiologie, het volledige gepubliceerde onderzoeksdossier, de tot nu toe gemelde veiligheidssignalen en de reconstitutiewiskunde, zie onze cagrilintide-gids en de bijbehorende cagrilintide-calculator, een rekenhulp voor het laboratorium en geen doseringsaanbeveling.

Dezelfde regel geldt voor retatrutide, de drievoudige agonist die deze generatie moleculen opvolgt. De fase 2-data, de ontwikkelingsstatus en de openstaande veiligheidsvragen worden volledig behandeld in de retatrutide-gids en de bijbehorende calculator, in plaats van op deze pagina te worden herhaald.

Waarin verschillen deze van semaglutide en tirzepatide?

Semaglutide is een enkelvoudige GLP-1-receptoragonist. Tirzepatide is een dubbele agonist, maar de tweede receptor die het aanspreekt is GIP, een andere incretine, en geen glucagon. Beide zijn door de FDA en de EMA goedgekeurd voor diabetes type 2 en voor chronisch gewichtsbeheer, en beide hebben jaren van veiligheidsbewaking na goedkeuring achter zich, iets wat geen van de drie hier besproken moleculen kan claimen.

Het verschil met survodutide en mazdutide zit dus niet simpelweg in de potentie, maar in de identiteit van het tweede doelwit. GIP is een incretinehormoon dat de insulineafgifte versterkt en de verdraagbaarheid van de GLP-1-component lijkt te verbeteren. Glucagon is een tegenregulerend hormoon dat het energieverbruik en de vetoxidatie in de lever verhoogt, maar de glucoseproductie van de lever kan doen toenemen. Dit zijn verschillende farmacologische gokken met verschillende denkbare faalwijzen, en ze worden niet gerangschikt naar het aantal betrokken receptoren.

Het verschil met cagrilintide is nog fundamenteler. Een amylineanaloog is geen incretinemiddel. Het wordt ontwikkeld om bovenop GLP-1-agonisme een tweede, niet-overlappend verzadigingsmechanisme toe te voegen, en daarom test het cruciale programma het in combinatie met semaglutide in plaats van ertegen.

Het is verleidelijk om de percentages gewichtsverlies op een rij te zetten. Retatrutide bereikte in het fase 2-onderzoek van Jastreboff en collega's na 48 weken in de groep met 12 mg een kleinste-kwadraten gemiddelde verandering van -24,2%, cagrilintide plus semaglutide bereikte in REDEFINE 1 na 68 weken een geschatte gemiddelde verandering van -20,4%, mazdutide bereikte in GLORY-1 na 48 weken -14,01%, en survodutide bereikte in SYNCHRONIZE-1 na 76 weken -13,0% volgens de gepubliceerde schatter. Die vier getallen komen uit vier verschillende onderzoeken met verschillende populaties, uitgangsgewichten, looptijden, maximumdoses en statistische conventies, en ze in een kolom plaatsen vormt geen vergelijking.

Wat wel verantwoord gezegd kan worden is beperkter. Elk van deze moleculen heeft in gerandomiseerde onderzoeken statistisch significant gewichtsverlies ten opzichte van placebo laten zien, bij elk bepalen maag-darmbijwerkingen het verdraagbaarheidsbeeld, en alleen de goedgekeurde middelen hebben het regelgevende en farmacovigilantiedossier waarmee een arts voordeel en risico bij een individuele patiënt kan afwegen. Voor achtergrond over die gevestigde klasse behandelt onze gids over GLP-1-agonisten de goedgekeurde moleculen in detail.

Wat laten de gepubliceerde humane onderzoeken echt zien?

Marketing buiten beschouwing gelaten, is het peer-reviewed dossier voor deze drie moleculen compact en kan het zonder overdrijving worden samengevat.

Voor survodutide zijn er twee gepubliceerde fase 2-onderzoeken en één gepubliceerd fase 3-onderzoek. Het fase 2-onderzoek naar obesitas liep 46 weken bij volwassenen met een BMI van minimaal 27 kg/m² zonder diabetes en liet dosisafhankelijk gewichtsverlies zien, waarbij 55% van de groep met 4,8 mg minimaal 15% van het lichaamsgewicht verloor. Het fase 2-onderzoek naar MASH liep 48 weken bij biopsie-bevestigde ziekte en meldde verbetering van MASH zonder verslechtering van fibrose bij 47% tot 62% van de actieve groepen tegenover 14% bij placebo. SYNCHRONIZE-1 liep 76 weken bij 725 volwassenen en meldde gemiddelde gewichtsveranderingen van -12,2% en -13,0% tegenover -5,4% bij placebo, naast maag-darmbijwerkingen bij ruwweg vier vijfde tot negen tiende van de behandelde deelnemers.

