Wat is GHRP-6?
GHRP-6 staat voor Growth Hormone Releasing Peptide-6. Het is een synthetisch hexapeptide opgebouwd uit zes aminozuren in de volgorde His-D-Trp-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH₂. Twee van deze bouwstenen hebben de D-configuratie (D-tryptofaan op positie 2 en D-fenylalanine op positie 5) en het C-terminale uiteinde is geamideerd. Geen van beide kenmerken is een chemisch toeval: ze vergroten de stabiliteit tegen lichaamseigen peptidasen en leggen de ruimtelijke structuur vast die nodig is voor receptorbinding. Het molecuulgewicht bedraagt ongeveer 873,0 g/mol en de molecuulformule is C₄₆H₅₆N₁₂O₆.
GHRP-6 behoort tot de klasse van de groeihormoon-secretagogen (GHS). De term beschrijft moleculen die het lichaam ertoe aanzetten zijn eigen groeihormoon (GH) af te geven, in plaats van groeihormoon van buitenaf toe te dienen. Dit verschil is essentieel om de hele klasse te begrijpen: GHRP-6 is geen groeihormoon en vervangt het ook niet. Het werkt een stap eerder in de regelkringen, op het niveau van hypothalamus en hypofyse.
Historisch gezien is GHRP-6 een van de eerste leden van deze klasse. Al eind jaren tachtig werd het hexapeptide onderzocht bij gezonde vrijwilligers, waar het een selectieve stimulatie van de GH-afgifte veroorzaakte (Ilson et al., 1989). Destijds was de bijbehorende receptor nog onbekend. Pas in 1996 kloneerde een groep bij Merck de G-eiwit-gekoppelde receptor in hypofyse en hypothalamus waarop deze secretagogen werken (Howard et al., 1996). Drie jaar later werd ghreline geïdentificeerd als het lichaamseigen ligand van deze receptor. Historisch bezien was GHRP-6 dus het hulpmiddel dat leidde tot de ontdekking van een heel hormoonsysteem.
Voor de huidige classificatie is de regelgevende status doorslaggevend: GHRP-6 heeft geen goedkeuring als geneesmiddel, noch van de Amerikaanse FDA, noch van de Europese EMA. In catalogi staat het doorgaans vermeld als stof voor onderzoeksdoeleinden. Alles wat u in deze gids leest, beschrijft dus de stand van het gepubliceerde onderzoek en is geen aanbeveling voor gebruik. Wilt u de algemene veiligheidsbeoordeling van dit soort stoffen bekijken, dan vindt u achtergrond in het artikel over de veiligheid van peptiden.
Hoe werkt GHRP-6 op groeihormoon?
GHRP-6 bindt als agonist aan de groeihormoon-secretagoogreceptor type 1a (GHS-R1a), die tegenwoordig meestal gewoon de ghreline-receptor wordt genoemd. Deze receptor werd in 1996 gekloneerd uit de hypofyse en uit de nucleus arcuatus en de nucleus infundibularis van de hypothalamus bij varken en mens, en werd geïdentificeerd als het doelwit van de synthetische secretagogen (Howard et al., 1996). Activering verloopt via een G-eiwit-gekoppelde signaalroute die in de somatotrope cellen van de hypofyse leidt tot een stijging van intracellulair calcium en uiteindelijk tot de afgifte van opgeslagen groeihormoon.
Belangrijk is dat GHRP-6 niet alleen op de hypofyse werkt. Onderzoek in de jaren negentig liet zien dat de hypothalamus onmisbaar is voor het volledige effect. In een studie bij patiënten met een hypothalamus-hypofyse-disconnectie was de GH-respons op GHRP-6 volledig geblokkeerd en bleef ook het anders typische synergetische effect van GHRP-6 samen met GHRH uit. De auteurs concludeerden dat het belangrijkste aangrijpingspunt van GHRP-6 op hypothalamusniveau ligt (Popovic et al., 1995).
