Önemli Noktalar
  • Nazal yol peptitler için sindirim sistemini atladığı için kullanılır, beyne giden güvenilir bir kestirme olduğu için değil: insanlarda ölçülen peptitlerin çoğunda nazal biyoyararlanım, enjekte edilen eşdeğerinin yaklaşık %1'i veya daha azıdır.
  • Doğrudan burundan beyne taşınım için iki anatomik yol önerilir, koku (olfaktör) ve trigeminal yollar. Ancak olfaktör bölge insan nazal boşluğunun yalnızca küçük bir bölümünü kaplar ve bu, spreyin ne kadarının oraya ulaşabileceğini sınırlar.
  • Semax, nazal yola özgü en fazla veriye sahip peptittir: bir sıçan izleyici (tracer) çalışmasında, intranazal uygulamadan iki dakika sonra beyin dokusunun gramı başına uygulanan radyoaktivitenin %0,093'ü saptanmış ve bunun yaklaşık %80'i hâlâ bozulmamış peptit olmuştur.
  • Semax ve Selank yalnızca Rusya'da, çoğunlukla küçük ve Rusça yayımlanmış çalışmalara dayanarak reçeteli nazal preparat olarak kayıtlıdır. İkisi de FDA veya EMA tarafından onaylanmamıştır ve ikisi de geniş bir Batı çalışmasında değerlendirilmemiştir.
  • Bremelanotid (PT-141) en net uyarıcı örnektir: intranazal programı 2007'de dozla ilişkili kan basıncı artışları ve tutarsız emilim nedeniyle durdurulmuştur ve onaylı ürün deri altı enjeksiyondur.
  • Nazal formülasyonlar enjeksiyonlarda bulunmayan değişkenlik ekler: mukosiliyer klirens, burun tıkanıklığı, baş pozisyonu, cihazın hazırlanması, sprey tekniği ve peptitlerin sulu çözeltideki kimyasal kırılganlığı.
  • Bu makale eğitim amaçlıdır. Araştırma peptitleri çoğu ülkede insan kullanımı için onaylı değildir ve burada yazılanların hiçbiri bir protokol olarak okunmamalıdır.

Bazı peptitler neden nazal sprey olarak sunulur?

Peptitler kırılgan moleküllerdir. Bir peptidi yutarsanız, mide asidi ve bağırsak proteazları onu genellikle emilimden önce parçalar. Peptit ilaçların büyük çoğunluğunun enjekte edilmesinin nedeni budur. İntranazal yol bu iki uç arasında yer alır: mideyi tamamen atlar, iğne gerektirmez ve nazal mukoza ince, damardan zengin ve doğrudan erişilebilirdir. Bu özellikler, bir avuç araştırma peptidinin liyofilize flakonlar yerine sprey olarak satılmasının nedenidir.

Nazal boşluğun gerçek bir farmasötik geçmişi vardır. Desmopressin, kalsitonin, nafarelin ve daha yakın zamanda nazal esketamin ile nazal nalokson dahil birçok onaylı ürün buna dayanır. Dolayısıyla asıl soru peptitlerin nazal yolla emilip emilemeyeceği değildir. Asıl soru ne kadar emildiği, ne kadar tutarlı emildiği ve molekülün nereye ulaştığıdır.

Pazarlama metinlerinde iki çok farklı iddia sıklıkla birbirine karıştırılır. Birincisi sistemik emilimdir: peptit nazal epiteli geçer, kan dolaşımına girer ve periferik reseptörler üzerinde etki eder. İkincisi doğrudan burundan beyne taşınımdır: peptit sinir yolları aracılığıyla kan-beyin bariyerini atlar ve önce tüm dolaşımda seyrelmeden merkezi sinir sistemi dokusuna ulaşır. Birincisi prensip olarak iyi yerleşmiştir ve ölçülebilir. İkincisi çok daha tartışmalıdır ve kanıtın gücü bir peptitten diğerine büyük farklılık gösterir.

Bu makale bu iki iddiayı birbirinden ayırır ve ardından sprey olarak en sık karşılaşılan peptitleri ele alır: Semax, Selank, PT-141, melanotan II ve oksitosin. Her biri için yararlı soru, nazal bir sürümün var olup olmadığı değil, burun yoluyla gerçekte neyin ölçüldüğüdür.

Yalnızca eğitim amaçlı içerik. Burada tartışılan araştırma peptitleri Avrupa Birliği veya Amerika Birleşik Devletleri'nde insan kullanımı için onaylı değildir ve bu sayfa bilinçli olarak hiçbir dozaj bilgisi içermez. Herhangi bir peptidi değerlendirmeden önce nitelikli bir sağlık uzmanına danışın.

Bir peptit burundan beyne nasıl ulaşabilir?

