- Zepbound en Mounjaro zijn twee merknamen voor dezelfde werkzame stof, tirzepatide, gemaakt door hetzelfde bedrijf, Eli Lilly. De molecule, het molecuulgewicht en het werkingsmechanisme zijn identiek.
- In de Verenigde Staten heeft Mounjaro de indicatie type 2 diabetes (FDA-goedkeuring 13 mei 2022), terwijl Zepbound de indicaties chronische gewichtsbeheersing (8 november 2023) en matige tot ernstige obstructieve slaapapneu bij volwassenen met obesitas (20 december 2024) heeft.
- In de Europese Unie bestaat het merk Zepbound niet. Eén handelsvergunning voor Mounjaro, geldig sinds 15 september 2022, dekt zowel type 2 diabetes als gewichtsbeheersing.
- Het pivotale bewijs komt uit twee afzonderlijke programma's: SURPASS voor glykemische controle bij type 2 diabetes en SURMOUNT voor obesitas, waarbij SURMOUNT-OSA de indicatie slaapapneu onderbouwt.
- Omdat de werkzame stof dezelfde is, zijn het bijwerkingenprofiel en de boxed warning voor schildklier-C-celtumoren voor beide merken gelijk, en mogen de twee nooit samen worden gebruikt.
- Het praktische verschil is voor de meeste mensen administratief en niet farmacologisch: welke indicatie op het etiket staat, bepaalt wat een voorschrijver kan voorschrijven en wat een verzekeraar of zorgstelsel vergoedt.
- Dit artikel is uitsluitend educatief. Tirzepatide is een receptplichtig geneesmiddel, en elke beslissing erover ligt bij een gekwalificeerde zorgverlener.
Zijn Zepbound en Mounjaro hetzelfde geneesmiddel?
Ja, in de enige zin die chemisch telt. Zepbound en Mounjaro zijn twee handelsnamen voor dezelfde werkzame stof, tirzepatide, ontwikkeld en op de markt gebracht door hetzelfde bedrijf, Eli Lilly. Tirzepatide is een synthetisch peptide van 39 aminozuren met een vetzuurzijketen dat werkt als duale agonist van de receptor voor glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide (GIP) en de receptor voor glucagonachtig peptide-1 (GLP-1). De molecuulformule (C₂₂₅H₃₄₈N₄₈O₆₈), het molecuulgewicht van ongeveer 4813 g/mol, de halfwaardetijd, de subcutane toedieningsweg en het wekelijkse ritme zijn hetzelfde, welke doos de apotheek ook meegeeft. Over de molecule zelf behandelt onze complete tirzepatide-gids de farmacologie, de receptorbiologie en het bredere bewijs uitgebreid.
Wat verschilt is de regulatoire verpakking. Een merknaam in de farmacie hoort niet bij een molecule maar bij een handelsvergunning, en die vergunning bepaalt voor welke patiënten het product is goedgekeurd, wat de tekst op het etiket zegt en hoe de verpakking eruitziet. Eli Lilly diende tirzepatide eerst in voor type 2 diabetes en bracht het uit als Mounjaro. Daarna diende het bedrijf het obesitasprogramma apart in en lanceerde het dezelfde molecule onder een tweede naam, Zepbound, met een eigen etiket en een eigen commercieel kanaal in de Verenigde Staten.
Dit heeft enkele directe gevolgen. Een voorschrijver in de Verenigde Staten die voorschrijft voor glykemische controle bij type 2 diabetes, schrijft Mounjaro voor. Een voorschrijver die voorschrijft voor chronische gewichtsbeheersing, of voor obstructieve slaapapneu bij een volwassene met obesitas, schrijft Zepbound voor. In de Europese Unie speelt de vraag niet op dezelfde manier, omdat het merk Zepbound daar niet wordt verkocht en één Mounjaro-vergunning beide indicaties dekt.
Het omgekeerde moet ook duidelijk gezegd worden: omdat beide producten dezelfde werkzame stof bevatten, vullen ze elkaar niet aan en mogen ze nooit samen worden gebruikt. De voorschrijfinformatie van Lilly zelf stelt dat tirzepatide niet mag worden gebruikt naast een ander tirzepatidehoudend product of een andere GLP-1-receptoragonist. Lezers die tirzepatide willen vergelijken met opties op basis van semaglutide vinden die bespreking in Mounjaro vs Ozempic en Wegovy vs Zepbound.