Een tweede studie bij mensen verfijnde dit beeld farmacologisch. Toen de werking van endogeen GHRH bij gezonde vrijwilligers werd geblokkeerd, was de GH-respons op GHRP-6 duidelijk kleiner. Voor maximale GH-stimulatie heeft GHRP-6 dus het lichaamseigen GHRH nodig (Pandya et al., 1998). Praktisch gezien betekent dit dat GHRP-6 een bestaande fysiologische afgiftepuls versterkt en verlengt, in plaats van die volledig te vervangen.
De resulterende GH-afgifte blijft daardoor pulsatiel, dat wil zeggen golfvormig, en volgt het natuurlijke ritme van de hypofyse. Dat onderscheidt secretagogen fundamenteel van exogeen groeihormoon, dat blijvend verhoogde spiegels kan veroorzaken. Of deze behouden pulsatiliteit ook echt gepaard gaat met een gunstiger veiligheidsprofiel is een aanname die vaak wordt gemaakt, maar voor GHRP-6 nooit in langetermijnstudies is getoetst.
Farmacokinetisch is GHRP-6 kortlevend. In een studie met negen gezonde mannelijke vrijwilligers na een enkele intraveneuze dosis volgde de plasmacurve een biexponentiële functie met een distributiehalfwaardetijd van 7,6 ± 1,9 minuten en een eliminatiehalfwaardetijd van 2,5 ± 1,1 uur (Cabrales et al., 2013). Enkelvoudige bolusdoses van 100, 200 en 400 µg/kg lichaamsgewicht werden onderzocht. Deze cijfers beschrijven uitsluitend de studieomstandigheden en zijn nadrukkelijk geen doseeradvies.
Waarom verhoogt GHRP-6 de eetlust zo sterk?
Het sterkste eetlusteffect binnen de GHRP-familie geldt als de kenmerkende eigenschap van GHRP-6. De reden ligt in de receptor zelf: GHS-R1a is de receptor van ghreline, het maaghormoon dat in de volksmond het hongerhormoon wordt genoemd. Activering van deze receptor raakt niet alleen de GH-as, maar tegelijkertijd ook de centrale regulatie van honger en energiebalans.
Het relevante bewijs komt overwegend uit diermodellen. In een veelgeciteerde studie bij ratten gaf intracerebroventriculaire toediening van ghreline of GHRP-6 een significante toename van de voedselinname en een tijdelijke daling van de kerntemperatuur. Met c-Fos-labeling, een indicator van neuronale activatie, kon worden aangetoond welke hersengebieden betrokken zijn: nucleus arcuatus, nucleus paraventricularis, dorsomediale en ventromediale hypothalamus, laterale hypothalamus en delen van de hersenstam. In de laterale hypothalamus werden specifiek orexine-bevattende neuronen geactiveerd, maar geen neuronen die melanineconcentrerend hormoon bevatten (Lawrence et al., 2002).
Voor mensen is de bewijsbasis dunner dan marketingteksten suggereren. Gecontroleerde studies die de voedselinname na GHRP-6 kwantitatief meten, zijn zeldzaam. Het duidelijkste bewijs bij mensen voor dit mechanisme bestaat voor het verwante GHRP-2: in een studie met zeven slanke gezonde mannen die gedurende 270 minuten subcutaan GHRP-2 of fysiologische zoutoplossing kregen, consumeerden de deelnemers bij een daaropvolgende buffetmaaltijd ongeveer 36 procent meer voedsel dan bij placebo (Laferrère et al., 2005). Omdat beide peptiden dezelfde receptor activeren, wordt een vergelijkbaar effect voor GHRP-6 aannemelijk geacht, maar in deze vorm is het niet direct aangetoond.
Ook de keerzijde is belangrijk: een sterke eetluststimulus is geen neutrale bijwerking. Het kan de energiebalans merkbaar verschuiven en is mogelijk problematisch bij gewichtsdoelen, eetstoornissen of bestaande stofwisselingsaandoeningen. Juist die eigenschap is ook de reden dat agonisten van de ghreline-receptor ooit zijn onderzocht bij cachexie en eetlustverlies.
Wat laten studies bij mensen en dieren over GHRP-6 zien?