Voor mazdutide bestaat het dossier uit een fase 2-onderzoek met 248 deelnemers en een primair eindpunt in week 24, en het fase 3-onderzoek GLORY-1 met 610 deelnemers, beide uitgevoerd bij Chinese volwassenen en beide gepubliceerd in tijdschriften met een hoge impact. GLORY-1 meldde in week 48 een gemiddelde gewichtsverandering van -11,00% en -14,01% voor de doses van 4 mg en 6 mg, tegenover +0,30% bij placebo, met lage uitvalpercentages door bijwerkingen. Deze dataset onderbouwde de Chinese goedkeuringen in juni en september 2025.

Voor cagrilintide is het anker voor monotherapie het 26 weken durende fase 2-doseringsonderzoek bij 706 volwassenen, en het cruciale bewijs is het combinatieonderzoek REDEFINE 1, gepubliceerd in het New England Journal of Medicine in 2025, dat 3.417 volwassenen 68 weken volgde. De geschatte gemiddelde verandering in lichaamsgewicht was -20,4% met cagrilintide plus semaglutide tegenover -3,0% met placebo, waarbij de afzonderlijke monotherapie-armen -11,5% voor cagrilintide alleen en -14,9% voor semaglutide alleen lieten zien.

Op dit alles zijn drie structurele beperkingen van toepassing. Geen van deze onderzoeken vergeleek de drie moleculen met elkaar. De langste follow-up in de set is 76 weken, wat niets zegt over uitkomsten na vijf of tien jaar. En gewichtsverandering is een tussentijds eindpunt: onderzoeken naar cardiovasculaire en leveruitkomsten zijn de studies die bepalen of deze moleculen de gebeurtenissen veranderen die voor patiënten van belang zijn, en die onderzoeken lopen nog.

Waar staan orforglipron, amycretin, MariTide en retatrutide eind 2026?

Deze gids richt zich op survodutide, mazdutide en cagrilintide, maar vier andere op incretine gebaseerde kandidaten zijn in 2025 en 2026 fase 3 ingegaan of doorlopen. Het onderstaande overzicht beperkt zich tot mijlpalen in onderzoek en registratie. Elk molecuul heeft een eigen gids.

  • Orforglipron (Eli Lilly), een orale, niet-peptidische GLP-1-receptoragonist, werd op 1 april 2026 door de FDA goedgekeurd voor chronisch gewichtsbeheer onder de merknaam Foundayo. De Britse MHRA gaf op 10 augustus 2026 toestemming, en het CHMP van de EMA bracht tijdens zijn vergadering van 12-15 oktober 2026 een positief advies uit. Het definitieve EU-besluit ligt bij de Europese Commissie.
  • Amycretin (Novo Nordisk), een enkel molecuul dat zowel GLP-1- als amylinereceptoren activeert, ging met het AMAZE-programma fase 3 in. Volgens ClinicalTrials.gov startte AMAZE 1 bij obesitas in februari 2026 en AMAZE 2 bij diabetes type 2 in april 2026. Er is geen fase 3-resultaat gerapporteerd.
  • MariTide (maridebart cafraglutide, Amgen), een antilichaam-peptideconjugaat dat GLP-1-receptoragonisme combineert met GIP-receptorantagonisme, zit in het fase 3-programma MARITIME. MARITIME-1 vermeldt januari 2027 als primaire einddatum, en begin november 2026 was er geen topline-resultaat aangekondigd.
  • Retatrutide (Eli Lilly), de drievoudige agonist van GLP-1, GIP en glucagon, heeft nu fase 3-data. TRIUMPH-4 (december 2025, obesitas met knieartrose) meldde tot 28,7% gemiddeld gewichtsverlies na 68 weken, en TRIUMPH-1 (mei 2026) tot 28,3% na 80 weken, beide volgens de werkzaamheidsestimand. TRIUMPH-2 (diabetes type 2) en TRIUMPH-3 (bestaande hart- en vaatziekte) volgden in juli 2026, met tot 20,8% en 22,6% na 80 weken. Lilly plant een Amerikaanse registratieaanvraag in het eerste kwartaal van 2027. Retatrutide is nergens goedgekeurd.