Educatieve opmerking: deze pagina vergelijkt regulatoire feiten en gegevens uit klinische studies. Ze bevat geen aanbevelingen over het gebruik van een van beide producten. Raadpleeg een zorgverlener voor alles wat uw eigen zorg betreft.
Waarom heeft één molecule twee merknamen?
De splitsing is deels regulatoir en deels commercieel. Toezichthouders beoordelen een geneesmiddel aan de hand van een specifieke claim in een specifieke populatie. Glykemische controle bij type 2 diabetes en chronische gewichtsbeheersing bij obesitas zijn verschillende claims, onderbouwd met verschillende eindpunten, verschillende vergelijkers en verschillende studiepopulaties. Een sponsor kan de tweede claim toevoegen aan een bestaande vergunning of een tweede vergunning openen onder een eigen merk. Eli Lilly koos in Europa voor de eerste route en in de Verenigde Staten voor de tweede.
Twee merken scheiden ook twee zeer verschillende commerciële en vergoedingswerelden. Diabetesmedicijnen horen bij gevestigde formularia en behandelpaden. Obesitasmedicijnen bevinden zich in de meeste zorgstelsels in een veel minder uitgekristalliseerd gebied waar vergoeding beperkt, omstreden of afwezig is. Door het obesitasproduct onder een eigen naam te houden, kan de fabrikant er apart over beslissen qua prijs, distributie en communicatie, en wordt het risico kleiner dat voorraad die bedoeld is voor mensen met diabetes wordt opgeslokt door de vraag naar gewichtsbeheersing. Tijdens de tekorten van 2023 en 2024 was deze scheiding meer dan theoretisch.
Er is ook een klinisch argument. Een aparte merknaam verkleint de kans op dubbel voorschrijven. Als dezelfde naam op twee recepten stond, geschreven door twee verschillende artsen om twee verschillende redenen, zou een patiënt twee tirzepatideproducten tegelijk kunnen gaan gebruiken. Aparte namen maken die fout beter zichtbaar voor de apotheker.
Europa laat zien dat de keuze niet onvermijdelijk is. De EMA verleende Mounjaro op 15 september 2022 een in de hele EU geldige handelsvergunning voor type 2 diabetes en breidde diezelfde vergunning later uit naar chronische gewichtsbeheersing, in plaats van een tweede merk te creëren. De Europese productinformatie bevat daarom beide indicaties onder één naam. Wie Amerikaans georiënteerd materiaal leest en daarna naar het schap van een Europese apotheek kijkt, moet dit verschil verwachten: het is een keuze over de naamgeving, geen andere samenstelling.
Voor welke aandoeningen is elk merk goedgekeurd?
In de Verenigde Staten werd Mounjaro op 13 mei 2022 door de FDA goedgekeurd als aanvulling op dieet en beweging om de glykemische controle te verbeteren bij volwassenen met type 2 diabetes. Zepbound werd op 8 november 2023 goedgekeurd voor chronische gewichtsbeheersing bij volwassenen met obesitas (BMI van 30 kg/m² of hoger) of met overgewicht (BMI van 27 kg/m² of hoger) plus minstens één gewichtsgerelateerde aandoening, op basis van de SURMOUNT-1- en SURMOUNT-2-studies. Op 20 december 2024 voegde de FDA een tweede indicatie toe aan het Zepbound-etiket: matige tot ernstige obstructieve slaapapneu bij volwassenen met obesitas. Met die goedkeuring werd tirzepatide het eerste receptgeneesmiddel dat is toegelaten voor obstructieve slaapapneu, en ze berustte op de SURMOUNT-OSA-studies.
In de Europese Unie is het beeld op papier eenvoudiger en inhoudelijk anders. De ene Mounjaro-vergunning dekt glykemische controle bij type 2 diabetes, waarvoor het is geïndiceerd bij volwassenen en, na een latere uitbreiding, bij adolescenten en kinderen vanaf 10 jaar, en ze dekt ook gewichtsbeheersing bij volwassenen naast dieet en lichaamsbeweging. Toen Eli Lilly in Europa een aparte indicatie obstructieve slaapapneu aanvroeg, concludeerde het CHMP dat een zelfstandige indicatie niet nodig was, omdat het gebruik bij volwassenen met obesitas en OSA al gedekt werd door de bestaande indicatie gewichtsbeheersing, waarbij slaapapneu in de productinformatie wordt vermeld als gewichtsgerelateerde comorbiditeit.