Burundan beyne iletim için anatomik argüman gerçek bir özelliğe dayanır: burun tavanındaki olfaktör bölge, vücutta nöronların dış ortamla doğrudan temas ettiği tek yerdir. Koku duyu nöronları kribriform plaktan geçerek olfaktör bulbusa uzanır ve trigeminal sinir, beyin sapına ulaşan dallarla nazal mukozanın geniş bölümlerini innerve eder. İkisi de kuramsal olarak kan-beyin bariyerini atlayan fiziksel kanallardır.

İntranazal biyolojik ürünlere ilişkin derlemeler, her iki yol boyunca taşınımı tanımlar: ya aksonların içinde ya da daha hızlı biçimde sinir demetlerini çevreleyen perinöral ve perivasküler boşluklar yoluyla. Olfaktör yolla giren madde genellikle önce olfaktör bulbusta ve frontal bölgelerde görünür, trigeminal yol ise ağırlıklı olarak beyin sapına ulaşır ve iki yolun hızı farklıdır. Terapötik peptitlerin nazal aerosol olarak verilmesini inceleyen Alabsi ve arkadaşları, bu mekanizmaları makul ve hayvanlarda kısmen kanıtlanmış olarak değerlendirir, ancak ne kadar çok şeyin formülasyona ve dozun burunda nereye biriktiğine bağlı olduğunu vurgular.

Bu son nokta pratikteki darboğazdır. İnsanlarda olfaktör epitel toplam nazal yüzeyin yalnızca küçük bir bölümünü kaplar, boşluğun yüksek kısmında yer alır ve hacminin çoğunu ön ve solunum mukozasına bırakma eğiliminde olan geleneksel sprey pompalarıyla zor ulaşılır. Bu nedenle püskürtülenin çoğunun iki olası akıbeti vardır: sistemik dolaşıma emilmek ya da boğaza doğru temizlenip yutulmak ve parçalanmak.

Bir başka karmaşıklık anatomik değil, yorumlamayla ilgilidir. Bir peptit sistemik olarak emilir ve ardından merkezi bir etkiyi dolaylı olarak, periferik reseptörler, vagal sinyalleşme veya hormonal geri bildirim yoluyla oluşturursa, davranışsal sonuç doğrudan beyne iletimle aynı görünebilir, ancak mekanizma tamamen farklıdır. İkisini ayırt etmek, bireylerin bildirdiği etkileri değil, izleyici çalışmalarını, beyin omurilik sıvısı örneklemesini veya görüntülemeyi gerektirir. Nazal peptitler üzerine literatür tam da burada incelir.

Nazal mukoza gerçekte ne kadar peptit emer?

Farmasötik bilimlerin sayısal yanıtı düşündürücüdür. Illum, nazal iletim üzerine sıkça atıf alan derlemesinde, insanlarda ölçülen peptit ve protein ilaçlarda (insülin, kalsitonin, büyüme hormonu, paratiroid hormonu ve desmopressin dahil) emilim artırıcılar olmadan nazal biyoyararlanımın enjeksiyona göre genellikle yaklaşık %1 veya daha az olduğunu belirtir. Nazal epitel, yaklaşık 1.000 daltonun üzerindeki hidrofilik moleküller için ciddi bir bariyer hâline gelir ve mukozadaki enzimler peptit yapılarına yerinde saldırır.

Hasarın çoğunu üç bariyer verir. Mukosiliyer klirens, mukus tabakasını sürekli olarak yutağa doğru süpürür ve temizlenme yarı ömrü yaklaşık on beş dakikadır, bu da bir dozun emici yüzeyde ne kadar kalabileceğini sınırlar. Mukozal peptidazlar peptitleri geçiş öncesinde ve sırasında parçalar. Epitel hücreleri arasındaki sıkı bağlantılar, çoğu hidrofilik peptidin ihtiyaç duyacağı parasellüler yolu kısıtlar.

Küçük peptitler büyüklere göre daha iyi performans gösterir ve bu burada önemlidir: Semax, Selank, oksitosin, bremelanotid ve melanotan II'nin hepsi 1.500 daltonun çok altındadır ve insülin ya da büyüme hormonundan çok daha küçüktür. Uygun boyut, klirens ve enzimatik sorunları çözmez, ancak yüzde olarak tek haneli düşük bir emilimi imkânsız değil makul kılar ve formülasyon biliminin rakamları yukarı çekmek için neden mukoadezivlere, geçirgenlik artırıcılara, enzim inhibitörlerine ve nanotaşıyıcılara yöneldiğini açıklar.

Nazal peptit iddialarını okuyan herkes için iki sonuç önemlidir. Birincisi, düşük bir emilim yüzdesi etkisizlik anlamına gelmez: çok güçlü peptitler çok düşük dolaşım konsantrasyonlarında etkin olabilir ve bazı nazal ürünlerin çalışmasının nedeni tam olarak budur. İkincisi ve daha önemlisi, düşük biyoyararlanıma genellikle yüksek değişkenlik eşlik eder. Mukozadan yalnızca küçük bir kısım geçtiğinde, mukozayı değiştiren her şey maruziyeti de değiştirir ve bu kararsızlık, aşağıda ele alınan her peptitte yinelenen temadır.

