Belangrijkste punten
  • In de menselijke fysiologie bestaat geen hormoon met de naam GLP-3. Het proglucagongen levert glucagon, GLP-1, GLP-2, oxyntomoduline, glicentine en verwante fragmenten, en de reeks stopt bij GLP-2.
  • GLP-3, GLP-3 Reta, GLP-3 R en GLP-RT zijn catalogusnamen van leveranciers. In de praktijk duiden ze retatrutide (LY3437943) aan, een experimenteel peptide ontwikkeld door Eli Lilly.
  • Retatrutide is één peptide van 39 aminozuren dat drie verschillende receptoren activeert: GIP, GLP-1 en glucagon. Het is geen vierde lid van de GLP-familie.
  • De gepubliceerde studies zijn omvangrijk: een fase 2-studie naar obesitas bij 338 volwassenen (NEJM 2023), een fase 2-studie naar diabetes bij 281 volwassenen (Lancet 2023), een fase 2a-studie naar leververvetting bij 98 deelnemers (Nature Medicine 2024) en de fase 3-studie TRIUMPH-1 bij 2.339 volwassenen (NEJM 2026).
  • Retatrutide is per oktober 2026 niet goedgekeurd door de FDA of de EMA. Eli Lilly heeft aangegeven in het eerste kwartaal van 2027 een Biologics License Application in te dienen.
  • Een marketingnaam is geen identiteitstest. Gepubliceerde analyses van online zonder recept gekochte peptideproducten toonden een zuiverheid die ver onder de beweringen op het etiket lag, dus het analysecertificaat zegt meer dan de naam op het label.
  • Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor educatieve doeleinden. Het is geen medisch advies en bevat geen enkele gebruiksinstructie.

Is GLP-3 een echt hormoon?

Nee. Wie in de endocrinologische literatuur zoekt op GLP-3, vindt geen menselijk hormoon, geen receptor en geen gen. De naam klinkt aannemelijk omdat er werkelijk twee genummerde broers en zussen bestaan, waardoor een derde een logische extrapolatie lijkt. Zo werkt de fysiologie niet: de nummering weerspiegelt de volgorde waarin twee specifieke peptiden binnen één voorloper-eiwit zijn ontdekt, en is geen open reeks die nog kan worden uitgebreid.

Beide echte peptiden komen van één gen, proglucagon (GCG). Het voorloper-eiwit wordt geknipt door prohormoonconvertases, en welke fragmenten ontstaan hangt af van het weefsel dat knipt. In de alfacellen van de alvleesklier komt bij de verwerking glucagon vrij, terwijl het gebied met de twee glucagonachtige peptiden aan elkaar gebonden blijft als een inactief groot proglucagonfragment. In de L-cellen van de darm en in delen van de hersenen wordt dezelfde voorloper anders verwerkt: GLP-1 en GLP-2 komen vrij als afzonderlijke actieve peptiden, terwijl de glucagonsequentie ingebed blijft in grotere producten zoals glicentine en oxyntomoduline.

Die inventaris is compleet en goed in kaart gebracht. Een overzichtsartikel uit 2025 in Physiological Reviews over van proglucagon afgeleide peptiden beschrijft glucagon, GLP-1, GLP-2, oxyntomoduline, glicentine, het aan glicentine verwante pancreaspolypeptide en de tussenliggende peptiden. Er is geen verder glucagonachtig peptide om te nummeren. Een hypothetisch GLP-3 zou een derde glucagonachtige sequentie in de voorloper vereisen, en zo'n sequentie bestaat niet.

Dit is meer dan muggenzifterij. Wanneer een productnaam een natuurlijk hormoon suggereert, suggereert die ook een bekende fysiologie, een bekende receptor en een bekend veiligheidsprofiel dat voortkomt uit tientallen jaren endocrien onderzoek. De molecule die daadwerkelijk onder het GLP-3-label wordt verkocht, heeft niets van die erfenis, want het is een ontworpen synthetisch peptide waarvan het bewijs op zichzelf beoordeeld moet worden. Voor de achtergrond van het hormoon dat wel bestaat, zie ons GLP-1-overzicht.

En GLP-2, het hormoon dat wel bestaat?

