Önemli Noktalar
  • Kasım 2026 itibarıyla hiçbir ülkede köpekler veya kediler için onaylı bir GLP-1 reseptör agonisti yoktur. Burada ele alınan her ürün ya araştırma aşamasındadır ya da yalnızca insanlar için onaylıdır.
  • En ileri aday, Okava Pharmaceuticals’ın çıkarılabilir deri altı exenatide implantı OKV-119’dur. Yaklaşık 50 fazla kilolu, sahipli kedide yürütülen MEOW-1 saha çalışması, FDA-CVM Investigational New Animal Drug başvurusu kapsamında Aralık 2025’te başladı ve henüz sonuç yayımlanmadı.
  • Exenatide, kedilerde gerçek bir literatüre sahip tek GLP-1 reseptör agonistidir: sağlıklı kedilerde küçük çalışmalar, yeni teşhis edilmiş diyabetik kedilerde plasebo kontrollü bir çalışma ve remisyon süresinde fark bulmayan, 22 kedilik 2 yıllık bir remisyon çalışması.
  • Kedilerde veya köpeklerde semaglutide ya da tirzepatide ile yapılmış yayımlanmış bir klinik veya farmakokinetik çalışma yoktur. Aksini iddia eden herkes insan verilerinden tahmin yürütmektedir.
  • Kedi diyabeti insandaki tip 2 diyabete benzer, bu nedenle kedilerde inkretin biyolojisi mantıklıdır. Köpek diyabeti ise genellikle insülin eksikliğine dayanır, bu yüzden köpekler bu ilaç sınıfı için bariz bir hedef değildir.
  • İnsan GLP-1 kalemini bir evcil hayvana vermek uzun süren kusma, dehidrasyon, yemeyi reddetme, kedilerde hepatik lipidoz ve insülin zaten alınıyorsa düşük kan şekeri riski taşır. Uzun etkili bir formülasyon enjekte edildikten sonra geri çıkarılamaz.
  • Kedi diyabeti için onaylı seçenekler insülin ile iki SGLT2 inhibitörüdür: Bexacat (bexagliflozin) ve Senvelgo (velagliflozin). İkisi de peptid değildir ve her ikisi için de düzenleyici kurumlardan ketoasidoz uyarıları vardır.

Köpeklerde ve kedilerde obezite ne kadar yaygın?

Kediler ve köpekler için GLP-1 konusundaki ticari ilgi basit bir epidemiyolojik gerçekten kaynaklanıyor: gelişmiş ülkelerdeki evcil hayvanların çoğu fazla kilolu. Association for Pet Obesity Prevention’ın 2022 tarihli Amerika Birleşik Devletleri anketinde, veteriner hekimler vücut kondisyonunu sahibin görüşüne dayanmadan doğrudan değerlendirdi ve kedilerin %61’i ile köpeklerin %59’u fazla kilolu veya obez olarak sınıflandırıldı.

Aynı anket, klinik açıdan önemli bir algı farkını da ortaya koydu. Hayvanı bir veteriner tarafından fazla kilolu veya obez olarak değerlendirilen sahiplerin yaklaşık üçte biri, hayvanının normal veya ideal vücut kondisyonunda olduğunu düşünüyordu. Sahiplerin yalnızca yaklaşık yarısı, bir veteriner sağlık profesyonelinin vücut kondisyonunu her yıl kendileriyle konuştuğunu bildirdi. Başka bir deyişle sorun hem yaygın hem de evde büyük ölçüde fark edilmiyor.

Fazla kilo, evcil hayvanlarda kozmetik bir mesele değildir. Kedilerde obezite, diabetes mellitus için değiştirilebilir en önemli tek risk faktörüdür ve 2025 iCatCare uzlaşı kılavuzları kilo yönetimini hem önleme hem de remisyon için merkezi bir konu olarak ele alır. Fazla kilolu kediler ayrıca alt üriner sistem hastalıklarına, osteoartrite ve tüy bakımı yapma yeteneğinin azalmasına yatkındır. Köpeklerde fazla kilo ortopedik hastalıkları ağırlaştırır ve ömrü kısaltır, ancak köpek diyabetinin mekanizması tamamen farklı olduğundan diyabetle bağlantısı daha zayıftır.

İlaç geliştiricilerin çözmeye çalıştığı yapısal sorun şudur: Evcil hayvanlarda kilo kaybı sahibin davranışına bağlıdır. Ölçülü porsiyonlar, ödül maması disiplini ve aylarca süren tutarlılık gerekir; üstelik bu çoğu zaman mamaların kolayca ayrılamadığı birden çok hayvanlı evlerde sağlanmak zorundadır. Reçeteli kilo verdirici diyetler uygulandığında işe yarar, ancak çoğu zaman uygulanmaz. Uzun etkili enjekte edilebilir veya implante edilebilir bir iştah düzenleyici ajan, tam da günlük sahip uyumunu denklemden çıkardığı için çekicidir. Ticari mantık budur ve kanıta bakmadan önce bunu açıkça söylemek gerekir, çünkü mantık veri değildir.

