Kapatmak için ESC tuşuna basın

Peptide Lab App Giriş yap Makaleler Rehber Ürünler
Daha fazla Peptide Tracker Hesaplayıcı En İyi Hesaplayıcılar Peptit İstatistikleri İletişim Bülten
Français English Deutsch Español Português العربية Italiano Polski 한국어 日本語 中文 Русский Nederlands Čeština Svenska Türkçe
Tesa
morelin

Tesamorelin

trans-3-hexenoyl-human growth hormone-releasing factor (1-44) amide

5135.86 g/mol Molekül Ağırlığı
C₂₂₁H₃₆₆N₇₂O₆₇S Molekül Formülü
FDA Onaylı (2010) Düzenleyici Durum
44 amino acids, identical to human GHRH(1-44) amide, with a trans-3-hexenoyl group bonded to the N-terminal tyrosine: (hexenoyl)Tyr-Ala-Asp-Ala-Ile-Phe-Thr-Asn-Ser-Tyr-Arg-Lys-Val-Leu-Gly-Gln-Leu-Ser-Ala-Arg-Lys-Leu-Leu-Gln-Asp-Ile-Met-Ser-Arg-Gln-Gln-Gly-Glu-Ser-Asn-Gln-Glu-Arg-Gly-Ala-Arg-Ala-Arg-Leu-NH₂
Güncelleme tarihi: 7 Kasım 2026
Tesamorelin Photo: Mehul Patel

Tesamorelin nedir?

Tesamorelin, insan büyüme hormonu salgılatıcı hormonunun (GHRH) sentetik bir analoğudur ve Kanadalı Theratechnologies şirketi tarafından Egrifta ticari adıyla pazarlanır. Peptit dünyasında alışılmadık bir konumdadır: internette konuşulan peptitlerin çoğu, insan çalışması verisi az ya da hiç olmayan araştırma kimyasalları olarak satılırken, tesamorelin iki çok merkezli faz 3 çalışmasından geçmiş ve Kasım 2010'da ABD Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) onayı almış, tam anlamıyla onaylı bir reçeteli ilaçtır.

Kimyasal olarak tesamorelin, insan GHRH(1-44) amid molekülünün 44 amino asitlik tam dizisidir ve tek bir değişiklik içerir: N-terminal tirozine bir trans-3-heksenoil grubu bağlanmıştır. Molekülün varlık nedeni bu küçük eklentidir. Doğal GHRH, dipeptidil peptidaz-4 (DPP-4) enzimi tarafından dakikalar içinde parçalanır. Bu enzim ilk iki kalıntıyı keser ve biyolojik aktiviteyi yok eder. Heksenoil başlığı bu kesim bölgesini korur ve tesamorelinin, doğal hormonun reseptör bağlanmasını korurken günde bir kez deri altına uygulanan pratik bir enjeksiyon olabilmesi için yeterli metabolik kararlılığı kazanmasını sağlar.

Onaylı endikasyon bilinçli olarak dardır. Tesamorelin, lipodistrofisi olan HIV ile yaşayan yetişkinlerde fazla karın yağının azaltılması için endikedir. HIV ile ilişkili lipodistrofi, yağın uzuvlardan ve yüzden uzaklaşıp karında, yani iç organları çevreleyen metabolik olarak aktif yağ olan visseral yağ dokusu olarak birikmesine yol açan bir metabolik komplikasyondur. Bu tablo insülin direnci, dislipidemi ve kardiyovasküler risk ile ilişkilidir ve tesamorelinden önce hedefe yönelik bir farmakolojik seçenek yoktu.

Etiketle ilgili iki nokta, çevrimiçi özetlerde sıkça gözden kaçtığı için vurgulanmayı hak eder. Birincisi, FDA etiketi tesamorelinin kardiyovasküler sonuçları iyileştirdiğinin gösterilmediğini, yalnızca riskle ilişkili bir yağ kompartmanını azalttığını belirtir. İkincisi, herhangi bir türde kilo yönetimi için endike değildir. Visseral yağ azalır, ancak ilaç enerji depolarını ortadan kaldırmak yerine yeniden dağıttığı için toplam vücut ağırlığı genellikle anlamlı biçimde değişmez.

Ürün piyasaya çıkışından bu yana birden fazla kez yeniden formüle edilmiştir. İlk Egrifta soğutma ve iki flakonlu bir sulandırma gerektiriyordu. 2019'da onaylanan Egrifta SV bunu tek flakona indirdi ve daha sonraki oda sıcaklığında stabil bir formülasyon soğuk zincir yükünü daha da azalttı. Etkin molekül bu sürümlerde aynıdır; yalnızca sunum, sulandırıcı hacmi ve saklama gereklilikleri farklıdır.

Bu rehber yalnızca eğitim amaçlıdır. Tıbbi tavsiye değildir ve önerilen bir doz içermez. Herhangi bir reçeteli ilacı düşünmeden önce nitelikli bir sağlık uzmanına danışın.

Tesamorelin vücutta nasıl çalışır?