De literatuur over GHRP-6 bij mensen bestaat vooral uit kleine, kortdurende fysiologische en diagnostische studies uit de jaren negentig en het begin van de jaren 2000. Typische steekproefgroottes liggen in de orde van enkele tot enkele tientallen deelnemers, en de observatieperiodes variëren meestal van enkele uren tot een paar nachten. De eindpunten zijn vrijwel altijd hormoonspiegels, geen klinische uitkomsten zoals lichaamssamenstelling, prestaties of kwaliteit van leven over maanden.
Een leerzaam voorbeeld zijn de slaapstudies uit München. Herhaalde intraveneuze doses GHRP-6 tijdens de nachtelijke slaap verhoogden de serumspiegels van GH, ACTH en cortisol bij gezonde jonge mannen (Frieboes et al., 1995). Een vervolgstudie vergeleek toedieningswegen en vond duidelijke verschillen: na orale toediening in maagsapresistente capsules bleven GH, ACTH en cortisol onveranderd, terwijl intranasale toediening de nachtelijke GH-concentratie significant verhoogde (Frieboes et al., 1999). Dit illustreert een algemeen probleem van peptiden: zonder geschikte formulering is de orale biologische beschikbaarheid laag.
De diagnostische toepassing komt uit de klinische endocrinologie. GHRP-6 werd, deels in combinatie met GHRH, gebruikt als stimulatietest om de GH-reserve van de hypofyse te beoordelen en hielp tegelijk bij het lokaliseren van stoornissen in de GH-as. Er bestaan ook studies in specifieke populaties, bijvoorbeeld bij diabetes type 1, waar GHRP-6 naast GH ook ACTH en cortisol beïnvloedde (de Sá et al., 2010).
Een tweede onderzoekslijn, vooral uit Cuba, onderzoekt GHRP-6 buiten de GH-as als mogelijk cytoprotectieve stof. In een preklinisch wondgenezingsmodel werden bij Wistar-ratten huidwonden over de volle dikte aangebracht en bij konijnen hypertrofische littekens, die vervolgens lokaal werden behandeld met een preparaat met GHRP-6 in een concentratie van 400 µg/mL. De auteurs beschreven een demping van immuun-inflammatoire mediatoren en een verminderde expressie van fibrotische cytokinen (Mendoza Marí et al., 2016). Dit werk is gedaan in diermodellen en kan niet worden doorgetrokken naar mensen.
De eerlijke samenvatting is deze: er is veel mechanistisch onderzoek, er is enig informatief acuut fysiologisch onderzoek bij mensen en er zijn vrijwel geen gecontroleerde langetermijnstudies naar werkzaamheid of veiligheid bij gezonde volwassenen. Reviews van de stofklasse komen tot een vergelijkbaar voorzichtig oordeel en wijzen onder meer op een mogelijke verslechtering van de insulinegevoeligheid onder secretagogen (Sigalos en Pastuszak, 2018).
Waarin verschilt GHRP-6 van GHRP-2 en Ipamorelin?
Alle drie de stoffen activeren dezelfde receptor, maar verschillen in potentie en selectiviteit. GHRP-2 geldt als een krachtiger secretagoog dan GHRP-6, met een zwakker eetlusteffect. Ipamorelin is specifiek ontwikkeld voor selectiviteit. In het oorspronkelijke artikel dat Ipamorelin beschrijft als de eerste selectieve groeihormoon-secretagoog verhoogden GHRP-6 en GHRP-2 de plasmaspiegels van ACTH en cortisol, terwijl Ipamorelin deze hormonen niet sterker stimuleerde dan GHRH deed. Opvallend voor de discussie over prolactine: in die studie beïnvloedde geen van de geteste secretagogen de spiegels van FSH, LH, prolactine of TSH significant (Raun et al., 1998).