Bu makale eğitim amaçlıdır ve veteriner tavsiyesinin yerini tutmaz. Hiçbir miktar, program veya uygulama talimatı içermez.

Köpekler veya kediler için onaylı bir GLP-1 var mı?

Hayır. Kasım 2026 itibarıyla FDA, EMA veya başka herhangi bir düzenleyici kurum tarafından köpekler veya kediler için onaylanmış bir GLP-1 reseptör agonisti yoktur. “Köpekler için GLP 1 var mı” veya “kediler için semaglutide” diye arayıp bir ürün sunan bir sayfaya geldiyseniz, karşınızdaki şey ya veteriner verisi olmadan başka amaçla kullanılan bir insan ilacıdır ya da düzenlenmemiş bir araştırma kimyasalıdır.

Var olan şey, küçük ama gerçekten aktif bir geliştirme hattıdır ve tamamı köpekleri değil kedileri hedefler:

  • OKV-119 (Okava Pharmaceuticals), aylar boyunca exenatide salan çıkarılabilir bir deri altı implant. Sahipli fazla kilolu ve obez kedilerde yürütülen MEOW-1 saha çalışması, bir FDA Center for Veterinary Medicine Investigational New Animal Drug (INAD) başvurusu kapsamında Aralık 2025’te dozlamaya başladı. Okava, 2027 veya 2028’de FDA onayı talep etmeyi hedeflediğini kamuoyuna açıkladı.
  • AKS-562c (Akston Biosciences), araştırma aşamasında, haftada bir uygulanan bir GLP-1 Fc füzyon proteini. Fazla vücut kondisyonuna sahip, sahipli kedilerde Patrick Carney, DVM, PhD liderliğinde yürütülecek bir Cornell University veteriner çalışması 2025 sonlarında duyuruldu. Henüz etkinlik verisi sunulmadı.

Buradan iki sonuç çıkar. Birincisi, INAD başvurusu bir çalışma izni olup güvenlik veya etkililik bulgusu değildir. FDA’nın denetim altında kontrollü araştırma kullanımına izin verdiği anlamına gelir. Ürünün işe yaradığı anlamına gelmez ve onaylanacağı anlamına da gelmez. Birçok veteriner ilaç adayı bu aşamada elenir.

İkincisi, köpeklere yönelik bir GLP-1 programının bulunmaması bir ihmal değildir. Aşağıda ele alacağımız tür biyolojisini yansıtır. Geliştiriciler kedilere odaklanıyor, çünkü kedilerdeki metabolik hastalık daha uygun bir hedeftir.

Bu ilaç sınıfının nasıl çalıştığına dair insan tarafındaki arka planı merak ediyorsanız, GLP-1 reseptör agonistleri rehberimiz reseptör farmakolojisini, inkretinler ve yeni nesil GLP-1 bileşikleri yazımız ise alanın insanlarda nereye gittiğini anlatır. Hiçbiri evcil hayvanlar için geçerliymiş gibi okunmamalıdır.

Kediler için exenatide implantı OKV-119 nedir?

OKV-119, rutin bir veteriner ziyareti sırasında tek seferlik yerleştirmeyle aylar boyunca exenatide salmak üzere tasarlanmış, araştırma aşamasında, minyatür bir deri altı implanttır. Exenatide, aslen Gila canavarında (Gila monster) bulunan bir peptidden türetilmiş, 39 amino asitlik bir GLP-1 reseptör agonistidir.

İlk kedi raporu 2021’de yayımlandı. Klotsman ve arkadaşları Frontiers in Veterinary Science dergisinde, 4 sağlıklı kedilik küçük bir grupta OKV-119 implantlarının 62 gün boyunca güvenlik ve tolerabilitesini, ayrıca haftalık plazma exenatide konsantrasyonlarını ve vücut ağırlığını ölçen 42 günlük bir kavram kanıtı evresini anlatan kısa bir araştırma raporu yayımladı. İmplantlar radyografilerde kolayca görüldü ve implant bölgesinde belirgin bir reaksiyon olmadan tolere edildi. Yazarlar, kedilere yönelik bir ürün için önemli bir tasarım özelliğine dikkat çekti: İmplant çıkarılabildiği için, bir hayvan çok fazla kilo kaybederse veya ilacı iyi tolere edemezse ilaç maruziyeti hemen durdurulabilir. Enjekte edilen uzun etkili bir depoda bu mümkün değildir.

İkinci rapor, Klotsman, Anderson ve Gilor tarafından Mayıs 2024’te BMC Veterinary Research dergisinde yayımlandı, Okava tarafından finanse edildi ve salım profilini tanımladı. Araştırma amaçlı yetiştirilmiş beş erkek, kısırlaştırılmış kedi, 84 güne kadar exenatide salacak şekilde yapılandırılmış tek bir implant aldı ve 112 günlük bir çalışma süresince izlendi. İlk 28 gün içinde beş kediden dördünde kalori alımında ve vücut ağırlığında azalma gözlendi ve bu kedilerde en az %5’lik bir vücut ağırlığı azalması 112 gün boyunca korundu. Yazarlar, yaklaşık 1,5 ile 4 ng/mL aralığındaki plazma exenatide konsantrasyonlarının kedilerde kilo kaybını başlatmak için yeterli göründüğü sonucuna vardı.