Tesamorelin bir GHRH reseptör agonistidir. Deri altı enjeksiyondan sonra ön hipofize ulaşır ve hipotalamik doğal GHRH'nin kullandığı G proteinine bağlı reseptöre bağlanır. Reseptör aktivasyonu somatotrop hücrelerde hücre içi siklik AMP düzeyini yükseltir; bu da hem depolanmış büyüme hormonunun salınımını hem de GH geninin artan transkripsiyonunu tetikler. Sonuç olarak dolaşımdaki büyüme hormonu (GH) artar. GH, karaciğer ve periferik dokularda insülin benzeri büyüme faktörü 1 (IGF-1) üretimini artırır.

Bu yaklaşımın, rekombinant büyüme hormonunu doğrudan enjekte etmeye kıyasla mekanistik gerekçesi fizyolojik düzenleme ile ilgilidir. Tesamorelin bir basamak yukarıda, hipofizde etki eder; dolayısıyla ortaya çıkan GH salınımı hâlâ vücudun normal kontrol mimarisinden geçer. Pulsatilite düz bir farmakolojik düzeyle değiştirilmek yerine büyük ölçüde korunur ve somatostatinden ve IGF-1'in kendisinden gelen negatif geri bildirim bozulmadan kalır. Pratikte bu, hipofizin yanıtı sınırlama konusunda bir miktar yetenek koruduğu anlamına gelir. GHRH analoglarının advers etki profilinin suprafizyolojik rekombinant GH'den farklı olmasının bir nedeni budur.

Farmakokinetik bilinçli olarak kısadır. Deri altı uygulamadan sonra bildirilen eliminasyon yarı ömrü sağlıklı gönüllülerde yaklaşık 26 dakika, HIV ile yaşayan kişilerde yaklaşık 38 dakikadır; en yüksek plazma konsantrasyonlarına yaklaşık 15 dakika içinde ulaşılır. Bu, sürekli değil kısa ve keskin bir uyarandır ve tasarımın amacı tam olarak budur: fizyolojik bir pulsatil salınımı taklit eden ve sonra temizlenen geçici bir GHRH sinyali.

Bu neden özellikle visseral yağı azaltmalıdır? Büyüme hormonu lipolitiktir ve visseral yağ dokusu ona alışılmadık ölçüde duyarlıdır. Visseral yağ dokusu, deri altı yağa kıyasla daha yüksek GH reseptörü ve beta-adrenerjik reseptör yoğunluğuna ve yüksek lipolitik devir hızına sahiptir. GH, hormona duyarlı lipazı aktive eder ve adipositlerde lipoprotein lipaz aktivitesini baskılar; böylece denge yağ mobilizasyonu yönüne kayar. Ayrıca yağ dokusu içinde aktif kortizolü yeniden üreten ve visseral yağ birikimini destekleyen 11-beta-hidroksisteroid dehidrogenaz tip 1 enzimini inhibe eder. HIV ile ilişkili lipodistrofisi olan kişilerde sıklıkla GH salgısı körelmiştir; dolayısıyla sinyalin geri getirilmesi, normal bir sistemi daha fazla zorlamak yerine belgelenmiş bir eksikliği gidermeyi hedefler.

IGF-1 artışı, farmakolojik etkinin en güvenilir biyobelirtecidir ve aynı zamanda izlemenin başlıca nedenidir. Pivotal çalışmalarda ortalama IGF-1 belirgin biçimde yükselmiştir; etiket, normal aralığın üzerinde süregelen yüksekliğin hücre çoğalması konusunda kuramsal endişeler doğurması nedeniyle periyodik ölçüm önerir. Klinisyenler tedavi sırasında genellikle hem IGF-1'i hem de glukoz parametrelerini takip eder.

Klinik çalışmalar visseral yağ konusunda ne gösteriyor?

Temel kanıt, Falutz ve ark., New England Journal of Medicine, 2007 (PMID 18057338) çalışmasıdır. Bu, fazla karın yağı olan HIV ile yaşayan yetişkinlerde yürütülen çok merkezli, randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir faz 3 çalışmasıdır. Katılımcılar 26 hafta boyunca günlük deri altı tesamorelin ya da plasebo aldı. Birincil sonlanım noktası, L4-L5 düzeyinde bilgisayarlı tomografi ile ölçülen visseral yağ dokusundaki yüzde değişimdi. Bu, söz konusu yağ kompartmanını ölçmek için referans standarttır ve bel çevresi ya da biyoimpedansa göre çok daha bilgilendiricidir.

Sonuç: visseral yağ dokusu tesamorelin grubunda yaklaşık yüzde 15 azalırken plasebo grubunda hafifçe arttı; bu da yüzde 20 civarında bir net tedavi farkı verdi. Bel çevresi ılımlı biçimde azaldı, trigliseritler düzeldi ve total kolesterolün HDL kolesterole oranı olumlu yönde değişti. IGF-1 keskin biçimde yükselerek hedefin etkilendiğini doğruladı. Önemli olarak, deri altı yağ büyük ölçüde korundu; bu, yüz ve uzuvlardaki deri altı yağ kaybının kendisinin klinik bir sorun olduğu bir popülasyonda önem taşır.