Het onderstaande overzicht vat de profielverschillen samen die in de literatuur worden beschreven. Het vervangt geen beoordeling per individueel geval en bevat geen informatie over gebruik.
| Kenmerk | GHRP-6 | GHRP-2 | Ipamorelin |
|---|---|---|---|
| Structuur | Hexapeptide | Hexapeptide | Pentapeptide |
| Doelreceptor | GHS-R1a | GHS-R1a | GHS-R1a |
| Eetluststimulatie | Uitgesproken | Matig | Gering |
| ACTH en cortisol | Stijging gemeld | Stijging gemeld | Geen stijging boven het GHRH-niveau |
| Regelgevende status | Niet goedgekeurd | Niet goedgekeurd | Niet goedgekeurd |
Een uitgebreide directe vergelijking van GHRP-6 en GHRP-2 valt buiten het bestek van deze gids en is te vinden in de aparte GHRP-2-monografie. Voor het meer selectieve alternatief is de Ipamorelin-gids de moeite waard, die het veiligheidsprofiel van dat pentapeptide uitgebreid behandelt.
Eén contextpunt blijft belangrijk: selectiever betekent niet automatisch veiliger. Ook voor Ipamorelin ontbreken robuuste langetermijngegevens bij mensen. De verschillen betreffen het acute hormoonprofiel, niet de vraag of jarenlang gebruik onschadelijk zou zijn.
Waarom wordt GHRP-6 vaak samen met een GHRH zoals CJC-1295 genoemd?
Het combineren van een secretagoog met een GHRH-analoog berust op een fysiologisch begrijpelijke gedachte. De twee klassen werken op verschillende receptoren: GHRP-6 op de ghreline-receptor GHS-R1a, GHRH-analogen op de GHRH-receptor van de somatotrope cellen. In studies bij mensen in de jaren negentig gaf gelijktijdige toediening van GHRH en GHRP-6 een GH-afgifte die duidelijk boven de som van de afzonderlijke effecten lag.
Dat beide routes met elkaar verbonden zijn, blijkt uit de eerder genoemde studie, waarin het blokkeren van endogeen GHRH de GH-respons op GHRP-6 verzwakte (Pandya et al., 1998). GHRP-6 is dus afhankelijk van een functionerende GHRH-tonus. Omgekeerd onderdrukt GHRP-6 vermoedelijk de remmende invloeden van somatostatine. Dat verklaart waarom de combinatie in acute testsituaties synergetisch werkt.
In de praktijk komt deze logica in de onderzoeksliteratuur vooral voor in diagnostische stimulatietests, niet als gevestigd behandelschema. In informele kringen wordt ze daarentegen vaak overgedragen op combinaties zoals CJC-1295. Voor achtergrond over deze combinatielogica, zie het artikel over de CJC-1295 en Ipamorelin stack, dat hetzelfde idee van twee receptoren beschrijft met het meer selectieve partnerpeptide.
Vanuit wetenschappelijk oogpunt is terughoudendheid hier op zijn plaats. Een acuut synergetisch effect op hormoonniveau is geen bewijs voor klinisch voordeel over weken of maanden. Voor geen van deze combinaties bestaan gecontroleerde langetermijnstudies naar werkzaamheid of veiligheid bij gezonde volwassenen. Goedgekeurde GHRH-analogen zoals Sermorelin of Tesamorelin hebben hun indicaties verworven in duidelijk afgebakende klinische situaties, niet bij algemeen prestatie- of anti-verouderingsgebruik.
Wilt u het pure rekenwerk bij de reconstitutie van dergelijke onderzoekspeptiden volgen, dan kunt u de GHRP-6-calculator gebruiken in onze Peptide Lab-applicatie. De tool rekent alleen volumes en concentraties om en geeft bewust geen advies over hoeveelheden, frequentie of gebruik.
Welke bijwerkingen zijn gemeld bij GHRP-6?
De best gedocumenteerde hormonale bijwerking is co-activering van de hypothalamus-hypofyse-bijnieras. In studies bij mensen stegen ACTH en cortisol naast GH na toediening van GHRP-6 (Frieboes et al., 1995; de Sá et al., 2010), en in directe vergelijking met Ipamorelin behoorde GHRP-6 tot de secretagogen met een meetbaar effect op ACTH en cortisol (Raun et al., 1998). Een blijvend verhoogde cortisolspiegel zou endocrinologisch ongewenst zijn, omdat die de stofwisseling, de immuunfunctie en de slaap beïnvloedt. Of de acute stijgingen die in de studies zijn waargenomen aanhouden bij herhaald gebruik, is niet onderzocht.