Bu kanıtın dürüst sınırları şunlardır: araştırma amaçlı yetiştirilmiş beş laboratuvar kedisi, üretici tarafından finanse edilen bir salım profili çalışması ve kontrol grubunun olmaması. Uygulama sisteminin mekanik olarak çalıştığını ve kedilerde exenatide maruziyetinin azalmış alımla ilişkili olduğunu gösterir. Ürünü gerçekte alacak sahipli evcil hayvanlarda klinik yararı, uzun vadeli güvenliği veya etki büyüklüğünü ortaya koymaz. MEOW-1’in test etmek üzere tasarlandığı şey tam olarak budur: yaklaşık 50 kedide, üç aylık birincil dönem ve isteğe bağlı bir uzatma ile. Kasım 2026 itibarıyla hiçbir MEOW-1 sonucu yayımlanmadı veya sunulmadı.

Yayımlanmış exenatide araştırmaları kedilerde ne gösteriyor?

Exenatide, hakemli ve anlamlı bir kedi literatürüne sahip tek GLP-1 reseptör agonistidir ve bugünkü evcil hayvan GLP-1 heyecanından on yıl öncesine uzanır. Bilinmesi gereken dört çalışma var.

Sağlıklı kediler (2015). Rudinsky, Adin, Borin-Crivellenti, Gilor ve arkadaşları, altı sağlıklı kedide uzatılmış salımlı exenatide’in farmakolojisini Domestic Animal Endocrinology dergisinde yayımladı. Tek bir deri altı uygulamadan sonra ilaç konsantrasyonları 12 hafta boyunca izlendi. Öncesinde ve sonrasında yapılan hiperglisemik klemp testleri, artan insülin salımını ve azalan glukagon salımını gösterdi. Sonuç, uzatılmış salımlı exenatide’in sağlıklı kedilerde güvenli olduğu ve insanlardakine genel olarak benzer şekilde etki ederek insülin salgısını uyardığı yönündeydi.

Obez, diyabetik olmayan kediler (2016). Hoelmkjaer ve arkadaşları, obez ama başka açıdan sağlıklı 12 sahipli kedide kısa etkili exenatide ile 12 haftalık, çift kör, plasebo kontrollü bir çalışma yürüttü ve PLOS ONE dergisinde yayımladı. Birincil sonlanım noktası insülin konsantrasyonuydu. Normal beslenme sürerken exenatide vücut ağırlığını azaltma eğilimi gösterdi, ancak çift enerjili X-ışını absorpsiyometrisi ile ölçülen vücut kompozisyonu ve adipokin düzeyleri etkilenmedi. Bir obezite endikasyonu için bu zayıf bir sinyaldir.

Yeni teşhis edilmiş diyabetik kediler (2016 ve 2020). Riederer, Zini ve arkadaşları, yeni teşhis edilmiş diabetes mellituslu 30 kedide uzatılmış salımlı exenatide’in plasebo kontrollü bir çalışmasını Journal of Veterinary Internal Medicine dergisinde yayımladı. Bu çalışmada tüm kediler ayrıca insülin glarjin ve düşük karbonhidratlı diyet aldı. Krämer, Riederer, Fracassi ve arkadaşları daha sonra aynı kan şekeri eğrilerinden 1, 3, 6, 10 ve 16. haftalardaki glisemik değişkenliği analiz etti ve uzatılmış salımlı exenatide, insülin ve düşük karbonhidratlı diyet kombinasyonunun yeni teşhis edilmiş diyabetik kedilerde avantajlı olabileceği sonucuna vardı.

Remisyonun sürdürülmesi (2025). Bugüne kadarki en titiz kedi çalışması. Gilor, Fleeman ve arkadaşları, yakın zamanda diyabetik remisyona girmiş 22 sahipli kediyi, iki yıl boyunca veya nüks edene kadar aylık uzatılmış salımlı exenatide ya da salin gruplarına randomize etti. On üç kedi nüks etmeden iki yılı tamamladı, dokuz kedi erken çıktı (plasebo n = 4, exenatide n = 5). Gruplar arasında remisyon süresinde fark yoktu (plasebo ortancası 669 gün, aralık 121 ile 721 gün; exenatide 662 gün, aralık 28 ile 735 gün; p = 0,9). Yazarlar, uzatılmış salımlı exenatide’in hemoglobin A1c ile yansıyan glisemik kontrolün sürdürülmesine katkıda bulunduğunu, ancak remisyon süresini etkilemediğini bildirdi.

Birlikte okunduğunda: Exenatide kedilerde farmakolojik olarak aktiftir, kontrollü ortamlarda makul ölçüde iyi tolere edilir ve şimdiye kadar sınanan en zor klinik sonlanım noktasında önemli olan sonucu değiştirmemiştir.

Semaglutide kedilerde veya köpeklerde hiç incelendi mi?