Takip analizi olan Falutz ve ark., Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes, 2010 (PMID 20101189), iki faz 3 çalışmasını birleştirdi ve gözlemi yeniden randomizasyonla 52 haftaya uzattı. Bu çalışma, tesamorelin literatüründeki pratik açıdan en önemli bulguyu üretti: ilk 26 hafta boyunca yanıt veren ve sonra plaseboya geçirilen katılımcılar visseral yağı geri kazanarak başlangıç düzeyine yaklaştı; tedaviye devam edenler ise azalmayı genel olarak korudu.

Bu geri dönüşlülük, ilacın nasıl anlaşılması gerektiğini yeniden çerçeveler. Tesamorelin, yağ dokusunu bırakıldıktan sonra da kalıcı olacak şekilde yeniden biçimlendirmez. Farmakolojik bir durumu sürdürür ve uyaran durduğunda fizyoloji önceki ayar noktasına döner. Karşılaştırma bir antibiyotik kürüne değil, bir antihipertansife daha yakındır. Etiketin klinisyenleri yaklaşık altıncı ayda yanıtı değerlendirmeye ve anlamlı bir yarar görülmediyse tedaviyi bırakmayı düşünmeye yönlendirmesinin nedeni de budur; çünkü yarar sağlamayan sürekli maruziyet, kazanç olmadan risk taşır.

İki sınırlılık yorumu dengelemelidir. Çalışmalara belirli bir popülasyon, yani HIV ile ilişkili lipodistrofisi olan yetişkinler alınmıştır ve bunların köreltilmiş GH ekseni onları alışılmadık ölçüde yanıt verir kılmış olabilir. Etki büyüklüğünü metabolik olarak sağlıklı kişilere genellemek bu verilerle desteklenmez. Ayrıca sonlanım noktaları vekil ölçütlerdi: kalp krizi, inme ya da ölüm değil, BT ile ölçülen yağ ve lipit profilleri. Visseral yağ kardiyovasküler riskle güçlü biçimde ilişkilidir, ancak bir risk belirtecini farmakolojik olarak azaltmak olayları otomatik olarak azaltmaz ve etiket bunu açıkça belirtir.

Karaciğer yağı ve bilişsel işlevler konusunda araştırmalar ne gösteriyor?

Visseral yağ ile karaciğer yağı metabolik olarak bağlantılı olduğundan, araştırmacılar ilacın etkisinin karaciğere uzanıp uzanmadığını inceledi. Stanley ve ark., JAMA, 2014 (PMID 25038357), HIV ile yaşayan ve karın yağı biriken yetişkinleri altı ay boyunca tesamorelin ya da plaseboya randomize etti; hepatik yağ fraksiyonunu ölçmek için manyetik rezonans spektroskopisi kullandı. Bu teknik, ultrason ya da karaciğer enzimi ölçümünden çok daha hassastır.

Karaciğer yağı tesamorelin grubunda azaldı, plasebo grubunda hafifçe arttı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluştu. Visseral yağ beklendiği gibi paralel biçimde azaldı. Bu anlamlı bir bulguydu, çünkü alkole bağlı olmayan yağlı karaciğer hastalığı HIV ile yaşayan kişilerde yaygındır, tedavisi zordur ve o dönemde neredeyse hiç onaylı farmakolojik seçeneği yoktu. Sonraki çalışmalar gözlemi on iki aya uzattı ve karaciğer inflamasyonu ile fibrozis belirteçlerini inceledi, ancak tesamorelin hiçbir yargı bölgesinde yağlı karaciğer hastalığı için onaylanmamıştır ve HIV dışı bağlamda NAFLD tedavi eden klinisyenlerin çok daha köklü seçenekleri vardır. Metabolik yaklaşımları karşılaştıran okuyucular, arkasında büyük sonuç çalışmaları bulunan bir GLP-1 reseptör agonisti olan semaglutid'in çok farklı mekanizmasını da incelemek isteyebilir.

Bilişsel araştırma daha ön aşamadadır ve çevrimiçi ortamda daha sık yanlış aktarılır. Baker ve ark., Archives of Neurology, 2012 (PMID 22869065), bilişsel olarak sağlıklı katılımcıları ve hafif bilişsel bozukluğu olan katılımcıları içeren yaşlı yetişkinlerde 20 hafta boyunca uygulanan GHRH ile randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir çalışma yürüttü. Gerekçe, GH ve IGF-1'in yaşla belirgin biçimde azalması ve her ikisinin de hipokampüs işlevini, sinaptik plastisiteyi ve nörotransmitter sistemlerini etkilemesiydi.

Çalışma, planlama, zihinsel esneklik ve görev değiştirmeyi kapsayan alan olan yürütücü işlevler üzerinde olumlu bir etki bildirdi; sözel bellekte daha zayıf bir sinyal vardı. IGF-1 belirgin biçimde yükseldi ve yazarlar ayrıca açlık insülininde ılımlı bir artış gözlemledi; bu, GH ekseni uyarımının bilinen glukoz etkileriyle uyumludur.