Semax için nazal yolla neler belgelenmiştir?

Semax, nazal yolun sonradan akla gelen bir seçenek değil, özgün tasarım olduğu peptittir. ACTH(4-10) fragmanının heptapeptit analoğudur, enzimatik yıkımı yavaşlatan bir Pro-Gly-Pro kuyruğuyla uzatılmıştır ve Moskova'da özellikle nazal preparat olarak geliştirilmiştir. Rusya'da kayıtlı bir reçeteli üründür ve ağırlıklı olarak serebrovasküler ve bilişsel endikasyonlarda kullanılır. Bu kayıt Rusya'nın düzenleyici sistemine özgüdür: Semax hiçbir zaman FDA veya EMA tarafından onaylanmamıştır ve hiçbir Batılı düzenleyici kurum dosyasını incelememiştir.

Nazal yola özgü en bilgilendirici deney, sıçanlara trityum işaretli Semax'ı intranazal olarak veren ve kan ile beyindeki radyoaktiviteyi ölçen Shevchenko ve arkadaşlarının izleyici çalışmasıdır. Uygulamadan iki dakika sonra beyin dokusunun gramı başına uygulanan toplam radyoaktivitenin %0,093'ünü saptadılar ve bu radyoaktivitenin yaklaşık %80'i metabolitlere değil, bozulmamış Semax'a karşılık geliyordu. Çalışma ayrıca hızlı bozunmayı da belgeledi ve metabolit profilinde Pro-Gly-Pro tripeptidi baskındı. Bu sayılar Semax için burundan beyne taşınım iddiasının niceliksel omurgasıdır ve insanlardan değil, sıçanlardan gelirler.

İnsan verileri vardır, ancak çoğunlukla küçük, Rusça ve eskidir. Gusev ve çalışma arkadaşlarının 1997'de yayımladığı ve yaklaşık otuz tedavi edilen hastayı kapsayan, hemisferik iskemik inmenin akut evresinde yapılan klinik ve elektrofizyolojik bir çalışma, standart yoğun bakıma intranazal Semax eklendiğinde genel serebral ve fokal defisitlerin, özellikle motor olanların, daha hızlı gerilediğini bildirmiştir. Sonraki Rus çalışmaları bunu daha büyük kohortlara ve serebrovasküler yetmezliğe genişletmiştir. Bunların hiçbiri modern bir ruhsatlandırma çalışmasından beklenen ölçeği, körleme standartlarını veya raporlama şeffaflığını karşılamaz ve Rusya dışında bağımsız bir doğrulama yoktur.

Dolayısıyla Semax için dürüst özet katmanlıdır. Bu peptidin nazal iletimi kemirgenlerde ölçülebilir beyin penetrasyonuna, tek bir ülkede uzun bir klinik geleneğe, nörotrofik sinyalleşme merkezli makul bir farmakolojik gerekçeye sahiptir, ancak yüksek kaliteli uluslararası insan kanıtı esasen yoktur. Yakın akrabasıyla karşılaştırmak isteyen okuyucular, farkları Selank ve Semax karşılaştırmamızda bulacaktır.

Selank ve oksitosin intranazal tabloya ne katar?

Selank Semax şablonunu yakından izler. İmmünomodülatör fragman tuftsinden türetilmiş sentetik bir heptapeptittir, aynı Pro-Gly-Pro uzantısıyla stabilize edilmiştir ve aynı şekilde Rusya'da enjeksiyon olarak değil, reçeteli nazal preparat olarak kayıtlıdır. En sık atıf alan klinik rapor, Zozulya ve arkadaşlarının 2008 tarihli çalışmasıdır. Bu çalışma, yaygın anksiyete bozukluğu veya nörasteni tanılı 62 hastada intranazal Selank'ı benzodiazepin medazepam ile karşılaştırmıştır (30 hasta Selank, 32 hasta karşılaştırıcı almıştır). Yazarlar karşılaştırılabilir anksiyolitik etkiler tanımlamış, Selank'ın ayrıca benzodiazepinlere özgü sedasyon yerine antiastenik ve hafif uyarıcı özellikler gösterdiğini belirtmiştir. Mekanistik ve düzenleyici tablonun tamamı Selank rehberimizde ele alınmaktadır.

Oksitosin tüm bunların en önemli örnek olayıdır, çünkü burundan beyne sorusunun insanlarda doğrudan test edildiği ve ardından on yıl boyunca kamuoyunda tartışıldığı tek nazal peptittir. Striepens ve arkadaşları, küçük bir gönüllü grubunda (on bir kişi oksitosin, dört kişi plasebo almıştır) intranazal uygulamadan sonra hem plazmadan hem de beyin omurilik sıvısından örnek almış ve her iki kompartmanda da anlamlı artışlar bulmuştur. Kinetik bilgilendiriciydi: plazma konsantrasyonları yaklaşık 15 dakikada zirve yapmış ve 75 dakikadan sonra azalmış, beyin omurilik sıvısı konsantrasyonlarının anlamlı biçimde yükselmesi ise 75 dakikaya kadar sürmüştür.