Arama trafiğinin büyük kısmının arkasındaki soru budur ve yanıt net. Kedilerde veya köpeklerde semaglutide ya da tirzepatide ile yapılmış yayımlanmış bir klinik çalışma ve yayımlanmış bir farmakokinetik çalışma yoktur. Ne bir saha çalışması, ne bir laboratuvar farmakokinetik karakterizasyonu, ne de bir olgu serisi. Evcil hayvan obezitesi ilaç geliştirmesine ilişkin derlemeler, Zomer ve Cooke’un Biology dergisindeki 2024 derlemesi ile Kim ve Yun’un Pharmaceutics dergisindeki 2025 karşılaştırmalı derlemesi dâhil, bu molekülleri yalnızca insan ve kemirgen çalışmalarından tahmin yoluyla tartışır.

Bu, ilk bakışta göründüğünden daha önemlidir. Semaglutide’in insandaki uzun yarı ömrü, bir yağ asidi yan zinciri aracılığıyla albümine bağlanmasına dayanır, tirzepatide ise iki reseptör üzerinde etki eder. Bu özelliklerin hiçbiri türler arasında öngörülebilir biçimde aktarılmaz. Protein bağlanması, böbrek ve karaciğer işleyişi, reseptör dağılımı ve sindirim sistemi duyarlılığı insanlar, kediler ve köpekler arasında farklılık gösterir. Türe özgü farmakokinetik olmadan, 4 kg’lık bir kedide belirli bir maruziyetin ne kadar sürdüğünü kimse bilmez ve bir yan etkinin saatler mi yoksa haftalar mı süreceğini belirleyen tek sayı budur.

Gerçek kedi verisine sahip diğer tek GLP-1 analoğu liraglutide’dir. Hall, Adin, Borin-Crivellenti ve arkadaşları, farmakokinetiğini ve farmakodinamiğini sağlıklı kedilerde 2015’te Domestic Animal Endocrinology dergisinde yayımladı. Liraglutide, indüklenmiş hiperglisemi sırasında insülini artırıp glukagonu azaltarak glisemik kontrolü iyileştirdi ve farmakokinetik profili insanlarda bildirilene genel olarak benzerdi. Özellikle, incelenen tüm kedilerde iştah azalması ve %9 ± %3 oranında vücut ağırlığı azalması görüldü. Bu önemli ve tekdüze bir etkidir ve yememenin hepatik komplikasyonlara yol açtığı bir türde tekdüze iştah baskılanması bir etkinlik meselesi kadar bir güvenlik meselesidir.

Köpeklerde buna benzer bir liraglutide çalışması yoktur. GLP-1 ve lixisenatide ile exenatide gibi analogları kullanan eski deneysel köpek çalışmaları, bir köpek ürünü geliştirmek için değil, hepatik glukoz metabolizmasını incelemek veya insandaki prediyabeti modellemek için tasarlanmıştı. Bu çalışmalar araştırma amaçlı yetiştirilmiş laboratuvar köpeklerini kullandı ve evcil hayvanlarda klinik kullanımı desteklemez.

Bu moleküllerin geliştirildikleri türde nasıl davrandığına dair bağlam için semaglutide ve tirzepatide monograflarımıza bakın.

Kediler ve köpekler metabolik olarak neden bu kadar farklı?

Her evcil hayvan GLP-1 programının kedileri hedeflemesinin nedeni, kedi ve köpek diyabetinin farklı hastalıklar olması ve yalnızca birinin inkretin ilaçlarının ihtiyaç duyduğu biyolojiye sahip olmasıdır.

Kedilerdeki diyabet, insandaki tip 2 diyabete çok benzer. Baskın özellikler, çoğunlukla obezitenin tetiklediği insülin direnci ile ilerleyici beta hücresi işlev bozukluğunun birleşimidir ve adacık amiloid birikimi sık tanımlanır. Önemli olan nokta, yeni teşhis edilmiş diyabetik kedilerin çoğunun işlevsel beta hücrelerini korumasıdır. Bu yüzden kedilerde diyabetik remisyon gerçek ve nispeten yaygın bir klinik hedeftir: Hızlı glisemik kontrol, kilo yönetimi ve düşük karbonhidratlı diyetle kedilerin bir kısmı insüline ihtiyaç duymamaya başlar. 2025 iCatCare uzlaşı kılavuzları, remisyonu öngörmeye, elde etmeye ve uzatmaya önemli ölçüde yer verir.

Köpeklerdeki diyabet tipik olarak insülin eksikliğine dayanır. Olağan yollar, bağışıklık aracılı veya başka şekilde ilerleyen beta hücresi yıkımı, pankreatit ya da kısırlaştırılmamış dişilerde diöstrüsle ilişkili ve diğer hormonal insülin direncidir. Bir köpeğe tanı konduğunda beta hücresi kitlesi genellikle toparlanamayacak kadar tükenmiş olur. Köpeklerde diyabetik remisyon gerçekçi bir tedavi hedefi değildir ve standart bakım ömür boyu insülindir.