Bu çalışmanın göstermedikleri de aynı ölçüde önemlidir. Bu, sınırlı büyüklükte ve 20 hafta süreli tek bir çalışmaydı ve klinik sonuçlar yerine bilişsel test bataryalarındaki performansı ölçtü. Demansın önlendiğini, Alzheimer hastalığının yavaşladığını ya da tedavi bittikten sonra kalıcı herhangi bir yarar olduğunu göstermedi. Yürütücü işlev bileşik skorundaki bir değişimin bir kişinin günlük yaşamda fark edeceği bir şeye dönüşüp dönüşmediği yanıtsız kalmaktadır. Bu çalışmayı tesamorelinin bir bilişsel güçlendirici olduğuna dair kanıt saymak, keşfedici nörobilimi yerleşik tedavi olarak yanlış okumaktır.

Tesamorelin, CJC-1295, Ipamorelin ve Sermorelin ile karşılaştırıldığında nasıl?

Tesamorelin sıklıkla büyüme hormonuyla ilişkili diğer peptitlerle gruplanır, ancak en çok konuşulan dört bileşik mekanizma, düzenleyici statü ve her şeyden önce arkalarındaki insan kanıtının kalitesi bakımından farklıdır. Aşağıdaki tablo temel ayrımları özetlemektedir.

PeptitFarmakolojik sınıfDüzenleyici statüYaklaşık yarı ömürİnsan kanıtı
TesamorelinStabilize GHRH(1-44) analoğu, GHRH reseptör agonistiHIV ile ilişkili lipodistrofi için FDA onaylı (2010)26 ila 38 dakikaBT sonlanım noktalı iki faz 3 RKÇ, 52 haftalık uzatma, karaciğer yağı üzerine ek RKÇ'ler
CJC-1295GHRH(1-29) analoğu; DAC ile albümine bağlanarak uzamış etki gösterirHiçbir yerde onaylı değil; araştırma kimyasalıDAC olmadan yaklaşık 30 dakika; DAC ile birkaç günYalnızca küçük erken faz farmakokinetik çalışmalar; etkinlik çalışması yok
IpamorelinBüyüme hormonu sekretagogu, grelin (GHS-R1a) reseptör agonistiOnaylı değil; geliştirme durdurulduYaklaşık 2 saatPostoperatif ileusta erken çalışmalar; geliştirme durduruldu, vücut kompozisyonu çalışması yok
SermorelinGHRH(1-29) amid, tam aktif en kısa GHRH fragmanıEskiden onaylıydı (Geref), 2008'de ABD pazarından çekildiYaklaşık 11 ila 12 dakikaTarihsel pediatrik büyüme hormonu eksikliği verileri; güncel erişkin kanıtı az

Temel ayrım mekanistiktir. Tesamorelin, CJC-1295 ve sermorelin aynı hipofiz hedefi üzerinde etki eden GHRH reseptör agonistleridir ve esas olarak dolaşımda ne kadar süre kaldıkları bakımından farklılaşırlar. Ipamorelin ise tamamen farklı bir reseptör olan grelin reseptörü üzerinden çalışır ve bir GHRH analoğu değil, büyüme hormonu sekretagogudur. Yol farklılığı, iki sınıfı birleştirmeye yönelik yaygın uygulamanın kuramsal temelidir.

İkinci ayrım, iddiaları değerlendiren herkes için en önemli olanıdır. Tesamorelin, görüntüleme tabanlı sonlanım noktalarıyla ve tüm veri setinin düzenleyici incelemesiyle yüzlerce randomize katılımcıda test edilmiştir. Diğer üçünün insanlarda karşılaştırılabilir bir vücut kompozisyonu kanıtı yoktur. Çalışma eksikliği işe yaramadıklarının kanıtı değildir, ancak ne kadar visseral yağ azalttıklarına dair her özel iddianın ölçüm değil, çıkarım olduğu anlamına gelir.

Üçüncü pratik fark maruziyet süresidir. Tesamorelin ve sermorelin kısa, puls benzeri sinyaller üretir. DAC'li CJC-1295 ise GH ve IGF-1'de günlerce süren bir yükselme üretir; bu, normal fizyolojiden belirgin biçimde sapar ve GHRH analoglarını ilk etapta çekici kılan pulsatilite argümanını zayıflatır. Bu bileşiklerin diğer yaklaşımlara göre nasıl konumlandığına dair daha geniş bağlam için yağ kaybı için incelenen peptitler genel bakışımıza bakın.

Endikasyon dışı kullanım ve devam eden araştırmalar hakkında ne biliniyor?

Tesamorelin, onaylı endikasyonunun çok dışında, başlıca karın yağının azaltılmasını, vücut kompozisyonunun iyileştirilmesini veya yaşlanma karşıtı etkileri arayan kişiler arasında bir takipçi kitlesi edinmiştir. Bu kullanımı dürüstçe değerlendirmek, gösterilenle çıkarım yoluyla varsayılanı birbirinden ayırmayı gerektirir.

Yerleşik olan: lipodistrofisi olan HIV ile yaşayan yetişkinlerde günlük tesamorelin, 26 hafta boyunca BT ile ölçülen visseral yağ dokusunu klinik olarak anlamlı bir oranda azaltır, deri altı yağı büyük ölçüde korur, trigliseritleri iyileştirir, yağlı karaciğeri olanlarda hepatik yağı azaltır ve bırakıldığında geri döner. Bu, nesnel görüntüleme sonlanım noktalarına sahip, yeterli güce ulaşmış randomize çalışmalara dayanır.