GLP-2 is het stillere broertje, en weten wat het doet helpt verklaren waarom de nummering daar stopt. Het wordt na een maaltijd samen met GLP-1 uitgescheiden door de L-cellen van de darm en werkt op een aparte receptor die vooral in het maag-darmkanaal voorkomt. De gedocumenteerde effecten zijn eerder intestinaal dan metabool: het bevordert de groei van het slijmvlies, vergroot de opnamecapaciteit voor voedingsstoffen, ondersteunt de barrièrefunctie van het epitheel en vertraagt de maaglediging.

Door die biologie ontwikkelde de farmacologie van GLP-2 zich langs een heel ander pad dan die van GLP-1. GLP-2-analogen werden onderzocht voor het kortedarmsyndroom en darmfalen, niet voor lichaamsgewicht of glykemische controle. De farmacologie van GLP-1 leverde daarentegen de op incretine gebaseerde middelen op die nu bekend zijn in de diabetes- en obesitaszorg.

De familie telt dus al twee leden met twee verschillende therapeutische verhalen, en juist daarom klinkt een derde nummer geloofwaardig voor een lezer die een productpagina vluchtig doorleest. Bij nader inzien houdt die logica geen stand. GLP-1 en GLP-2 zijn zo genoemd omdat het glucagonachtige sequenties binnen één voorloper zijn. De molecule die als GLP-3 wordt verkocht, is helemaal geen sequentie uit die voorloper. Het is een in het laboratorium ontworpen peptide dat onder meer de GLP-1-receptor activeert.

Nog een nuance om in gedachten te houden: het nummer in een hormoonnaam beschrijft de moleculaire afstamming, terwijl het nummer in de naam van een leverancier vaak niets anders beschrijft dan een marketingvolgorde. De twee systemen vallen vaak genoeg samen om verwarring te zaaien, en dit is een geval waarin ze helemaal niet samenvallen.

Waar komt de naam GLP-3 vandaan?

Het label komt uit catalogi van onderzoekschemicaliën, niet uit de literatuur. Bekijk het aanbod van enkele leveranciers en je vindt dezelfde stof onder meerdere nauw verwante benamingen: GLP-3, GLP-3 Reta, GLP-3 R, GLP-3 RT, GLP-RT of gewoon RETA. Die variatie is op zich veelzeggend. Een echte wetenschappelijke aanduiding wisselt bij verschillende leveranciers niet tussen vier spellingen; een marketingafkorting wel.

Twee drijfveren lijken de naamgeving te sturen. De eerste is zoekgedrag. Kopers kennen GLP-1 al als categorie, dus een naam die leest als de volgende generatie in die categorie is commercieel aantrekkelijk en vangt zoekopdrachten uit nieuwsgierigheid. De tweede is het vermijden van wrijving. Merknamen en sommige generieke namen van experimentele geneesmiddelen krijgen meer controle van betalingsverwerkers, advertentieplatforms en marktplaatsen, dus verkopers van niet-goedgekeurde stoffen kiezen vaak omfloerste cataloguslabels. Hetzelfde patroon zie je elders in deze markt onder namen als GLP-TZ voor tirzepatide.

Let op wat het label niet is. Het is geen codenaam die de ontwikkelaar heeft toegekend. De interne aanduiding van Eli Lilly voor de stof is LY3437943, en de internationale generieke naam is retatrutide. Noch de gepubliceerde studies, noch de dossiers van het bedrijf, noch de regelgevende documenten gebruiken GLP-3 in welke vorm dan ook.

Er is ook een subtieler gevolg: omdat GLP-3 geen gedefinieerde chemische identiteit is, beperkt de naam op geen enkele manier wat een flesje bevat. Twee producten met hetzelfde label van drie tekens delen daarom niet per se een specificatie, een zuiverheidsnorm of zelfs een molecule. De naam reist mee; de identiteit niet.

Welke molecule wordt echt als GLP-3 verkocht?

In de overgrote meerderheid van de aanbiedingen is de bedoelde stof retatrutide. Het is een synthetisch enkelketenig peptide van 39 aminozuren, uitgebreid beschreven door Coskun en collega's in Cell Metabolism in 2022, waar het voor het eerst openbaar verscheen als LY3437943. Het ontwerp begon bij een GIP-receptoragonist als basis, die vervolgens werd aangepast om activiteit aan de GLP-1- en glucagonreceptor toe te voegen, en daarom hoort het bij geen enkele hormoonfamilie.