Beide instanties hebben tot nu toe geen indicatie hartfalen toegekend. De SUMMIT-studie bij volwassenen met hartfalen met behouden ejectiefractie en obesitas rapporteerde minder gebeurtenissen van cardiovasculaire sterfte en verslechtering van hartfalen met tirzepatide, maar Eli Lilly trok zijn Amerikaanse aanvraag in nadat de FDA had aangegeven dat een extra bevestigende studie nodig zou zijn, en het CHMP wees een aparte EU-indicatie af, maar stemde ermee in de studiegegevens in de productinformatie op te nemen. De praktische les is dat veelbelovende uitkomstgegevens en een goedgekeurde indicatie niet hetzelfde zijn.
Voor lezers die deze etiketten willen afzetten tegen alternatieven op basis van semaglutide, zet Mounjaro vs Wegovy uiteen hoe de diabetes- en obesitasetiketten van beide fabrikanten zich tot elkaar verhouden.
Wat laat het SURPASS-programma zien bij type 2 diabetes?
Het SURPASS-programma is het klinische fundament van het Mounjaro-etiket. Het is een reeks fase 3-studies bij volwassenen met type 2 diabetes, met geglycosyleerd hemoglobine (HbA1c) als primair eindpunt, waarin tirzepatide wordt getest tegen placebo en tegen actieve vergelijkers in verschillende stadia van de ziekte.
SURPASS-1, in 2021 gepubliceerd in The Lancet, testte tirzepatide als monotherapie gedurende 40 weken bij volwassenen met type 2 diabetes die met alleen dieet en beweging niet onder controle was. Het HbA1c daalde met 1,87 tot 2,07 procentpunt in de tirzepatidegroepen, terwijl het in de placebogroep licht steeg. De veiligheidssignalen kwamen overeen met wat bekend is van GLP-1-receptoragonisten, met een overheersing van maag-darmklachten.
SURPASS-2 is de meest aangehaalde directe vergelijkingsstudie. Gepubliceerd in het New England Journal of Medicine in 2021, randomiseerde de studie 1.879 volwassenen met type 2 diabetes die onvoldoende onder controle waren met metformine naar tirzepatide of naar semaglutide 1 mg eenmaal per week gedurende 40 weken. De HbA1c-dalingen bedroegen 2,01, 2,24 en 2,30 procentpunt in de drie tirzepatidegroepen tegenover 1,86 procentpunt met semaglutide, en het lichaamsgewicht daalde met 7,6, 9,3 en 11,2 kg tegenover 5,7 kg. Tirzepatide bleek op het primaire glykemische eindpunt non-inferieur en vervolgens superieur. Eén kanttekening verdient nadruk: de vergelijker was semaglutide 1 mg, de diabetessterkte, niet de hogere sterkte die in obesitasstudies wordt gebruikt.
SURPASS-CVOT, gepubliceerd in het New England Journal of Medicine in december 2025, behandelde de cardiovasculaire vraag rechtstreeks. Meer dan 13.000 volwassenen met type 2 diabetes en bestaande atherosclerotische hart- en vaatziekte in 30 landen werden dubbelblind gerandomiseerd naar tirzepatide of naar dulaglutide 1,5 mg. Een primaire eindpuntgebeurtenis (cardiovasculaire sterfte, hartinfarct of beroerte) trad op bij 12,2% van de tirzepatidegroep en 13,1% van de dulaglutidegroep (hazard ratio 0,92; 95,3% BI 0,83 tot 1,01), waarmee non-inferioriteit maar geen superioriteit werd aangetoond. De sterfte door alle oorzaken was lager met tirzepatide (hazard ratio 0,84; 95% BI 0,75 tot 0,94).
Geen van deze studies was opgezet om vragen over gewichtsbeheersing bij mensen zonder diabetes te beantwoorden. Juist daarom bestaat er een tweede programma.
Wat laat het SURMOUNT-programma zien bij obesitas en slaapapneu?