Çıkarım yoluyla varsayılan ama gösterilmeyen: aynı büyüklükte etkinin HIV'i olmayan kişilerde de görüldüğü. Temel boşluk budur. Pivotal çalışmalardaki katılımcılar, durumlarının bir parçası olarak köreltilmiş bir büyüme hormonu eksenine sahipti ve eksik bir sinyali geri getirmek, sağlam bir sinyali güçlendirmekten farmakolojik olarak farklıdır. Normal GH salgısına ve normal hipofiz geri bildirimine sahip bir kişi, çok daha az yanıt verebilir; çünkü güvenliği koruyan negatif geri bildirim döngüleri ulaşılabilir artışı da sınırlar. Metabolik olarak sağlıklı, HIV negatif bir popülasyonda visseral yağ azaltımı için tesamorelinin yeterli güce sahip randomize bir çalışması yoktur ve aksini söylemek literatürle desteklenmez.

Hiç desteklenmeyen: tesamorelinin kas yaptığı, yaşlanmayı tersine çevirdiği, atletik performansı artırdığı veya önemli kilo kaybı sağladığı iddiaları. Çalışmalar vücut ağırlığını ölçtü ve çok az değişiklik buldu. Normal hipofiz işlevine sahip yetişkinlerde büyüme hormonunun yağsız kütle üzerindeki etkisi ılımlıdır ve GH ekseni müdahaleleriyle bildirilen erken kazanımın büyük bölümü kasılabilir doku değil sıvı tutulumunu yansıtır. Baker ve ark.'nın bilişsel bulguları gerçekten ilgi çekicidir, ancak yaşlı yetişkinlerde tek bir keşfedici çalışma olarak kalır ve kullanım için dayanak değildir.

Aktif araştırmalar tesamorelini HIV dışı metabolik yağlı karaciğer hastalığında, genel abdominal obezitede ve yaşa bağlı bilişsel gerilemede incelemiştir. Bu çalışmaların bir kısmı sürmektedir. Bu popülasyonlarda randomize sonuçlar yayımlanıp tekrarlanana kadar sorumlu tutum, ilacın tek bir klinik bağlamda iyi tanımlandığı ve bunun dışında büyük ölçüde tanımlanmadığıdır.

Doping testine tabi olan herkes için bir değerlendirme daha geçerlidir. Tesamorelin ve diğer tüm GHRH analogları ile büyüme hormonu sekretagogları, Dünya Doping Karşıtı Ajansı listesinin S2 kategorisi uyarınca her zaman yasaktır. Bu, müsabaka içinde ve dışında geçerlidir ve GHRH analogları için saptama yöntemleri mevcuttur.

Yan etkiler ve kontrendikasyonlar nelerdir?

Tesamorelin resmi düzenleyici incelemeden geçtiği için güvenlik profili anekdotlara değil kontrollü çalışmalara dayanarak belgelenmiştir. Bu, advers olayların sistematik olarak hiç toplanmadığı onaysız peptitlere kıyasla gerçek bir avantajdır.

Faz 3 programında en sık görülen advers reaksiyonlar kızarıklık, kaşıntı, ağrı, tahriş ve morarmayı içeren enjeksiyon yeri reaksiyonlarıydı. Bunlar sık görüldü, genellikle hafifti ve tedaviyi bırakmanın önde gelen nedenlerinden biriydi. Artralji ve miyalji de yaygındı; bu, büyüme hormonunun bağ dokusu üzerindeki bilinen etkileriyle uyumludur. Periferik ödem, GH'nin desteklediği sodyum ve sıvı tutulumunu yansıtır. Bazı katılımcılar parestezi, hipoestezi veya karpal tünel benzeri belirtiler bildirdi; bunlar, yumuşak doku şişliğinin dar alanlarda sinirleri sıkıştırmasından kaynaklanan klasik GH ekseni etkileridir. Bulantı, kusma, döküntü ve kas ağrısı daha seyrek bildirildi.

İki sistemik konu, belirti izlemekten çok laboratuvar izlemi gerektirir. Birincisi glukoz metabolizmasıdır. Büyüme hormonu, insülin etkisine karşı koyan karşı düzenleyici bir hormondur; GH'yi artırmak insülin duyarlılığını kötüleştirebilir, açlık glukozunu ve HbA1c'yi yükseltebilir ve yatkın kişilerde diyabeti tetikleyebilir. Etiket, tedaviden önce ve tedavi sırasında glukozun izlenmesini önerir; hâlihazırda prediyabeti ya da diyabeti olanlarda özel dikkat gerekir. İkincisi IGF-1 yükselmesidir. IGF-1 mitojenik bir sinyal olduğundan, normal referans aralığının üzerinde süregelen IGF-1, periyodik ölçümün başlıca nedenidir.