Yorumu zorlaştıran tam da bu ayrışmadır. Leng ve Ludwig, Intranasal Oxytocin: Myths and Delusions başlıklı sert eleştirel derlemelerinde, nazal yolla elde edilen merkezi maruziyetin büyüklüğünün küçük olduğunu, yayımlanmış davranışsal literatürün küçük örneklemlerden ve yayın yanlılığından muzdarip olduğunu ve heyecanın farmakolojinin önüne geçtiğini savunmuştur. Görüşleri, nazal oksitosinin hiçbir şey yapmadığı değil, doğrudan beyne iletim anlatısını kabul etmeden önce alanın şüpheciliğe ve titizliğe ihtiyaç duyduğudur. Tartışma sürmektedir ve oksitosin araştırması genel bakışımız bunu ayrıntılı biçimde izler.

Bu ders oksitosinin ötesine de genellenir. On yıl süren, iyi finanse edilmiş, görüntülemeyle donatılmış ve beyin omurilik sıvısı örneklemeli araştırma, en iyi incelenmiş nazal nöropeptit için burundan beyne sorusunu hâlâ açık bırakıyorsa, hiç insan farmakokinetik verisi olmayan peptitler hakkındaki kendinden emin iddialar bilim değil, pazarlama olarak değerlendirilmelidir.

PT-141 ve melanotan II neden burundan uzaklaştı?

Melanokortin peptitleri bu alandaki en öğretici düzenleyici hikâyeyi anlatır. PT-141 adıyla daha iyi bilinen Bremelanotid, klinik yaşamına nazal sprey olarak başlamıştır. Diamond ve arkadaşları 2005'te, erektil disfonksiyonu olan küçük bir erkek grubunda intranazal PT-141'in düşük doz sildenafil ile birlikte uygulandığı bir çalışma yayımlamış ve tek başına sildenafile kıyasla artmış bir ereksiyon yanıtı bildirmiştir. Nazal program hem erkeklerde hem kadınlarda faz 2'ye ilerlemiştir.

Ardından durdurulmuştur. İntranazal geliştirme 2007'de dozla ilişkili kan basıncı artışları nedeniyle durdurulmuş, buna tutarsız emilim de eklenmiştir: nazal uygulamadan sonra doruk plazma konsantrasyonları ve toplam maruziyet bireyler arasında ve bireylerin kendi içinde önemli ölçüde değişirken, deri altı dozlama çok daha dar doruk konsantrasyonları üretmiştir. Melanokortin-4 reseptör agonizmi kan basıncını yükseltebildiğinden, öngörülemeyen doruklar üreten bir yol bu farmakolojiye uygun değildir. Sonunda onaya ulaşan ürün, 2019'da Amerika Birleşik Devletleri'nde menopoz öncesi kadınlarda hipoaktif cinsel istek bozukluğu için onaylanan, sprey değil deri altı enjeksiyondur.

Kardiyovasküler sinyal daha sonra enjekte edilebilir formülasyonda düzgün biçimde karakterize edilmiştir. White ve arkadaşları, normotansif veya kontrollü hipertansif 397 menopoz öncesi kadında randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir çalışmada ambulatuvar kan basıncı izlemesi kullanmış ve plaseboya göre ambulatuvar sistolik basınçta 2 ila 3 mmHg düzeyinde küçük geçici artışlar saptamış, bunlara kalp hızında azalmalar eşlik etmiş ve tekrarlanan günlük dozlamada kümülatif bir etki görülmemiştir. Bunlar, öngörülebilir bir yolla elde edilmiş ılımlı ve yönetilebilir sayılardır. Mesele, sinyali yönetilebilir kılanın yol değişikliği olduğudur.

Melanotan II kanıt açısından daha da zayıf bir konumdadır. Yaygın olarak nazal sprey olarak dolaşımdadır, ancak ne kadarının emildiğini veya bu oranın ne kadar tekrarlanabilir olduğunu ortaya koyan yayımlanmış bir insan nazal farmakokinetik veri seti yoktur ve fotokoruma için onaya ulaşan melanokortin agonisti afamelanotid, sprey değil deri altı implant olarak uygulanır. Melanotan II ayrıca kan basıncı ve kalp hızı etkileri, bulantı ve iyi belgelenmiş pigmentli lezyon değişiklikleri sorunu gibi melanokortin sınıfı kaygılarını da paylaşır ve bu, kolaylık değil ihtiyat gerektirir. Onaysız bir araştırma bileşiği olmaya devam etmektedir.

Nazal yol, enjeksiyon ve oral peptitlerle nasıl karşılaştırılır?