Survodutide heeft ook een tweede fase 3-resultaat. SYNCHRONIZE-2 randomiseerde 752 volwassenen met obesitas of overgewicht en diabetes type 2 gedurende 76 weken. De publicatie in het New England Journal of Medicine (oktober 2026) meldde gemiddelde gewichtsveranderingen van -8,2% en -9,8% tegenover -3,9% bij placebo volgens de behandelregime-estimand. In bedrijfscommunicatie werd tot 13,1% tegenover 3,1% genoemd volgens de werkzaamheidsestimand, hetzelfde onderscheid dat hierboven bij SYNCHRONIZE-1 is besproken. Onderzoeken bij mensen met diabetes type 2 melden doorgaans kleinere gewichtsveranderingen dan onderzoeken zonder diabetes, dus deze cijfers mogen niet rechtstreeks naast SYNCHRONIZE-1 worden gelegd.

Wat is niet vastgesteld, en wat zegt de wet?

Een gids die alleen positieve bevindingen meldt, is geen gids. Verschillende belangrijke vragen over deze drie moleculen hebben geen gepubliceerd antwoord, en lezers verdienen het die lijst te zien.

Langetermijnuitkomsten zijn onbekend. Geen enkel gepubliceerd onderzoek naar survodutide, mazdutide of cagrilintide heeft uitkomsten voor cardiovasculaire gebeurtenissen gerapporteerd. Het specifieke cardiovasculaire veiligheidsonderzoek van survodutide loopt nog. Voor een klasse waarin één component bewust de glucagonreceptor activeert, is dit geen formaliteit.

Duurzaamheid van het effect en hernieuwde gewichtstoename zijn niet gekwantificeerd. De gepubliceerde onderzoeken melden de verandering na 26, 48, 68 of 76 weken. Wat er gebeurt bij het stoppen, en of het metabole voordeel blijft bestaan, is voor geen van deze drie moleculen in een gepubliceerde gerandomiseerde setting vastgesteld.

Generaliseerbaarheid naar andere populaties is onopgelost voor mazdutide. De cruciale onderzoeken werden uitgevoerd bij Chinese volwassenen met BMI-drempels die specifiek zijn voor Chinese richtlijnen. Goedkeuring in China is een echte regelgevende mijlpaal en tegelijk een mijlpaal die tot dat rechtsgebied beperkt is.

Verdraagbaarheid is geen kleine voetnoot. Maag-darmbijwerkingen troffen de grote meerderheid van de behandelde deelnemers in het fase 3-onderzoek met survodutide, en het stoppen vanwege deze bijwerkingen kwam aanzienlijk vaker voor dan bij placebo. Spiermassa, galblaasgebeurtenissen, het risico op pancreatitis en effecten bij mensen met bestaande aandoeningen vereisen het soort bewaking dat alleen gebruik na goedkeuring oplevert.

Juridische status en productstatus. Per 22 september 2026 is mazdutide alleen in China een goedgekeurd geneesmiddel, terwijl survodutide en cagrilintide nergens zijn goedgekeurd. Materiaal dat buiten een klinisch onderzoek of een nationaal voorschrijfsysteem onder een van deze drie namen wordt verkocht, is een onderzoekschemicalie die voor laboratoriumgebruik wordt verkocht, zonder regelgevende garantie voor identiteit, zuiverheid, steriliteit of potentie. De juridische status verschilt per rechtsgebied en het importeren van zulk materiaal kan in uw woonplaats beperkt of onwettig zijn. De beschikbaarheid op deze site is per regio beperkt, en het aankooppaneel op deze pagina vermeldt zelf de geldende regio.

Slotdisclaimer. Dit artikel is educatief en meldt gepubliceerde bevindingen uit klinisch onderzoek. Het is geen medisch advies, het beveelt geen dosis, geen schema en geen toedieningsroute aan, en het mag niet worden gebruikt om zelftoediening van een van de beschreven stoffen te rechtvaardigen. Iedereen die een metabole therapie overweegt, moet dit bespreken met een bevoegde arts die de individuele medische voorgeschiedenis kan beoordelen.