GLP-1 reseptör agonistleri büyük ölçüde beta hücrelerinden glukoza bağımlı insülin salgısını artırarak, glukagonu baskılayarak, mide boşalmasını yavaşlatarak ve besin alımını azaltarak etki eder. Bu mekanizmanın insülin uyarıcı kolu, hâlâ yanıt verebilen beta hücreleri gerektirir. Artık beta hücresi işlevi çok az olan bir köpekte glukoz düşürme mantığı büyük ölçüde çöker ve geriye yalnızca iştah ve mide etkileri kalır. Bu aynı zamanda, insüline bağımlı diyabetik köpeklerdeki erken deneysel çalışmaların diğer modellerde görülen türden insülin benzeri metabolik etkileri göstermemesinin nedenidir.

GLP-1 köpeklerde, diyabetten bağımsız olarak yalnızca kilo kaybı için yine de yararlı olabilir mi? İlke olarak evet ve tam da bu nedenle köpeklere özgü bir güvenlilik ve etkililik programına ihtiyaç duyar. Köpekler, GLP-1 ilaçlarının insanlarda bile yakından incelendiği bir durum olan pankreatite yatkındır. Böyle bir köpek programından yayımlanmış veri yoktur. Bugün “köpekler için” bir GLP-1 sunan herkes tamamen kanıt tabanının dışında hareket etmektedir.

İnsan GLP-1 kalemini evcil hayvana vermek neden tehlikeli?

Bu, makalenin en önemli bölümüdür, çünkü öngörülebilir bir örüntü şimdiden görülüyor. ASPCA, evcil hayvanlarda artan GLP-1 maruziyetleri hakkında bir evcil hayvan güvenliği uyarısı yayımladı. Uyarıda, daha fazla hanenin evinde semaglutide, tirzepatide, liraglutide veya dulaglutide bulundurmasıyla kazara ve kasıtlı evcil hayvan maruziyetlerinin arttığı belirtiliyor. Maruz kalan hayvanlarda en sık bildirilen belirtiler kusma, ishal, halsizlik ve iştah azalmasıdır.

Küçük bir hayvanda birkaç etken birbirini katlar:

  • Ölçek uyuşmazlığı. İnsan enjeksiyon cihazları 60 ile 120 kg ağırlığındaki yetişkinler için tasarlanmıştır. Bir ev kedisi genellikle 4 ile 6 kg ağırlığındadır. Bu tür cihazlar bir kedinin ihtiyaç duyacağı kesirli miktarları vermek için tasarlanmamıştır ve bölmeye çalışmak, zaten bilinmeyen bir hedefin üzerine ölçüm hatası ekler.
  • Türe özgü farmakokinetik yok. Semaglutide ve tirzepatide kedilerde veya köpeklerde hiç karakterize edilmediği için, bir maruziyetin ne kadar süreceğini kimse öngöremez. Uzun etkili bir insan formülasyonu enjekte edildikten sonra geri alınamaz. OKV-119 araştırmacılarının çıkarılabilir bir implant için öne sürdüğü açık güvenlik gerekçesi budur.
  • Dehidrasyon ve aspirasyon. Küçük bir hayvanda uzun süren kusma, bir insana göre çok daha hızlı klinik olarak anlamlı sıvı ve elektrolit kaybına yol açar ve kusan hayvanlar aspirasyon riski taşır.
  • Kedilerde hepatik lipidoz. Birkaç gün boyunca yemeyen bir kedi, ciddi ve potansiyel olarak ölümcül bir durum olan hepatik lipidoz geliştirebilir. İştah baskılanması bu türde zararsız bir yan etki değildir ve liraglutide çalışması test edilen her kedide iştah azalması buldu.
  • Hipoglisemi. Zaten insülin alan diyabetik bir evcil hayvana birdenbire besin alımını ve glukagon salgısını azaltan bir ajan verilirse tehlikeli düzeyde hipoglisemi gelişebilir.
  • Pankreatit endişesi. Pankreatit, bu sınıf için insanlarda farmakovijilansın tanınmış bir konusudur ve hem köpeklerde hem kedilerde yaygındır. Bu riski tanımlayacak kedi veya köpek güvenlik verisi yoktur.

GLP-1 yan etkileri makalemiz, hastaların belirtileri bildirebildiği, ilacı bırakabildiği ve intravenöz sıvı tedavisine erişebildiği insan çalışmalarında belgelenen sindirim sistemi profilini anlatır. Bir kedi bunların hiçbirini yapamaz.

Evcil hayvanınız bir insan GLP-1 ürününü yaladıysa, çiğnediyse veya ona enjekte edildiyse hemen veterinerinizle veya acil veteriner hizmetiyle iletişime geçin. Amerika Birleşik Devletleri’nde ASPCA Animal Poison Control Center’a 888-426-4435 numarasından ulaşılabilir. Cihazı veya ambalajı yanınıza alın.

Kedi ve köpek diyabeti için gerçekte hangi seçenekler onaylı?

Kedinize veya köpeğinize diyabet teşhisi konduysa onaylı ürünler vardır ve insülinin kendisi dışında hiçbiri peptid değildir.

İnsülin, her iki türde de tedavinin temeli ve köpekler için tek seçenektir. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği’nde birkaç veteriner insülin ürünü ruhsatlıdır. Seçim, izleme stratejisi ve diyet, yalnızca veterinerinizin verebileceği kararlardır.