Yolları düzgün karşılaştırmak dört şeyi aynı anda karşılaştırmak demektir: dozun ne kadarının kullanılabilir hâle geldiği, bu rakamın ne kadar tekrarlanabilir olduğu, ne kadar hızlı gerçekleştiği ve pratik ile güvenlik açısından ödünleşimlerin neler olduğu. Nazal yol kolaylıkta açık ara kazanır, tekrarlanabilirlikte kaybeder.

Ölçütİntranazal spreyDeri altı enjeksiyonOral (kapsül veya tablet)
Peptitler için tipik biyoyararlanımDüşük, emilim artırıcılar olmadan genellikle %1 civarında veya daha az, küçük optimize moleküller için daha yüksekYüksek, küçük peptitler için çoğunlukla tama yakınDeğiştirilmemiş peptitler için çok düşük, genellikle yüzdenin küçük bir kesri
Uygulamalar arası tekrarlanabilirlikZayıf ile orta arası: tıkanıklık, mukus, teknik ve cihaz durumundan etkilenirİyi: doz, mukoza durumundan bağımsız olarak deri altı dokuya ulaşırZayıf: yiyecek, mide pH'ı ve bağırsak geçişi emilimi etkiler
Etki başlangıcıEmilim gerçekleştiğinde hızlı, saatler değil dakikalarHızlı ve öngörülebilirYavaş ve çoğu zaman eksik
Doğrudan beyne erişim iddiasıOlfaktör ve trigeminal yollarla mümkün, hayvanlarda gösterilmiş, insanlarda tartışmalıHayır, kandan kan-beyin bariyerini geçmeye bağlıdırHayır
Başlıca dezavantajlarDeğişkenlik, mukosiliyer klirens, lokal tahriş, formülasyon kararsızlığıİğneler, steril teknik, enjeksiyon yeri reaksiyonlarıEnzimatik yıkım, büyük kayıplar, zayıf öngörülebilirlik
Örnek peptitlerSemax, Selank, oksitosin, eskiden bremelanotidBremelanotid, çoğu araştırma peptidiÇoğunlukla özel olarak mühendislik yapılmış veya korunmuş formülasyonlarla sınırlı

Oral sütun ayrı bir not hak ediyor, çünkü spreylerin yanında en sık abartılan yol budur. Ağızdan alınan değiştirilmemiş peptitler vücuttaki en zorlu koşullarla karşılaşır ve onları korumak için gereken mühendislik, geçirgenlik artırıcılar ve proteaz inhibitörleri dahil, hatırı sayılırdır. Bunu oral peptit biyoyararlanımı analizimizde ayrıntılı ele alıyoruz.

Tabloyu baştan sona okuduğunuzda basit bir örüntü ortaya çıkar. Enjeksiyon konfor pahasına hassasiyet satın alır. Nazal iletim hassasiyet pahasına konfor satın alır. Oral iletim dozun büyük kısmı pahasına azami kolaylık satın alır. Hangi ödünleşimin kabul edilebilir olduğu tamamen molekülün terapötik aralığına bağlıdır: geniş bir marjı olan bir peptit değişken maruziyeti tolere ederken, bremelanotid hikâyesinin gösterdiği gibi yan etkileri doruk konsantrasyonunu izleyen bir peptit tolere etmez.

Nazal peptit formülasyonlarının pratik sınırları nelerdir?

Emilim fizyolojisinin ötesinde, nazal peptit ürünleri liyofilize toz flakonların taşımadığı bir dizi farmasötik sorun taşır. Birincisi sulu çözeltideki stabilitedir. Sprey, tanım gereği zaten çözünmüş bir peptittir ve sudaki peptitler hidrolize, oksidasyona, deamidasyona ve agregasyona karşı savunmasızdır. Soğuk ve kuru saklanan bir toz, oda sıcaklığında bir pompa şişesinde duran aynı peptitten kimyasal olarak çok daha dayanıklıdır. Çözelti ürünlerinin genellikle buzdolabında saklanmayı, ışıktan korunmayı ve açıldıktan sonra tanımlı bir kullanım süresini gerektirmesinin nedeni budur.

İkincisi koruyucu kullanımı ve kontaminasyondur. Çok dozlu nazal kaplar tekrar tekrar açılır ve aplikatör nazal mukozaya temas eder, bu nedenle farmasötik nazal ürünler ya antimikrobiyal koruyucular içerir ya da özel yapım koruyucusuz cihazlar kullanır. Koruyucuların kendileri de etkisiz değildir: en yaygın koruyucu olan benzalkonyum klorürün, uzun süreli kullanımda siliyer işlev ve mukozal tolerans üzerindeki etkileri incelenmiştir.