Voor prolactine is de feitelijke basis zwakker dan vaak wordt beweerd. Stijgingen van prolactine zijn vooral beschreven voor verwante secretagogen zoals Hexarelin en GHRP-2. In de vergelijkende studie van Raun en collega's veranderde geen van de geteste secretagogen, GHRP-6 inbegrepen, de prolactinespiegels significant. Wie een duidelijke stijging van prolactine als vaststaande eigenschap van GHRP-6 presenteert, gaat verder dan de gepubliceerde gegevens.
Verdere punten die in de literatuur over deze stofklasse worden besproken zijn:
- Metabole effecten: reviews van groeihormoon-secretagogen noemen een mogelijke verslechtering van de insulinegevoeligheid met een stijging van de bloedglucose als relevant veiligheidssignaal (Sigalos en Pastuszak, 2018).
- Eetlust en energiebalans: het uitgesproken orexigene effect kan leiden tot een onbedoelde toename van de calorie-inname.
- Vochtretentie en gewrichtsklachten: klassieke begeleidende effecten van verhoogde GH- en IGF-1-spiegels, bekend van GH-therapie en aannemelijk voor secretagogen, maar voor GHRP-6 niet systematisch gekwantificeerd.
- Lokale reacties en kwaliteitsrisico's: producten zonder farmaceutische goedkeuring vallen onder geen enkele regelgevende kwaliteitscontrole, dus zuiverheid, identiteit en steriliteit zijn niet gegarandeerd.
Twee groepen verdienen bijzondere voorzichtigheid: mensen met bestaande stoornissen van de glucosestofwisseling en mensen met hormoonactieve of oncologische aandoeningen, aangezien activering van de GH- en IGF-1-as hier theoretisch ongunstig zou kunnen zijn. Voor GHRP-6 bestaat geen robuuste kwantificering van het risico.
Medische opmerking: deze lijst is bedoeld ter informatie en vervangt geen medisch advies. Bespreek gezondheidsvragen met een gekwalificeerde zorgprofessional.
Wat is de wettelijke status en de antidopingstatus van GHRP-6?
GHRP-6 is in geen enkele belangrijke jurisdictie goedgekeurd als geneesmiddel. Er is geen FDA-goedkeuring en geen EMA-goedkeuring voor enige indicatie bij mensen. In de praktijk wordt de stof verkocht als onderzoekschemicalie, vaak met de opmerking dat het niet bedoeld is voor menselijk gebruik. Die opmerking is geen formaliteit: ze beschrijft de feitelijke regelgevende status.
De juridische beoordeling van productie, import, bezit en levering verschilt aanzienlijk per land en verandert in de loop van de tijd. In de Europese Unie en in Zwitserland vallen niet-goedgekeurde stoffen met farmacologische werking doorgaans onder de betreffende geneesmiddelenwetgeving. In Duitsland en Oostenrijk gelden daarnaast sportrechtelijke en geneesmiddelenrechtelijke regels voor de omgang met dopingmiddelen. Controleer altijd de status voor uw eigen land voordat u aannames doet.
In de antidopingcontext is de situatie daarentegen ondubbelzinnig. De verbodenlijst van het Wereldantidopingagentschap (WADA) bevat in sectie S2 de categorie peptidehormonen, groeifactoren, verwante stoffen en mimetica. Binnen die sectie omvatten de groeihormoon-releasingfactoren zowel groeihormoon-secretagogen en hun mimetica als de GH-releasing peptiden (GHRP's), en GHRP-6 wordt daar uitdrukkelijk genoemd, naast onder andere GHRP-1, GHRP-2 (pralmorelin), GHRP-3, GHRP-4, GHRP-5, Hexarelin en alexamorelin. Stoffen in deze sectie zijn te allen tijde verboden, dat wil zeggen in en buiten competitie.
Voor atleten betekent dit dat het gebruik van GHRP-6 een overtreding van de antidopingregels is, ongeacht of het wordt aangemerkt als supplement, onderzoekspeptide of medische maatregel. Aangezien de verbodenlijst jaarlijks wordt bijgewerkt, moet u vóór elke beslissing de actueel geldende versie op de officiële WADA-website raadplegen in plaats van op secundaire bronnen te vertrouwen.