Het SURMOUNT-programma onderbouwt het Zepbound-etiket. Het primaire eindpunt is de procentuele verandering van het lichaamsgewicht in plaats van HbA1c, en de populaties worden bepaald door BMI in plaats van door glykemische controle.
SURMOUNT-1, in 2022 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, randomiseerde 2.539 volwassenen met een BMI van 30 kg/m² of hoger, of van 27 kg/m² of hoger met minstens één gewichtsgerelateerde complicatie en zonder diabetes, naar tirzepatide of placebo gedurende 72 weken. De gemiddelde gewichtsverandering in week 72 was 15,0% (95% BI 15,9 tot 14,2), 19,5% (95% BI 20,4 tot 18,5) en 20,9% (95% BI 21,8 tot 19,9) in de drie tirzepatidegroepen. Vooraf gespecificeerde cardiometabole maten verbeterden samen met het gewicht. Bijwerkingen leidden tot stopzetting bij 4,3%, 7,1% en 6,2% van de deelnemers met tirzepatide tegenover 2,6% met placebo.
SURMOUNT-2, in 2023 gepubliceerd in The Lancet, stelde dezelfde vraag bij 938 volwassenen die wél type 2 diabetes hadden, met een gemiddelde BMI van 36,1 kg/m² en een gemiddeld HbA1c van 8,02%. Na 72 weken was de gemiddelde afname van het lichaamsgewicht 12,8% en 14,7% in de twee tirzepatidegroepen tegenover 3,2% met placebo. Gewichtsverlies is bij mensen met type 2 diabetes consequent kleiner dan bij mensen zonder, een patroon dat in de hele GLP-1-klasse wordt gezien, en SURMOUNT-2 kwantificeert dit voor tirzepatide.
SURMOUNT-OSA, in 2024 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, bestond uit twee parallelle fase 3-studies van 52 weken met 469 volwassenen met matige tot ernstige obstructieve slaapapneu en obesitas: één bij deelnemers die geen positieve luchtwegdruktherapie (PAP) gebruikten, één bij deelnemers die dat wel deden. Het primaire eindpunt was de verandering van de apneu-hypopneu-index (AHI), het aantal apneus en hypopneus per uur slaap. De AHI daalde met 25,3 gebeurtenissen per uur met tirzepatide tegenover 5,3 met placebo in de eerste studie, en met 29,3 tegenover 5,5 in de tweede. Lichaamsgewicht, hypoxische belasting, hsCRP, systolische bloeddruk en door patiënten gerapporteerde slaapuitkomsten verbeterden allemaal. Maag-darmbijwerkingen kwamen het vaakst voor en waren meestal licht tot matig.
Gemiddelden uit studies zijn geen individuele voorspellingen. Lezers die willen weten hoe deze gemiddelde curven zich vertalen naar gerapporteerde individuele verlopen, kunnen kijken naar de tijdlijn van tirzepatide-resultaten en naar gedocumenteerde Zepbound-resultaten voor en na, met in het achterhoofd dat de studieresultaten zijn behaald met gestructureerde ondersteuning bij dieet en lichaamsbeweging naast het geneesmiddel.
Hoe worden de twee merken geleverd?
De uitvoering is een van de weinige punten waarop de twee merken echt uiteenlopen, en ze is sinds de lancering herhaaldelijk veranderd, dus alles wat hierover is geschreven moet worden gecontroleerd aan de hand van de actuele voorschrijfinformatie in uw land.
Mounjaro werd in de Verenigde Staten gelanceerd in een voorgevulde auto-injectorpen voor eenmalig gebruik met verborgen naald, één injectie per apparaat, geleverd als maandverpakking. Lilly introduceerde later flacons voor eenmalig gebruik en een KwikPen voor meervoudig gebruik in de diabeteslijn. In Europa en het Verenigd Koninkrijk is Mounjaro geleverd als pen voor eenmalig gebruik en als KwikPen voor meervoudig gebruik met vier wekelijkse injecties, waarbij de beschikbaarheid van elk formaat per markt en per periode verschilt.
Zepbound werd gelanceerd in het formaat van de voorgevulde pen voor eenmalig gebruik. In 2024 voegde Lilly flacons voor eenmalig gebruik toe die worden verkocht via het eigen zelfbetaalkanaal LillyDirect, een route die mede is gecreëerd om de toegang te vergroten voor mensen zonder verzekeringsdekking voor obesitaszorg. In februari 2026 keurde de FDA een uitbreiding van het etiket goed waarmee Zepbound kan worden geleverd via de KwikPen met vier injecties voor één patiënt, goed voor een volledige behandelmaand in één apparaat, met een overeenkomstige goedkeuring voor de Mounjaro-KwikPen aan de diabeteskant.