Üçüncüsü doz iletim donanımıdır. Ölçülü doz veren bir nazal pompa, yalnızca hazırlanmış, tutarlı bir yönde tutulmuş ve yeterli kuvvetle çalıştırılmışsa tekrarlanabilir bir hacim iletir. Birikim paterni, damlacık boyutu ve sprey bulutu geometrisi cihazlar arasında farklılık gösterir ve bu farklar dozun nazal boşlukta nereye düştüğünü, bu da ne kadarının emildiğini ve olfaktör bölgeye hiç ulaşılıp ulaşılmadığını değiştirir. Aynı peptidi aynı konsantrasyonda içeren iki sprey, cihazları farklıysa birbirinin yerine kullanılamaz.

Dördüncüsü fizyolojik durumdur. Rinit, soğuk algınlığı, alerji, mukozal kuruluk, yakın zamanda sümkürme, baş pozisyonu ve hatta günün saati bile mukus hacmini, klirens hızını ve emici yüzeyi değiştirir. Farmakokinetik çalışmaların geniş güven aralıkları olarak yakaladığı değişkenlik budur ve bir nazal peptidin öz değerlendirmesini güvenilmez kılan da budur: aynı kap iki farklı günde kullanıldığında karşılaştırılabilir maruziyet sağlamayabilir.

Bunların hiçbiri nazal yolu gayri meşru kılmaz. Onaylı nazal peptit ürünleri tam da bu sorunların kontrollü üretim, doğrulanmış cihazlar, stabilite testleri ve tanımlı saklama koşullarıyla aşılabilmesi sayesinde vardır. İhtiyat özellikle, bu kontrollerin hiçbirinin belgelenmediği ve ne içeriğin, ne sterilitenin, ne de stabilitenin bağımsız olarak doğrulanmadığı düzenlenmemiş araştırma preparatları için geçerlidir.

Araştırma pazarında nazal sprey ürünleri nasıl görünüyor?

Araştırma tedarik tarafında, liyofilize flakon yerine nazal sprey sunumuyla düzenli olarak yalnızca birkaç peptit sunulur ve bunlar yukarıda tartışılan bileşiklerle yakından örtüşür. AuraVia tarafından şu anda listelenen iki örnek aşağıda, bu ürünlerin nasıl sunulduğu ve fiyatlandırıldığı konusunda referans olarak gösterilmiştir, kullanılmaları için bir öneri olarak değil.

ÜrünSunumListelenen fiyat
Semax Nasal Spray10mg nazal sprey54,99 EUR
MT-2 (Melanotan II) Nasal Spray10mg nazal sprey49,99 EUR

İkisi de onaylı ilaçlar değil, araştırma bileşikleri olarak satılır ve fiyatlar zamanla değişir, bu nedenle güncel fiyat ve stok için tek güvenilir referans tedarikçi sayfasıdır. Yasal durum da ülkeye göre farklılık gösterir: bir yargı bölgesinde araştırma kimyasalı olarak serbestçe dolaşan bir bileşik, bir başkasında yalnızca reçeteli bir ilaç veya yetkisiz bir ürün olabilir ve kişisel ithalat kuralları da buna göre değişir.

Herhangi bir nazal peptit preparatını değerlendirirken sorulması gereken sorular tanıtımsal değil, belgelere dayalıdır. Peptidi ve saflığını tanımlayan, ideal olarak kütle spektrometrisi ve HPLC verileri içeren, partiye özgü bir analiz sertifikası var mı? Taşıyıcı, varsa koruyucu ve pH dahil çözelti bileşimi belirtilmiş mi? Saklama koşulları ve açıldıktan sonraki kullanım ömrü belirtilmiş mi? Uygulama cihazı, tanımlı iletilen hacme sahip ölçülü bir pompa mı? Bu sorulara yanıt veremeyen bir tedarikçi, karakterize edilmiş bir formülasyon değil, bir kap satmaktadır.

Tedarik ve bölgesel erişilebilirliği daha derinlemesine araştıran okuyucular, tedarikçi belgelerini, bölgesel düzenleyici durumu ve doğrulama uygulamalarını kapsayan Semax tedariki ve erişilebilirliği ile PT-141 tedariki ve erişilebilirliği makalelerimizde özel içerik bulacaktır.

Tıbbi uyarı. Bu makale yalnızca eğitim amaçlıdır ve bilinçli olarak hiçbir dozaj bilgisi, uygulama protokolü veya terapötik öneri içermez. Tartışılan peptitler, açıkça onaylı olarak belirtilen ürünler hariç, FDA veya EMA tarafından insan kullanımı için onaylanmamış araştırma bileşikleridir. Yasal durum yargı bölgesine göre değişir. Preklinik ve hayvan bulguları insanlara güvenilir biçimde aktarılamaz. Bu bileşiklerle ilgili herhangi bir karar vermeden önce nitelikli bir sağlık uzmanına danışın.