Op de WADA-verbodenlijst van 2026 valt GHRP-6 onder sectie S2.2.4 (groeihormoon-releasingfactoren) en is het te allen tijde verboden, in en buiten competitie. De FDA plaatste GHRP-6 op 29 september 2023 in categorie 2 van haar tijdelijke 503B-compoundingbeleid (aanzienlijke veiligheidsrisico's, waaronder immunogeniciteit) en vermeldt het in categorie 3 van haar 503A-lijst (genomineerd zonder voldoende onderbouwing). In de Verenigde Staten valt GHRP-6 niet onder de zes peptiden die door het HHS-beleid van terughoudende handhaving van 28 oktober 2026 worden gedekt.
Wat is er nog onbekend over GHRP-6?
Ondanks veertig jaar onderzoeksgeschiedenis blijven centrale vragen over GHRP-6 onbeantwoord. De grootste leemte betreft de langetermijnveiligheid bij mensen. Er bestaan geen gepubliceerde gecontroleerde studies die gezonde volwassenen maanden of jaren op GHRP-6 hebben gevolgd en daarbij metabole, cardiovasculaire of oncologische eindpunten hebben vastgelegd. Alles wat verder gaat dan kortetermijnhormoonresponsen is extrapolatie.
Ten tweede is onduidelijk of herhaalde stimulatie van de ghreline-receptor leidt tot desensitisatie. Snelle receptordesensitisatie is in vitro beschreven voor verwante secretagogen. Of en in welke mate de GH-respons op GHRP-6 afneemt bij voortgezet gebruik, is bij mensen niet systematisch onderzocht.
Ten derde ontbreekt een robuuste uitspraak over de klinische relevantie. Een meetbare stijging van GH gedurende enkele uren zegt weinig over de vraag of lichaamssamenstelling, botdichtheid, herstel of slaapkwaliteit op de lange termijn veranderen. Reviews van de stofklasse beschrijven mogelijke effecten op eetlust, vetvrije massa en slaap, maar benadrukken tegelijk de beperkte datakwaliteit en het signaal van verminderde insulinegevoeligheid (Sigalos en Pastuszak, 2018).
Ten vierde zijn de cytoprotectieve bevindingen buiten de GH-as interessant maar nog niet uitgekristalliseerd. Het werk over wondgenezing en over het dempen van fibrotische cytokinen komt uit modellen bij knaagdieren en konijnen (Mendoza Marí et al., 2016). De stap naar gecontroleerde klinische studies bij mensen is voor deze indicaties niet in relevante mate gezet.
Tot slot blijft de vraag naar productkwaliteit open. Zonder goedkeuring is er geen bindende controle van identiteit, zuiverheid en steriliteit. Ook daarom voeren wij geen GHRP-6-product in ons assortiment en verwijzen wij bewust niet naar leveranciers. Als u zich met deze stofklasse bezighoudt, doe dat dan met een helder beeld van wat de literatuur laat zien en van wat zij openlaat.
Opmerking: dit artikel is uitsluitend bedoeld ter educatie. GHRP-6 is een onderzoekspeptide zonder geneesmiddelenvergunning voor gebruik bij mensen. Het vormt geen medisch advies en bevat geen doseeradviezen. Raadpleeg een arts voordat u gezondheidsbeslissingen neemt.
Aanbevolen producten
Onderzoekspeptiden, geselecteerd op kwaliteit en zuiverheid:
GHK-Cu
Anti-agingstof
GHK-Cu Pen
Voorgevulde pen GHK-Cu
GLOW-UP Ritual
Set van 3 pennen: Glow, NAD+, GHK-Cu
Test je kennis
Snelle quiz · 6 vragen
Veelgestelde vragen over GHRP-6
Is GHRP-6 hetzelfde als groeihormoon?
Waarom krijgt u honger van GHRP-6?
Verhoogt GHRP-6 echt cortisol en prolactine?
Hoe lang blijft GHRP-6 in het lichaam?
Werkt GHRP-6 oraal?