Verschillende structurele kenmerken zijn bewust gekozen. Niet-proteïnogene residuen (alfa-aminoisoboterzuur op positie 2 en 20, alfa-methyl-L-leucine op positie 13) beschermen het peptide tegen enzymatische afbraak, het C-uiteinde is geamideerd en een C20-vetdizuur is via een gamma-glutamyl- en AEEA-linker gekoppeld aan het lysine op positie 17. Die lipideketen bindt circulerend albumine, waardoor toediening één keer per week in klinische studies haalbaar is. De resulterende molecule heeft de molecuulformule C₂₂₁H₃₄₂N₄₆O₆₈, een molecuulgewicht van ongeveer 4731 g/mol en CAS-nummer 2381089-83-2.

IdentificatieWaarde
Labels van leveranciersGLP-3, GLP-3 Reta, GLP-3 R, GLP-3 RT, GLP-RT, RETA
Generieke naamRetatrutide
OntwikkelcodeLY3437943 (Eli Lilly)
ReceptordoelwittenGIP, GLP-1, glucagon
Lengte39 aminozuren
Molecuulgewicht4731,33 g/mol
CAS-nummer2381089-83-2

Hieruit volgt een korte waarschuwing. Omdat retatrutide nog experimenteel is, bestaat er geen farmacopeemonografie die een officiële referentiestandaard vastlegt, en niets in een catalogusnaam verifieert dat het materiaal overeenkomt met de gepubliceerde structuur. De hier samengevatte farmacologie beschrijft retatrutide zoals gekarakteriseerd in peer-reviewed onderzoek, wat niet hetzelfde is als een uitspraak over een bepaald flesje. Onze volledige retatrutide-monografie behandelt de farmacologie van de stof uitgebreid; deze pagina beperkt zich bewust tot de terminologievraag.

Hoe verschilt het van een GLP-1-receptoragonist?

Een klassieke GLP-1-receptoragonist werkt op één receptor. Retatrutide werkt op drie, en in de karakterisering van Coskun en collega's bond het aan de humane GIP-, GLP-1- en glucagonreceptor met halfmaximale effectieve concentraties van respectievelijk 0,0643, 0,775 en 5,79 nM. De potenties zijn bewust ongelijk verdeeld, met de sterkste activiteit aan de GIP-receptor en de zwakste aan de glucagonreceptor.

Elke arm draagt in preklinische en klinische modellen iets anders bij. Activatie van de GLP-1-receptor verlaagt de voedselinname en vertraagt de maaglediging, terwijl de glucoseafhankelijke insulineafgifte toeneemt. Activatie van de GIP-receptor voegt een incretine-effect toe en lijkt de signalering van misselijkheid en de verwerking van vetweefsel te beïnvloeden. De glucagonarm is de conceptuele nieuwigheid: glucagon verhoogt het energieverbruik en bevordert de mobilisatie van leverlipiden, en daarom zijn triple-agonisten nagestreefd als route naar een grotere gewichtsreductie dan met incretinewerking alleen. Dezelfde arm is ook de reden dat de glucoseproductie van de lever en de hartslag in de veiligheidsgegevens van de studies extra aandacht krijgen.

Zo'n molecule GLP-3 noemen is dus tweemaal misleidend. Het suggereert lidmaatschap van een hormoonfamilie waartoe de stof niet behoort, en het verbergt de twee receptoren die de stof farmacologisch onderscheidend maken. Wie denkt naar een sterkere GLP-1 te kijken, heeft het mechanisme waarover hij leest verkeerd begrepen.

De dichtstbijzijnde echte vergelijking is niet GLP-1 maar tirzepatide, een duale agonist van de GIP- en GLP-1-receptor met dezelfde ontwerplijn. Retatrutide voegt de glucagoncomponent toe bovenop die duale activiteit. We vergelijken de twee mechanismen en hun studiegegevens naast elkaar in retatrutide versus tirzepatide.

Wat tonen de gepubliceerde retatrutide-studies?