Kediler için 2022’den beri iki oral SGLT2 inhibitörü onaylıdır. Bunlar peptid değil küçük moleküllerdir ve GLP-1 agonistlerinden tamamen farklı çalışır: Böbrekte glukoz geri emilimini bloke ederek fazla glukozun idrarla atılmasını sağlarlar.

ÜrünEtken maddeSınıfDurum
BexacatBexagliflozin (tablet)SGLT2 inhibitörü, peptid değilFDA onayı Aralık 2022; herhangi bir hayvan türünde onaylanan ilk SGLT2 inhibitörü
SenvelgoVelagliflozin (oral çözelti)SGLT2 inhibitörü, peptid değilFDA onayı 10 Ağustos 2023; AB pazarlama ruhsatı Kasım 2023’te verildi
OKV-119Exenatide (implant)GLP-1 reseptör agonisti, peptidYalnızca araştırma aşamasında, FDA-CVM INAD; MEOW-1 saha çalışması sürüyor, sonuç yayımlanmadı
AKS-562cGLP-1 Fc füzyon proteiniGLP-1 reseptör agonisti, proteinYalnızca araştırma aşamasında; kedilerde Cornell çalışması, sonuç yayımlanmadı

Onay, risksiz olmak anlamına gelmez. FDA, Bexacat ile ilişkili önemli güvenlik koşulları hakkında bir Dear Veterinarian Letter yayımladı ve EMA, Senvelgo ile tedavi edilen kedilerde bilinen diyabetik ketoasidoz riski hakkında bir Direct Healthcare Professional Communication yayımladı. Her iki ürünün de hangi kedilerin uygun olduğuna dair, özellikle önceki insülin tedavisi konusunda, belirli kısıtlamaları vardır ve her ikisi de veteriner izlemi gerektirir. FDA’nın iki ilacı karşılaştıran, sahiplere yönelik kendi sayfası, veterinerinizle yapacağınız bir görüşme için yararlı bir başlangıç noktasıdır.

Özellikle köpek obezitesi için, köpeklere yönelik bir kilo verdirici ilacın daha önce de var olduğunu belirtmekte yarar var: Sınıfının ilk örneği olan mikrozomal trigliserid transfer protein inhibitörü dirlotapide, Ocak 2007’de FDA tarafından onaylandı. Peptid değildi ve GLP-1 biyolojisiyle ilgisi yoktu. Hikâyesi, onay ile uzun vadeli ticari bulunabilirliğin iki farklı şey olduğunu hatırlatır.

Veterinerinizle nelerden konuşmalısınız?

Evcil hayvanınız fazla kiloluysa, Kasım 2026’da kanıta dayalı yolun GLP-1 ilaçlarıyla ilgisi yoktur. Nesnel bir vücut kondisyonu değerlendirmesi, hesaplanmış bir enerji hedefi, ölçülü bir beslenme planı, ödül maması takibi ve iki ila dört haftada bir tekrar tartılmayı içerir. Bu gösterişsizdir ve gerçekten uygulandığında işe yarar.

Randevuda gündeme getirilecek yararlı sorular:

  • Evcil hayvanımın vücut kondisyon skoru nedir ve gerçekçi bir hedef kilo nedir?
  • Günlük enerji alımı için neyi hedeflemeliyiz ve bu, ödül mamalarını ve evdeki diğer kişilerden gelen yiyecekleri de kapsıyor mu?
  • Köpeklerde hipotiroidi veya kedilerde erken diyabet gibi kiloyu etkileyen durumlar için tarama yapmalı mıyız?
  • Kedim diyabetikse remisyon gerçekçi bir hedef mi ve bu olguya bir SGLT2 inhibitörü mü yoksa insülin mi daha uygun?
  • Evcil hayvanımın uygun olabileceği, bölgemde hasta alan veteriner klinik çalışmaları var mı?

Bu son nokta, bugün bir evcil hayvan için GLP-1’e ulaşmanın tek meşru yoludur. OKV-119 ve AKS-562c gibi araştırma aşamasındaki ürünlere yalnızca denetimli çalışmalar aracılığıyla, bilgilendirilmiş onamla, tanımlı izlemle ve hayvandan sorumlu bir veterinerle ulaşılabilir. Bu, bir sahibin evde insan ürünü enjekte etmesinden temelde farklı bir durumdur.

Bu sitedeki iki ücretsiz araç, veterinerinizin belirlediği bir planı uygulamanıza yardımcı olabilir. Köpekler ve kediler için kalori hesaplayıcı, bir hedefi gerçek porsiyonlara çevirebilmeniz için günlük enerji ihtiyacını tahmin eder. Evde veteriner reçeteli insülin uygulayan haneler için U-40 ve U-100 insülin şırınga birim dönüştürücü, belirli bir insülin konsantrasyonuyla yanlış şırınga tipi kullanıldığında gerçek zarara yol açan birim işareti karışıklığını önlemeye yardımcı olur. Hiçbir araç herhangi bir ilacın miktarını önermez ve hiçbiri veterinerinizin yazılı talimatlarının yerini tutmaz.