Wat is het verschil tussen GHRP-6, GHRP-2 en Ipamorelin?
Is GHRP-6 verboden in de sport?
Is GHRP-6 wettelijk verkrijgbaar en veilig?
Bronnen
- Howard AD, Feighner SD, Cully DF, et al. (1996). A receptor in pituitary and hypothalamus that functions in growth hormone release. Science. (PubMed)
- Popovic V, Damjanovic S, Micic D, Djurovic M, Dieguez C, Casanueva FF (1995). Blocked growth hormone-releasing peptide (GHRP-6)-induced GH secretion and absence of the synergic action of GHRP-6 plus GH-releasing hormone in patients with hypothalamopituitary disconnection: evidence that GHRP-6 main action is exerted at the hypothalamic level. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. (PubMed)
- Pandya N, DeMott-Friberg R, Bowers CY, Barkan AL, Jaffe CA (1998). Growth hormone (GH)-releasing peptide-6 requires endogenous hypothalamic GH-releasing hormone for maximal GH stimulation. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. (PubMed)
- Lawrence CB, Snape AC, Baudoin FM, Luckman SM (2002). Acute central ghrelin and GH secretagogues induce feeding and activate brain appetite centers. Endocrinology. (PubMed)
- Cabrales A, Gil J, Fernández E, et al. (2013). Pharmacokinetic study of Growth Hormone-Releasing Peptide 6 (GHRP-6) in nine male healthy volunteers. European Journal of Pharmaceutical Sciences. (PubMed)
- Frieboes RM, Murck H, Maier P, Schier T, Holsboer F, Steiger A (1995). Growth hormone-releasing peptide-6 stimulates sleep, growth hormone, ACTH and cortisol release in normal man. Neuroendocrinology. (PubMed)
- Frieboes RM, Murck H, Antonijevic IA, Steiger A (1999). Effects of growth hormone-releasing peptide-6 on the nocturnal secretion of GH, ACTH and cortisol and on the sleep EEG in man: role of routes of administration. Journal of Neuroendocrinology. (onlinelibrary.wiley.com)
- Raun K, Hansen BS, Johansen NL, et al. (1998). Ipamorelin, the first selective growth hormone secretagogue. European Journal of Endocrinology. (PubMed)
- Laferrère B, Abraham C, Russell CD, Bowers CY (2005). Growth hormone releasing peptide-2 (GHRP-2), like ghrelin, increases food intake in healthy men. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. (PubMed)
- Sigalos JT, Pastuszak AW (2018). The Safety and Efficacy of Growth Hormone Secretagogues. Sexual Medicine Reviews. (PubMed)
- Mendoza Marí Y, Fernández Mayola M, Aguilera Barreto A, et al. (2016). Growth Hormone-Releasing Peptide 6 Enhances the Healing Process and Improves the Esthetic Outcome of the Wounds. Plastic Surgery International. (PubMed)
- de Sá LB, Nascif SO, Correa-Silva SR, et al. (2010). Effects of ghrelin, growth hormone-releasing peptide-6, and growth hormone-releasing hormone on growth hormone, adrenocorticotropic hormone, and cortisol release in type 1 diabetes mellitus. Metabolism. (PubMed)
- Ilson BE, Jorkasky DK, Curnow RT, Stote RM (1989). Effect of a new synthetic hexapeptide to selectively stimulate growth hormone release in healthy human subjects. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. (PubMed)
- World Anti-Doping Agency (2026). World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List, Section S2 (Peptide Hormones, Growth Factors, Related Substances and Mimetics). WADA. (wada-ama.org)
- World Anti-Doping Agency (WADA) (2026). World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA. (wada-ama.org)
- U.S. Department of Health and Human Services (2026). 503A peptide enforcement discretion policy (Federal Register notice 2026-22192). Federal Register. (federalregister.gov)
- U.S. Food and Drug Administration (2026). Safety risks associated with certain bulk drug substances nominated for use in compounding (category 2). FDA. (fda.gov)
- U.S. Food and Drug Administration (2026). Bulk Drug Substances Nominated for Use in Compounding Under Section 503A of the FD&C Act, updated May 14, 2026. FDA. (fda.gov)