Het klinische dossier hoort bij retatrutide, niet bij iets wat GLP-3 heet, en het is inmiddels uitgebreid. De fase 2-studie naar obesitas, gepubliceerd door Jastreboff en collega's in het New England Journal of Medicine in 2023, randomiseerde 338 volwassenen naar placebo of een van verschillende hoeveelheden retatrutide. Na 48 weken was de gemiddelde verandering van het lichaamsgewicht (kleinste kwadraten) -8,7% in de 1 mg-groep, -17,1% in de gecombineerde 4 mg-groepen, -22,8% in de gecombineerde 8 mg-groepen en -24,2% in de 12 mg-groep, tegenover -2,1% met placebo. Ernstige ongewenste voorvallen kwamen voor bij 4% van de placebogroep en varieerden van 0% tot 6% in de retatrutidegroepen.

Een parallelle fase 2-studie bij 281 volwassenen met type 2-diabetes, gepubliceerd door Rosenstock en collega's in The Lancet in 2023, meldde dosisafhankelijke dalingen van HbA1c die bij alle groepen behalve de laagste groter waren dan met placebo en bij de hogere hoeveelheden groter dan met de actieve vergelijker dulaglutide, zonder ernstige hypoglykemie en zonder sterfgevallen. Een fase 2a-studie bij 98 deelnemers met metabole dysfunctie-geassocieerde steatotische leverziekte, gepubliceerd door Sanyal en collega's in Nature Medicine in 2024, vond na 24 weken gemiddelde relatieve veranderingen in leververvetting van -42,9%, -57,0%, -81,4% en -82,4% over oplopende groepen, tegenover +0,3% met placebo, waarbij 86% van de hoogste groep een normaal levervetgehalte onder 5% bereikte.

De fase 3-resultaten kwamen in 2026. TRIUMPH-1, op 29 september 2026 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, includeerde 2.339 volwassenen met obesitas en volgde hen 80 weken. Volgens het in het artikel gerapporteerde treatment-regimen-estimand was de gemiddelde gewichtsreductie in de hoogste groep 25,0% tegenover 3,9% met placebo, naast afnames van kniepijn door artrose en van apneu-hypopneu-episodes in vooraf gespecificeerde subgroepen. In de eerdere persmededeling met de eerste resultaten noemde Eli Lilly een gewichtsreductie tot 28,3% na 80 weken; de twee cijfers verschillen omdat ze verschillende analytische vragen beantwoorden: het cijfer van het bedrijf schat de effecten bij volledige therapietrouw, het gepubliceerde cijfer schat de effecten zoals het regime daadwerkelijk werd gevolgd.

Drie kanttekeningen horen bij deze cijfers. Ze komen allemaal uit studies onder medisch toezicht met inclusiecriteria, titratieschema's, voedingsbegeleiding en monitoring die buiten een studie geen equivalent hebben. Maag-darmbijwerkingen waren in het hele programma de meest voorkomende reden om te stoppen, en ons artikel over bijwerkingen van retatrutide behandelt dat profiel in detail. En niets van dit bewijs is overdraagbaar op een flesje niet-geverifieerd materiaal, hoe het label ook gespeld wordt. Deze cijfers zijn gerapporteerde studieresultaten, geen richtlijn voor gebruik.

Waarom is het GLP-3-label een probleem?

Het eerste probleem is feitelijk. Een naam die een niet-bestaand hormoon oproept, draagt geleende geloofwaardigheid uit vijftig jaar proglucagononderzoek over op een product dat die niet heeft verdiend. Lezers die de naam aannemen, gaan er vaak van uit dat de fysiologie vaststaat, terwijl ze in werkelijkheid lezen over een experimentele stof waarvan de officiële beoordeling nog niet is begonnen.

Het tweede probleem is identiteit. Omdat GLP-3 geen chemische definitie heeft, kan het label je niet vertellen waar je naar kijkt. Farmacopeenamen verwijzen naar monografieën met referentiestandaarden en gedefinieerde analysemethoden; catalogusnamen verwijzen nergens naar. Twee flesjes met identieke labels kunnen verschillen in peptide-identiteit, in zout- en tegenion-gehalte, in watergehalte, in verwante stoffen en in de werkelijke peptidemassa per flesje.