Tıbbi sorumluluk reddi: Bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır. Veteriner tavsiyesi sunmaz ve bilinçli olarak hiçbir uygulama talimatı içermez. Köpeklerde veya kedilerde kullanım için onaylı bir GLP-1 reseptör agonisti yoktur. O hayvanı muayene etmiş, lisanslı bir veterinerin açık talimatı olmadan bir hayvana asla insan ilacı vermeyin. Yasal durum ve araştırma aşamasındaki ürünlerin bulunabilirliği ülkeden ülkeye farklılık gösterir ve zamanla değişir.

Önerilen ürünler

Kalite ve saflık gözetilerek seçilmiş araştırma peptitleri:

Bilginizi test edin

Hızlı test · 6 soru

Sıkça Sorulan Sorular

Köpekler için GLP-1 var mı?
Hayır. Hiçbir düzenleyici kurum köpekler için bir GLP-1 reseptör agonistini onaylamamıştır ve hiçbir şirket bir köpek GLP-1 programından klinik veri yayımlamamıştır. Aktif geliştirme hattı tamamen kedilere yöneliktir. Nedeni biyolojiktir: Köpek diyabeti genellikle insülin eksikliğine dayanır ve büyük ölçüde insülin salgısını artırarak çalışan bir ilaç sınıfı için yeterli artık beta hücresi işlevi yoktur. Diyabetik köpeklerde standart bakım insülindir ve köpeklerde kilo yönetimi veteriner rehberliğindeki diyete ve aktiviteye dayanır.
Bir veteriner kedi için semaglutide reçete edebilir mi?
Onaylı bir veteriner semaglutide ürünü yoktur ve kedilerde veya köpeklerde semaglutide ile yapılmış yayımlanmış bir klinik ya da farmakokinetik çalışma bulunmamaktadır. Endikasyon dışı reçete kuralları ülkeye göre değişir, ancak böyle bir kullanım türe özgü verilerle desteklenmez. Yani 4 ile 6 kg’lık bir hayvanda ilaç maruziyetinin süresi ve güvenlik profili gerçekten bilinmemektedir. Bugün bir kedi için GLP-1’e ulaşmanın tek meşru yolu, MEOW-1 veya AKS-562c’nin Cornell çalışması gibi denetimli bir klinik çalışmaya katılmaktır. İnternette okuduğunuz bir şeye göre hareket etmek yerine bunu veterinerinizle konuşun.
Kediler için bir GLP-1 piyasaya ne zaman çıkabilir?
Okava Pharmaceuticals, OKV-119 exenatide implantı için 2027 veya 2028’de FDA onayı talep etmeyi hedeflediğini kamuoyuna açıkladı. MEOW-1 saha çalışması, FDA-CVM Investigational New Animal Drug başvurusu kapsamında yaklaşık 50 sahipli fazla kilolu ve obez kedide, üç aylık birincil dönem ve isteğe bağlı bir uzatma ile Aralık 2025’te dozlamaya başladı. Kasım 2026 itibarıyla bu çalışmadan hiçbir sonuç yayımlanmadı veya sunulmadı. Veteriner ilaç geliştirmede açıklanan takvimler sıklıkla kayar ve bir başvuru, onay anlamına gelmez.
Bir evcil hayvana GLP-1 vermek için neden güvenilir bir ev rehberi yok?
Çünkü temel veriler mevcut değil. Bir hayvanın ne kadar ilaç alması gerektiğini belirlemek için türe özgü farmakokinetik çalışmalar, güvenlik marjı tespiti ve kontrollü saha çalışmaları gerekir. Düzenleyici kurumların onaydan önce istediği tam da bu işler, kedilerde veya köpeklerde semaglutide ya da tirzepatide için hiç tamamlanmadı. İnternette dolaşan evcil hayvanlara yönelik her tablo veya protokol, ekstrapolasyona dayalı bir tahminden ibarettir. Sorunun dürüst yanıtı bir sayı değildir: Savunulabilir hiçbir sayı belirlenmemiştir ve denememek için asıl neden de budur.
Evcil hayvanım bir insan GLP-1 ürününe maruz kaldıysa ne yapmalıyım?
Hemen veterinerinizle veya acil veteriner hizmetiyle iletişime geçin ve ürünün tam olarak tanımlanabilmesi için cihazı ve ambalajı yanınızda götürün. Amerika Birleşik Devletleri’nde ASPCA Animal Poison Control Center’a 888-426-4435 numarasından da ulaşabilirsiniz. ASPCA, maruz kalan evcil hayvanlarda en sık bildirilen belirtilerin kusma, ishal, halsizlik ve iştah azalması olduğunu bildiriyor. Belirtilerin kendiliğinden geçip geçmediğini görmek için beklemeyin: Küçük hayvanlarda hızla dehidrasyon gelişir, birkaç gün yemeyen kediler hepatik lipidoz geliştirebilir ve uzun etkili enjekte edilmiş bir formülasyon uygulandıktan sonra geri çıkarılamaz.