Twee punten zijn belangrijker dan de hardware. Ten eerste leveren alle uitvoeringen dezelfde molecule af: een pen en een flacon van dezelfde sterkte zijn farmacologisch gelijkwaardig. Ten tweede kan het formaat invloed hebben op het omgaan met de koudeketen, op logistiek onderweg, op de afvoer van scherp afval en op het risico op toedieningsfouten, en daarom hoort de keuze van het hulpmiddel thuis in een gesprek met een voorschrijver of apotheker en niet in een artikel. Lezers die zoeken naar de praktische rekenkunde van volumes en hulpmiddelen vinden de speciale tirzepatide-toolpagina geschikter; deze pagina geeft bewust geen enkel schema of regime weer.
Een laatste waarschuwing over de herkomst. Eli Lilly heeft publiekelijk verklaard dat Mounjaro en Zepbound de enige door de FDA goedgekeurde tirzepatidegeneesmiddelen zijn, dat het de enige wettige leverancier ervan is, en dat het geen tirzepatide levert aan bereidingsapotheken, medische spa's, wellnesscentra of online verkopers. Bereide of namaakproducten die onder deze merknamen worden aangeboden, zijn niet de goedgekeurde geneesmiddelen die in dit artikel worden beschreven.
Hoe verschillen vergoeding en beschikbaarheid per land?
Hier hebben de twee namen de grootste invloed in de praktijk, en het heeft niets met farmacologie te maken. Prijzen en vergoedingsregels veranderen vaak en verschillen per betaler, polis en land, dus er worden hier geen bedragen genoemd. Raadpleeg de fabrikant, de nationale toezichthouder of uw eigen verzekeraar voor de actuele voorwaarden.
In de Verenigde Staten werd Mounjaro doorgaans vergoed als diabetesmedicijn binnen de gebruikelijke formularia-processen, terwijl Zepbound te maken kreeg met de ongelijke vergoeding die typisch is voor obesitaszorg, met eisen voor voorafgaande toestemming, uitsluitingen in zorgverzekeringen via de werkgever en gedocumenteerde BMI-criteria. Van oudsher mocht Medicare Part D geen geneesmiddelen vergoeden die voor gewichtsverlies worden gebruikt. Dat standpunt wordt versoepeld: CMS heeft een tijdelijk proefproject opgezet, de Medicare GLP-1 Bridge genoemd, dat loopt van 1 juli 2026 tot in 2027, waarbij bepaalde GLP-1-producten voor obesitas, waaronder de Zepbound-KwikPen, worden vergoed voor in aanmerking komende begunstigden tegen een vast maandelijks eigen bedrag, met daarna een breder model gepland voor Medicaid en Medicare.
In de Europese Unie is er geen Zepbound om mee te vergelijken. Mounjaro is het enige tirzepatidemerk, en over de vergoeding wordt land voor land beslist. Verschillende lidstaten vergoeden tirzepatide voor type 2 diabetes en laten de indicatie gewichtsbeheersing geheel of grotendeels over aan eigen betaling, waardoor twee mensen in dezelfde apotheekrij een identieke pen kunnen krijgen onder totaal verschillende financiële voorwaarden, afhankelijk van de indicatie op het recept.
In het Verenigd Koninkrijk is Mounjaro geregistreerd voor beide indicaties en is de uitrol voor gewichtsbeheersing bewust gefaseerd. NICE publiceerde zijn aanbeveling in december 2024; de toegang begon in maart 2025 in gespecialiseerde diensten voor gewichtsbeheersing en werd vanaf 23 juni 2025 geopend in de eerstelijnszorg, aanvankelijk beperkt tot mensen met de hoogste klinische behoefte en op voorwaarde van begeleidende ondersteuning bij dieet en leefstijl, met de bedoeling de criteria over vele jaren te verruimen. Elders hangt de beschikbaarheid van beide merken af van lokale registratie, lanceringsbeslissingen en levering, en in verschillende landen is geen van beide merken commercieel verkrijgbaar voor gewichtsbeheersing.