Het derde probleem is meetbaar. In een studie gepubliceerd in het Journal of Medical Internet Research in 2024 kochten Ashraf en collega's semaglutide-producten als proefaankoop bij online verkopers die zonder recept leveren, en analyseerden die. De gemeten zuiverheid lag tussen 7,7% en 14,37%, tegenover een bewering van 99% op het etiket, en endotoxine werd aangetroffen in elk geanalyseerd monster, met 2,16 tot 8,95 EU/mg. Die studie onderzocht een ander peptide en een klein aantal monsters, dus ze karakteriseert geen enkele specifieke leverancier van retatrutide. Wat ze wel aantoont, is dat beweringen op etiketten in dit kanaal een orde van grootte kunnen afwijken van de inhoud, en dat is de reden om naar analytisch bewijs te vragen in plaats van op de naamgeving te vertrouwen.

Het praktische gevolg is een verschuiving in wat je controleert. Een naam is geen bewijs. Een batchspecifiek analysecertificaat dat de identiteit aantoont met massaspectrometrie en de zuiverheid met HPLC is wel bewijs, en onze gids over hoe je een analysecertificaat van een peptide leest legt uit hoe je een zinvol document van een decoratief document onderscheidt.

Is er ergens iets onder de naam GLP-3 goedgekeurd?

Nee. Onder de naam GLP-3 is nooit iets goedgekeurd, omdat geen enkele toezichthouder de term erkent. De relevante vraag is de status van retatrutide, en per oktober 2026 is retatrutide door de FDA noch de EMA goedgekeurd voor welke indicatie dan ook. Het blijft een experimentele stof.

Eli Lilly heeft aangegeven in het eerste kwartaal van 2027 een Biologics License Application bij de FDA in te dienen, na afronding van het fase 3-programma voor obesitas, obstructieve slaapapneu en kniepijn door artrose. Een indiening is geen goedkeuring, en een besluit van de toezichthouder volgt pas na een beoordelingsperiode na indiening. Zolang er geen besluit is genomen, is elk product dat onder de naam retatrutide of GLP-3 aan het publiek wordt verkocht een niet-goedgekeurde stof, hoe het ook wordt omschreven.

Daarom bevatten pagina's van leveranciers de tekst dat het product uitsluitend voor onderzoek is bedoeld. In de Verenigde Staten en de Europese Unie is materiaal dat op die basis wordt verkocht geen geneesmiddel: het is niet vervaardigd onder de kwaliteitssystemen die voor menselijk gebruik vereist zijn, het is niet beoordeeld op veiligheid of werkzaamheid en er is geen wettelijke garantie voor identiteit of steriliteit. De wettelijke behandeling verschilt ook per rechtsgebied, en in meerdere landen roepen invoer of bezit van zulk materiaal aparte vragen op die buiten het bestek van dit artikel vallen.

Als je aanbiedingen in deze markt beoordeelt, zijn transparantie van de leverancier en analytische documentatie de relevante criteria, niet de naamgeving. Ons overzicht van waar retatrutide wordt verkocht en hoe leveranciers verschillen gaat op dat landschap in. Niets hiervan mag worden gelezen als een aanbeveling voor persoonlijk gebruik van een niet-goedgekeurde stof. Bespreek elke zorg over stofwisseling of gewicht met een bevoegde zorgverlener, die kan ingaan op goedgekeurde opties.

Hoe weet je wat een GLP-3-aanbieding echt bevat?

Begin bij de identiteit. Een aanbieding die alleen GLP-3 vermeldt, heeft je niets testbaars verteld. Een geloofwaardige aanbieding noemt de stof retatrutide of LY3437943, vermeldt het CAS-nummer 2381089-83-2 en geeft een hoeveelheid peptide per flesje. Als een pagina de generieke naam helemaal vermijdt, zegt dat iets over hoe de verkoper in het algemeen met identiteit omgaat.