Önerilen ürünler

Kalite ve saflık gözetilerek seçilmiş araştırma peptitleri:

Burun spreyi · Avrupa
Semax Nasal Spray

Semax Nasal Spray

Semax burun spreyi

Burun spreyi · Avrupa
MT-2 Nasal Spray

MT-2 Nasal Spray

MT-2 burun spreyi

Semax

Semax

Bilişsel bileşik

Selank

Selank

Bilişsel bileşik

Bilginizi test edin

Hızlı test · 6 soru

Sıkça Sorulan Sorular

Peptit nazal spreyler gerçekten beyne ulaşır mı?
Kısmen, ancak pazarlamanın ima ettiğinden çok daha az verimli biçimde. Olfaktör ve trigeminal yollar kan-beyin bariyerini atlayan makul bir anatomik güzergâh sunar ve hayvan izleyici çalışmaları bir miktar doğrudan taşınımı destekler: intranazal Semax üzerine bir sıçan çalışması, iki dakika sonra beyin dokusunun gramı başına uygulanan radyoaktivitenin %0,093'ünü saptamıştır. İnsanlarda en net veriler oksitosinden gelir. Burada beyin omurilik sıvısı konsantrasyonları nazal uygulamadan sonra gerçekten yükselmiş, ancak yavaş olmuş ve plazma yaklaşık 15 dakikada zirve yaparken anlamlılığa ancak yaklaşık 75 dakikada ulaşmıştır. Eleştirel derlemeler, elde edilen merkezi maruziyetin küçük olduğunu savunur. Burundan beyne iletimi yerleşik bir gerçek olarak değil, kısmen desteklenen bir hipotez olarak değerlendirin.
Nazal sprey enjeksiyondan daha mı zayıftır?
Kullanılabilir hâle gelen peptit oranı açısından, genel olarak evet. Farmasötik derlemeler, emilim artırıcılar olmadan insanlarda ölçülen peptit ilaçlar için nazal biyoyararlanımı yaklaşık %1 veya daha az olarak bildirirken, küçük peptitlerin deri altı enjeksiyonu çoğunlukla tama yakındır. Ancak daha önemli fark büyüklük değil, tutarlılıktır. Nazal emilim tıkanıklık, mukus, sprey tekniği ve cihaz durumuna göre değişir, dolayısıyla maruziyet uygulamalar arasında enjeksiyonda olmayan biçimde farklılık gösterir. Güçlü bir peptit için düşük yüzde yine de farmakolojik olarak anlamlı olabilir. Değişkenlik her iki durumda da sorun olmaya devam eder.
PT-141 neden artık nazal sprey olarak satılmıyor?
Bremelanotid başlangıçta nazal sprey olarak geliştirilmiş ve faz 2 çalışmalarına ulaşmıştır, ancak intranazal program 2007'de dozla ilişkili kan basıncı artışları ve tutarsız emilim nedeniyle durdurulmuştur. Nazal uygulama, deri altı dozlamaya göre belirgin biçimde daha değişken doruk plazma konsantrasyonları üretmiştir ve melanokortin-4 reseptör agonizmi kan basıncını yükseltebildiğinden, öngörülemeyen doruklar kabul edilemez bir risk oluşturmuştur. Sonunda 2019'da onay alan formülasyon bir deri altı enjeksiyondur. PT-141 rehberimiz geliştirme geçmişinin tamamını kapsar.
Semax ve Selank onaylı ilaçlar mıdır?
Rusya'da reçeteli nazal preparatlar olarak kayıtlıdırlar. Bu gerçek bir ulusal kayıttır, ancak uluslararası bir kayıt değildir. İkisi de FDA veya EMA tarafından onaylanmamıştır, ikisi de herhangi bir Batılı düzenleyici kurum tarafından incelenmemiştir ve destekleyici klinik literatür, 2008'de yayımlanan Selank ile medazepamın 62 hastalık karşılaştırması gibi, ağırlıklı olarak küçük Rusça çalışmalardan oluşur. Rusya dışında ikisi de onaysız araştırma bileşikleri olarak değerlendirilmelidir ve başka yerlerdeki nazal kayıtları bağımsız olarak doğrulanmış kanıt olarak okunmamalıdır.
Melanotan II nazal sprey olarak işe yarar mı?
Bir nazal melanotan II dozunun ne kadarının emildiğini veya bu oranın ne kadar tekrarlanabilir olduğunu ortaya koyan yayımlanmış bir insan nazal farmakokinetik çalışması yoktur. Küçük boyutu bir miktar nazal emilimi makul kılar, ancak makul olmak ölçülmüş olmak değildir. Dikkat çekici biçimde, fotokoruma için düzenleyici onaya ulaşan melanokortin analoğu afamelanotid, sprey değil deri altı implant olarak uygulanır. Melanotan II ayrıca kardiyovasküler etkiler, bulantı ve pigmentli lezyonlarda değişiklikler dahil belgelenmiş sınıf kaygıları taşır ve onaysız bir araştırma bileşiği olmaya devam eder.
Nazal peptit spreyler neden flakonlardan daha az stabildir?
Çünkü sprey, zaten suda çözünmüş bir peptittir. Çözeltide peptitler hidrolize, oksidasyona, deamidasyona ve agregasyona maruz kalır. Soğuk ve kuru bir liyofilize toz bu süreçlerden büyük ölçüde kaçınır. Bu nedenle çözelti ürünleri tipik olarak buzdolabında saklanmayı, ışıktan korunmayı ve açıldıktan sonra sınırlı bir kullanım süresini gerektirir. Çok dozlu nazal kaplar, aplikatör mukozaya tekrar tekrar temas ettiği için mikrobiyolojik bir boyut ekler. Düzenlenmiş nazal ürünlerin ya koruyucu içermesi ya da koruyucusuz bir cihaz kullanması bu yüzdendir. Araştırma preparatları bunları nadiren belgeler.
Tıkalı burun emilen peptit miktarını değiştirir mi?
Çok büyük olasılıkla evet ve bu, nazal maruziyetin tutarsız olmasının başlıca nedenlerinden biridir. Emilim, dozun işlevsel bir mukozal yüzeyle geçecek kadar uzun süre temas etmesine bağlıdır ve mukosiliyer klirens maddeyi zaten yaklaşık on beş dakikalık bir yarı ömürle uzaklaştırır. Rinit, soğuk algınlığı, alerjik inflamasyon, fazla mukus, mukozal kuruluk ve yakın zamanda sümkürme bu dengeyi değiştirir, baş pozisyonu ve ilgili cihazın birikim paterni de öyle. Pratik sonuç, aynı kabın iki farklı günde karşılaştırılabilir maruziyet sağlamayabilmesidir.
Nazal peptitler enjekte edilen peptitlerden daha güvenli midir?
Enjeksiyon yeri reaksiyonları ve steril olmayan enjeksiyon tekniği gibi iğneyle ilgili risklerden kaçınırlar, bu gerçek bir avantajdır. Molekülün kendi farmakolojik riskini azaltmazlar ve belgelenmiş en az bir durumda nazal yol güvenlik profilini kötüleştirmiştir: bremelanotid kan basıncı sinyali, nazal uygulamanın ürettiği değişken doruk konsantrasyonlarıyla ilişkilendirilmiştir. Nazal iletim ayrıca tahriş, burun kanaması ve uzun süreli kullanımda koruyucuların siliyer işlev üzerindeki etkileri gibi kendi lokal sorunlarını da ekler. Yolun kolaylığı ve yolun güvenliği ayrı sorulardır ve hiçbiri tıbbi gözetimin yerini tutmaz.