Kaynaklar

  1. Klotsman M, Adin CA, Anderson WH, Gilor C (2021). Safety, Tolerability, and Proof-Of-Concept Study of OKV-119, a Novel Exenatide Long-Term Drug Delivery System, in Healthy Cats. Frontiers in Veterinary Science. (PubMed)
  2. Klotsman M, Anderson WH, Gilor C (2024). Drug release profile of a novel exenatide long-term drug delivery system (OKV-119) administered to cats. BMC Veterinary Research. (PubMed)
  3. Rudinsky AJ, Adin CA, Borin-Crivellenti S, Rajala-Schultz P, Hall MJ, Gilor C (2015). Pharmacology of the glucagon-like peptide-1 analog exenatide extended-release in healthy cats. Domestic Animal Endocrinology. (PubMed)
  4. Hall MJ, Adin CA, Borin-Crivellenti S, et al. (2015). Pharmacokinetics and pharmacodynamics of the glucagon-like peptide-1 analog liraglutide in healthy cats. Domestic Animal Endocrinology. (PubMed)
  5. Riederer A, Zini E, et al. (2016). Effect of the Glucagon-like Peptide-1 Analogue Exenatide Extended Release in Cats with Newly Diagnosed Diabetes Mellitus. Journal of Veterinary Internal Medicine. (PubMed)
  6. Krämer AL, Riederer A, Fracassi F, et al. (2020). Glycemic variability in newly diagnosed diabetic cats treated with the glucagon-like peptide-1 analogue exenatide extended release. Journal of Veterinary Internal Medicine. (PubMed)
  7. Gilor C, Fleeman LM, et al. (2025). Assessment of Exenatide Extended-Release for Maintenance of Diabetic Remission in Cats. Journal of Veterinary Internal Medicine. (PubMed)
  8. Hoelmkjaer KM, et al. (2016). A Placebo-Controlled Study on the Effects of the Glucagon-Like Peptide-1 Mimetic, Exenatide, on Insulin Secretion, Body Composition and Adipokines in Obese, Client-Owned Cats. PLOS ONE. (journals.plos.org)
  9. Zomer HD, Cooke PS (2024). Advances in Drug Treatments for Companion Animal Obesity. Biology (Basel). (PubMed)
  10. Kim I, Yun JH (2025). Comparative Pharmacological and Pharmaceutical Perspectives on Antidiabetic Therapies in Humans, Dogs, and Cats. Pharmaceutics. (PubMed)
  11. Taylor S, Cannon M, Church D, Fleeman L, Fracassi F, Gilor C, Mott J, Niessen S (2025). 2025 iCatCare consensus guidelines on the diagnosis and management of diabetes mellitus in cats. Journal of Feline Medicine and Surgery. (PMC)
  12. U.S. Food and Drug Administration, Center for Veterinary Medicine (2022). FDA Approves First Oral Treatment for Cats with Diabetes Mellitus (Bexacat, bexagliflozin). FDA CVM Updates. (fda.gov)
  13. U.S. Food and Drug Administration (2024). Two New Drugs to Treat Diabetes in Cats, Is One Right for Your Cat?. FDA Animal Health Literacy. (fda.gov)
  14. U.S. Food and Drug Administration (2023). Dear Veterinarian Letter advising veterinarians of important safety conditions associated with the use of Bexacat (bexagliflozin tablets). FDA Product Safety Information. (fda.gov)
  15. U.S. Food and Drug Administration, Center for Veterinary Medicine (2023). Freedom of Information Summary, Senvelgo (velagliflozin oral solution), Date of Approval August 10, 2023. Animal Drugs @ FDA. (animaldrugsatfda.fda.gov)
  16. European Medicines Agency (2024). Direct Healthcare Professional Communication (DHPC): Senvelgo (velagliflozin) 15 mg/ml oral solution for cats, known risk of diabetic ketoacidosis. EMA Safety Communications. (ema.europa.eu)
  17. ASPCA Animal Poison Control Center (2025). Pet Safety Alert: Rising GLP-1 Pet Exposures. ASPCA. (aspca.org)
  18. Association for Pet Obesity Prevention (2022). 2022 Survey Reveals Alarming Rates of Pet Obesity in the US. APOP. (petobesityprevention.org)
  19. Okava Pharmaceuticals (2025). OKAVA Announces First Cat Dosed in MEOW-1 Study of OKV-119, the World's First GLP-1 Weight Loss Therapy for Pets. Company press release. (okava.com)
  20. Cornell University College of Veterinary Medicine (2025). Clinical Evaluation of a Novel GLP1 Agonist for Weight Loss in Overweight and Obese Client-Owned Domestic Cats. Cornell Veterinary Clinical Trials. (vet.cornell.edu)
  21. Dow RL, et al. (2008). Dirlotapide, a U.S. Food and Drug Administration-Approved First-in-Class Obesity Drug for Dogs, Will Humans Be Next?. Journal of Medicinal Chemistry. (PMC)

Bu içerik yalnızca bilgilendirme ve eğitim amaçlıdır. Tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. Herhangi bir karar vermeden önce bir sağlık uzmanına danışın. Tıbbi sorumluluk reddi beyanımızın tamamını okuyun