Vraag vervolgens om analytisch bewijs dat hoort bij de specifieke batch die je zou ontvangen. Drie elementen wegen het zwaarst: identiteit bevestigd met massaspectrometrie, met een waargenomen massa die overeenkomt met de gepubliceerde structuur van ongeveer 4731 g/mol; zuiverheid met HPLC, met het werkelijke chromatogram in plaats van alleen een percentage; en het lotnummer op het document dat overeenkomt met het lotnummer op het flesje. Een certificaat zonder lotnummer, zonder datum, zonder methodebeschrijving en zonder identiteit van het laboratorium is in geen enkel nuttig opzicht een certificaat.

Wees alert op specifieke faalwijzen die een naam niet kan onthullen. Het peptidegehalte naar gewicht verschilt van het bruto flesgewicht vanwege tegenionen en restwater, dus een flesje kan merkbaar minder peptide bevatten dan het etiket suggereert, ook als de zuiverheid acceptabel lijkt. Steriliteit en endotoxine staan los van de chemische zuiverheid en worden in dit kanaal zelden gedocumenteerd. En een certificaat dat door de verkoper in plaats van door een onafhankelijk laboratorium wordt geleverd, toetst de bewering van de verkoper, niet het materiaal.

Niets hiervan maakt een niet-goedgekeurde stof gelijkwaardig aan een beoordeeld geneesmiddel, en dat is ook niet de bedoeling. Het onderscheidt alleen een aanbieding die gecontroleerd kan worden van een die dat niet kan. Onze gids over het analysecertificaat loopt een echt document regel voor regel door. Dit artikel is educatief en vormt geen medisch advies. Retatrutide is een experimentele stof die niet is goedgekeurd voor gebruik bij mensen, en onderzoekspeptiden mogen alleen in geschikte laboratoriumomgevingen door gekwalificeerd personeel worden gehanteerd.

Aanbevolen producten

Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:

GHK-Cu

GHK-Cu

Anti-agingstof

Pen · Europa
GHK-Cu Pen

GHK-Cu Pen

Voorgevulde pen GHK-Cu

Set · Europa
GLOW-UP Ritual

GLOW-UP Ritual

Set van 3 pennen: Glow, NAD+, GHK-Cu

Test je kennis

Snelle quiz · 6 vragen

Veelgestelde vragen

Bestaat GLP-3 als hormoon in het menselijk lichaam?
Nee. Het proglucagongen produceert glucagon, GLP-1, GLP-2, oxyntomoduline, glicentine en verwante fragmenten, en de reeks glucagonachtige peptiden eindigt bij GLP-2. Er bestaat geen derde glucagonachtige peptidesequentie in de voorloper, dus er is geen GLP-3-hormoon, geen GLP-3-receptor en geen GLP-3-gen. De naam bestaat alleen in productcatalogi.
Waar kijk ik dan naar als een leverancier GLP-3 vermeldt?
Vrijwel altijd naar retatrutide, ook geschreven als LY3437943, een experimenteel peptide ontwikkeld door Eli Lilly dat de GIP-, GLP-1- en glucagonreceptor activeert. Verwante catalogusspellingen zijn GLP-3 Reta, GLP-3 R, GLP-3 RT, GLP-RT en RETA. Omdat geen van deze een gedefinieerde chemische identiteit is, bevestigt het label alleen niet wat een bepaald flesje bevat.
Is GLP-3 sterker dan GLP-1?
De vergelijking is zo gesteld niet zinvol, omdat GLP-3 geen molecule maar een label is. Retatrutide, de stof die onder dat label wordt verkocht, verschilt van een GLP-1-agonist die op één receptor werkt doordat het op drie receptoren werkt in plaats van op één, waarbij de glucagonarm in preklinische modellen bijdraagt aan een hoger energieverbruik. De gepubliceerde studieresultaten zijn omvangrijk, maar een ander mechanisme is niet hetzelfde als een gradueel hogere sterkte langs één as.
Waarom gebruiken verkopers GLP-3 in plaats van retatrutide?
Twee redenen lijken samen te vallen. De naam leest als een logische opvolger van GLP-1 en vangt daardoor zoekopdrachten uit nieuwsgierigheid, en omfloerste cataloguslabels trekken minder aandacht van betalingsverwerkers, advertentieplatforms en marktplaatsen dan de generieke namen van experimentele geneesmiddelen. Hetzelfde patroon zie je elders in de markt, bijvoorbeeld GLP-TZ voor tirzepatide.
Is retatrutide goedgekeurd door de FDA?
Nee. Per oktober 2026 is retatrutide door de FDA noch de EMA goedgekeurd voor welke indicatie dan ook en blijft het experimenteel. Eli Lilly heeft aangegeven in het eerste kwartaal van 2027 een Biologics License Application bij de FDA in te dienen. Een indiening is geen goedkeuring, en een besluit volgt pas na een daaropvolgende beoordelingsperiode.
Wat meldde de fase 3-studie TRIUMPH-1?
TRIUMPH-1, op 29 september 2026 gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, includeerde 2.339 volwassenen met obesitas en volgde hen 80 weken. Volgens het in het artikel gerapporteerde treatment-regimen-estimand was de gemiddelde gewichtsreductie in de hoogste groep 25,0% tegenover 3,9% met placebo, met aanvullende bevindingen over kniepijn door artrose en apneu-hypopneu-episodes in vooraf gespecificeerde subgroepen. Het eerdere cijfer van het bedrijf uit de eerste resultaten, maximaal 28,3%, gebruikte een ander estimand dat volledige therapietrouw modelleert.
Wordt GLP-2 ook als onderzoekspeptide verkocht?
GLP-2 is een echt hormoon met een eigen receptor, en de farmacologie ervan ontwikkelde zich rond darmindicaties zoals het kortedarmsyndroom in plaats van lichaamsgewicht. Het is een apart onderwerp, los van het GLP-3-label, dat gaat over een ontworpen triple-receptoragonist en niet over een van nature voorkomend glucagonachtig peptide.
Wat moet ik controleren voordat ik een GLP-3-aanbieding vertrouw?
De identiteit en de analytische documentatie, niet de naam. Zoek naar de stof genoemd als retatrutide of LY3437943 met CAS 2381089-83-2, een batchspecifiek analysecertificaat waarvan het lotnummer overeenkomt met het flesje, identiteit bevestigd met massaspectrometrie tegen de gepubliceerde massa van ongeveer 4731 g/mol, en zuiverheid met HPLC inclusief het chromatogram. Onafhankelijke laboratoriumtests wegen zwaarder dan een document dat door de verkoper zelf is opgesteld. Niets hiervan maakt een niet-goedgekeurde stof gelijkwaardig aan een beoordeeld geneesmiddel.

Bronnen

  1. Gasbjerg LS, Nielsen CK, Suppli MP, et al. (2025). Proglucagon-derived peptides: human physiology and therapeutic potential. Physiological Reviews. (journals.physiology.org)
  2. Coskun T, Urva S, Roell WC, et al. (2022). LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss: from discovery to clinical proof of concept. Cell Metabolism. (cell.com)
  3. Jastreboff AM, et al. (2023). Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity: A Phase 2 Trial. New England Journal of Medicine (PMID 37366315). (PubMed)
  4. Rosenstock J, Frías J, Jastreboff AM, et al. (2023). Retatrutide, a GIP, GLP-1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double-blind, placebo and active-controlled, parallel-group, phase 2 trial conducted in the USA. The Lancet. (PubMed)
  5. Sanyal AJ, Kaplan LM, Frías JP, et al. (2024). Triple hormone receptor agonist retatrutide for metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease: a randomized phase 2a trial. Nature Medicine. (nature.com)
  6. Jastreboff AM, et al. (2026). Retatrutide, a Triple Hormone Receptor Agonist, for Treatment of Obesity (TRIUMPH-1). New England Journal of Medicine. (nejm.org)
  7. Ashraf AR, Mackey TK, Vida RG, et al. (2024). Multifactor Quality and Safety Analysis of Semaglutide Products Sold by Online Sellers Without a Prescription: Market Surveillance, Content Analysis, and Product Purchase Evaluation Study. Journal of Medical Internet Research. (jmir.org)
  8. Eli Lilly and Company (2026). Lilly's triple agonist, retatrutide, delivered powerful weight loss in pivotal Phase 3 obesity trial. Company press release. (investor.lilly.com)

Deze inhoud is uitsluitend bedoeld voor informatieve en educatieve doeleinden. Het vormt geen medisch advies. Raadpleeg een zorgverlener voordat je beslissingen neemt. Lees onze volledige medische disclaimer