Zijn de waarschuwingen en bijwerkingen identiek?
Grotendeels ja, omdat de werkzame stof dezelfde is. De twee Amerikaanse etiketten dragen dezelfde boxed warning over schildklier-C-celtumoren: bij knaagdieren veroorzaakte tirzepatide een dosisafhankelijke en behandelduurafhankelijke toename van schildklier-C-celtumoren, en het is onbekend of het geneesmiddel dergelijke tumoren, waaronder medullair schildkliercarcinoom, bij mensen veroorzaakt. Volgens beide etiketten is gebruik gecontra-indiceerd bij mensen met een persoonlijke of familiaire voorgeschiedenis van medullair schildkliercarcinoom of met het syndroom van multipele endocriene neoplasie type 2.
De meest voorkomende bijwerkingen in beide programma's zijn maag-darmklachten: misselijkheid, diarree, braken, obstipatie, buikpijn en dyspepsie. In de pivotale studies waren die meestal licht tot matig en kwamen ze het vaakst voor tijdens de opbouwperiode en niet in de stabiele fase. Stopzetting wegens bijwerkingen in SURMOUNT-1 varieerde van 4,3% tot 7,1% over de tirzepatidegroepen tegenover 2,6% met placebo, wat een indruk geeft van hoe vaak deze klachten onverdraaglijk worden en niet alleen vervelend zijn.
Beide etiketten waarschuwen ook voor pancreatitis, galblaas- en galwegaandoeningen, acuut nierletsel in de context van uitdroging door vochtverlies via het maag-darmkanaal, hypoglykemie in combinatie met insuline of een sulfonylureumderivaat, complicaties van diabetische retinopathie bij mensen met type 2 diabetes, overgevoeligheidsreacties, monitoring op suïcidaal gedrag en suïcidale gedachten, en het risico op pulmonale aspiratie tijdens algehele anesthesie of diepe sedatie door vertraagde maaglediging. Meldingen van niet-arteritische anterieure ischemische optische neuropathie zijn besproken binnen de hele incretineklasse; lezers moeten voor de status van elke afzonderlijke waarschuwing vertrouwen op de actuele voorschrijfinformatie en niet op secundaire commentaren. Een breder overzicht van klasse-effecten vindt u in ons artikel over bijwerkingen van GLP-1.
Waar de etiketten wel verschillen, is in populatiespecifieke tekst en niet in farmacologisch risico: het diabetesetiket gaat dieper in op glykemische behandeling en interacties met andere glucoseverlagende middelen, terwijl het etiket voor gewichtsbeheersing ingaat op BMI-criteria, hernieuwde gewichtstoename na stopzetting en de populatie met slaapapneu. Geen van beide merken is geschikt tijdens de zwangerschap, en beide vereisen medisch toezicht.
Medische disclaimer: deze sectie vat gepubliceerde etiketinhoud samen voor educatieve doeleinden. Dit is geen veiligheidsbeoordeling voor een individu en vervangt niet de voorschrijfinformatie of het oordeel van een gekwalificeerde arts.
Wat toont een vergelijking naast elkaar?
De onderstaande tabel vat de verschillen samen die gedocumenteerd en controleerbaar zijn. Alles in de rij over farmacologie is identiek; alles in de regulatoire en commerciële rijen niet.