FDA etiketindeki kontrendikasyonlar belirlidir. Tesamorelin; hipofizektomi, hipopituitarizm, hipofiz tümörü veya cerrahisi, kraniyal ışınlama ya da kafa travması nedeniyle hipotalamik-hipofizer ekseni bozulmuş kişilerde kontrendikedir; çünkü ilacın çalışması için sağlam bir hipofiz gerekir ve bu durumda uygunsuz olabilir. GH ve IGF-1 uyarımının mevcut neoplastik dokunun büyümesini destekleyebileceği kuramsal riski nedeniyle aktif malignitede kontrendikedir. Önceden var olan herhangi bir malignitenin inaktif olması ve tedavisinin tamamlanmış olması, kullanım düşünülmeden önce gereklidir. Yağ azaltımının hiçbir yarar sağlamadığı ve yükselmiş IGF-1'e fetal maruziyetin gerekçelendirilemediği gebelikte ve tesamorelin ya da formülasyonun bir bileşeni olan mannitole bilinen aşırı duyarlılığı olan herkeste kontrendikedir.

Ek önlemler arasında GH ekseni uyarımının durumu ağırlaştırabileceği diyabetik retinopati ve kardiyak ya da renal işlev bozukluğu olan kişilerde sıvı tutulumu yer alır. Kaşıntı, ürtiker ve döküntü gibi aşırı duyarlılık reaksiyonları bildirilmiştir ve tedavinin bırakılmasını gerektirir.

Bunların hiçbiri tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. Tesamorelin, risk-yarar dengesi bireysel öyküye, eşlik eden hastalıklara ve birlikte kullanılan ilaçlara bağlı olan reçeteli bir ilaçtır ve bu değerlendirme yalnızca nitelikli bir klinisyen tarafından yapılabilir.

Tesamorelin nasıl sulandırılır ve saklanır?

Tesamorelin, kapalı bir flakonda liyofilize (dondurularak kurutulmuş) toz halinde sunulur ve kullanımdan önce steril bir sulandırıcıyla sulandırılmalıdır. Bu, peptit ilaçlar için standarttır; çünkü sulu çözeltideki peptitler kuru hâllerine göre çok daha az kararlıdır ve normal bir raf ömrüne dayanamaz.

Belirli prosedür tamamen formülasyona bağlıdır; internette bulunan genel talimatların güvenilmez olmasının nedeni budur. İlk Egrifta sunumu soğutma ve iki flakon arasında sulandırma gerektiriyordu. Egrifta SV bunu, az miktarda enjeksiyonluk steril suyla sulandırılan tek bir flakona indirdi. En yeni oda sıcaklığında stabil formülasyon hem sulandırıcı hacmini hem de saklama gereksinimlerini yeniden değiştirdi. Belirli bir ürün için tek yetkili kaynak, o paketle birlikte gelen reçeteleme bilgisi ve kullanım talimatıdır. Sulandırıcı türü, hacmi, saklama sıcaklığı ve kullanım sırasındaki stabilite sürümler arasında farklılık gösterir.

Ürün ne olursa olsun peptit sulandırmada bazı genel ilkeler geçerlidir. Peptitler hava-sıvı arayüzündeki kesme gerilimine karşı hassas olduğundan, sulandırıcı doğrudan toz kekin üzerine enjekte edilmek yerine flakonun iç duvarından yavaşça verilmelidir. Flakon nazikçe döndürülmeli veya yuvarlanmalı, asla çalkalanmamalıdır; çünkü çalkalama, potensi düşüren agregasyona ve denatürasyona neden olur. Sulandırılmış çözelti berrak olmalıdır; bulanıklık, görünür partiküller veya renk değişimi flakonun kullanılmaması gerektiğini gösterir. Peptit sulandırma konusundaki adım adım anlatımımız genel tekniği daha ayrıntılı ele alır.

Konsantrasyon hesapları için okuyucular, flakon gücü, sulandırıcı hacmi ve ortaya çıkan konsantrasyon arasında dönüşüm yapan tesamorelin sulandırma hesaplayıcımızı kullanabilir. Araç yalnızca aritmetik yapar. Doz önermez ve bu makale de doz belirtmez. Uygun doz, sıklık, enjeksiyon tekniği ve tedavi süresi; reçeteleme bilgisi ve ilacı reçete eden klinisyen tarafından, bireysel hasta dikkate alınarak belirlenir.

Sulandırıldıktan sonra kullanım sırasındaki stabilite sınırlıdır ve formülasyona özgüdür. Bazı sunumlar hemen kullanım gerektirir, bazıları kısa süreli buzdolabında saklamaya izin verir. Belirtilen süreyi aşmak hem potens kaybı hem de mikrobiyal kontaminasyon riski taşır, çünkü tek kullanımlık sunumların çoğu koruyucu içermez. Etiket aksini belirtmedikçe ışığa maruz bırakmaktan ve dondurmaktan kaçınılmalıdır.