Test je kennis

Snelle quiz · 6 vragen

Veelgestelde vragen

Is het maxdutide of mazdutide?
De correcte internationale generieke naam is mazdutide. Maxdutide is een veelvoorkomende spelfout die zich via zoekopdrachten en aanbiedingen van leveranciers heeft verspreid. Het molecuul wordt ook aangeduid met de ontwikkelcodes IBI362 en LY3305677, en het is een dubbele agonist van de glucagonreceptor en de GLP-1-receptor, afgeleid van oxyntomoduline.
Welke van deze drie is door een toezichthouder goedgekeurd?
Alleen mazdutide, en alleen in China. De Chinese NMPA keurde het in juni 2025 goed voor langdurig gewichtsbeheer bij volwassenen met een BMI van minimaal 28 kg/m², of minimaal 24 kg/m² met een aan gewicht gerelateerde comorbiditeit, en in september 2025 voor glykemische controle bij volwassenen met diabetes type 2. Er is geen goedkeuring van de FDA of EMA. Survodutide is in geen enkel land goedgekeurd. Cagrilintide is nergens als losse stof goedgekeurd, en voor de CagriSema-combinatie die in december 2025 bij de FDA werd ingediend, was per 22 september 2026 geen besluit aangekondigd.
Werkt cagrilintide zoals survodutide en mazdutide?
Nee. Survodutide en mazdutide zijn dubbele agonisten van de glucagon- en GLP-1-receptoren. Cagrilintide is een analogon van amyline, een hormoon dat samen met insuline wordt uitgescheiden, en werkt in plaats daarvan op amylinereceptoren. Het heeft geen activiteit op de GLP-1- of glucagonreceptor, en juist daarom wordt het in combinatie met semaglutide ontwikkeld en niet als concurrent ervan. Onze speciale cagrilintide-gids behandelt deze farmacologie volledig.
Welk gewichtsverlies werd in de gepubliceerde onderzoeken gemeld?
In SYNCHRONIZE-1 gaf survodutide in week 76 gemiddelde veranderingen in lichaamsgewicht van -12,2% en -13,0%, tegenover -5,4% bij placebo. In GLORY-1 gaf mazdutide in week 48 -11,00% en -14,01%, tegenover +0,30% bij placebo. In REDEFINE 1 gaf cagrilintide gecombineerd met semaglutide in week 68 een geschatte verandering van -20,4%, tegenover -3,0% bij placebo. Deze onderzoeken includeerden verschillende populaties, met verschillende looptijden en statistische conventies, dus de getallen mogen niet als ranglijst worden gelezen.
Waarom wordt glucagon toegevoegd aan een afslankmolecuul terwijl het de bloedsuiker verhoogt?
Activering van de glucagonreceptor verhoogt ook het energieverbruik en stimuleert de vetzuuroxidatie in de lever. De ontwerpgok is dat de combinatie met GLP-1-agonisme die effecten benut, terwijl de GLP-1-component het glykemische gevolg compenseert. Die gok moet met onderzoeksdata worden gevalideerd en mag niet zomaar worden aangenomen, en daarom worden glykemische parameters, hartslag en cardiovasculaire uitkomsten in deze klasse nauwlettend gevolgd.
Hoe verhouden deze zich tot tirzepatide en retatrutide?
Tirzepatide is een goedgekeurde dubbele agonist waarvan het tweede doelwit GIP is, een andere incretine, en geen glucagon. Retatrutide is een experimentele drievoudige agonist die GLP-1, GIP en glucagon omvat, en in het fase 2-onderzoek bereikte de groep met 12 mg na 48 weken een kleinste-kwadraten gemiddelde verandering van -24,2%. De eerste fase 3-onderzoeken, TRIUMPH-4 en TRIUMPH-1, meldden een gemiddeld gewichtsverlies van tot 28,7% na 68 weken en 28,3% na 80 weken. Het toevoegen van receptoren is een ontwerpkeuze en geen automatisch voordeel in werkzaamheid of veiligheid, en geen enkel rechtstreeks vergelijkend onderzoek heeft een van deze moleculen met elkaar vergeleken.
Wat zijn de belangrijkste bijwerkingen die in deze onderzoeken zijn gemeld?
Maag-darmbijwerkingen overheersen in alle drie de programma's, meestal misselijkheid, braken, diarree en obstipatie, voornamelijk licht tot matig. In het fase 3-onderzoek met survodutide werden ze gemeld bij 80,9% en 89,7% van de deelnemers in de twee actieve groepen, tegenover 47,9% bij placebo. In GLORY-1 was het stoppen vanwege bijwerkingen laag, met 1,5% bij de dosis van 4 mg en 0,5% bij de dosis van 6 mg, tegenover 1,0% bij placebo. Risico's op langere termijn en zeldzamere risico's zijn voor alle drie nog onvolledig in kaart gebracht.
Kunnen deze stoffen buiten een klinisch onderzoek worden gebruikt?
Survodutide en cagrilintide zijn experimenteel en in geen enkel land goedgekeurd voor gebruik bij mensen, dus er bestaat geen legitieme route om ze buiten een onderzoek te gebruiken. Mazdutide is alleen in China voorschrijfbaar, op grond van de nationale goedkeuring. Materiaal dat elders onder een van deze namen te koop wordt aangeboden, is een onderzoekschemicalie zonder regelgevende garantie voor identiteit, zuiverheid of steriliteit. Deze pagina geeft geen doseringsadvies, en wie een metabole therapie overweegt, moet een bevoegde arts raadplegen.