| Criterium | Zepbound | Mounjaro |
|---|---|---|
| Werkzame stof | Tirzepatide | Tirzepatide |
| Fabrikant | Eli Lilly | Eli Lilly |
| Werkingsmechanisme | Duale GIP- en GLP-1-receptoragonist | Duale GIP- en GLP-1-receptoragonist |
| Eerste FDA-goedkeuring | 8 november 2023 (chronische gewichtsbeheersing) | 13 mei 2022 (type 2 diabetes) |
| Aanvullende FDA-indicatie | 20 december 2024: matige tot ernstige obstructieve slaapapneu bij volwassenen met obesitas | Geen andere dan type 2 diabetes |
| Status in de Europese Unie | Niet op de markt in de EU | Toegelaten op 15 september 2022; dekt type 2 diabetes en gewichtsbeheersing |
| Pivotaal programma | SURMOUNT-1, SURMOUNT-2, SURMOUNT-OSA | SURPASS-reeks, waaronder SURPASS-2 en SURPASS-CVOT |
| Primair studie-eindpunt | Procentuele verandering van het lichaamsgewicht; AHI in de OSA-studies | Verandering van HbA1c; MACE in de uitkomststudie |
| Uitvoeringen | Voorgevulde pen voor eenmalig gebruik, flacons voor eenmalig gebruik, KwikPen met vier injecties (uitbreiding FDA-etiket februari 2026) | Voorgevulde pen voor eenmalig gebruik, flacons, KwikPen; beschikbaarheid verschilt per markt |
| Boxed warning | Schildklier-C-celtumoren | Schildklier-C-celtumoren |
| Gebruikelijke vergoedingslogica | Obesitasvergoeding, vaak beperkt; tijdelijk Medicare-proefproject vanaf 1 juli 2026 | Formulariatrajecten voor diabetes; vergoeding in de EU en het VK verschilt per indicatie en per land |
Lees de tabel als een kaart van papierwerk, niet van werkzaamheid. Niets erin ondersteunt het idee dat het ene merk beter werkt dan het andere, en er bestaat geen gepubliceerde directe vergelijkingsstudie van Zepbound tegen Mounjaro, om de eenvoudige reden dat zo'n studie een molecule met zichzelf zou vergelijken.
De beslissing waar een patiënt daadwerkelijk voor staat, is dus niet Zepbound of Mounjaro. Het is de vraag of tirzepatide überhaupt geschikt is, onder welke indicatie, in welk land, met welke controle en hoe gefinancierd. Dat zijn klinische en administratieve vragen voor een voorschrijver, een apotheker en een betaler. Dit artikel is educatief materiaal en niets erin mag worden opgevat als medisch advies.
Aanbevolen producten
Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:
GHK-Cu
Anti-agingstof
GHK-Cu Pen
Voorgevulde pen GHK-Cu
GLOW-UP Ritual
Set van 3 pennen: Glow, NAD+, GHK-Cu
Test je kennis
Snelle quiz · 6 vragen
Veelgestelde vragen
Zijn Mounjaro en Zepbound hetzelfde geneesmiddel?
Is Zepbound verkrijgbaar in Europa of het Verenigd Koninkrijk?
Zorgt Mounjaro voor gewichtsverlies, ook als het voor diabetes wordt voorgeschreven?
Is het ene merk sterker of effectiever dan het andere?
Waarom vermeldt het Zepbound-etiket slaapapneu terwijl het Europese etiket dat niet doet?
Kan iemand van het ene merk op het andere overstappen?
Verschillen de bijwerkingen tussen Zepbound en Mounjaro?
Is tirzepatide onder een van beide merken goedgekeurd voor hartfalen?
Bronnen
- Rosenstock J, Wysham C, Frías JP, et al. (2021). Efficacy and safety of a novel dual GIP and GLP-1 receptor agonist tirzepatide in patients with type 2 diabetes (SURPASS-1): a double-blind, randomised, phase 3 trial. The Lancet. (PubMed)
- Frías JP, Davies MJ, Rosenstock J, et al. (2021). Tirzepatide versus Semaglutide Once Weekly in Patients with Type 2 Diabetes (SURPASS-2). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Jastreboff AM, Aronne LJ, Ahmad NN, et al. (2022). Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-1). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Garvey WT, Frías JP, Jastreboff AM, et al. (2023). Tirzepatide once weekly for the treatment of obesity in people with type 2 diabetes (SURMOUNT-2): a double-blind, randomised, multicentre, placebo-controlled, phase 3 trial. The Lancet. (PubMed)
- Malhotra A, Grunstein RR, Fietze I, et al. (2024). Tirzepatide for the Treatment of Obstructive Sleep Apnea and Obesity (SURMOUNT-OSA). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- Nicholls SJ, et al. (2025). Cardiovascular Outcomes with Tirzepatide versus Dulaglutide in Type 2 Diabetes (SURPASS-CVOT). New England Journal of Medicine. (PubMed)
- European Medicines Agency (2026). Mounjaro (tirzepatide): EPAR medicine overview and product information. EMA, marketing authorisation of 15 September 2022. (ema.europa.eu)
- U.S. Food and Drug Administration (2026). Zepbound (tirzepatide) injection: prescribing information and approval history. FDA Drugs@FDA. (accessdata.fda.gov)