Bilimsel Kaynaklar

  1. Illum L. (2003). Nasal drug delivery: possibilities, problems and solutions. Journal of Controlled Release, 87(1-3):187-198.
  2. Shevchenko KV, Nagaev IY, Alfeeva LY, Andreeva LA, Kamenskii AA, Levitskaya NG, Shevchenko VP, Grivennikov IA, Myasoedov NF. (2006). Kinetics of Semax penetration into the brain and blood of rats after its intranasal administration. Russian Journal of Bioorganic Chemistry (Bioorganicheskaia Khimiia), 32(1):57-62. (PubMed)
  3. Alabsi W, Eedara BB, Encinas-Basurto D, Polt R, Mansour HM. (2022). Nose-to-Brain Delivery of Therapeutic Peptides as Nasal Aerosols. Pharmaceutics, 14(9):1870. (PMC)
  4. Striepens N, Kendrick KM, Hanking V, Landgraf R, Wüllner U, Maier W, Hurlemann R. (2013). Elevated cerebrospinal fluid and blood concentrations of oxytocin following its intranasal administration in humans. Scientific Reports, 3:3440. (PubMed)
  5. Leng G, Ludwig M. (2016). Intranasal Oxytocin: Myths and Delusions. Biological Psychiatry, 79(3):243-250. (PubMed)
  6. White WB, et al. (2017). Usefulness of ambulatory blood pressure monitoring to assess the melanocortin receptor agonist bremelanotide. Journal of Hypertension, 35(4). (PubMed)
  7. Zozulya AA, et al. (2008). Efficacy and possible mechanisms of action of a new peptide anxiolytic selank in the therapy of generalized anxiety disorders and neurasthenia. Zhurnal Nevrologii i Psikhiatrii imeni S.S. Korsakova. (PubMed)
  8. Gusev EI, et al. (1997). Effectiveness of semax in acute period of hemispheric ischemic stroke (a clinical and electrophysiological study). Zhurnal Nevrologii i Psikhiatrii imeni S.S. Korsakova. (PubMed)
  9. Diamond LE, Earle DC, Garcia WD, Spana C. (2005). Co-administration of low doses of intranasal PT-141, a melanocortin receptor agonist, and sildenafil to men with erectile dysfunction results in an enhanced erectile response. Urology, 65(4):755-759.

Bu içerik yalnızca bilgilendirme ve eğitim amaçlıdır. Tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. Herhangi bir karar vermeden önce bir sağlık uzmanına danışın. Tıbbi sorumluluk reddi beyanımızın tamamını okuyun