Bronnen

  1. le Roux CW, Steen O, Lucas KJ, Startseva E, Unseld A, Hennige AM (2024). Glucagon and GLP-1 receptor dual agonist survodutide for obesity: a randomised, double-blind, placebo-controlled, dose-finding phase 2 trial. The Lancet Diabetes & Endocrinology. (PubMed)
  2. Sanyal AJ, Bedossa P, Fraessdorf M, et al. (2024). A Phase 2 Randomized Trial of Survodutide in MASH and Fibrosis. New England Journal of Medicine. (PubMed)
  3. le Roux CW, et al. (2026). Survodutide Once Weekly for the Treatment of Adults with Obesity (SYNCHRONIZE-1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
  4. Ji L, et al. (2025). Once-Weekly Mazdutide in Chinese Adults with Obesity or Overweight (GLORY-1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
  5. Ji L, Jiang H, Cheng Z, et al. (2023). A phase 2 randomised controlled trial of mazdutide in Chinese overweight adults or adults with obesity. Nature Communications. (PubMed)
  6. Shirley M (2025). Mazdutide: First Approval. Drugs. (PubMed)
  7. Lau DCW, Erichsen L, Francisco AM, et al. (2021). Once-weekly cagrilintide for weight management in people with overweight and obesity: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled and active-controlled, dose-finding phase 2 trial. The Lancet. (PubMed)
  8. Garvey WT, Blüher M, Osorto Contreras CK, et al. (2025). Coadministered Cagrilintide and Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity (REDEFINE 1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
  9. Jastreboff AM, Kaplan LM, Frías JP, et al. (2023). Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity: A Phase 2 Trial. New England Journal of Medicine. (PubMed)
  10. Eli Lilly and Company (2026). FDA approves Lilly's Foundayo (orforglipron), the only GLP-1 pill for weight loss that can be taken any time of day without food or water restrictions. Company press release. (investor.lilly.com)
  11. Medicines and Healthcare products Regulatory Agency (MHRA) (2026). UK first in Europe to authorise orforglipron for weight management and type 2 diabetes. GOV.UK. (gov.uk)
  12. European Medicines Agency (2026). Meeting highlights from the Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP) 12-15 October 2026. European Medicines Agency. (ema.europa.eu)
  13. Novo Nordisk A/S (2026). AMAZE 1: A Research Study Investigating How Well the Medicine NNC0487-0111 Helps People With Excess Body Weight Lose Weight (NCT07339423). ClinicalTrials.gov. (clinicaltrials.gov)
  14. Amgen (2025). MARITIME-1: Evaluation of Maridebart Cafraglutide in Adult Participants Without Type 2 Diabetes Mellitus Who Have Obesity or Are Overweight (NCT06858839). ClinicalTrials.gov. (clinicaltrials.gov)
  15. Eli Lilly and Company (2025). Lilly's triple agonist, retatrutide, delivered weight loss of up to an average of 71.2 lbs along with substantial relief from osteoarthritis pain in first successful Phase 3 trial (TRIUMPH-4). Company press release. (investor.lilly.com)
  16. Eli Lilly and Company (2026). Lilly's triple agonist, retatrutide, delivered powerful weight loss in pivotal Phase 3 obesity trial (TRIUMPH-1). Company press release. (investor.lilly.com)
  17. Eli Lilly and Company (2026). Lilly's triple agonist, retatrutide, successful in two additional Phase 3 obesity trials, delivering significant improvements in weight and A1C (TRIUMPH-2 and TRIUMPH-3). Company press release. (investor.lilly.com)
  18. Wharton S, et al. (SYNCHRONIZE-2 Investigators) (2026). Survodutide Once Weekly in Adults with Obesity and Type 2 Diabetes. New England Journal of Medicine. (PubMed)
  19. Boehringer Ingelheim (2026). Survodutide SYNCHRONIZE-2 phase 3 results in obesity and type 2 diabetes. Company press release. (boehringer-ingelheim.com)

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vormt geen medisch advies. Raadpleeg een zorgverlener voordat je beslissingen neemt. Lees onze volledige medische disclaimer

GHK-Cu
GHK-Cu
Krachtige anti-aging →