Bilginizi test edin

Hızlı test · 6 soru

Sıkça Sorulan Sorular

Tesamorelin bir steroid midir?
Hayır. Tesamorelin, 44 amino asitlik bir zincir olan bir peptittir ve yapısal ve mekanistik olarak anabolik androjenik steroidlerle ilgisizdir. Steroidler, dört halkalı bir karbon iskeleti üzerine kurulu, hücre zarlarını geçen ve hücre içi reseptörlere bağlanarak gen transkripsiyonunu doğrudan değiştiren lipit kaynaklı moleküllerdir. Tesamorelin ise hipofiz hücrelerindeki bir hücre yüzeyi reseptörüne bağlanır ve vücudun kendi büyüme hormonunun salınımını uyarır. Androjenik aktivitesi yoktur, androjen reseptörüne bağlanmaz ve endojen testosteronu baskılamaz. Bununla birlikte, bir büyüme hormonu salgılatıcı faktör olarak WADA S2 kategorisi uyarınca sporda yasaktır; bu, anabolik ajanlardan ayrı bir kategoridir ancak aynı ölçüde yasaktır.
Tesamorelin kadınlar için uygun mudur?
Faz 3 çalışmalarına HIV ile yaşayan hem erkekler hem kadınlar alındı ve onaylı endikasyon cinsiyetle kısıtlanmamıştır. Bazı analizler, başlangıçtaki visseral yağ dağılımı ve büyüme hormonu dinamikleri farklı olduğu ve östrojen hepatik IGF-1 üretimini etkilediği için yanıt büyüklüğünün erkekler ve kadınlar arasında farklı olabileceğini kaydetmiştir. Tesamorelin gebelikte kontrendikedir ve emzirme döneminde kullanımına ilişkin yerleşik bir güvenlik bilgisi yoktur. Gebe olan, gebelik planlayan veya emziren hiç kimse kullanmamalıdır. Tesamorelinin belirli bir kadın için uygun olup olmadığı, genel bilgiyle belirlenemez; endikasyonuna, üreme durumuna ve metabolik profiline dayanan klinik bir karardır.
Tesamorelin genellikle ne kadar süre kullanılır?
Pivotal çalışmalar 26 hafta sürdü ve 52 haftaya uzatıldı; dolayısıyla kontrollü kanıt yaklaşık bir yılı kapsar. FDA etiketi, klinisyenleri yaklaşık altıncı ayda yanıtı değerlendirmeye ve karın yağında klinik olarak anlamlı bir azalma olmadıysa tedaviyi bırakmayı düşünmeye yönlendirir; çünkü yarar sağlamayan maruziyeti sürdürmek, boşuna risk kabul etmek demektir. Etki bırakıldığında geri döndüğünden, onaylı endikasyondaki tedavi genellikle sabit bir kür olarak değil sürekli olarak anlaşılır. Çalışma dönemlerinin ötesindeki uzun vadeli güvenlik daha az iyi tanımlanmıştır. Tedavi süresi reçete eden klinisyenin kararıdır ve bu makale bir öneride bulunmaz.
Tesamorelin bırakıldığında ne olur?
Visseral yağ geri döner. Bu, 52 haftalık uzatma analizinde (Falutz ve ark., JAIDS 2010) doğrudan gösterilmiştir; ilk dönemde yanıt veren ve sonra plaseboya geçirilen katılımcılar visseral yağ dokusunu başlangıç değerlerine doğru geri kazandı. Tesamorelinin yarı ömrü bir saatin çok altında olduğundan ve hipofiz kendi salgı örüntüsüne döndüğünden, büyüme hormonu ve IGF-1 düzeyleri günler içinde tedavi öncesi aralığına geri düşer. Başlangıcın altına doğru bir sıçrama (rebound) ve bir yoksunluk sendromu yoktur, ancak kalıcı bir yarar da yoktur. Vücut kompozisyonu üzerindeki her etki, uygulamanın sürdürülmesine bağlıdır.
Tesamorelin, CJC-1295 veya Ipamorelin ile birlikte kullanılabilir mi?
Tesamorelinin CJC-1295 veya Ipamorelin ile birlikte incelendiği klinik çalışma yoktur; dolayısıyla böyle bir kombinasyonun etkinliği ya da güvenliği konusunda kanıta dayalı bir yanıt bulunmamaktadır. Çevrimiçi ortamda öne sürülen kuramsal gerekçe, Ipamorelinin grelin reseptörü üzerinde, tesamorelinin ise GHRH reseptörü üzerinde etki ettiği ve iki yolun birbirini tamamladığıdır. Farmakolojik karşı argüman ise iki GHRH yolu ajanını bir araya getirmenin (tesamorelin ve CJC-1295 aynı reseptörü hedefler) gereksiz olduğu, bir sekretagog eklemenin ise büyüme hormonu çıktısını incelenenin ötesinde artırdığı, bunun da zaten başlıca güvenlik endişeleri olan glukoz ve sıvı tutulumu etkilerini de artırdığıdır. Onaylı bir reçeteli ilacı onaysız araştırma kimyasallarıyla birleştirmek, incelenmiş herhangi bir protokolün tamamen dışında kalır.
Tesamorelin ile büyüme hormonu arasındaki fark nedir?
Rekombinant insan büyüme hormonu, doğrudan kan dolaşımına enjekte edilen hormonun kendisidir. Tesamorelin ise hipofize vücudun kendi büyüme hormonunu salmasını söyleyen yukarı akış sinyalidir. Pratik sonuçlar farklıdır. Enjekte edilen GH tüm doğal düzenlemeyi atlar ve vücudun ılımlılaştıramayacağı sürekli suprafizyolojik düzeyler üretir; bu, daha yüksek ödem, eklem ağrısı, karpal tünel sendromu ve glukoz intoleransı insidansıyla ilişkilidir. Tesamorelin hipofiz üzerinden çalışır; dolayısıyla somatostatinden ve IGF-1'den gelen negatif geri bildirim etkin kalır ve salgı, normal fizyolojiye daha yakın bir pulsatil karakteri korur. Tesamorelinin çalışması için ayrıca sağlam bir hipotalamik-hipofizer eksen gerekir; hipofiz hasarının kontrendikasyon olmasının nedeni budur. Büyüme hormonu ise bundan bağımsız çalışır.
Tesamorelin kas yapmaya yardımcı olur mu?
Kanıtlar bunu desteklemiyor. Faz 3 çalışmaları vücut kompozisyonunu ayrıntılı biçimde ölçtü ve toplam vücut ağırlığında pek anlamlı bir değişiklik olmadan visseral yağda azalma buldu; klinik olarak anlamlı bir yağsız doku kazancı gösterilmedi. Normal hipofiz işlevine sahip yetişkinlerde büyüme hormonunun iskelet kası üzerindeki anabolik etkisi ılımlıdır ve büyüme hormonu ekseni müdahalelerinde görülen görünür yağsız kütle artışının önemli bir kısmı, kasılabilir protein değil sıvı tutulumunu yansıtır. Tesamorelin anormal yağ dağılımının tedavisi olarak geliştirildi ve test edildi; performans ya da hipertrofi ajanı olarak değil. Hiçbir çalışma kuvveti, gücü veya kas kesit alanını birincil sonlanım noktası olarak değerlendirmemiştir.
Tesamorelin yasal mı?
Amerika Birleşik Devletleri'nde tesamorelin, lisanslı bir klinisyen tarafından reçete edildiğinde ve bir eczane tarafından verildiğinde reçeteli bir ilaç olarak yasaldır. Kontrole tabi bir madde değildir. Diğer ülkelerdeki yasallık değişir ve FDA onayı uluslararası olarak geçerli değildir; bu nedenle durum ilgili ulusal düzenleyici kurumdan kontrol edilmelidir. Çevrimiçi satılan araştırma sınıfı tesamorelin yalnızca araştırma amaçlı kullanım ibaresi taşır, onaylı bir ilaç değildir ve insana uygulama için amaçlanmamış ya da yetkilendirilmemiştir. Rekabetçi sporda WADA S2 kategorisi uyarınca her zaman yasaktır. Bu genel bilgidir ve hukuki tavsiye değildir.

Bilimsel Kaynaklar

  1. Falutz J, Allas S, Blot K, et al. (2007). Metabolic effects of a growth hormone-releasing factor in patients with HIV. New England Journal of Medicine. (PubMed)
  2. Falutz J, Mamputu JC, Potvin D, et al. (2010). Effects of tesamorelin (TH9507), a growth hormone-releasing factor analog, in HIV-infected patients with excess abdominal fat: a pooled analysis of two multicenter, double-blind placebo-controlled phase 3 trials with safety extension data. Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes. (PubMed)
  3. Stanley TL, Feldpausch MN, Oh J, et al. (2014). Effect of tesamorelin on visceral fat and liver fat in HIV-infected patients with abdominal fat accumulation: a randomized clinical trial. JAMA. (PubMed)
  4. Baker LD, Barsness SM, Borson S, et al. (2012). Effects of growth hormone-releasing hormone on cognitive function in adults with mild cognitive impairment and healthy older adults: results of a controlled trial. Archives of Neurology. (PubMed)
  5. Falutz J, Allas S, Mamputu JC, et al. (2008). Long-term safety and effects of tesamorelin, a growth hormone-releasing factor analogue, in HIV patients with abdominal fat accumulation. AIDS. (PubMed)
  6. Dhillon S. (2011). Tesamorelin: a review of its use in the management of HIV-associated lipodystrophy. Drugs. (PubMed)
  7. U.S. Food and Drug Administration (2010). EGRIFTA (tesamorelin for injection): Highlights of Prescribing Information. FDA Prescribing Information. (accessdata.fda.gov)
  8. World Anti-Doping Agency (WADA) (2026). World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA. (wada-ama.org)
  9. U.S. Department of Health and Human Services (2026). 503A peptide enforcement discretion policy (Federal Register notice 2026-22192). Federal Register. (federalregister.gov)
  10. Theratechnologies Inc. (2025). Theratechnologies Receives FDA Approval for EGRIFTA WR (Tesamorelin F8) to Treat Excess Visceral Abdominal Fat in Adults with HIV and Lipodystrophy (press release, March 25, 2025; SEC Exhibit 99.1). U.S. Securities and Exchange Commission (EDGAR). (sec.gov)
  11. Theratechnologies Inc. (2025). Theratechnologies Announces Availability of EGRIFTA WR (tesamorelin) for injection (press release, September 5, 2025). Theratechnologies. (theratech.gcs-web.com)

Bu içerik yalnızca bilgilendirme ve eğitim amaçlıdır. Tıbbi tavsiye niteliği taşımaz. Herhangi bir karar vermeden önce bir sağlık uzmanına danışın. Tıbbi sorumluluk reddi beyanımızın tamamını okuyun

GHK-Cu
GHK-Cu
Güçlü yaşlanma karşıtı →